บทที่ 8 แผนการไม่ทันต่อความเปลี่ยนแปลง การแย่งชิงตัวคน

ทุกคนลงมาจากเรือเหาะ และสิ่งที่ปรากฏแก่สายตาของพวกเขาก็คือเต็นท์เรียงรายต่อกันเป็นทอดๆ และท่ามกลางเต็นท์เหล่านี้ มีพ่อมดในชุดคลุมสีดำบางคนกำลังรอคอยพวกเขาอยู่

"พวกเธอสามารถไปที่ด้านหน้าของเต็นท์เหล่านี้และสังเกตดูเกณฑ์ที่สถาบันพ่อมดเหล่านี้ใช้ในการรับสมัครพ่อมดสายเลือดใหม่ได้"

"หากพวกเธอมีคุณสมบัติตรงตามเกณฑ์ พวกเธอก็สามารถแนะนำตัวเองกับท่านพ่อมดและรอรับการตอบรับได้เลย"

ขณะที่พ่อมดสายเลือดใหม่มองดูเต็นท์เหล่านั้นด้วยความอยากรู้อยากเห็น โฮลินและศิษย์พ่อมดคนอื่นๆ ก็เริ่มอธิบายถึงวิธีการเข้าสู่สถาบันพ่อมด

หลังจากการแนะนำจบลง โฮลินและคนอื่นๆ ก็ยืนหลบไปด้านข้าง ปล่อยให้แอนเดรและพ่อมดสายเลือดใหม่คนอื่นๆ สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระและเลือกสถาบันที่ตนเองชื่นชอบ

"สถาบันพ่อมดแห่งป่าเปิดรับสมัครผู้ที่มีความถนัดในสายพลังงานและสายชีวิต"

"สถาบันพ่อมดกระดูกขาวเปิดรับสมัครผู้ที่มีความถนัดในสายพลังงาน สายชีวิต และสายจิตวิญญาณ"

ที่ด้านหน้าของแต่ละเต็นท์มีกระดานดำตั้งอยู่ ซึ่งบนนั้นมีเกณฑ์ในการรับสมัครสายเลือดใหม่ของสถาบันพ่อมดเหล่านี้เขียนเอาไว้

"อย่าผลักสิ!" "เขยิบไปทางนู้นหน่อย!" "อย่าขวางทางสิ"

เสียงเช่นนี้ดังขึ้นและเบาลงสลับกันไป ในขณะที่พ่อมดสายเลือดใหม่วิ่งไปที่ด้านหน้าของเต็นท์แล้วเต็นท์เล่า เพื่อตรวจสอบเงื่อนไขการรับสมัครของสถาบันพ่อมดเหล่านี้

"สถาบันพ่อมดนภาสีครามเปิดรับสมัครผู้ที่มีความถนัดในสายจิตวิญญาณและสายพลังงาน!"

"สถาบันพ่อมดป่าสีครามเปิดรับสมัครผู้ที่มีความถนัดในสายพลังงานและสายชีวิต"

แอนเดรไหลไปตามฝูงชน พลางอ่านข้อความบนกระดานดำที่อยู่หน้าเต็นท์ต่างๆ และผ่านข้อความเหล่านี้ เขาก็จะตัดสินใจได้ว่าเขาต้องการเข้าร่วมสถาบันแห่งใด

แต่หลังจากที่มองไปรอบๆ แอนเดรก็พบว่าตัวเองกำลังสับสน

เพราะในระหว่างการทดสอบครั้งที่สองของเขา เขาไม่ได้ถูกพบว่ามีความเหมาะสมกับสายใดสายหนึ่งเป็นพิเศษ แต่เขากลับสามารถปลุกพรสวรรค์เวทมนตร์ เนตรแห่งความจริง ขึ้นมาได้โดยตรง

สิ่งนี้นำไปสู่การที่แอนเดรไม่รู้ว่าตัวเองเหมาะสมกับสายใด หรือว่าเขาควรจะเข้าศึกษาในสถาบันใดกันแน่

