บทที่ 29 - ก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว

บทที่ 29 - ก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว

ในที่สุด การทรมานแบบนี้ก็กินเวลาไปถึงครึ่งชั่วโมงเต็ม คาเอลรู้สึกเหมือนถูกสูบวิญญาณไปครึ่งหนึ่ง

"เอาล่ะ วันนี้พอแค่นี้ก่อน พรุ่งนี้นายค่อยมาใหม่"

"ตกลง"

พูดจบ คาเอลก็ยันตัวลุกขึ้นอย่างยากลำบาก จากนั้นก็เดินกะเผลกออกจากห้องไป

กลับมาถึงที่พัก วันนี้ยังมีเวลาอีกยาวไกล แต่คาเอลรู้สึกว่าตัวเองไม่เหลือเรี่ยวแรงอะไรแล้ว เดิมทีตั้งใจจะเรียนวิชาตีเหล็ก แต่ดูจากตอนนี้ร่างกายคงมาถึงขีดจำกัดแล้ว ทำได้แค่ไปเรียนวิชาปรุงยาเท่านั้น

หลังจากพักผ่อนไปครึ่งชั่วโมง คาเอลก็รีบไปเลือกวิชาเรียนอีกครั้ง ครั้งนี้อาจารย์สอนวิชาปรุงยาที่คาเอลเลือก คืออาจารย์ที่ราคาถูกที่สุด หรือก็คืออาจารย์ที่สอนวิชารวม หลักๆ เป็นเพราะตอนนี้เขาไม่มีพื้นฐานอะไรเลย

การเรียนกับอาจารย์เก่งๆ คาเอลรู้สึกว่ามันสิ้นเปลืองเกินไป

สู้เรียนรู้ความรู้พื้นฐานด้านการปรุงยาให้แม่นก่อนดีกว่า

เพราะไม่ใช่การสอนแบบตัวต่อตัว คาเอลจึงเดินไปตามทางจนถึงห้องเรียน นักเรียนในห้องเรียนวิชาปรุงยามีเยอะมาก แต่อาจารย์กลับมีน้อยจนน่าสงสาร

ช่วยไม่ได้ การจะเป็นปรมาจารย์นักปรุงยา ต้องใช้พรสวรรค์สูงส่งน่าตกใจ แถมยังต้องทุ่มเทความพยายามอย่างหนักหน่วงและทรัพย์สินมหาศาลแบบที่คนทั่วไปจินตนาการไม่ออก ถึงจะมีโอกาสได้เป็นนักปรุงยาอย่างเป็นทางการ

แต่ถึงอย่างนั้น คนหนุ่มสาวที่อยากเป็นนักปรุงยาเพื่อจะได้มีชีวิตที่สวยหรู ก็ยังแห่กันมาไม่ขาดสาย พากันกระโดดลงไปในหลุมพรางของอาชีพนักปรุงยาทีละคนสองคน

การมาถึงของคาเอลไม่ได้ดึงดูดความสนใจของอาจารย์ผู้สอนเลย ต่อให้เขาจะเป็นนักเรียนระดับไวเคานต์ก็เถอะ

และเนื้อหาในบทเรียนก็เป็นไปตามที่คาเอลคิดไว้ เป็นหลักการพื้นฐานที่สุดในการปรุงยา รวมถึงสมุนไพรที่พบได้ทั่วไปบางชนิด

เขาจดเนื้อหาสำคัญทั้งหมดลงในสมุดเล่มเล็กๆ เพื่อความสะดวกในการเปิดดูทีหลัง

เวลาที่เหลือคาเอลก็ไม่ได้ปล่อยให้เสียเปล่า เขาไปที่ห้องสมุด และใช้สิทธิ์ของไวเคานต์อ่านหนังสือบางเล่มที่นี่ได้ฟรี

แน่นอนว่า ไม่ใช่หนังสือทุกเล่มจะอ่านฟรี หนังสือตั้งแต่ชั้นสองขึ้นไปต้องจ่ายแต้มสะสมถึงจะอ่านได้

ตั้งแต่มายังโลกนี้ คาเอลก็ไม่ได้นั่งอ่านหนังสืออย่างสงบแบบนี้นานแล้ว

อาจเป็นเพราะพลังจิตวิญญาณแข็งแกร่ง จึงทำให้สมองของคาเอลตื่นตัวเป็นพิเศษ เขาสามารถเข้าใจเนื้อหาในหนังสือได้อย่างง่ายดาย ความรู้สึกฟินตอนที่ได้เรียนรู้แบบนี้ทำให้เขาแทบจะหยุดไม่ได้

