บทที่ 20 - ข่าวลือเรื่องสาวน้อยเวทมนตร์

บทที่ 20 - ข่าวลือเรื่องสาวน้อยเวทมนตร์

ภายในบาร์ที่ปราศจากแสงแดด มีเพียงลูกค้าไม่กี่คนที่ฟุบหลับอยู่บนโต๊ะ ความมืดมิดรอบด้านราวกับเกลียวคลื่นที่กำลังม้วนตัว หรือไม่ก็เหมือนกับพืชพรรณที่กำลังเจริญเติบโตแผ่ขยายออกไป

แต่ในตอนนั้นเอง ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น ดึงดูดความสนใจของพนักงานในร้าน

"กริ๊ง!"

ประตูถูกผลักให้เปิดออก พร้อมกับเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่ก้าวเข้ามา และแสงแดดที่สาดส่องเข้ามาดั่งสิงโตที่กำลังคำราม

แสงแดดนั้นแผดเผา ราวกับต้องการจะปลุกให้ลูกค้าที่กำลังหลับใหลทุกคนตื่นขึ้น ลูกค้าเหล่านั้นขมวดคิ้วเล็กน้อย พลิกตัว แล้วก็หลับต่อ

ประตูถูกปิดลง ความมืดมิดหลั่งไหลเข้ามาดั่งเกลียวคลื่นอีกครั้ง มันโอบล้อมร่างกายของไลอิสเอาไว้ ทำให้ร่างกายที่เดิมทีถูกแสงแดดส่องจนอบอุ่น ต้องถูกปกคลุมไปด้วยความหนาวเหน็บ

แต่เด็กหนุ่มก็ไม่ได้พูดอะไร เขาทำเพียงแค่เดินตรงไปข้างหน้า ก่อนจะนั่งลงที่หน้าเคาน์เตอร์บาร์

"ขอบลัดดี้แมรี่แก้วหนึ่งครับ"

เขาพูดพลางถอดหน้ากากทองสัมฤทธิ์และหมวกสีดำออก

บาร์เทนเดอร์พยักหน้ารับ วางแก้วที่กำลังเช็ดอยู่ลง หยิบอุปกรณ์ขึ้นมา แล้วเตรียมตัวชงเหล้า

ในขณะเดียวกัน ไลอิสก็ล้วงเอาเหรียญทองแดงสิบเหรียญออกมาจากที่ไหนก็ไม่รู้ แล้ววางมันลงตรงหน้าบาร์เทนเดอร์

"คุณครับ เราพอจะคุยกันหน่อยได้ไหมครับ?"

บาร์เทนเดอร์ไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าในตอนเช้าแบบนี้จะมีรายได้พิเศษเข้ามา เขาจึงเก็บเหรียญทองแดงทั้งสิบเหรียญไปอย่างดีใจ ก่อนจะเอ่ยปากด้วยรอยยิ้ม "ได้แน่นอนครับ ผมยินดีให้บริการครับคุณลูกค้า"

"ไม่ทราบว่าคุณเคยได้ยินข่าวลือเรื่องสาวน้อยเวทมนตร์บ้างไหมครับ?"

"คุณถามถูกคนแล้วล่ะครับ ในเมืองเล็กๆ แห่งนี้ ผมเรียกได้ว่าเป็นคนที่รู้เรื่องสาวน้อยเวทมนตร์ดีที่สุดคนหนึ่งเลยล่ะครับ" บาร์เทนเดอร์พูดพลางชงเหล้าไปพลาง

"ได้ยินมาว่า พวกเธอทำสัญญากับสิ่งมีชีวิตสีขาวตัวหนึ่งที่อยู่ข้างกาย แล้วถึงได้เปลี่ยนจากเด็กสาวธรรมดาๆ กลายมาเป็นสาวน้อยเวทมนตร์"

"...ถ้าอย่างนั้น การทำสัญญา ทั้งสองฝ่ายก็น่าจะต้องจ่ายค่าตอบแทนที่สมน้ำสมเนื้อสิครับ" ไลอิสครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ เอ่ยปาก

"คุณพูดถูกแล้วครับ การทำสัญญาทั้งสองฝ่ายจำเป็นต้องมีข้อแลกเปลี่ยนกันจริงๆ ได้ยินมาว่าข้อเสนอที่สิ่งมีชีวิตสีขาวตัวนั้นให้ไว้ ก็คือการทำให้พรหนึ่งข้อเป็นจริงน่ะครับ"

"เป็นพล็อตเรื่องที่เชยชะมัด แต่ดันมาเกิดขึ้นกับฉันซะได้ ยังไงซะก็คงหลีกเลี่ยงไม่ได้แล้ว คงต้องหาทางป้องกันไม่ให้เด็กสามคนนั้นกลายเป็นแม่มดให้ได้" ไลอิสแอบคิดอยู่ในใจ