ด้วยเหตุนี้ แอนเดรจึงทำได้เพียงแค่เดินต่อไปเรื่อยๆ เพื่อเลือกสถาบันที่เขาจะเข้าไปศึกษา

ทีละน้อย ในขณะที่พ่อมดสายเลือดใหม่คนอื่นๆ เลือกสถาบันพ่อมดที่พวกตนต้องการจะเข้าไปศึกษาได้แล้ว ก็เหลือเพียงแอนเดรเท่านั้นที่ยังคงเลือกอยู่

"โอ้ น่าสนใจดีนี่ ยังตัดสินใจไม่ได้อีกอย่างนั้นหรือ"

"ทำตัวเล่นตัว สร้างลูกเล่นเรียกร้องความสนใจ การใช้วิธีการแบบนี้ตั้งแต่อายุยังน้อย ช่างน่าขันเสียจริง!"

พ่อมดภายในเต็นท์ต่างก็แสดงสีหน้าและปฏิกิริยาที่แตกต่างกันออกไปในขณะที่เฝ้ามองแอนเดรยังคงเดินเตร็ดเตร่และเลือกอยู่

พ่อมดบางคนคิดว่าแอนเดรกำลังมีช่วงเวลาที่ยากลำบากในการตัดสินใจเลือก ในขณะที่คนอื่นๆ ต่างก็เยาะเย้ยพฤติกรรมของแอนเดร โดยเชื่อว่าเขาจงใจทำเช่นนั้นเพื่อดึงดูดความสนใจ

ในขณะเดียวกัน โฮลินที่ยืนอยู่ด้านข้าง และวิคตอเรียซึ่งได้เข้าไปอยู่ในสถาบันพ่อมดนภาสีครามแล้ว ก็คอยทำท่าทางบอกใบ้อยู่เนืองๆ ส่งไปยังเขา โดยหวังว่าเขาจะมาอยู่ฝ่ายเดียวกันกับพวกตน

"พ่อหนุ่ม เธอยังไม่ได้รับการทดสอบอย่างนั้นหรือ"

หลังจากที่เดินเตร็ดเตร่ต่อไปอีกสักพัก ชายชราคนหนึ่งก็เดินออกมาจากเต็นท์ พลางส่งยิ้มอย่างใจดีให้กับแอนเดร

"ผมต้องขออภัยจริงๆ ครับท่านพ่อมด ผมไม่รู้ว่าตัวเองเหมาะสมกับสายใดครับ"

แอนเดรมองไปที่พ่อมดผู้นั้น รีบกล่าวคำขอโทษ และอธิบายสถานการณ์ของตนเอง

"โอ้ เธอคงจะผ่านการทดสอบครั้งที่สองมาแล้วใช่ไหม"

ชายชรามองไปที่แอนเดรด้วยความสนใจ มันเป็นเรื่องยากที่ใครบางคนจะยังคงไม่รู้ถึงสายที่เหมาะสมของตนเองหลังจากผ่านการทดสอบมาแล้วถึงสองครั้ง

"ถูกต้องครับ ตอนที่ผมได้รับการทดสอบ ไม่ได้มีการระบุสายใดๆ ให้กับผมเลย แต่ผมกลับปลุกพรสวรรค์เวทมนตร์ขึ้นมาได้แทน"

เมื่อแอนเดรเอ่ยขึ้นว่าเขาสามารถปลุกพรสวรรค์เวทมนตร์ขึ้นมาได้ในระหว่างการทดสอบครั้งที่สอง ร่างกายของชายชราก็สั่นสะท้านอย่างเห็นได้ชัด

"พรสวรรค์เวทมนตร์ ดี ดี! เธอปลุกพรสวรรค์อะไรขึ้นมาได้ล่ะ"

ชายชราลูบเคราของเขาและส่งยิ้มให้กับแอนเดร ในขณะที่บรรดาพ่อมดในเต็นท์อื่นๆ ต่างก็ลุกขึ้นยืน พลางมองมาที่แอนเดรเช่นเดียวกัน

ไม่น่าแปลกใจเลยที่แอนเดรจะยังคงป้วนเปี้ยนอยู่ที่ด้านหน้าเต็นท์ของพวกเขา

หากมีใครสักคนปลุกพรสวรรค์เวทมนตร์ขึ้นมาได้และไม่มีใครบอกเขาว่าเขาเหมาะสมกับสายใด พวกเขาเองก็คงจะลังเลเหมือนกันว่าจะเข้าร่วมสถาบันแห่งใดดี

"เนตรแห่งความจริง!" "เนตรแห่งความจริง เวทมนตร์ระดับ 2!"

