บทที่ 25 โลกและทวยเทพ

"จะดีที่สุดถ้ามีของวิเศษบางอย่างหลงเหลืออยู่ข้างใน"

แอนเดรคิดถึงสถานการณ์ในแดนลับหมายเลข 1 แค่จินตนาการ ใบหน้าของเขาก็สลดลง

เศษเสี้ยวอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ของบรรพบุรุษของเขาถูกนำไปหลอมเป็นแดนลับ แล้วจะมีมรดกตกทอดหลงเหลือมาถึงเขาได้มากน้อยแค่ไหนกันล่ะ!

"หวังว่าจะมีนะ!" แอนเดรเปิดหนังสือเกี่ยวกับโลก

หนังสือเล่มนี้บันทึกระดับของโลกเอาไว้ และเมื่อเปิดไปที่หน้าแรก โลกระดับ 1 ก็ปรากฏแก่สายตา

โลกระดับ 1 ถูกบันทึกไว้ในหนังสือว่าเป็นดินแดนแห่งจุดจบของเวทมนตร์ ดินแดนที่ปราศจากเวทมนตร์ ปราศจากระบบพลังงานใดๆ

โลกระดับ 1 เหล่านี้มักจะพัฒนาไปตามแนวทางของอารยธรรมเกษตรกรรมและอารยธรรมเทคโนโลยีขั้นพื้นฐาน

โลกระดับ 2 เริ่มมีผู้ใช้ความสามารถพิเศษปรากฏขึ้น แต่การปรากฏตัวของพวกเขานั้นไม่แน่นอนเอาเสียเลย

หนังสือเล่มนี้มีคำอธิบายเกี่ยวกับผู้ใช้ความสามารถพิเศษในโลกระดับ 2 บางแห่ง

คำอธิบายเหล่านี้ให้รายละเอียดเกี่ยวกับการวิจัยของพ่อมดที่มีต่อผู้ใช้ความสามารถพิเศษที่เกิดในโลกระดับ 2

หลังจากการวิจัย ผู้ใช้ความสามารถพิเศษส่วนใหญ่ที่เกิดในโลกระดับ 2 นั้น เกิดจากการกลายพันธุ์ทางพันธุกรรม

โลกระดับ 3 จะให้กำเนิดระบบพลังที่เติบโตเต็มที่หนึ่งระบบหรือมากกว่านั้น ซึ่งสามารถสืบทอดผ่านความรู้ทางสายเลือด โดยมีขีดจำกัดอยู่ที่จอมพ่อมดระดับ 3

โลกระดับ 4 ถือว่าเป็นโลกที่ค่อนข้างใหญ่ในแดนดารา สามารถหล่อเลี้ยงสิ่งมีชีวิตระดับ 5 ได้ ซึ่งก็คือบรรพบุรุษของเขานั่นเอง

พวกมันยังสามารถหล่อเลี้ยงมิติย่อย ก่อให้เกิดต้นแบบของพหุภพได้อีกด้วย

ในโลกสีขาวซีด อาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ของทวยเทพเหล่านั้นส่วนใหญ่ก็เป็นมิติย่อยที่ถือกำเนิดขึ้นในโลกเช่นนี้เช่นกัน

โลกระดับ 5 จะหล่อเลี้ยงระนาบปฐมภูมิที่แตกต่างกันหลายระนาบ สามารถหล่อเลี้ยงสิ่งมีชีวิตระดับ 6 ได้

โลกระดับ 6 จะก่อรูปร่างเป็นพหุภพอย่างสมบูรณ์ สามารถหล่อเลี้ยงสิ่งมีชีวิตระดับ 6 ขั้นสุดยอดได้

"ตามกฎเกณฑ์ก่อนหน้านี้ โลกระดับ 6 ควรจะสามารถหล่อเลี้ยงสิ่งมีชีวิตระดับ 7 ได้สิ!"

เมื่อแอนเดรเห็นสิ่งนี้ เขาก็หยุดชะงัก พลิกกลับไปที่หน้าแรกสุด มองดูสารบัญ และพบคำอธิบายประกอบสำหรับสิ่งมีชีวิตระดับ 7

สิ่งมีชีวิตระดับ 7 ไม่สามารถถือกำเนิดขึ้นผ่านการหล่อเลี้ยงเพียงอย่างเดียวได้

สิ่งมีชีวิตระดับ 7 จำเป็นต้องกุมความจริง หรือเชี่ยวชาญในกฎเกณฑ์ที่ทวยเทพกล่าวถึง เพื่อกลายเป็นเทพแห่งกฎเกณฑ์ เมื่อนั้นเท่านั้น พวกเขาถึงจะสามารถกลายเป็นสิ่งมีชีวิตระดับ 7 ได้