"ผมจะแถมข้อมูลให้คุณอีกเรื่องก็แล้วกัน สิ่งมีชีวิตสีขาวตัวนั้นน่ะ ความจริงแล้วมันคือสิงโตตัวน้อย ถึงมันจะตัวเล็กเท่าฝ่ามือ แต่ก็ชอบผลุบๆ โผล่ๆ อยู่เสมอนะ" ไลอิสใช้นิ้วเคาะโต๊ะเป็นจังหวะ ก่อนจะเอ่ยปากด้วยรอยยิ้ม

"ขอบคุณมากครับสำหรับข้อมูล งั้นขออนุญาตให้พวกเราสานต่อบทสนทนาเมื่อครู่นี้กันต่อนะครับ"

ในที่สุดบาร์เทนเดอร์ก็ชงเหล้าเสร็จ เขายื่นแก้วเครื่องดื่มสีแดงไปตรงหน้าไลอิส

"ผมได้ยินมาว่า บนโลกใบนี้มีแค่เมืองเถาฮวาของพวกเราเท่านั้นที่จะมีพวกแม่มดโผล่มา และไอ้สิ่งที่เรียกว่าแม่มด ก็มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะเป็นสาวน้อยเวทมนตร์ที่กลายร่างมา"

"เรื่องนี้ผมก็พอจะรู้มาบ้าง คนที่ฉลาดหน่อยก็คงจะเดาออก แล้วสาเหตุที่พวกเธอกลายเป็นแม่มดคืออะไรล่ะครับ?"

บาร์เทนเดอร์ยิ้มๆ "ความสิ้นหวัง ความตาย หรือไม่ก็อาจจะเป็นเพราะสิ่งมีชีวิตสีขาวตัวนั้นจงใจชักนำก็ได้ เพราะแก่นแท้ของสาวน้อยเวทมนตร์ ก็คือการควบคุมพายุหมุนชนิดพิเศษเอาไว้ในร่างกายน่ะสิ"

"อย่างนี้นี่เอง ขอบคุณที่บอกครับ"

เมื่อได้ข้อมูลที่ต้องการแล้ว ไลอิสก็ยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมด

ประตูถูกผลักให้เปิดออกอีกครั้ง ความอบอุ่นสายหนึ่งพัดเข้ามาเจือจางความหนาวเหน็บบนตัวของไลอิส จากนั้นเขาก็เดินออกจากบาร์แห่งนี้ไป แต่หลังจากไลอิสเดินออกไปได้ไม่นาน ประตูก็ถูกผลักให้เปิดออกอีกครั้ง และคนที่เดินเข้ามาก็คือไลอิส!

ไลอิสเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าเคาน์เตอร์บาร์ "คุณลูกค้า ลืมของอะไรไว้หรือเปล่าครับ?"

บาร์เทนเดอร์ปรายตามองเด็กหนุ่มตรงหน้า แม้จะรู้สึกแปลกๆ แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เขาเอาแต่ก้มหน้าก้มตาเช็ดแก้วตรงหน้าต่อไป

แต่ในเสี้ยววินาทีต่อมา ไลอิสก็ลงมือ เขายื่นมือทั้งสองข้างออกไปบีบคอบาร์เทนเดอร์ แล้วยกตัวเขาขึ้นลอยเหนือพื้น

บาร์เทนเดอร์พยายามดิ้นรนอย่างสุดชีวิต พยายามจะร้องขอความช่วยเหลือ แต่กลับไม่มีเสียงใดๆ เล็ดลอดออกมาจากลำคอได้เลย เขาทำได้เพียงเฝ้ามองดูภาพตรงหน้าที่ค่อยๆ มืดดับลง พร้อมกับลมหายใจที่ค่อยๆ แผ่วเบาลงเรื่อยๆ

ส่วนลูกค้าที่เมามายเหล่านั้น เมื่อได้ยินเสียงเอะอะโวยวาย พวกเขาก็ทำเพียงพลิกตัว แล้วก็นอนหลับต่อไป โดยไม่คิดจะลุกขึ้นมาดูว่าเกิดอะไรขึ้นเลย

และหลังจากที่บาร์เทนเดอร์ล้มลงไป เงาร่างหนึ่งบนพื้นก็ลุกขึ้นยืน รูปร่างของมันค่อยๆ เปลี่ยนแปลงไปมา จนในที่สุดก็กลายเป็นร่างของบาร์เทนเดอร์คนนั้น

เงาร่างนี้หยิบแก้วเหล้าที่ตกลงบนพื้นขึ้นมา แม้ว่ามันจะแตกบิ่นไปบ้างแล้ว แต่มันก็ยังคงหยิบผ้าขี้ริ้วมาเช็ดเบาๆ

"พูดตามตรงนะ เจ้าตุ๊กตาน้อย ฉันไม่ชอบที่นี่เอาซะเลย กลิ่นอายของพายุหมุนที่นี่มันรุนแรงเกินไป จนฉันสัมผัสไม่ได้เลยว่าพายุหมุนมันอยู่ตรงไหนกันแน่" โซเฟียพูดขึ้น

"งั้นเหรอ? ลองเล่าให้ฉันฟังหน่อยสิ ว่าเธอสัมผัสได้ถึงอะไรบ้าง?"

