บทที่ 14 เปิดเผยและตรงไปตรงมา

ไม่นะ! ฉันจะปล่อยให้ความเข้าใจผิดเรื่องรสนิยมวิตถารนี่ติดตัวไปไม่ได้เด็ดขาด! ไม่อย่างนั้นฉันจะกล้าสู้หน้าลูกเรือขบวนรถไฟแอสทรัลได้ยังไง!

ฉีซิงตัดสินใจแน่วแน่

ในเมื่อกล้องวงจรปิดจับภาพความผิดปกติของพลังงานได้แล้ว

ในเมื่อเฮอร์ต้าสงสัยไปถึงตัวตนระดับตัวตลกในโรงเตี๊ยมแล้ว

ในเมื่อในอนาคตก็ต้องร่วมเดินทางไปด้วยกัน

งั้นเวลาเจออันตราย เขาจะคอยหาข้ออ้างหลบไปแปลงร่างเหมือนสมาชิกบางคนได้ตลอดงั้นเหรอ

นั่นมันงี่เง่าเกินไปแล้ว ช้าเร็วก็ต้องถูกจับได้อยู่ดี!

แทนที่จะถูกมองว่าเป็นพวกวิตถารที่มีรสนิยมชอบหุ่นกระบอกเด็กผู้ชาย สู้... พลิกกระดานเองไปเลยดีกว่า!

"นี่! เฮอร์ต้า! เลิกใส่ร้ายฉันได้แล้ว!"

จู่ๆ ฉีซิงก็ขึ้นเสียง ดึงความสนใจของทุกคนกลับมาที่ตัวเองอย่างจัง

ความกระอักกระอ่วนบนใบหน้าของเขาหายวับไปในพริบตา แทนที่ด้วยความไม่พอใจที่ถูกเข้าใจผิด

"สิ่งที่ฉันชอบน่ะ..."

เขาจงใจลากเสียงยาว สายตากวาดมองไปที่หุ่นกระบอกเฮอร์ต้า

จากนั้น สายตาก็มาหยุดที่ตัวเอง และน้ำเสียงก็เปลี่ยนไปทันที

"...คือสิ่งนี้ต่างหาก!"

ทันทีที่พูดจบ

เขารวบรวมสมาธิ และกดลงไปบนไอคอน หุ่นกระบอกเฮอร์ต้า (ระดับ 4 ดาว พาธปัญญา) ที่กำลังสว่างวาบอยู่ในหัวอย่างแรง!

รูปร่างของฉีซิงพร่ามัวลงทันที และความสูงก็หดสั้นลงอย่างเห็นได้ชัด

ชุดลำลองของสถานีอวกาศที่ไม่ค่อยพอดีตัว ถูกแทนที่ด้วยชุดกระโปรงเล็กๆ ที่งดงามและซับซ้อน

ผมสีดำเดิมถูกแทนที่ด้วยผมยาวประบ่าสีน้ำตาลสลวย

หุ่นกระบอกเด็กผู้หญิงที่มีชีวิต ซึ่งมีสไตล์แตกต่างจากหุ่นกระบอกเฮอร์ต้า (เวอร์ชันเด็กผู้ชาย) ที่อยู่ข้างๆ แต่มีความประณีตไม่แพ้กัน ปรากฏขึ้นแทนที่ฉีซิง

"มองอะไรน่ะ"

ฉีซิง (ในร่างเฮอร์ต้า) กอดอก เลียนแบบน้ำเสียงหยิ่งยโสของเฮอร์ต้าในความทรงจำ

เขาพูดกับฝูงชนที่กำลังตกตะลึงด้วยน้ำเสียงใสแจ๋วแบบต้นฉบับของเฮอร์ต้า

"สิ่งที่ฉันชอบคือสิ่งนี้ต่างหาก!"

