บทที่ 17 พลัง!
บทที่ 17 พลัง!
"เอาล่ะ พาคนอื่นๆ ลงมาด้วย"
หลังจากที่อาจารย์และลูกศิษย์หารือกันเสร็จสิ้น กรีนวิชก็หันกลับมาและมองไปที่ฝาแฝดสีซีด
แจ็กพยักหน้า และไล่ต้อนเด็กใหม่เหล่านั้นออกมาจากใต้ท้องเรือตามรายชื่อ
"ทุกท่าน ฉันกลับมาถึงสถาบันแล้ว ตอนนี้ พวกท่านสามารถมารับสินค้าของพวกท่านไปได้เลย"
กรีนวิชปรบมือ บนดาดฟ้าของเรือผีสิง มหาภูตปรากฏตัวขึ้นในทันที มันเดินมาที่ข้างกายของกรีนวิช และแปลงร่างเป็นกระจก
ภายในกระจก บรรดาศาสตราจารย์และรองคณบดีที่กรีนวิชเคยติดต่อไว้ได้ปรากฏตัวขึ้น
โดยไม่รอให้อาจารย์และศาสตราจารย์เหล่านี้เอ่ยถามคำถามใดๆ กรีนวิชก็จัดแสดงเด็กใหม่ที่เพิ่งถูกไล่ต้อนลงมาจากเรือให้พวกเขาดู
เมื่อได้เห็นเด็กใหม่เหล่านี้ บรรดาเจ้าของสินค้าที่ได้สั่งจองเอาไว้ล่วงหน้าก็แสดงประกายแห่งความตื่นเต้นออกมาบนใบหน้าในทันที
ในชั่วพริบตา ภาพต่างๆ ภายในกระจกก็เริ่มลดน้อยลงเรื่อยๆ
ในที่สุด ก็เหลือเพียงชาร์ลอตต์เท่านั้น
"กรีนวิช ฉันกำลังอยู่ในขั้นตอนสำคัญของการบูรณะโพชั่น ส่งคนที่ฉันต้องการมาให้ฉันด้วย"
ชาร์ลอตต์เหลือบมองกรีนวิชแล้วจึงตัดการเชื่อมต่อ
"ก็ได้ เห็นแก่โพชั่นโบราณนั่น ฉันจะยอมเดินทางไปสักรอบก็แล้วกัน"
ท่าทีของชาร์ลอตต์ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อกรีนวิชเลยแม้แต่น้อย
ในทางตรงกันข้าม เขากลับตั้งตารอคอยโพชั่นโบราณที่ชาร์ลอตต์กำลังบูรณะอยู่อย่างมาก
ในฐานะหนึ่งในปรมาจารย์ปรุงยาเพียงไม่กี่คนในสถาบัน งานอดิเรกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของชาร์ลอตต์คือการวิจัยโพชั่นโบราณที่สูญหายหรือหายากเป็นอย่างยิ่งหลากหลายชนิด
ผ่านการวิจัยโพชั่นเหล่านี้ ชาร์ลอตต์ได้บูรณะเทคนิคมากมายที่ตายจากไปแล้วในยุคโบราณกาลขึ้นมาใหม่
"เอาล่ะ พวกแกทุกคน เงียบซะ"
กรีนวิชปรบมือ และมหาภูตก็กลับเข้าไปในเรือผีสิง
เขาหันกลับมาและพูดด้วยรอยยิ้มกับชาร์ลีและคนอื่นๆ
"พ่อมดที่พวกแกเห็นผ่านกระจกเมื่อครู่นี้ คืออาจารย์ที่พวกแกจะมีในสถาบันนับจากนี้เป็นต้นไป"
"ตอนนี้ ทำตามรายชื่อ เข้าแถวเรียงหนึ่ง แล้วรอให้อาจารย์ของพวกแกมารับพวกแกไป"
หลังจากที่กรีนวิชพูดจบ เขาก็บินขึ้นไปบนเรือผีสิง เขาเตรียมตัวที่จะไปตรวจดูอันดู
รองคณบดีไฮเกอร์มองดูแผ่นหลังของกรีนวิชที่กำลังจากไป โดยต้องการที่จะเห็นเช่นกันว่า "สัตว์ประหลาด" ที่กรีนวิชพูดถึงนั้นเป็นคนแบบไหน
อย่างไรก็ตาม บรรดาศาสตราจารย์และรองคณบดีคนอื่นๆ กำลังรีบเร่งมาเพื่อรับสินค้าของตนเอง
เขาเองก็ได้สั่งจองสินค้าไว้กลุ่มหนึ่งเช่นกัน และตอนนี้ เพื่อป้องกันไม่ให้สินค้าของเขาถูกคนอื่นหมายปอง เขาจำเป็นต้องนำสินค้ากลุ่มนี้มาไว้ข้างกายเขาก่อน
"ส่งรายชื่อมาให้ฉัน"
รองคณบดีไฮเกอร์พูดกับแจ็ก ผู้ซึ่งพยักหน้าและหยิบกระดาษหนังแผ่นหนึ่งออกมาจากแขนเสื้อ
รองคณบดีไฮเกอร์มองไปที่กระดาษหนัง ดีดนิ้วของเขา แล้วกระดาษหนังก็บินตรงมาหาเขา ร่อนลงในมือของเขา
"คิรา เดาต์, แอนดี้ โจนส์, เทรเยอร์ ควินซ์..."
รองคณบดีไฮเกอร์อ่านชื่อสินค้าที่เขาสั่งจองเอาไว้ หลังจากอ่านจบ เขาก็มองไปที่เด็กใหม่ไม่กี่คนที่อยู่ตรงหน้าเขา และพยักหน้าด้วยความพึงพอใจอย่างมาก
ก่อนที่เด็กใหม่เหล่านี้จะทันได้สงบสติอารมณ์ รองคณบดีไฮเกอร์ก็โบกมือ และพายุหมุนลูกหนึ่งก็ก่อตัวขึ้นจากพื้นดิน กวาดต้อนเด็กใหม่ที่เขาเลือกเข้าไปในนั้น
รองคณบดีไฮเกอร์โบกมือ และบินมุ่งหน้าไปยังห้องทดลองของเขาพร้อมกับเด็กใหม่
ภายในท้องเรือ กรีนวิชมาถึงห้องของอันดู มองดูอันดูที่กำลังยืนอยู่ริมหน้าต่าง และเดินเข้าไปหาพร้อมกับรอยยิ้ม
"พวกนั้นถูกอาจารย์ของพวกเขาเลือกไปตั้งแต่ตอนอยู่ระหว่างทางมาที่นี่แล้วล่ะ"
กรีนวิชตบไหล่อันดูเบาๆ
"แล้วผมล่ะครับ?"
อันดูมองไปที่กรีนวิช ประกายแห่งความโหยหาพลังอำนาจพาดผ่านใบหน้าของเขาในชั่วพริบตา