บทที่ 102 - ไปพบท่านเทียนฉี่

สองพ่อลูกตระกูลสิงเห็นเต็มสองตาว่าจินฉื้ออวิ๋นแค่รับโทรศัพท์สายเดียว ก็ล้มเลิกการจับกุมฉินหรานไปดื้อๆ

คนปลายสายเป็นใครกันแน่ ถึงได้กล้าออกคำสั่งกับจินฉื้ออวิ๋นแบบนี้

หรือว่าฉินหรานจะรู้จักคนใหญ่คนโตระดับประเทศจริงๆ?

แต่... มันก็แค่ไอ้ขี้คุกไม่ใช่เหรอ

ยังไม่ทันได้คิดอะไรต่อ สิงเทียนหนานก็รีบถาม "ท่านผู้บัญชาการจิน นี่มันเกิดอะไรขึ้นครับ ทำไมจู่ๆ ท่านถึงปล่อยตัวฉินหรานไปล่ะ?"

จินฉื้ออวิ๋นตอบเสียงเรียบ "คนที่ฉินหรานฆ่าไปน่ะ เป็นพวกมารจริงๆ สิ่งที่เขาทำถือเป็นการช่วยเหลือบ้านเมือง แล้วฉันจะเอาผิดเขาได้ยังไง?"

"นั่นมันลูกน้องผมนะ พวกเขาก็แค่คนธรรมดา จะไปเป็นพวกมารได้ยังไงล่ะครับ?"

"สิงเทียนหนาน แกกล้ารับผิดชอบคำพูดของตัวเองหรือเปล่าล่ะ ฉันจะส่งคนไปสืบเรื่องนี้ทันที ถ้าพบว่าแกโกหก ฉันจะลากคอพวกแกสองพ่อลูกเข้าคุก แล้วสั่งปิดกลุ่มบริษัทเทียนฉี่ซะ แกกล้าเอาหัวเป็นประกันไหมล่ะ?" จินฉื้ออวิ๋นสวนกลับอย่างดุดัน

สิงเทียนหนานกลืนน้ำลายลงคอดังเอื้อก

นี่ไม่ใช่สถานการณ์ที่เขาอยากให้เป็นเลยสักนิด

เขาแค่อยากจะยืมมือจินฉื้ออวิ๋นมาจัดการฉินหรานเท่านั้น

ไม่ได้อยากให้จินฉื้ออวิ๋นหันมาเล่นงานเขาแทน

"ไม่กล้าตอบก็แสดงว่าแกมีชนักติดหลังสินะ เรื่องนี้ฉันจะไม่ยุ่ง พวกแกจัดการกันเอาเองก็แล้วกัน" จินฉื้ออวิ๋นตัดบท แล้วหันไปสั่งลูกน้อง "พวกเรากลับ"

จากนั้น จินฉื้ออวิ๋นก็พาคนของเขาเดินออกจากกลุ่มบริษัทเทียนฉี่ไป

ทิ้งให้สิงเทียนหนานกับสิงไห่เฟิงยืนเหวอทำอะไรไม่ถูก

จินฉื้ออวิ๋นถอนตัวไปแล้ว

นั่นหมายความว่าตอนนี้ไม่มีใครขัดขวางฉินหรานได้อีกแล้ว

สิงไห่เฟิงโกรธจนแทบจะสบถออกมา

เขาอุตส่าห์บอกแล้วว่าให้ท่านเทียนฉี่มาจัดการเรื่องนี้เอง

แต่สิงเทียนหนานดื้อดึงไม่ยอมฟัง อยากจะโชว์ผลงานซะงั้น

ฉินหรานยิ้มเยาะ "ตัวช่วยของพวกแกไปซะแล้ว เหลือแค่พวกแกสองพ่อลูก ทีนี้ก็อยู่ในกำมือฉันแล้วสินะ"

"อย่ามาทำเก่งหน่อยเลย คิดว่าล้มฉันสิงเทียนหนานได้ง่ายๆ งั้นเหรอ ฉันจะฆ่าแก แล้วเอาหยกพกมังกรคู่มาให้ได้!" สิงเทียนหนานจ้องฉินหรานด้วยสายตาอาฆาตแค้น

ฉินหรานขี้เกียจต่อปากต่อคำ

เขาตวัดมือขึ้นเบาๆ

พลังปราณสายหนึ่งก็พุ่งกระแทกเข้าใส่สิงเทียนหนานอย่างจัง

ร่างของเขาลอยละลิ่วกระเด็นไป

กระแทกเข้ากับเสาอย่างแรง ก่อนจะร่วงลงมากองกับพื้น

พอร่วงลงมา สิงเทียนหนานก็กระอักเลือดคำโตออกมา

ฉินหรานยกมือขึ้นอีกครั้ง

ร่างของสิงเทียนหนานก็ถูกดึงลอยขึ้นกลางอากาศ

วินาทีต่อมา ราวกับไร้แรงโน้มถ่วง ร่างของเขาก็ลอยละลิ่วเข้าหาฉินหราน

ฉินหรานคว้าคอของสิงเทียนหนานไว้แน่น

ใบหน้าของสิงเทียนหนานแดงก่ำจนแทบปริ

ลิ้นจุกปาก

แค่ฉินหรานออกแรงอีกนิดเดียว คอของเขาก็จะหักสะบั้น

"ไหนแกว่าอยากได้หยกพกมังกรคู่ไปเอาหน้าไง ก็มาเอาไปสิ"