"ก็อย่างเช่น...ฉันรู้สึกเหมือนว่าเมืองนี้ทั้งเมืองกำลังอยู่ในท้องของพายุหมุนตัวนึงยังไงล่ะ"

"ฮ่าๆ จะเป็นไปได้ยังไงล่ะ? ถ้าไปอยู่ในท้องของพายุหมุนจริงๆ ป่านนี้พวกเราไม่โดนย่อยสลายไปหมดแล้วเหรอ?"

ไลอิสไม่ได้ใส่ใจนัก เขาคิดเพียงว่ากลิ่นอายที่นี่มันรุนแรงเกินไป จนไปรบกวนการรับรู้ของโซเฟียก็เท่านั้น

"เจ้าตุ๊กตาน้อย ฉันพูดจริงนะ"

ไลอิสหยุดเดิน ชำเลืองมองโซเฟียที่ห้อยอยู่ตรงคอ ก่อนจะพยักหน้า

"เธอพูดถูก โอกาสมักจะเป็นของคนที่เตรียมพร้อมเสมอ ยังพอมีเวลาเหลืออยู่อีกนิดหน่อย กลับไปที่บาร์อีกรอบดีกว่า ฉันต้องถามเรื่องราวของเมืองนี้ให้ละเอียดกว่านี้ซะแล้ว"

ประตูถูกผลักให้เปิดออก สวนทางกับลูกค้าบางคนที่เริ่มสร่างเมาแล้ว พวกเขาเดินนวดขมับเดินออกจากบาร์ไป

"ขอโทษด้วยนะครับ พอดีผมมีคำถามอีกนิดหน่อย รบกวนเวลาของคุณอีกสักนิดได้ไหมครับ?" เขากลับมานั่งที่เดิมตรงเคาน์เตอร์บาร์อีกครั้ง พร้อมกับยื่นเหรียญทองแดงให้สิบเหรียญเช่นเคย

บาร์เทนเดอร์ค่อยๆ หันกลับมาอย่างแข็งทื่อ แววตาของเขาดูว่างเปล่าและเหม่อลอยขณะที่จ้องมองมาทางไลอิส

"เจ้าตุ๊กตาน้อย!"

"ฉันรู้แล้ว!"

เมื่อเห็นภาพตรงหน้า มีหรือที่ไลอิสจะไม่รู้ว่าบาร์เทนเดอร์คนนี้ต้องไม่ใช่มนุษย์อย่างแน่นอน กอปรกับที่เขาสัมผัสได้ว่าใต้เท้าของบาร์เทนเดอร์คนนี้ มีร่างของบาร์เทนเดอร์อีกคนที่หน้าตาเหมือนกันเป๊ะนอนจมกองเลือดอยู่

ดาบยาวเกล็ดมังกรปรากฏขึ้นในมือ เขาตวัดดาบฟันออกไปเพียงครั้งเดียว เคาน์เตอร์บาร์ก็ถูกผ่าออกเป็นสองท่อน รวมถึงท่อนบนของบาร์เทนเดอร์ประหลาดนั่นด้วย

เมื่อฝุ่นควันจางลง สิ่งที่เผยให้เห็นคือร่างของบาร์เทนเดอร์ที่ถูกผ่าท้องจนไส้ทะลัก แต่ทว่าภายในท้องของเขากลับไม่มีเลือดเนื้อหรือเครื่องในใดๆ เลย มีเพียงความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุดเท่านั้น

"กะแล้วเชียว บางทีหลังจากที่ฉันออกไป บาร์แห่งนี้คงถูกโจมตี บาร์เทนเดอร์ถึงได้กลายเป็นผลผลิตของพายุหมุนไปแบบนี้"

เหงื่อเย็นเฉียบผุดพรายขึ้นบนหน้าผากของไลอิส เขาไม่คาดคิดเลยว่า เพียงแค่เขาเดินออกไปไม่นาน บาร์แห่งนี้จะถูกพวกผลผลิตของพายุหมุนยึดครองไปเสียแล้ว

และในวินาทีต่อมา ประตูก็ถูกผลักให้เปิดออก จากการสัมผัสของไลอิส ลูกค้าสองคนที่เขาเพิ่งเดินสวนทางไปด้วยเมื่อครู่นี้ได้กลับมาแล้ว และแววตาของพวกเขาก็ดูว่างเปล่า ไร้ความรู้สึก ใบหน้าซีดเผือดราวกับคนตายไม่มีผิด

(จบแล้ว)