บทที่ 3 - กว้านซื้อขนกระต่าย ขนหมูอย่างบ้าคลั่ง

บทที่ 3 - กว้านซื้อขนกระต่าย ขนหมูอย่างบ้าคลั่ง

ในการทำธุรกิจ สิ่งที่น่ากลัวที่สุดก็คือการไม่มีเงินทุน

หลินเฟิงเปิดหน้าเติมเงินขึ้นมา แล้วเริ่มดำเนินการเติมเงิน

เกม 'เทียนเซี่ย' กำหนดให้เติมเงินได้สูงสุดครั้งละ 1,000 หยวนเท่านั้น

ในชาติที่แล้ว ความแตกต่างระหว่างผู้เล่นทั่วไปกับผู้เล่นสายเปย์ ก็แสดงให้เห็นผ่านวิธีการเติมเงินนี่แหละ

ผู้เล่นทั่วไป: ฉันเติมไปเท่าไหร่!

ผู้เล่นสายเปย์: ฉันเติมมานานแค่ไหน!

แต่หลินเฟิงไม่มีปัญหาให้ต้องปวดหัวแบบนั้น

ทรัพย์สินทั้งหมดในตัวเขารวมกันแล้วมีแค่ 842 หยวน 5 เหมา 2 เฟิน เท่านั้น

แถมยังเป็นค่าครองชีพสำหรับเดือนนี้อีกต่างหาก

ขืนไปขอจากหลินเหวิน ตอนนี้หมอนั่นคงไม่มีทางยอมให้แน่ๆ

หลินเฟิงไม่ลังเล เขากัดฟันเติมเงินเข้าไป 800 หยวน และเหลือเงิน 40 หยวนไว้สั่งอาหารเดลิเวอรี

เงิน 800 หยวนถูกเปลี่ยนเป็น 8,000 เหรียญทองเข้าบัญชี

หลินเฟิงตั้งแผงลอยรับซื้อขนกระต่ายและขนหมูต่อไป

เขาตะโกนขึ้นมาว่า "รับซื้อขนกระต่าย ขนหมู จำนวนจำกัด ให้ราคาแพงกว่าร้านค้าหนึ่งเท่า พี่น้องไม่ต้องเสียเวลาวิ่งกลับไปที่หมู่บ้านมือใหม่ รับซื้อเต็มจำนวนแล้วจะปิดแผงทันที"

"พี่ชาย นายซื้อของพวกนี้ไปทำอะไรกันแน่? บนไอเทมสองอย่างนี้ก็เขียนไว้ชัดเจนไม่ใช่เหรอว่า 'ไม่มีประโยชน์ใดๆ ทั้งสิ้น สามารถนำไปขายให้กับร้านขายของชำได้?'"

มีผู้เล่นเอ่ยถามหลินเฟิงด้วยความสงสัย

ไม่มีใครโง่หรอก การกระทำแบบนี้ของหลินเฟิงย่อมทำให้พวกเขาเกิดความเคลือบแคลงใจเป็นธรรมดา

หลินเฟิงเกาหัว ยิ้มแฉ่งแล้วตอบว่า "ฉันรู้สึกว่ามันน่าจะมีประโยชน์น่ะ เลยรับซื้อเก็บไว้ก่อนก็แค่นั้น!"

"เป็นพวกคนโง่ที่มีเงินเหลือใช้จริงๆ!"

"หมอนี่คงจะสมองกลับไปแล้วล่ะมั้ง?"

"ใครจะไปรู้ล่ะ มีของถูกให้เอาเปรียบ ถ้าไม่เอาก็โง่เต็มทีแล้ว ขายเลยดีกว่า!"

ข้อได้เปรียบของการตั้งแผงลอยในเขตพื้นที่ด้านนอกก็แสดงให้เห็นอย่างชัดเจน

แทบทุกคนต่างก็แย่งกันเอาของมาขายให้หลินเฟิง

ดรอปมาปุ๊บก็ขายปั๊บ แต่ละชิ้นยังอุ่นๆ อยู่เลย

เงิน 8,000 เหรียญทอง เปลี่ยนเป็นขนกระต่าย 2,000 ชิ้น และขนหมู 2,000 ชิ้น ใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วโมงก็รับซื้อจนเต็มพิกัด

นี่ขนาดกระต่ายกับหมูมันเกิดช้ามากแล้วนะเนี่ย

หลังจากรับซื้อขนชิ้นสุดท้ายเสร็จ หลินเฟิงก็รีบเก็บแผงลอยอย่างรวดเร็ว

อันที่จริงเขาสามารถรับซื้อในราคา 1 เหรียญทองได้ แต่ถ้าให้ราคา 1 เหรียญทอง ความเร็วในการรับซื้อจะต้องช้าลงอย่างแน่นอน