ตอนนี้สิงเทียนหนานเริ่มตาเหลือกแล้ว

ขาสองข้างเตะอากาศไปมาอย่างไร้ทิศทาง

สิงไห่เฟิงเห็นท่าไม่ดี รีบร้องขอชีวิต "ฉินหราน อย่าฆ่าพ่อฉันเลย เดี๋ยวฉันพาแกไปหาท่านเทียนฉี่ เขาต่างหากที่เป็นตัวการใหญ่"

ฉินหรานขมวดคิ้วเล็กน้อย

ท่านเทียนฉี่งั้นเหรอ?

กลุ่มบริษัทเทียนฉี่งั้นเหรอ?

ดูเหมือนชื่อบริษัทนี้จะตั้งตามชื่อของไอ้คนที่อยู่เบื้องหลังสินะ

ฉินหรานคลายมือออก

ร่างของสิงเทียนหนานร่วงลงมากระแทกพื้น

เขานอนคว่ำหน้าไอค่อกแค่กอย่างรุนแรง

สิงไห่เฟิงรีบวิ่งเข้าไปประคอง "พ่อ เป็นไงบ้าง ฉันบอกแล้วไงว่าให้ไปหาท่านเทียนฉี่ พ่อก็ไม่ยอมฟัง"

สิงเทียนหนานสภาพร่อแร่เต็มที แทบจะไม่มีแรงพูดแล้ว

"บอกมาดีๆ ว่าเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน ตระกูลหลี่ที่โม่ตูถูกใครฆ่าล้างโคตร? แล้วตระกูลสิงมีส่วนเกี่ยวข้องด้วยไหม? เล่ามาให้หมด! ถ้ากล้าโกหกแม้แต่คำเดียว ฉันฆ่าทิ้งแน่!"

เสียงคำรามของฉินหรานดุดันราวกับเสียงเสือคำราม กึกก้องไปทั่วบริเวณ

ทุกคนในห้องถึงกับผงะด้วยความกลัว

สถานการณ์บีบคั้นขนาดนี้ สิงไห่เฟิงจำต้องยอมคายความจริงออกมา

"ตระกูลหลี่ถูกพวกมารฆ่าล้างโคตร เป้าหมายของพวกมันคือหยกพกมังกรคู่ แต่พอฆ่าคนทั้งตระกูลแล้ว กลับหาหยกไม่เจอ"

"หลังจากการสืบสวน พวกมันก็รู้ว่าตระกูลหลี่แอบส่งเด็กแฝดชายหญิงคู่หนึ่งที่เพิ่งเกิดหนีออกไปก่อนหน้านั้นแล้ว"

"ตอนนั้นพวกมารเดาว่าตระกูลหลี่คงซ่อนหยกพกมังกรคู่ไว้กับเด็กแฝดคู่นั้น พวกมันก็เลยส่งคนมาปักหลักอยู่ที่นี่ คนๆ นั้นมีชื่อว่า เทียนฉี่ พวกเราเรียกเขาว่าท่านเทียนฉี่"

"หลังจากนั้น พ่อของฉันก็บังเอิญได้รู้จักกับท่านเทียนฉี่ เขาคอยช่วยเหลือพ่ออยู่ลับๆ ตระกูลสิงถึงได้เจริญก้าวหน้ามาจนถึงทุกวันนี้"

"ที่ท่านเทียนฉี่สนับสนุนตระกูลสิง ก็เพื่อให้พวกเราขยายอิทธิพล แล้วใช้เครือข่ายนี้ออกตามหาทายาทตระกูลหลี่ที่อาจจะกลับมาโม่ตูเพื่อตามหาครอบครัว"

"พวกเราตามหากันมาตลอด จนกระทั่งเมื่อคืน ฉันถึงได้มาเจอแก..."