เขาถึงกับจงใจส่ายหัว ปล่อยให้ปอยผมสีน้ำตาลปลิวไสว

ความเงียบสงัดเข้าปกคลุม

เป็นความเงียบสงัดที่ลึกล้ำยิ่งกว่าก่อนหน้านี้เสียอีก

หากข้อกล่าวหาของเฮอร์ต้าก่อนหน้านี้ ทำให้เกิดความตกใจและการเชื่อมโยงอย่างละเอียดอ่อน

การแปลงร่างอย่างกะทันหันและไม่มีการแจ้งล่วงหน้าของคนเป็นๆ ต่อหน้าต่อตาแบบนี้

โดยเฉพาะอย่างยิ่งการแปลงร่างเป็นหุ่นกระบอกเฮอร์ต้าอีกเวอร์ชันหนึ่ง มันช่างเป็นการทำลายล้างอย่างสิ้นเชิง

แต่คนที่ตกใจที่สุดก็คือเฮอร์ต้าอย่างแน่นอน

บนใบหน้าเล็กๆ ที่งดงามนั้น ความเย็นชาตามปกติแสดงสีหน้าที่คาดไม่ถึงออกมาเป็นครั้งแรก

เขานิ่งเงียบไปถึง 3 วินาทีเต็มๆ

"...ฉันเข้าใจแล้ว"

เสียงของหุ่นกระบอกเฮอร์ต้า (เวอร์ชันเด็กผู้ชาย) ดังขึ้นอีกครั้งอย่างรวดเร็ว

ร่างเล็กๆ ของเขาเดินวนรอบๆ ฉีซิง (ในร่างเฮอร์ต้า) ในระยะใกล้ๆ

สายตาของเขาราวกับกำลังประเมินผลงานจัดแสดงที่ไม่คาดคิดแต่... ค่อนข้างน่าพึงพอใจ

"หึ"

เขาส่งเสียงหึเบาๆ น้ำเสียงแฝงความประหลาดใจเล็กน้อย

"ถึงแม้การตกแต่งจะดูเยอะเกินความจำเป็นและประสิทธิภาพโดยรวมจะต่ำไปหน่อย..."

"...แต่ความเข้าใจในการแสดงออกถึงความสง่างามและความเป็นเลิศภายนอกนี้... ก็ถือว่ามีรสนิยมดี"

คำพูดของเขาแฝงไปด้วยความดูถูกสามส่วน ความจู้จี้จุกจิกสามส่วน และอีกสี่ส่วนที่เหลือ... ฟังดูเหมือนเป็นวิธีพูดอ้อมๆ ว่า "เวอร์ชันผู้หญิงของฉันที่นายแปลงร่างมามันค่อนข้างน่าเชื่อถือ มีเซนส์ด้านความงามดีนี่" งั้นเหรอ

ฉีซิง (ในร่างเฮอร์ต้า) แทบจะเก็บสีหน้าไม่อยู่

ทำไมเฮอร์ต้าถึงไม่แสดงปฏิกิริยาตามบทเลยล่ะ!

นายควรจะใช้ฝีปากอันแหลมคมของนายสิ! นายควรจะวิจารณ์ฉันที่ไปเปลี่ยนเพศนายตามอำเภอใจไม่ใช่เหรอ

แล้วไอ้ท่าทีที่บอกว่า "นายในร่างนี้ก็ดูดีไม่เบา" มันหมายความว่ายังไง!

สรุปว่าเด็กผู้ชายคิ้วหนาตาโตคนนี้ก็เป็นพวกหลงตัวเองแอบแฝงงั้นเหรอเนี่ย!

มีนาคมที่เจ็ดที่อยู่ข้างๆ ในที่สุดก็ได้สติกลับคืนมาจากความตกตะลึง

เขากะพริบตา มองเฮอร์ต้าทั้งสองคน แล้วพึมพำเบาๆ

"คุณผู้ชายเฮอร์ต้า... เขากำลังชมร่างแปลงของฉีซิง... ว่าดูดีงั้นเหรอ ทำไมมันรู้สึกแปลกๆ จังเลย..."

หุ่นกระบอกเฮอร์ต้าดูเหมือนจะพอใจกับการประเมินของตัวเอง เขากอดอกแล้วมองเหยียดฉีซิง (ในร่างเฮอร์ต้า)

"นี่คือความสนใจของนายงั้นเหรอ แล้วก็ความสามารถของนายด้วย"

ฉีซิง (ในร่างเฮอร์ต้า) ยังคงรักษาท่าทีหยิ่งยโส พยักหน้า และพูดอย่างมั่นใจ

"ใช่แล้ว มีปัญหาอะไรหรือไง"

