บทที่ 17

บทที่ 17 ร้านค้าแต้มความไว้วางใจ

ฟางจื้อเก็บเศษกุญแจเข้ากระเป๋าอย่างระมัดระวัง

"จำได้ว่าการจะเข้าไปในซากวิหาร ต้องใช้กุญแจซากวิหาร เศษกุญแจนี้น่าจะเป็นชิ้นส่วนสำหรับเปิดวิหารแน่ๆ"

เมื่อนึกถึงมอนสเตอร์สุดสยองที่เฝ้าอยู่ตรงซากวิหาร ฟางจื้อก็ส่ายหน้าทันที

ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาไปซากวิหาร ถึงแม้ว่าที่นั่นจะมีพ่อค้าผลไม้ให้แลกผลยาฮ่าฮ่าก็เถอะ แต่มันอันตรายเกินไป

แค่รังมอนสเตอร์ขนาดกลาง เขาก็เกือบเอาชีวิตไม่รอดแล้ว ไม่ต้องพูดถึงซากวิหารเลย

ครั้งนี้โชคดีจริงๆ ที่ได้พลังแห่งการปกปักษ์จากเทพธิดาช่วยไว้

ฟางจื้อบ่นด้วยความเสียดาย "น่าเสียดายที่เป็นไอเทมใช้ได้ครั้งเดียว... เอ๊ะ?"

บนหน้าจอโทรศัพท์มีแอปพลิเคชันเพิ่มขึ้นมาสองแอปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

แอปหนึ่งคือแอปเทพธิดา ส่วนอีกแอปคือแอปสร้างเกาะ

เมื่อกดเข้าไปในแอปเทพธิดา ก็จะเห็นร้านค้าสำหรับแลกแต้มความไว้วางใจทันที

พลังแห่งพละกำลัง LV1: ใช้ 2 แต้มความไว้วางใจในการแลก แลกได้วันละ 2 ครั้ง

คำอธิบาย: เพิ่มพลังโจมตี 5% เป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง ไม่สามารถใช้ซ้อนทับกันได้

พลังแห่งการป้องกัน LV1: ใช้ 2 แต้มความไว้วางใจในการแลก แลกได้วันละ 2 ครั้ง

คำอธิบาย: เพิ่มพลังป้องกัน 5% เป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง ไม่สามารถใช้ซ้อนทับกันได้

พลังแห่งการเยียวยา LV1: ใช้ 2 แต้มความไว้วางใจในการแลก แลกได้วันละ 2 ครั้ง

คำอธิบาย: ฟื้นฟูพลังชีวิต 1 แต้ม ทุกๆ หนึ่งนาที เป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง ไม่สามารถใช้ซ้อนทับกันได้

พลังแห่งการปกปักษ์ LV1: ใช้ 10 แต้มความไว้วางใจในการแลก แลกได้วันละ 1 ครั้ง

พลังแห่งการอำนวยพร...

...

"มีแต่บัฟเสริมพลังทั้งนั้นเลย..."

ในร้านค้านอกจากจะมีบัฟเสริมพลังทั่วไปแล้ว ยังมีบัฟพิเศษอื่นๆ อีกมากมาย

อย่างเช่น บัฟเพิ่มอัตราการดรอปไอเทม บัฟเพิ่มพลังชีวิตชั่วคราว หรือแม้กระทั่งบัฟเพิ่มผลผลิตทางการเกษตร

เพียงแต่ตอนนี้สินค้าในร้านล้วนเป็นระดับ LV1 ฟางจื้อมั่นใจเลยว่าสินค้าในระดับที่สูงกว่านี้ เอฟเฟกต์ต้องดีกว่านี้แน่นอน

"ไม่รู้ว่าถ้าอัปเกรดพลังแห่งการปกปักษ์จนถึงระดับสูงสุดแล้ว จะกลายเป็นเอฟเฟกต์ถาวรได้ไหมนะ"

ถ้ากลายเป็นเอฟเฟกต์ถาวรได้ เขาก็จะกลายเป็นแมลงสาบฆ่าไม่ตายไปเลยล่ะสิ

ถึงตอนนั้น เขาก็จะเดินยืดอกกร่างไปทั่วเกาะร้างได้อย่างสบายใจเฉิบ!

ฟางจื้อส่ายหน้า ฟ้ายืนไม่ทันมืดก็เริ่มฝันกลางวันซะแล้ว

เขาเห็นว่านอกจากหน้าแลกบัฟเสริมพลังแล้ว ยังมีหน้าอื่นๆ อีกหลายหน้า

แต่เมื่อเขากดเข้าไป ระบบก็แจ้งว่า 'เนื่องจากเทพธิดากำลังหลับใหลอยู่ จึงยังไม่สามารถใช้งานได้ชั่วคราว'

แต่ในนั้นกลับมีหน้าหนึ่งที่ยังสว่างอยู่

ฟางจื้อกดเข้าไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น แล้วก็ต้องยิ้มกว้างด้วยความดีใจ

นี่มันลูกเล่นที่คุ้นเคยนี่นา!

