บทที่ 23: แถลงการณ์ของอาณาจักรมังกรสะใจจริงๆ
บทที่ 23: แถลงการณ์ของอาณาจักรมังกรสะใจจริงๆ
ภายในสะพานเดินเรือ แสงไฟสว่างไสวราวกับตอนกลางวัน
ชายวัยกลางคนที่มีดั้งจมูกโด่งและดวงตาเฉียบคมกำลังถือแก้วไวน์แดงเข้ม แกว่งมันเบาๆ
เขาคือกัปตันของเรือรบนี้
"รายงานครับ กัปตัน"
ลูกเรือหนุ่มผมบลอนด์ตาสีฟ้าเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว ยืนตรง และทำความเคารพ
"ว่ามา"
กัปตันไม่ได้แม้แต่จะหันหน้าไปมอง สายตายังคงจดจ้องอยู่ที่ของเหลวที่ไหวไปมาในแก้ว
"จากข้อมูลข่าวกรองล่าสุด กองเรือทะเลตะวันออกของอาณาจักรมังกรได้เปิดปฏิบัติการทางทหารขนาดใหญ่กะทันหันครับ"
"พวกเขาส่งเรือรบประจำการออกไปกว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์ เพื่อปิดล้อมพื้นที่ทะเลใกล้เคียงหลายร้อยไมล์ทะเล"
น้ำเสียงของลูกเรือหนุ่มมีความตื่นตระหนกแฝงอยู่
การเคลื่อนไหวแกว่งแก้วไวน์ของกัปตันหยุดชะงักไปเล็กน้อย
อาณาจักรมังกร พวกเขาจะพบมันเข้าแล้วหรือ
ไม่ ไม่มีทาง
เขามีความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยมในเทคโนโลยีของประเทศเขา
ยิ่งไปกว่านั้น 'ของชิ้นเล็กๆ' ที่ปล่อยออกไปในครั้งนี้ เป็นตัวแทนของจุดสูงสุดแห่งความสำเร็จทางเทคโนโลยีล้ำสมัยของสหรัฐอเมริกา
แม้แต่ระบบตรวจจับโซนาร์ที่ก้าวหน้าที่สุดของอาณาจักรมังกรก็ไม่น่าจะหาร่องรอยของพวกมันพบ
กัปตันจิบไวน์แดง และหลังจากที่ของเหลวรสเผ็ดร้อนไหลลงคอ เขาจึงค่อยๆ ถามอย่างไม่รีบร้อน
"เป้าหมายของปฏิบัติการคืออะไร"
"กวาดล้างโจรสลัดครับ"
ลูกเรือหนุ่มตอบ
"โจรสลัดเหรอ"
กัปตันขมวดคิ้ว น้ำเสียงแฝงไปด้วยความดูแคลนอย่างเห็นได้ชัด
ต้องทำถึงขนาดนี้เพื่อโจรสลัดชั้นต่ำกลุ่มเดียวนี่นะ
ทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ไปได้
"ใช่ครับ กัปตัน"
ลูกเรือหนุ่มรีบอธิบาย
"มีข่าวว่าเมื่อไม่นานมานี้ มีโจรสลัดตาบอดกลุ่มหนึ่งไปปล้นเรือประมงของอาณาจักรมังกร"
"พวกมันยังฆ่าชาวประมงอย่างโหดเหี้ยมไปกว่าสิบคนแล้วทิ้งศพลงทะเล"
"เรื่องนี้ทำให้เบื้องบนของอาณาจักรมังกรโกรธจัด ก็เลยเกิด 'ปฏิบัติการกวาดล้างทะเล' ครั้งนี้ขึ้นมาครับ"
"หือ?"