เขาไม่รีบที่จะคืนร่างเดิม ในเมื่อมันไม่ได้กินพลังงานอะไร เขาก็รักษาร่างนี้ไว้ตอนคุยกับเฮอร์ต้าเสียเลย

มันก็รู้สึก... สดชื่นดีเหมือนกันนะเนี่ย

อย่างน้อยความแตกต่างของส่วนสูงก็ไม่ได้ห่างกันมากนัก ทำให้รู้สึกสบายใจขึ้น

เฮอร์ต้าขยับเข้ามาใกล้จนแทบจะจมูกชนหน้าฉีซิง (ในร่างเฮอร์ต้า) เพื่อสำรวจอย่างละเอียด

สายตาของเขาไม่ได้มองเหมือนมองคน แต่มองเหมือนกำลังชื่นชมผลงานศิลปะที่น่าพอใจอย่างยิ่งมากกว่า

"ปัญหาเหรอ ไม่มีหรอก น่าสนใจ น่าสนใจมาก"

เขาถอยหลังไปเล็กน้อย พลางกอดอก

เขาทำหน้าครุ่นคิดด้วยใบหน้าเด็กผู้ชาย ถึงแม้จะดูเหมือนเด็กพยายามทำตัวเป็นผู้ใหญ่มากกว่าก็เถอะ

"ดูเหมือนว่าค่าตอบแทนการวิจัยแบบธรรมดาๆ จะไม่เพียงพอสำหรับความสนใจในระดับนี้แล้วสิ"

เฮอร์ต้าประกาศด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกระตือรือร้นราวกับเพิ่งได้ของเล่นใหม่

"พวกเรามาทำข้อตกลงกันใหม่ดีไหม ฉีซิง"

เขายื่นนิ้วเล็กๆ ชี้ไปที่ร่าง หุ่นกระบอกเฮอร์ต้า (เวอร์ชันเด็กผู้หญิง) ที่ฉีซิงกำลังอยู่ในตอนนี้

"นายให้ความร่วมมือกับการวิจัยของฉัน แน่นอนว่าปลอดภัยไร้กังวล และฉัน..."

ประกายความสดใสปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา

"ฉันสามารถช่วยนายอัปเกรดร่างนี้ของนายได้ ฉันดูข้อมูลแล้ว ถึงแม้หุ่นกระบอกที่นายแปลงร่างมาจะเหมือนกับหุ่นกระบอกที่ฉันสร้างขึ้นทุกประการ ยกเว้นเรื่องรูปร่างหน้าตา"

"ฉันสามารถใช้ความเชี่ยวชาญระดับมืออาชีพของฉัน ทำการปรับปรุงการออกแบบแบบครบวงจร และเพิ่มประสิทธิภาพให้กับร่างหุ่นกระบอกนี้ได้"

เขาเอียงคอ น้ำเสียงแฝงความยั่วยวนเล็กน้อย

"ลองคิดดูสิ การแปลงร่างที่แข็งแกร่งขึ้น ทนทานขึ้น และมีฟังก์ชันการใช้งานมากขึ้น มันจะไม่คุ้มค่ากว่าการใช้แค่ร่างเลียนแบบธรรมดาๆ ร่างนี้งั้นเหรอ เอาเป็นส่วนหนึ่งของค่าตอบแทนของนายดีไหม"

ฉีซิง (ในร่างเฮอร์ต้า) ถึงกับอึ้ง

อัปเกรดเหรอ เพิ่มประสิทธิภาพของร่างแปลงงั้นเหรอ

ข้อเสนอนี้เหนือความคาดหมายของเขาโดยสิ้นเชิง

ตอนแรกเขาคิดว่าเฮอร์ต้าจะขู่เขาต่อ หรือไม่ก็ต่อรองขออำนาจในการวิจัยเพิ่ม

เขาไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะพุ่งเป้าไปที่รูปลักษณ์ที่เขาแปลงร่างมา แถมยังอยากจะดัดแปลงด้วยตัวเองอีก

เขาต้องยอมรับเลยว่า ข้อเสนอนี้... น่าสนใจไม่เบา

ไอคอน หุ่นกระบอกเฮอร์ต้า ในหัวของเขาเป็นแค่ระดับ 4 ดาวจริงๆ

ยิ่งไปกว่านั้น ระดับความเชี่ยวชาญในเกมอาจจะยังไม่สมบูรณ์แบบ

ถ้าได้รับการปรับปรุงจากเฮอร์ต้าเองแล้วมันสามารถทำให้การแปลงร่างนี้แข็งแกร่งและใช้งานได้จริงมากขึ้นล่ะก็...