ฉินหรานหายใจหอบลึก

สิ่งที่สิงไห่เฟิงเล่ามา ตรงกับที่เขาคาดเดาไว้ไม่มีผิด

ทุกอย่างกระจ่างแจ้งแล้ว

แต่พอได้ยินความจริงจากปากสิงไห่เฟิง ความแค้นในใจของฉินหรานก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น

แต่ในความแค้นนั้น เขากลับรู้สึกมีความหวังเล็กๆ ซ่อนอยู่

ที่แท้เขาก็มีน้องสาวด้วย

ที่สิงไห่เฟิงเล่าว่าตระกูลหลี่ลอบส่งฝาแฝดชายหญิงหนีออกไป

เด็กผู้ชายคนนั้นก็คือเขาเอง

ส่วนเด็กผู้หญิงก็คือน้องสาวของเขาสินะ

ถึงแม้ตระกูลสิงจะไม่ได้ลงมือฆ่าล้างโคตรตระกูลหลี่โดยตรง

แต่สำหรับฉินหราน สองพ่อลูกคู่นี้ก็คือสมุนรับใช้ของพวกมาร

ยังไงก็ต้องตายอยู่ดี

แต่ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา

"พาฉันไปหาไอ้คนที่แกเรียกว่าท่านเทียนฉี่ ถ้ากล้าเล่นตุกติก ฉันจะส่งพวกแกสองพ่อลูกลงนรกเดี๋ยวนี้เลย" ฉินหรานจ้องสิงไห่เฟิงเขม็ง

"ได้ ฉันจะพาแกไปหาท่านเทียนฉี่เดี๋ยวนี้"

สิงไห่เฟิงพยุงสิงเทียนหนานลุกขึ้น

ทั้งสองคนเดินนำไปที่ประตู

ฉินหรานและถังต๋าเดินตามไปติดๆ

หน้าบริษัทมีรถตู้จอดรออยู่

พอขึ้นรถ ถังต๋าก็รับหน้าที่เป็นคนขับ

สิงไห่เฟิงบอกพิกัดจุดหมาย

สถานที่นั้นคือ คฤหาสน์อวิ๋นซิ่ว

ถังต๋าสตาร์ทรถมุ่งหน้าไปทันที

...

หลายสิบนาทีต่อมา รถก็แล่นมาถึงจุดหมาย

ที่นี่ค่อนข้างห่างไกลผู้คนและเงียบสงบมาก

ฉินหรานเดินไปพลางกวาดสายตามองไปรอบๆ

โดยมีสองพ่อลูกตระกูลสิงเดินนำหน้า

ไม่นานนัก พวกเขาก็มาหยุดอยู่หน้าอาคารสไตล์โบราณหลังหนึ่ง

มีชายชุดดำสองคนยืนเฝ้าอยู่หน้าประตู

หนึ่งในนั้นเดินเข้ามาหา

"คุณสิง ใครทำร้ายคุณจนสภาพนี้ครับเนี่ย?"

"ฉันต้องการพบท่านเทียนฉี่ ฉันเจอทายาทตระกูลหลี่แล้ว" สิงเทียนหนานพูดจบก็ไอโขลกอย่างแรง

ชายชุดดำได้ยินก็ตกใจสุดขีด

คนตระกูลสิงเจอทายาทตระกูลหลี่แล้วงั้นเหรอ?

เขาไม่รอช้า รีบหันหลังวิ่งเข้าไปในอาคารโบราณทันที

ไม่กี่อึดใจต่อมา กลุ่มหมอกสีดำก็ลอยออกมาจากในบ้าน

มันพุ่งตรงมาที่สองพ่อลูกตระกูลสิง แล้วก็ปรากฏร่างชายคนหนึ่งขึ้นมา

ฉินหรานหรี่ตาพิจารณาชายตรงหน้า

เขาอยู่ในชุดคลุมสีดำ ดวงตาสีฟ้าคราม ไว้หนวดเคราเฟิ้ม

ดูเหมือนว่าคนๆ นี้ก็คือ 'ท่านเทียนฉี่' ที่สองพ่อลูกนั่นพูดถึงสินะ

สิงเทียนหนานกับสิงไห่เฟิงรีบคุกเข่าลงกับพื้นทันที

"ข้าน้อยขอคารวะท่านเทียนฉี่"

ทั้งสองพูดขึ้นพร้อมกัน

"รีบบอกมา ทายาทตระกูลหลี่อยู่ที่ไหน?" ท่าทางของเทียนฉี่ดูร้อนรนกระวนกระวาย

สิงเทียนหนานชี้ไปทางฉินหราน "มันนี่แหละครับคือทายาทตระกูลหลี่ มันฆ่าลูกน้องของผมไปตั้งเยอะ ท่านต้องล้างแค้นให้ผมนะครับ"

สายตาของเทียนฉี่จับจ้องไปที่ฉินหราน

พอเห็นหยกพกมังกรคู่ที่ห้อยอยู่บนคอ แววตาของเขาก็ฉายประกายความโลภออกมาทันที

"ในที่สุดก็เจอ ในที่สุดฉันก็เจอหยกพกมังกรคู่แล้ว ความหวังที่จะฟื้นฟูความยิ่งใหญ่ของเผ่ามารอยู่แค่เอื้อมแล้ว ฮ่าๆๆๆๆ!"