หัวใจ: ใช้ 100 แต้มความไว้วางใจ แลกหัวใจหนึ่งดวง ช่วยเพิ่มพลังชีวิตถาวร 10 แต้ม

วงแหวน: ใช้ 100 แต้มความไว้วางใจ แลกวงแหวนหนึ่งวง ช่วยเพิ่มพลังกายถาวร 10 แต้ม

ขอบคุณสวรรค์ ที่ไม่ต้องลำบากลงดันเจี้ยนไขปริศนา

ใครจะไปเข้าใจความปวดร้าวของคนสมองทึบแบบเขาล่ะ!

"ด้วยร่างกระดาษที่มีเลือดแค่สามหลอดของฉัน การแลกหัวใจเพิ่มเยอะๆ นี่แหละคือสิ่งสำคัญที่สุด..."

ว่าแต่จะหาแต้มความไว้วางใจได้จากไหนกันนะ?

หาในแอปโทรศัพท์อยู่ตั้งนานก็ไม่เจอคำใบ้อะไรเลย ฟางจื้อจึงต้องยอมแพ้ไปก่อน

เมื่อปิดร้านค้าแลกแต้มความไว้วางใจ ฟางจื้อกำลังจะกดเปิดแอปสร้างเกาะ ก็ถูกขัดจังหวะด้วยลิลเลียนที่เพิ่งมุดออกมาจากรู

เธอหูตั้งด้วยความตื่นเต้น ปีนป่ายไปตามขากางเกงของฟางจื้อจนขึ้นไปถึงไหล่ แล้วพูดด้วยความตื่นเต้นว่า "รีบเข้าไปในรังเร็วเข้า สัญชาตญาณของฉันบอกว่าข้างในมีของดีซ่อนอยู่!"

พอได้ยินว่ามีของดี ฟางจื้อก็รีบเก็บโทรศัพท์มือถือ แล้วก้าวยาวๆ เข้าไปในรังมอนสเตอร์ทันที

หีบสมบัติสีเงินใบหนึ่งวางตั้งอยู่ตรงกลาง

ฟางจื้อดีใจสุดๆ หีบสมบัติเงินนี่นา!

ปัง!

เขาเตะหีบสมบัติให้เปิดออก

คุณได้รับ อัญมณีสีขาว1, พิมพ์เขียวโล่เหล็กสุดประณีต1 (สีเขียว), มีดสั้นของนักเดินทาง1 (สีเขียว), เหรียญเกาะร้าง 50 เหรียญ, ผลึกหิน5, ปลาเพิร์ช*1

ดรอปอัญมณีมาด้วย ของในหีบสมบัติเงินนี่มีเยอะจริงๆ

อัญมณีสีขาว: นำไปประดับบนอาวุธ ช่วยเพิ่มพลังโจมตี 5 แต้ม

ฟางจื้อลูบคางตัวเอง พิมพ์เขียวและอาวุธที่เขาเคยได้ก่อนหน้านี้ล้วนเป็นไอเทมสีขาว คราวนี้ได้ไอเทมสีเขียวมา ถือว่าดีมากเลยทีเดียว

แต่นี่ก็ยังดูไม่ค่อยเหมือนของดีที่ลิลเลียนบอกเท่าไหร่นัก

เขาหันไปถามว่า "ลิลเลียน ที่เธอบอกว่า..."

ขณะนี้ลิลเลียนกำลังออกแรงดึงของบางอย่างออกมาจากใต้ก้อนหินอย่างยากลำบาก

เธอโบกอุ้งเท้าเล็กๆ เร่งเร้าว่า "รีบมาช่วยหน่อยสิ"

ฟางจื้อก้มลงใช้แรงผลักก้อนหินออก ลิลเลียนจึงลากของข้างใต้ก้อนหินออกมาได้สำเร็จ เธอกางมันออกให้ฟางจื้อดู พร้อมกับพูดอย่างภาคภูมิใจว่า "ฉันรับรองเลยว่าแกต้องชอบ"

สภาพขาดวิ่นแบบนี้...

เครื่องร่อนพาราไกลเดอร์?!

เครื่องร่อนพาราไกลเดอร์ที่ชำรุด: ต้องการหนังสัตว์2, เถาวัลย์1, กิ่งไม้*5 เพื่อซ่อมแซม

โอ้!

ยอดไปเลย เครื่องร่อนพาราไกลเดอร์!

พาหนะคู่ใจที่ขาดไม่ได้ของพวกโรคจิตแห่งไฮXูล!

ฟางจื้ออยากจะรีบกลับไปซ่อมเครื่องร่อนพาราไกลเดอร์ใจแทบขาด เขาก้าวยาวๆ ออกจากรัง แล้วเก็บของที่ดรอปจากก็อบลินทุกชิ้นอย่างไม่ให้ตกหล่น

คุณได้รับ หนังสัตว์11, หอกเหล็ก1, เขี้ยวของก็อบลินสีแดง*1, เหรียญเกาะร้าง 25 เหรียญ...

"ไปเถอะ กลับบ้าน!"

จู่ๆ ลิลเลียนก็กระชากผมฟางจื้ออย่างแรง แล้วบ่นว่า "แกลืมอะไรไปหรือเปล่ายะ!"