แต่ในโลกนี้ไม่มีของฟรีหรอกนะ โดยเฉพาะของที่เฮอร์ต้าเป็นคนเสนอ

ฉีซิง (ในร่างเฮอร์ต้า) ไม่ได้ตอบตกลงในทันที แต่เลียนแบบน้ำเสียงจู้จี้จุกจิกที่เป็นนิสัยของเฮอร์ต้าแล้วสวนกลับไป

"อัปเกรดเหรอ ฟังดูดีนี่"

"แต่ค่าใช้จ่ายล่ะ นอกจากต้องให้ความร่วมมือกับการวิจัยของนายแล้ว มันคงมีอะไรมากกว่าแค่การตรวจเช็กตามระยะเวลาใช่ไหม นายคงไม่ได้พยายามฉวยโอกาสแอบติดตั้งโปรแกรมสอดแนม หรือแบ็กดอร์เข้าไปในร่างนี้หรอกนะ"

"ความช่างสงสัยเป็นคุณสมบัติที่ดีของนักวิจัย"

หุ่นกระบอกเฮอร์ต้าไม่ได้ปฏิเสธ แต่กลับพูดออกมาตรงๆ

"การตรวจสอบความปลอดภัยที่จำเป็น และการบันทึกข้อมูลพื้นฐานคือรากฐานของความร่วมมือ แต่ฉันรับประกันได้ว่าจะไม่มีการติดตั้งโมดูลที่ควบคุมจากภายนอก หรือมีคุณสมบัติที่เป็นอันตราย"

"ความสนใจของฉันอยู่ที่การสังเกตปรากฏการณ์ และการปรับปรุงการออกแบบ ไม่ใช่การสร้างหุ่นกระบอกที่เชื่อฟังคำสั่ง นั่นมันไร้ประสิทธิภาพและน่าเบื่อเกินไป"

เขาจ้องฉีซิงอย่างไม่วางตา

"ว่ายังไงล่ะ แลกกับความสามารถที่ใช้งานได้จริง ซึ่งจะถูกดึงศักยภาพและได้รับการปรับปรุง แลกเปลี่ยนกับข้อมูลที่ไม่มีพิษมีภัยและความร่วมมือที่จำกัด"

"การทำธุรกรรมครั้งนี้ สำหรับนายแล้ว ไม่น่าจะขาดทุนนะ เพราะถึงยังไงร่างปัจจุบันของนาย..."

เขาจงใจลากเสียงยาว

"นอกจากจะหน้าตาดูดีกว่านิดหน่อยแล้ว โดยพื้นฐานก็ไม่มีอะไรแตกต่างจากหุ่นกระบอกมาตรฐานของฉันเลย"

คำพูดนี้แอบยั่วยุเล็กน้อย แต่ก็แทงใจดำฉีซิงเข้าอย่างจัง

เขาต้องการความสามารถในการปกป้องตัวเองที่แข็งแกร่งขึ้นจริงๆ โดยเฉพาะในโลกที่สลับเพศบ้าบอนี้

ฉีซิง (ในร่างเฮอร์ต้า) นิ่งเงียบไปไม่กี่วินาที สายตากวาดมองสมาชิกกลุ่มลูกเรือรถไฟแอสทรัลที่อยู่ใกล้ๆ ซึ่งมีสีหน้าแตกต่างกันไป

มีนาคมที่เจ็ดมีสีหน้าสับสนเหมือนจะบอกว่า ฟังดูเก่งจัง แต่ผมไม่เข้าใจ ส่วนตันเหิงก็ยังคงทำหน้านิ่งตามปกติ

ฮิเมโกะและเวลท์ดูเหมือนกำลังรอการตัดสินใจของเขา โดยไม่มีท่าทีจะเข้ามาแทรกแซง

ส่วนพี่สาวฉง เธอยังคงจ้องมองตัวเอกอย่างเหม่อลอย ราวกับว่าไม่มีอะไรเกี่ยวกับเธอเลย