เมื่อได้ยินเช่นนี้ รอยยิ้มหยอกล้อก็ปรากฏขึ้นที่มุมปากของกัปตัน
อย่างนี้นี่เอง
เขาคิดว่าอาณาจักรมังกรค้นพบทุ่นลาดตระเวนใต้น้ำชุดใหม่ที่พวกเขาปล่อยไป และกำลังเตรียมจะเก็บกู้มันเสียอีก
ดูเหมือนเขาจะคิดมากไปเอง
ประเทศแห่งตะวันออกแห่งนี้ก็ยังคงเหมือนเดิม หมกมุ่นอยู่กับการรักษาหน้าตา
ทำเรื่องใหญ่โตขนาดนี้เพื่อพลเรือนไร้ค่าไม่กี่คน
ช่างโง่เขลาและน่าขันจริงๆ
"สถานะของทุ่นลาดตระเวนใต้น้ำที่เราปล่อยไปเป็นยังไงบ้าง"
กัปตันเปลี่ยนเรื่อง ถามถึงสิ่งที่เขาสนใจจริงๆ
ทุ่นลาดตระเวนใต้น้ำเป็นแกนหลักของปฏิบัติการนี้
ทุ่นเหล่านี้มีความสามารถในการลาดตระเวนด้วยตัวเองและล่องหนระดับสุดยอด
พวกมันเป็นเครื่องมือรวบรวมข่าวกรองทางทะเลรุ่นล่าสุด ซึ่งสหรัฐอเมริกาพัฒนาขึ้นด้วยค่าใช้จ่ายมหาศาล
พวกมันเป็นเหมือนดวงตาที่ซุ่มซ่อนอยู่ในทะเลลึก สามารถเฝ้าดูทุกความเคลื่อนไหวของกองทัพเรืออาณาจักรมังกรได้อย่างเงียบเชียบ
รวบรวมข่าวกรองทางทหารที่สำคัญ
เมื่อการติดตั้งเสร็จสิ้น พื้นที่ทะเลทั้งหมดของอาณาจักรมังกรจะไม่มีความลับเหลืออยู่อีกต่อไปต่อหน้าสหรัฐอเมริกา
"รายงานครับ กัปตัน ทั้งร้อยเครื่องถูกปล่อยลงไปสำเร็จแล้ว และกำลังอยู่ในสภาพที่ทำงานได้ดีครับ"
ใบหน้าของลูกเรือหนุ่มแสดงความภาคภูมิใจ
"มีแค่เครื่องเดียวที่สัญญาณหายไปเมื่อไม่นานมานี้ สาเหตุยังไม่ทราบแน่ชัดครับ"
"หืม?"
ดวงตาของกัปตันคมกริบขึ้นทันที
"สัญญาณหายไปเหรอ"
เขาค่อยๆ วางแก้วไวน์ลง เสียงกระทบของฐานแก้วกับโต๊ะดังชัดเจนบาดหูเป็นพิเศษในสะพานเดินเรือที่เงียบสงัด
"เกิดอะไรขึ้น ถูกเรือรบของอาณาจักรมังกรเจอเข้าแล้วเหรอ"
"เป็นไปไม่ได้แน่นอนครับ!"
ลูกเรือหนุ่มรีบยืดตัวตรงและตอบทันที
"ทุ่นใต้น้ำชุดนี้ใช้เทคโนโลยีแทรกแซงทางแม่เหล็กไฟฟ้าและต่อต้านการลาดตระเวนที่ก้าวหน้าที่สุด"
"วัสดุของเปลือกนอกสามารถดูดซับคลื่นโซนาร์ได้ 99% และเวลาเคลื่อนที่อยู่ใต้น้ำ เสียงของมันก็น้อยกว่าปลาซะอีก"
"อย่าว่าแต่อาณาจักรมังกรเลย—แม้แต่อุปกรณ์ตรวจจับของเราเอง ถ้าอยากจะหามันในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ ก็ไม่ต่างอะไรกับการงมเข็มในมหาสมุทรหรอกครับ!"
เขาเต็มไปด้วยความมั่นใจในเทคโนโลยีของประเทศเขา
"แล้วทำไมสัญญาณถึงหายไปล่ะ"
น้ำเสียงของกัปตันเย็นชาขึ้น
เขาไม่ชอบเรื่องที่ไม่คาดคิด
อะไรก็ตามที่อยู่นอกเหนือการควบคุมทำให้เขารู้สึกไม่พอใจ
"เอ่อ... บางทีอุปกรณ์อาจจะขัดข้องทางเทคนิคโดยไม่ทราบสาเหตุ หรือ... อาจจะไปติดกระแสน้ำวนใต้น้ำก็ได้ครับ"
เหงื่อเย็นผุดขึ้นบนหน้าผากของลูกเรือหนุ่ม น้ำเสียงของเขาไม่หนักแน่นเหมือนเมื่อครู่แล้ว
กัปตันแค่นเสียงเย็นชาและไม่พูดอะไรอีก
บรรยากาศในสะพานเดินเรือค่อนข้างอึดอัดไปครู่หนึ่ง
ตอนนั้นเอง เสียงสัญญาณเตือนภัยก็ดังขึ้นอย่างรวดเร็ว ทำลายความเงียบลง
"ตี๊ด! ตี๊ด! ตี๊ด!"