ตอนนี้หลินเฟิงกำลังแข่งกับเวลาอยู่

เขาเชื่อว่าอีกไม่นาน ผู้เล่นคนอื่นๆ ก็จะรู้ซึ้งถึงประโยชน์ของขนกระต่ายและขนหมู

หลังจากเก็บแผงลอยแล้ว หลินเฟิงก็ไม่กลับไปที่หมู่บ้านมือใหม่

เขากลับเดินมุ่งหน้าลึกเข้าไปในป่าแทน

เมื่อสวมรองเท้าผ้าพ่อค้าเร่ ความเร็วในการเคลื่อนที่ของหลินเฟิงก็เร็วกว่าผู้เล่นทั่วไปประมาณสามส่วน

ใช้เวลาไม่นาน เขาก็เดินออกห่างจากหมู่บ้านมือใหม่

เลเวลของมอนสเตอร์จากเดิมที่เป็นเลเวล 1 เลเวล 2 อย่างพวกไก่หรือหมู ก็เปลี่ยนมาเป็นเลเวล 4 เลเวล 5 อย่างหมูป่า ลิง และหมาป่า

จำนวนผู้เล่นก็ค่อยๆ ลดน้อยลง แต่มอนสเตอร์กลับเยอะขึ้น

หลินเฟิงพยายามหลีกเลี่ยงการดึงดูดความสนใจจากมอนสเตอร์ให้มากที่สุด

แต่กระนั้น เขาก็ยังถูกหมูป่าสายซุ่มที่แอบอยู่หลังต้นไม้ขวางทางเอาไว้จนได้

【หมูป่าขวางทาง: เลเวล 3】

【พลังชีวิต: 200 แต้ม】

【สามารถฝึกให้เชื่องได้】

บนหัวของหมูป่าขวางทางมีข้อมูลพื้นฐานลอยอยู่

หลินเฟิงเพิ่งจะเลเวล 1 มีพลังชีวิตแค่ 100 แต้ม ย่อมไม่กล้าปล่อยให้มันเข้ามาแตะต้องตัวแน่

"อัญเชิญ!"

【ติ๊ง อัญเชิญนักสู้คุ้มกันสำเร็จ!】

พายุทอร์นาโดสีดำปรากฏขึ้นเบื้องหน้าหลินเฟิง

พื้นดินแตกร้าว โลงศพผุพังโลงหนึ่งค่อยๆ ลอยขึ้นมาจากใต้ดิน

ปัง!

ฝาโลงกระเด็นเปิดออก

ซอมบี้ที่สวมชุดขุนนางและมีเล็บยาวเฟื้อยกระโดดออกมาจากโลงศพ ขวางอยู่ตรงหน้าหลินเฟิง

【ซอมบี้ร้อยปี (นักสู้คุ้มกันระดับสีม่วง)】

【เลเวล: 1】

【พลังโจมตี: 30】

【พลังป้องกัน: 30】

【ความเร็ว: 13】

【ทักษะติดตัว: กายาซอมบี้ (ฟื้นฟูพลังชีวิต 1% ทุกวินาที) (เลเวล 1)】

【ทักษะติดตัว: กรงเล็บซอมบี้ (การโจมตีมีโอกาสทำให้เป้าหมายติดพิษ ลดพลังชีวิต 1% ทุกวินาที) (เลเวล 1)】

【ทักษะติดตัว: พละกำลังมหาศาล (เพิ่มพลังโจมตี 10%) (เลเวล 1)】

แม้ว่าทักษะทั้งสามของนักสู้คุ้มกันระดับสีม่วงจะยังอยู่แค่เลเวล 1 แต่สเตตัสของซอมบี้ร้อยปีนั้นถือว่าโกงมาก

หลินเฟิงเอ่ยด้วยความพึงพอใจ "จัดการไอ้หมูนั่นซะ!"

ซอมบี้ร้อยปีกระโดดหย็องแหย็งเข้าไปหาหมูป่า แล้วตวัดกรงเล็บตะปบเข้าใส่

【ติ๊ง หมูป่าขวางทางติดพิษ】

-20, -2.

มีตัวเลขสองค่าลอยขึ้นมาบนหัวหมูป่า

เห็นได้ชัดว่าพลังป้องกันของหมูป่านั้นสูงมาก

หมูป่าเลเวล 3 มีฝีมือไม่เบาเลยทีเดียว

หมูป่าขวางทางร้องเสียงแหลม แล้วพุ่งเข้าโจมตีซอมบี้ร้อยปี

มันใช้เขี้ยวพุ่งชนเข้าใส่อย่างจัง

พลังชีวิตของซอมบี้ลดลงไป 15 แต้มทันที

ต้องรู้ก่อนนะว่า ซอมบี้ร้อยปีมีพลังชีวิตแค่ 150 แต้มเท่านั้น

แต่ซอมบี้ร้อยปีมีทักษะฟื้นฟูพลังชีวิต วินาทีถัดมา มันก็ฟื้นฟูพลังชีวิตกลับมาได้ 2 แต้มทันที