โลกระดับ 7 ถูกเรียกว่าพหุภพ สามารถหล่อเลี้ยงผู้ทรงพลังและโลกต่างๆ ที่อยู่ภายในพวกมันได้อย่างนับไม่ถ้วน

ตัวอย่างเช่น มหาโลกขุมนรกไร้ก้นบึ้ง ดินแดนบรรพบุรุษพ่อมด มหาโลกนรกปีศาจ และกลุ่มโลกแห่งทวยเทพ ล้วนเป็นโลกระดับ 7 ทั้งสิ้น

ในบรรดาโลกเหล่านี้ สิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังที่สุดคือการดำรงอยู่สูงสุดระดับ 8

โลกระดับ 8 ไม่เป็นที่รู้จัก

ในดินแดนบรรพบุรุษพ่อมด มีข่าวลือว่าแดนดาราในปัจจุบันและโลกระดับ 7 จำนวนมากล้วนเป็นองค์ประกอบของโลกระดับ 8

โลกระดับ 9 ถูกเปรียบเปรยว่าเป็นต้นกำเนิดของทุกโลก ซึ่งถูกอธิบายไว้ในดินแดนบรรพบุรุษพ่อมดว่าเป็นจุดกำเนิดของความจริงทั้งมวลในโลกใบนี้

หลังจากอ่านหนังสือเกี่ยวกับระดับของโลกจบ แอนเดรก็เปิดหนังสืออีกเล่มเกี่ยวกับทวยเทพ

ตามหลักเหตุผลแล้ว บรรพบุรุษของเขาซึ่งมีสถานะเป็นเทพเหนือเทพ น่าจะอยู่ในระดับที่สูงส่งมาก แต่กลับถูกสังหารอย่างง่ายดายโดยจอมพ่อมดระดับ 6 สามคน

"อย่างนี้นี่เอง ทวยเทพที่แตกต่างกันย่อมมีสมญานามที่แตกต่างกันไปตามแต่ละระดับขั้น"

แอนเดรอ่านหนังสือเกี่ยวกับทวยเทพจบ และในที่สุดก็เข้าใจว่าบรรพบุรุษของเขาได้รับสมญานามเทพเหนือเทพมาได้อย่างไร!

ในหนังสือเกี่ยวกับทวยเทพเล่มนี้ วิธีการบำเพ็ญเพียรสำหรับทวยเทพนั้นเรียบง่าย แต่ก็ยากลำบากอย่างยิ่งเช่นกัน

ขั้นแรกคือระดับศิษย์พ่อมด ฝึกฝนวิชาแห่งศรัทธา เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการรวบรวมความศรัทธาในภายหลัง

ขั้นที่สอง ระดับพ่อมดทางการ เกี่ยวข้องกับการเผยแผ่ศาสนา การสวมรอยเป็นเทพเจ้า สร้างความศรัทธา และใช้ความศรัทธาเพื่อให้ได้มาซึ่งวิชาศักดิ์สิทธิ์

ขั้นที่สาม ระดับพ่อมดระดับสอง คือการแสวงหาความเป็นเทพเพื่อนำมาเป็นเชื้อเพลิงสำหรับการจุดไฟแห่งเทพในขั้นที่สาม

ขั้นที่สี่ ระดับพ่อมดระดับ 3 คือการผสานพลังแห่งศรัทธาเข้ากับความเป็นเทพและจุดไฟแห่งเทพ

ขั้นที่ห้า ระดับจอมพ่อมดระดับ 4 คือการสร้างอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์และกลายเป็นเทพเจ้าที่แท้จริง

ขั้นที่หก การดำรงอยู่ในระดับเดียวกับบรรพบุรุษของเขา คือการวิวัฒนาการอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ให้กลายเป็นโลกใบเล็กที่สมบูรณ์ เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการทำความเข้าใจกฎเกณฑ์

ขั้นที่เจ็ด จอมพ่อมดระดับ 6 คือการแยกอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ออกจากโลกเดิมและวางมันไว้ในแดนดาราอันกว้างใหญ่ไพศาล ยืนหยัดอยู่ในตำแหน่งที่ไร้เทียมทาน ตราบใดที่อาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ไม่ถูกทำลาย เทพเจ้าก็จะฟื้นคืนชีพได้อย่างไร้ขีดจำกัดภายใต้พรจากพลังแห่งศรัทธา

นี่เป็นคุณลักษณะที่น่ารำคาญที่สุดของทวยเทพในระดับสูงเช่นเดียวกัน

หลังจากที่แอนเดรเห็นสิ่งนี้ เขาก็ปิดหนังสือลง ข้อความต่อจากนั้นส่องประกายด้วยแสงแห่งเวทมนตร์ ซึ่งเขาไม่สามารถตรวจสอบได้ในขณะนี้ เนื่องจากมันเกี่ยวข้องกับความรู้จากขอบเขตอื่น

"บรรพบุรุษของเขาเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกสีขาวซีดและได้วิวัฒนาการอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ของเขาให้กลายเป็นโลกใบเล็กที่สมบูรณ์แล้ว นั่นคือเหตุผลที่เขาครอบครองสมญานามเทพเหนือเทพ ซึ่งหมายความว่าในโลกของทวยเทพ ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดคือเทพเหนือเทพ"

จิตใจของแอนเดรเต็มไปด้วยความคิดมากมาย และความคิดอันซับซ้อนต่างๆ ก็ผุดขึ้นมาจากหัวใจของเขาอย่างต่อเนื่อง

แอนเดรสูดลมหายใจเข้าลึกๆ หลับตาลง และเริ่มฝึกฝนเทคนิคการทำสมาธิ ขจัดความคิดเหล่านี้ออกไปจากจิตใจของเขาอย่างรวดเร็ว

เมื่อความคิดของเขาถูกขจัดออกไปหมดแล้ว สีหน้าของแอนเดรก็กลับมาสงบนิ่งดังเดิม

"มรดกตกทอดที่บรรพบุรุษพูดถึงคืออะไรกันแน่"

แอนเดรครุ่นคิดถึงประเด็นนี้ มันเกี่ยวข้องกับการเดินทางไปยังแดนลับของเขา และเขาจำเป็นต้องรู้ข้อมูลให้มากกว่านี้เพื่อให้ได้รับรางวัลตอบแทนที่มากขึ้นภายในแดนลับ

"ผู้ทรงพลังที่ครอบครองโลกใบเล็กจะทิ้งสิ่งใดเอาไว้ในโลกของเขาเองกันนะ หรือเขาจะทิ้งสิ่งของต่างๆ ไว้ด้วยวิธีใดกัน"

แอนเดรเปิดหนังสืออีกเล่มและเริ่มค้นหาคำตอบ

หลังจากอ่านหนังสือเล่มนี้ แอนเดรก็ได้คำตอบที่เขาต้องการ จุดเชื่อมต่อมิติ ซึ่งเป็นทางเข้าสู่แดนลับต่างๆ

"จุดเชื่อมต่อมิติ โลกสีขาวซีดถูกลดระดับลงมาเป็นโลกระดับ 3 อันเนื่องมาจากมหาสงครามในครั้งนั้น จุดเชื่อมต่อมิติที่บรรพบุรุษทิ้งไว้ยังคงอยู่ในโลกสีขาวซีดหรือเปล่านะ"

แอนเดรดับความคิดในหัวของเขา ถอนหายใจอย่างจนใจ และมีสมาธิกับการฝึกฝนเทคนิคการทำสมาธิและการศึกษารูนเวทมนตร์

ในช่วงหนึ่งเดือนนี้ แอนเดรด้วยความช่วยเหลือจากระบบ สามารถเชี่ยวชาญรูนเวทมนตร์ได้เพิ่มอีก 5 ตัว เมื่อรวมกับรูนเวทมนตร์เจ็ดตัวก่อนหน้านี้ ตอนนี้เขามีรูนเวทมนตร์ทั้งหมด 12 ตัว ซึ่งก่อร่างสร้างเป็นธาตุทั้งสี่

ดิน ลม น้ำ ไฟ เหล่านี้คือเวทมนตร์ประเภทที่พ่อมดใช้กันทั่วไปมากที่สุด

หลังจากเชี่ยวชาญรูนเวทมนตร์ของทั้งสี่ธาตุนี้แล้ว แอนเดรก็พบว่าความสามารถใหม่ ความเชี่ยวชาญลวดลายเวทมนตร์ ได้ปรากฏขึ้นในความสามารถของระบบอย่างกะทันหัน

ผ่านการทดลองมากมาย เขาพบว่าหากปราศจากความช่วยเหลือจากระบบ ความเร็วในการรับรู้รูนเวทมนตร์ของเขานั้นเร็วกว่าเมื่อก่อนถึงสองเท่า สำหรับรูนเวทมนตร์บางตัวที่เกี่ยวข้องกับดิน ลม น้ำ และไฟ ความเร็วในการรับรู้ของเขานั้นเร็วกว่าเมื่อก่อนถึงสามเท่า

เวลาห้าวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว แอนเดรสะพายกระเป๋าเป้และแหวนมิติ เดินทางมาถึงจุดรวมพลสำหรับแดนลับหมายเลข 1

สถานที่แห่งนั้นตั้งอยู่บนยอดเขาที่สูงที่สุดในเทือกเขาที่ปกครองโดยสถาบัน เขาต้องปีนขึ้นไปทีละก้าว และเมื่อไปถึงยอดเขา เขาก็เหนื่อยหอบพอสมควร

แม้จะได้รับพรจากเวทมนตร์ แต่เสื้อผ้าของเขาก็เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อถึงสองรอบ!