เมื่อแอนเดรเปิดเผยพรสวรรค์เวทมนตร์ของเขา เต็นท์ก็ระเบิดออกในทันที พวกมันล้วนถูกฉีกกระชากออกจากกันด้วยกลิ่นอายที่แผ่ซ่านออกมาจากบรรดาพ่อมด

"ไอ้หนู พูดอีกครั้งสิ เธอปลุกพรสวรรค์อะไรขึ้นมาได้กันนะ"

ชายร่างกำยำคนหนึ่งสะบัดฮูดของเขาออกไปด้านหลัง ดวงตาเบิกกว้าง มองไปที่แอนเดรด้วยลมหายใจที่เริ่มหนักหน่วงขึ้น

พรสวรรค์เวทมนตร์ระดับ 2 และยังเป็นพรสวรรค์ที่พิเศษอย่างเนตรแห่งความจริงอีกด้วย

ในอดีต มันอาจจะไม่ได้มากมายอะไร เวทมนตร์ระดับ 2 ไม่ได้ถูกมองว่าเป็นสิ่งที่พิเศษอะไรนัก

แต่อีกสิบปีข้างหน้า การสัญจรครั้งใหม่ก็จะเปิดฉากขึ้น และเวทมนตร์พิเศษอย่างเนตรแห่งความจริงก็จะเป็นตัวกำหนดความรวดเร็วของสถาบันพ่อมดในระหว่างการสัญจร

แอนเดร สถาบันพ่อมดนภาสีครามของพวกเขาจะรับตัวเขาไปเอง!

"เวทมนตร์ระดับ 2 เนตรแห่งความจริงครับ"

แอนเดรถอยหลังไปหนึ่งก้าว มองไปที่ชายร่างกำยำคนนั้นแล้วพูดย้ำอีกครั้ง

"ฮ่าฮ่า มาสิ มาเลย สถาบันพ่อมดนภาสีครามของเราเหมาะสมกับเธอมากที่สุดแล้ว"

เมื่อได้ยินแอนเดรยืนยันอีกครั้งว่าพรสวรรค์ที่เขาปลุกขึ้นมาได้คือเนตรแห่งความจริง ชายร่างกำยำก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาแล้วยื่นมือไปหาแอนเดร

มือของชายร่างกำยำขยายใหญ่ขึ้นอย่างกะทันหันและเอื้อมไปหาแอนเดร

แต่ในจังหวะที่มือของชายร่างกำยำกำลังจะสัมผัสกับร่างกายของแอนเดรนั้นเอง กระสุนแสงลูกหนึ่งก็กระแทกมือของชายร่างกำยำจนกระเด็นถอยกลับไป

"สถาบันพ่อมดนภาสีครามเหมาะสมกับเขามากที่สุดอย่างนั้นหรือ ไม่จำเป็นหรอก ตามหลักตรรกะแล้ว สถาบันพ่อมดทะเลขาวของเราต่างหากที่เหมาะสมกับเขามากที่สุด!"