แม้เลเวลจะห่างกันถึงสองเลเวล

ทว่าซอมบี้ร้อยปีก็อาศัยทักษะติดตัวทั้งสามอย่างของมัน

สามารถเอาชนะหมูป่าขวางทางมาได้อย่างหวุดหวิด ในตอนที่เหลือพลังชีวิตแค่ 10 แต้มสุดท้าย

เมื่อการโจมตีครั้งสุดท้ายจบลง

หมูป่าขวางทางก็ส่งเสียงร้องโหยหวน แล้วล้มลงกับพื้น

【ติ๊ง ขอแสดงความยินดี ท่านสังหารหมูป่าขวางทาง】

【ได้รับค่าประสบการณ์: 200】

【ได้รับเหรียญทอง: 4 เหรียญ】

【ได้รับหนังหมูป่า: 1 ผืน】

【ได้รับอุปกรณ์: เกราะหนังหมูป่า】

หลอดค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้นมาเกินครึ่ง

แต่หลินเฟิงกลับดีใจไม่ออก เพราะถ้าจำไม่ผิด ระยะทางไปจนถึงจุดหมายนั้นยังอยู่อีกไกลเลยทีเดียว

หากระหว่างทางต้องเจอกับมอนสเตอร์อีกคงจะยุ่งยากแน่

นี่เขาต้องรอให้ซอมบี้ฟื้นฟูพลังชีวิตจนเต็มก่อนทุกครั้งถึงจะเดินทางต่อได้งั้นเหรอ แบบนั้นมันเสียเวลาเกินไปแล้ว

ตอนนี้เวลาเป็นเงินเป็นทองนะ

ในขณะที่หลินเฟิงกำลังกลัดกลุ้มอยู่นั้น

ก็มีเสียงประหลาดใจสองเสียงดังขึ้น "เวรเอ๊ย พี่ชาย ไอ้ตัวนี้มันคืออะไรเนี่ย?"

"ซอมบี้เหรอ? เจ๋งโคตร สัตว์เลี้ยงใช่ไหมเนี่ย?"

เห็นผู้เล่นที่มีรูปร่างกำยำสองคนเดินเข้ามาหา พวกเขาไม่ได้หวาดกลัวรูปลักษณ์อันน่าสยดสยองของซอมบี้ร้อยปีเลย กลับมองสำรวจมันด้วยความอยากรู้อยากเห็นเสียด้วยซ้ำ

ไอดีบนหัวของทั้งสองคนคือ

ฉันชอบกินคากิ

ฉันชอบไส้ใหญ่หมู

เห็นได้ชัดว่าในชีวิตจริงพวกเขาต้องรู้จักกันแน่นอน

ทั้งสองคนมีเลเวลถึงเลเวล 5 แล้ว พวกเขากำลังเก็บเลเวลอยู่แถวนี้พอดี

เกม 'เทียนเซี่ย' จะเปิดระบบ PK ก็ต่อเมื่อผู้เล่นมีเลเวลถึงเลเวล 10 แล้วเท่านั้น

หลินเฟิงจึงไม่นึกกลัวคนทั้งสอง เขายิ้มแล้วตอบว่า "แค่โชคดีน่ะครับ!"

ทั้งสองคนทำหน้าอิจฉา

พวกเขาอุทานออกมาว่า "พี่ชายโชคดีจริงๆ เมื่อกี้เพิ่งจะดรอปอุปกรณ์ไปใช่ไหมล่ะ เฮ้อ พวกเราสองพี่น้องตีหมูป่าขวางทางมาเป็นสิบๆ ตัวแล้ว จนป่านนี้ยังไม่เคยเห็นของดรอปสักชิ้นเลย!"

"ใช่แล้ว โชคดีชะมัด"

"เห็นพี่ชายเพิ่งจะเลเวล 1 เอง ให้พวกเราพาเก็บเลเวลไหมล่ะ!"

"ใช่ๆ เอาไหม!"

หลินเฟิงมองพวกเขาด้วยความอ่อนใจ นี่มันพวกตีสนิทเก่งนี่นา "ขอบคุณครับ แต่ผมไม่อยากเก็บเลเวลน่ะ!"

"หา? มีคนไม่อยากเก็บเลเวลด้วยเหรอเนี่ย?"

"เป็นคนที่แปลกจริงๆ ด้วย!"

พวกเขาอาจจะมีจุดประสงค์บางอย่างซ่อนอยู่ หรือไม่ก็แค่อยากจะผูกมิตรจริงๆ

แต่จุดประสงค์ที่หลินเฟิงเข้ามาเล่นเกมนี้มันชัดเจนมาก นั่นคือการหาเงิน

เมื่อเห็นสายตาผิดหวังของพวกเขาทั้งสองคน

จู่ๆ หลินเฟิงก็เอ่ยขึ้นว่า "พี่ชายทั้งสองคน ช่วยพาผมไปที่หน้าถ้ำโครงกระดูกหน่อยได้ไหมครับ? เพื่อเป็นการตอบแทน ผมจะให้เกราะหนังหมูป่าที่เพิ่งดรอปมาเมื่อกี้กับพวกคุณ!"

(จบแล้ว)