ช่างเทคนิคที่รับผิดชอบตรวจสอบสัญญาณจู่ๆ ก็ลุกพรวดขึ้นจากที่นั่ง ใบหน้าซีดเผือด
"กัปตัน! แย่แล้วครับ!"
"มีข่าวเกี่ยวกับทุ่นที่สัญญาณหายไปแล้วครับ!"
กัปตันหรี่ตาลงและถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
"มันอยู่ที่ไหน"
น้ำเสียงของช่างเทคนิคสั่นเครือ และเขากลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก
"มัน... มันถูกเรือประมงของอาณาจักรมังกรลากไปแล้วครับ!"
"อะไรนะ?!"
กัปตันและลูกเรือหนุ่มอุทานขึ้นพร้อมกันด้วยความตกใจ
ถูกเรือประมงลากไปเนี่ยนะ
นี่มันตลกระดับโลกอะไรกัน
นั่นมันอาวุธที่เป็นตัวแทนจุดสูงสุดแห่งความสำเร็จทางเทคโนโลยีล้ำสมัยของสหรัฐอเมริกาเชียวนะ!
จะเป็นไปได้ยังไงที่จะถูกเรือประมงผุพังลากไปได้
"คุณแน่ใจนะว่าเป็นเรือประมง"
กัปตันก้าวพรวดไปที่หน้าจอ จ้องมองจุดสีแดงเขม็ง
"แน่ใจครับ! กัปตัน!"
ช่างเทคนิคดึงภาพจากดาวเทียมขึ้นมา และเรือประมงธรรมดาๆ ลำหนึ่งก็ปรากฏชัดเจนอยู่ตรงกลางหน้าจอ
"จากการวิเคราะห์ข้อมูลชุดสุดท้ายที่ส่งกลับมา..."
น้ำเสียงของช่างเทคนิคเหมือนจะร้องไห้
"มัน... มันพุ่งชนอวนจับปลาเองครับ"
สะพานเดินเรือทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงันราวกับป่าช้าในทันที
ทุกคนตกตะลึงจนสมองว่างเปล่าไปหมด
มัน... พุ่งชนอวนจับปลาเองเนี่ยนะ
แบบนี้มันหมายความว่ายังไง
เอาตัวไปติดกับดักเองงั้นหรือ
ใบหน้าของกัปตันซีดเผือดลงทันที
วินาทีหนึ่ง ลูกเรือของเขายังยืนกรานว่าเป็นไปไม่ได้เด็ดขาดที่จะถูกพบ
แต่วินาทีต่อมา ความเป็นจริงก็ตบหน้าเขาอย่างจัง
และเป็นวิธีที่น่าขันที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
นี่มันน่าอับอายยิ่งกว่าการถูกกองทัพเรืออาณาจักรมังกรยึดอาวุธที่ก้าวหน้าที่สุดไปเสียอีก!
"หาข้อมูลทุกอย่างเกี่ยวกับเรือประมงลำนั้นเดี๋ยวนี้!"