จนกระทั่งเกือบเที่ยงคืน คาเอลก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ

ระบบแจ้งเตือนว่า ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ วันนี้ได้รับแต้มสถานะความทนทานหนึ่งแต้ม

คาเอลถึงได้สะดุ้งตื่นจากภวังค์ จากนั้นก็กลับไปพักผ่อน

แต่พอตื่นมาในเช้าวันรุ่งขึ้น คาเอลก็พบว่าตามตัวยังมีอาการเจ็บแปลบๆ อยู่บ้าง ซึ่งก็เป็นเรื่องปกติ

ก็แหม ปริมาณการฝึกเมื่อวานมันหนักหนาเกินไปจริงๆ ต่อให้จะแช่น้ำยาหรือนวดแล้ว ก็ยังไม่สามารถฟื้นฟูได้เต็มร้อย

เขาเหลือบมองดูสถานะของตัวเองจนเป็นนิสัย แต่ก็ต้องชะงักไป เพราะสถานะของเขาเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดดอีกครั้ง

สถานะทั้งสี่ พละกำลัง ยี่สิบเอ็ด ความคล่องตัว สิบเจ็ด ความทนทาน ยี่สิบสอง จิตวิญญาณ ยี่สิบ

แถมเลเวลยังเพิ่มขึ้นเป็นเลเวลห้าแล้วด้วย

ไม่นานเขาก็ตระหนักได้ว่า สาเหตุที่เติบโตได้มากขนาดนี้ น่าจะเป็นเพราะการฝึกและน้ำยาเมื่อวาน

ในขณะเดียวกัน มิเลียก็ยกอาหารเช้าที่ทำเสร็จแล้วเข้ามา อาหารเช้าที่มิเลียเตรียมไว้อุดมสมบูรณ์มาก มีขนมปังสองก้อน ซุปเนื้อหนึ่งชาม สเต๊กหนึ่งชิ้น และผลไม้อีกหลายลูก ดูน่ากินมากทีเดียว

ฐานะไวเคานต์จะมีอาหารจัดสรรให้ในแต่ละเดือน แต่ปกติแล้วต้องจัดการวัตถุดิบเอง โชคดีที่คาเอลมีมิเลียคอยดูแล จึงสามารถตัดปัญหาจุกจิกพวกนี้ไปได้

พอกินข้าวเสร็จ คาเอลก็มุ่งหน้าไปยังที่พักของควิิน

แต่พอไปถึงก็เพิ่งรู้ว่าวันนี้ควิินไม่อยู่ มีแค่พาจี้ที่อยู่ คาเอลจึงต้องฝึกซ้อมในวันนี้ภายใต้การดูแลของพาจี้

"คุณควิินไปทำอะไรเหรอ"

"วันนี้เขามีภารกิจน่ะ บอกว่าจะกลับมาในอีกหนึ่งสัปดาห์"

"ภารกิจงั้นเหรอ เข้าใจแล้ว"

สถาบันราชาไม่ใช่สถานสงเคราะห์หรอกนะ อย่างพวกนักเรียนที่เข้ามา ขอแค่ได้ฐานะระดับสามัญชนขึ้นไป ก็จะได้รับระยะเวลาคุ้มครองมือใหม่แตกต่างกันไป

ในช่วงระยะเวลาคุ้มครองนี้ พวกเขาไม่ต้องทำหน้าที่ของตัวเอง นอกจากเรื่องที่ถูกสั่งห้ามแล้ว หลักๆ คืออยากทำอะไรก็ทำได้เลย

แต่พอพ้นระยะเวลาคุ้มครองไป สถาบันก็จะเริ่มมอบหมายภารกิจให้ แน่นอนว่า เมื่อทำภารกิจสำเร็จ ก็จะได้รับแต้มสะสมเป็นรางวัล

ในขณะเดียวกัน นักเรียนทุกคนต้องทำภารกิจพื้นฐานให้สำเร็จเดือนละหนึ่งครั้ง ไม่อย่างนั้นจะถูกหักแต้มสะสมหนึ่งร้อยแต้มทุกเดือน

เมื่อแต้มสะสมเหลือศูนย์ สถาบันจะไม่ไล่คุณออก แต่ฐานะจะถูกลดระดับลง ต่ำสุดคือลดเป็นทาส กลายเป็นเครื่องมือที่ใครๆ ก็รังแกได้