หญิงวัยกลางคนผู้แสนงดงาม ซึ่งมีวัตถุเวทมนตร์อยู่ในมือ สะบัดฮูดของเธอออกไปด้านหลังและถลึงตาใส่ชายร่างกำยำด้วยความเกรี้ยวกราด

ผู้มีพรสวรรค์เช่นนี้ควรจะเข้าร่วมสถาบันพ่อมดทะเลขาวของพวกเธอ สถาบันพ่อมดทะเลขาวของพวกเธอเป็นผู้ปกครองกลุ่มโลกพ่อมดทะเลขาวในปัจจุบัน

แม้แต่ปฏิทินพ่อมดทะเลขาวในปัจจุบันสำหรับกลุ่มโลกพ่อมดทะเลขาวทั้งหมด ก็ยังถูกกำหนดขึ้นโดยพวกเธอ การที่เขาคิดจะมาต่อกรกับพวกเธอเพื่อแย่งชิงคนเพียงคนเดียว เขาควรจะพิจารณาถึงความสามารถของตัวเองให้ดีเสียก่อน

"เฮ้ พูดแบบนั้นก็ไม่ถูกนะ พรสวรรค์เนตรแห่งความจริงนั้นเหมาะสมที่สุดสำหรับการค้นคว้าเรื่องโพชั่นเวทมนตร์และวัตถุเวทมนตร์ ซึ่งเป็นสิ่งที่ช่วยให้พ่อมดประสบความสำเร็จ ดังนั้น สถาบันพ่อมดระฟ้าของเราต่างหากที่เหมาะสมกับเขามากที่สุด"

ในเวลานี้ ชายอีกคนหนึ่งก็ยิ้มออกมาขณะที่เขาถอดฮูดออก พลางมองไปที่ตัวแทนของสถาบันพ่อมดทะเลขาว

"ไสหัวไปซะ! ในบรรดาสถาบันของพวกแก คนที่แข็งแกร่งที่สุดก็เป็นเพียงพ่อมดระดับ 3 ในขณะที่สถาบันพ่อมดทะเลขาวของเรามีจอมพ่อมดรุ่งอรุณระดับ 4 คอยดูแลอยู่"

"ยิ่งไปกว่านั้น อาจารย์ใหญ่ของเรายังเป็นถึงจอมพ่อมดระดับ 5! สถาบันพ่อมดระฟ้าของแกมีอะไรมาคู่ควรที่จะแข่งขันกับพวกเราได้บ้างล่ะ!"

หญิงงามมองไปที่คนจากสถาบันพ่อมดระฟ้าที่ออกหน้ามาแย่งชิงแอนเดรไปจากเธอ เธอแค่นเสียงในทันที และเปิดเผยถึงรากฐานของสถาบันของเธอออกมาโดยตรง

สถาบันพ่อมดระฟ้านั้นมีความเป็นเลิศในเรื่องโพชั่นเวทมนตร์และวัตถุเวทมนตร์ อีกทั้งยังมีเวทมนตร์วิชาเนตรอยู่อีกมากมาย หากแอนเดรไปที่นั่น เขาก็จะได้รับการฝึกฝนที่ยอดเยี่ยมอย่างแน่นอน

แต่ความยอดเยี่ยมนั้นยังไม่ใช่สิ่งที่ดีที่สุด คณบดีที่แข็งแกร่งที่สุดของสถาบันพ่อมดระฟ้าเป็นเพียงพ่อมดระดับ 3 เท่านั้น ยังไม่ถึงขั้นจอมพ่อมดระดับ 4 ด้วยซ้ำ แล้วพวกเขาจะมีปัญญามาแข่งขันเพื่อแย่งชิงแอนเดรกับสถาบันพ่อมดทะเลขาวของเธอได้อย่างไร

แอนเดร ซึ่งเป็นผู้มีพรสวรรค์คนนี้ คือผู้ที่มีอนาคตเป็นพ่อมดระดับสองอย่างแน่นอน มีเพียงภายใต้การฝึกฝนของสถาบันพ่อมดทะเลขาวเท่านั้นที่เขาจะสามารถเติบโตได้อย่างดีที่สุด

และหากไม่มีเรื่องไม่คาดฝันใดๆ เกิดขึ้น แอนเดรถึงขั้นมีโอกาส 20% ที่จะทะลวงผ่านไปสู่การเป็นพ่อมดระดับ 3 ได้ แล้วผู้มีพรสวรรค์เช่นนี้จะยอมปล่อยให้หลุดมือไปได้อย่างไร