กัปตันคำราม
อย่างไรก็ตาม ก่อนที่ลูกน้องของเขาจะทันได้ลงมือ ข่าวที่เลวร้ายกว่าก็ดังมาตามเครือข่ายระหว่างประเทศ
สื่อทางการของอาณาจักรมังกรได้เผยแพร่ประกาศต่อสาธารณชนอย่างรวดเร็ว
หัวข้อประกาศโดดเด่นสะดุดตามาก
《หลินโม่ ชาวประมงแห่งอาณาจักรมังกร เก็บกู้อุปกรณ์ลาดตระเวนใต้น้ำรุ่นล่าสุดที่ชาติมหาอำนาจนำมาติดตั้งในน่านน้ำทะเลตะวันออกของเราได้สำเร็จ!》
ประกาศเต็มไปด้วยภาพและข้อความ อธิบายเหตุการณ์อย่างละเอียด
ในภาพถ่าย ทุ่นลาดตระเวนใต้น้ำที่พวกเขาฝากความหวังไว้สูงลิ่ว ซึ่งมีมูลค่าหลายสิบล้านดอลลาร์ ตอนนี้นอนนิ่งอยู่บนพื้น
ในประกาศ ทางการอาณาจักรมังกรได้ยกย่องและชื่นชมชาวประมงแซ่หลินและลูกเรือของเขาเป็นอย่างมาก
เรียกพวกเขาว่า "วีรบุรุษผู้พิทักษ์ความมั่นคงทางทะเลของชาติ"
ในขณะเดียวกัน ทางการยังได้รวบรวมผู้เชี่ยวชาญระดับแนวหน้าของประเทศข้ามคืน เพื่อทำการวิเคราะห์และวิจัยเกี่ยวกับ "อุปกรณ์ที่ไม่สามารถระบุตัวตนได้" นี้
ในตอนท้ายของประกาศ ทางการอาณาจักรมังกรใช้น้ำเสียงที่แข็งกร้าวอย่างมากในการประณามชาติมหาอำนาจที่ไร้ความรับผิดชอบชาติหนึ่ง
สำหรับการกระทำที่เลวร้ายอย่างการทิ้งขยะเทคโนโลยีขั้นสูงลงในทะเลหลวง ซึ่งก่อให้เกิดมลพิษต่อสิ่งแวดล้อมทางทะเลอย่างรุนแรงและคุกคามความปลอดภัยในการเดินเรือ!
เมื่อประกาศนี้ถูกเผยแพร่ออกไป อินเทอร์เน็ตทั่วทั้งอาณาจักรมังกรก็ลุกเป็นไฟทันที
ชาวเน็ตนับไม่ถ้วนหลั่งไหลเข้ามาในช่องคอมเมนต์ เริ่มต้นการเยาะเย้ยอย่างบ้าคลั่ง
"เชี่ย! วันๆ มีแต่เรื่องให้เห็น! จับปลาแล้วงมได้อุปกรณ์สายลับเนี่ยนะ โคตรจะโชคดีเลย!"
"ฮ่าๆๆ! สหรัฐอเมริกาคงร้องไห้แล้วมั้ง!"
"ของรักของหวงที่ทุ่มทุนสร้างตั้งเยอะตั้งแยะ โดนปลดระวางตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มงานเลย!"
"ประณาม! เราต้องประณามให้หนัก! ทำไมถึงได้ทิ้งขยะเรี่ยราดแบบนี้ ไม่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมเลย! ปรับมัน! ต้องปรับให้หนัก!"
"คนข้างบนคิดตื้นไปแล้ว! ปรับอะไร นี่มันเรียกว่าการนำขยะกลับมาใช้ใหม่ต่างหาก!"
"เราต้องขอบคุณพี่เบิ้มอเมริกาสำหรับของขวัญปีใหม่สินะ!"
"ท่านเทพสุดยอดมาก! ฉันขอเสนอให้เลิกตกปลา แล้วเปลี่ยนอาชีพไปหาสมบัติแทน แบบนี้กำไรดีกว่าตกปลาอีกไม่ใช่เหรอ"
"ขอเสนอให้ประเทศมอบรางวัล 'นักล่าสมบัติยอดเยี่ยม' ให้กัปตันหลินโม่ไปเลย! ทักษะวิชาชีพนี่ระดับปรมาจารย์!"
ในสะพานเดินเรือ กัปตันมองดูคอมเมนต์ภาษาจีนที่แปลแบบเรียลไทม์บนหน้าจอ รู้สึกเลือดขึ้นหน้า
นี่มันความอัปยศอดสูชัดๆ!
เขานึกภาพออกเลยว่าตอนนี้ในกระทรวงกลาโหม พวกนายพลคงจะโกรธเป็นฟืนเป็นไฟเมื่อเห็นข่าวนี้
และเขาในฐานะผู้รับผิดชอบโดยตรงของปฏิบัติการนี้ จะต้องรับผลจากความโกรธเกรี้ยวที่รุนแรงที่สุด
"อ๊ากกก!"
กัปตันคำรามด้วยความโกรธแค้นและทุบกำปั้นลงบนแผงควบคุมอย่างแรง
ดวงตาของเขาจ้องเขม็งไปที่ชาวประมงหนุ่มชื่อหลินโม่บนหน้าจออย่างอาฆาตแค้น