ใช่แล้ว ในสถาบัน ทาสไม่นับว่าเป็นคนด้วยซ้ำ เป็นได้แค่เครื่องมือที่ใช้แล้วทิ้ง

แน่นอนว่า ทาสก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีโอกาสพลิกฟื้น แต่ก็ต้องดูว่าเจ้านายของตัวเองมีมโนธรรมไหม จะขโมยผลงานของตัวเองไปหรือเปล่า

ดังนั้นคาเอลจึงต้องพัฒนาความแข็งแกร่งของตัวเองให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ในช่วงเวลาไม่กี่เดือนนี้

เวลาหนึ่งสัปดาห์ผ่านไปเร็วกว่าที่คิด

สัปดาห์นี้คาเอลได้พละกำลังเพิ่มขึ้นสามแต้ม ความคล่องตัวสองแต้ม ความทนทานหนึ่งแต้ม และจิตวิญญาณหนึ่งแต้ม

นอกจากนี้ ยังได้รับพละกำลังเพิ่มอีกสองแต้ม ความคล่องตัวสามแต้ม ความทนทานสามแต้ม และจิตวิญญาณหนึ่งแต้มจากการฝึกฝน

ตอนนี้คาเอลเพิ่งจะตื่นรู้ จึงเป็นช่วงที่เขาก้าวหน้าได้เร็วที่สุด

แน่นอนว่า เรื่องนี้ก็ต้องยกความดีความชอบให้น้ำยาที่ช่วยบำรุงและบริการนวดของพาจี้ด้วย ถึงได้ก้าวหน้าเร็วขนาดนี้

แถมในสัปดาห์นี้ คาเอลก็ไม่ได้แค่ฝึกตวัดกระบี่อย่างเดียว

วันที่สองของการฝึก เขาก็ปรับตัวเข้ากับการตวัดกระบี่ห้าพันครั้งได้แล้ว เพราะมีน้ำยาอาบ เขาจึงไม่ต้องกลัวว่าจะร่างกายจะรับไม่ไหว สามารถลุยได้เต็มที่

จากนั้นทุกวันก็จะมีการฝึกเสริม แต่ก็เป็นแค่การฝึกท่าทางพื้นฐาน ไม่ได้ฝึกท่าอะไรที่ยากเกินไป

และการตวัดกระบี่ของคาเอลในตอนนี้ก็แตกต่างจากเมื่อก่อนแล้ว เมื่อก่อนคาเอลแค่ทำท่าทางให้ถูกต้องเท่านั้น

แต่ตอนนี้ทุกกระบี่ที่คาเอลตวัดออกไป แม้ท่าทางจะไม่ได้เปลี่ยนไปมาก แต่มันดูลื่นไหลและกลมกลืนกว่าเมื่อสัปดาห์ก่อนมาก

เป็นระดับที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

พร้อมกันนั้น รูปร่างของเขาในตอนนี้ก็เห็นได้ชัดว่ากำยำขึ้นกว่าเมื่อก่อน ดูแล้วรู้สึกสบายตามาก

เสน่ห์ของคาเอลก็เพิ่มขึ้นเป็นเจ็ดสิบสามแต้ม อายุขัยก็เพิ่มขึ้นเป็นเจ็ดสิบแปดปี

แต่ความก้าวหน้าในด้านวิชาปรุงยากลับไม่มากนัก เขาสามารถจำหน้าตาและสรรพคุณของสมุนไพรได้หลายชนิด

แต่จนถึงตอนนี้ วิชาปรุงยาของเขาก็ยังวนเวียนอยู่แค่ภาคทฤษฎี ยังไม่เคยซื้อสมุนไพรมาทดลองปรุงเลย

ก็แหม สมุนไพรราคาแพงจะตายไป ไม่ใช่สิ่งที่จะเอามาทดลองเล่นๆ ได้ง่ายๆ

แต่เรื่องนี้ก็ไม่ต้องรีบร้อน เพราะถึงยังไงพรสวรรค์ด้านปรุงยาของคาเอลก็ไม่ได้สูงนัก ไม่จำเป็นต้องมาผลาญเงินเล่นตั้งแต่ตอนนี้

แถมเป้าหมายเดิมของเขาก็คือการรู้จักสมุนไพรให้มากขึ้นต่างหาก