เธอชี้ไปที่แพนด้าแดงสองตัวที่โผล่หัวออกมาจากอุโมงค์ แล้วพูดว่า "แล้วคุณลุงกับคุณป้าล่ะ จะให้ทำยังไง?"

จริงด้วยแฮะ

ฟางจื้อหยุดเดิน เขาเกือบลืมสัตว์ตัวเล็กๆ สองตัวนี้ไปซะสนิทเลย

เขาเดินไปที่หน้าอุโมงค์ ย่อตัวลงครึ่งหนึ่งแล้วถามว่า "พวกนายมีแผนจะทำยังไงต่อไปล่ะ?"

ตามที่ลิลเลียนบอก หลังจากฝูงตั๊กแตนมาเยือน สัตว์ตัวเล็กๆ บนเกาะก็หนีไปเกาะอื่นกันเกือบหมดแล้ว

ตอนนี้เกาะร้างสัตว์ทั้งเกาะแห้งแล้งและว่างเปล่า มีแต่มอนสเตอร์เต็มไปหมด ไม่เหมาะให้สัตว์เล็กๆ อาศัยอยู่อีกต่อไป

แพนด้าแดงสองตัวนี้ไม่มีที่ให้กลับไปแล้วจริงๆ

แพนด้าแดงทั้งสองตัวมองหน้ากัน ลิลเลียนได้เล่าเรื่องของฟางจื้อให้พวกมันฟังแล้ว เมื่อเห็นฟางจื้อเดินเข้ามาใกล้ พวกมันก็คุกเข่าลงกับพื้นด้วยท่าทางยอมจำนน

"ได้โปรดรับพวกเราไว้ด้วยเถอะครับ ท่านเจ้าของเกาะ"

"พวกเราเป็นชาวนาแพนด้าแดง สามารถช่วยท่านดูแลแปลงนาได้ครับ"

เฮือก!

ท่านเจ้าของเกาะ?!

ลิลเลียนตกใจจนขนลุกชัน

เธอมองหน้าฟางจื้อสลับกับแพนด้าแดงที่หมอบอยู่บนพื้น รู้สึกเหมือนสมองตัวเองจะระเบิด

ฟางจื้อพยักหน้าด้วยความดีใจ รู้สึกพอใจมากที่จะได้ลูกมือมาช่วยงานเพิ่ม

ไม่ว่าจะเป็นแพนด้าแดงหรือแพนด้ายักษ์ ขอแค่ทำงานได้ก็คือแพนด้าที่ดีทั้งนั้นแหละ!

เขาใช้โทรศัพท์มือถือบันทึกพวกมันลงในสารานุกรม

ชาวนาแพนด้าแดง: ขยันขันแข็งและจริงจัง เก่งเรื่องการดูแลแปลงนามากๆ

เขากำลังคิดคำนวณอยู่ในใจ ถ้าจะขยายแปลงนาให้ถึงหนึ่งพันผิงในคราวเดียวก็น่าจะไม่ใช่เรื่องยากแล้วล่ะสิ

มีอาหารเยอะขนาดนี้ จะเลี้ยงสัตว์ตัวเล็กๆ เพิ่มอีกสิบตัวก็ยังไหว!

และที่สำคัญที่สุดคือ เขากำลังคิดหาวิธีเพิ่มค่าความไว้วางใจจากเทพธิดาอยู่พอดี นี่ไงล่ะโอกาสมาถึงที่แล้ว

เทพธิดาหวังว่าคุณจะรับเลี้ยงผู้อยู่อาศัยบนเกาะ ทุกครั้งที่รับเลี้ยงหนึ่งตัว จะได้รับค่าความไว้วางใจ 1 แต้ม

ฟางจื้อพาพวกมันเดินกลับถ้ำ ระหว่างทางก็ถามไปด้วยว่า "พวกนายรู้ได้ยังไงว่าฉันเป็นเจ้าของเกาะ?"

แพนด้าแดงตัวผู้ตอบว่า "คุณมีกลิ่นอายของท่านเทพธิดาอยู่ครับ มีแต่ท่านเจ้าของเกาะเท่านั้นแหละครับถึงจะมีกลิ่นอายแบบนี้"

ลิลเลียนยืนอยู่บนไหล่ของฟางจื้อ มือข้างหนึ่งเท้าสะเอว ส่วนอีกข้างเกาะหัวฟางจื้อไว้ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจว่า "ใช่แล้ว หมอนี่คือผู้ปกครองของเกาะนี้ ท่านเจ้าของเกาะผู้ยิ่งใหญ่ที่ทำได้ทุกอย่าง!"

ฟางจื้อเหลือบมองเธออย่างเอือมระอา ไม่รู้ว่าแม่แฮมสเตอร์ตัวนี้จะมาภูมิใจอะไรนักหนา ทำอย่างกับว่าตัวเองเป็นเจ้าของเกาะซะเองงั้นแหละ

ลิลเลียนแอบเอามือปิดปากหัวเราะคิกคัก

'เจ้าสัตว์เลี้ยงไม่มีขนของฉันกลายเป็นเจ้าของเกาะไปแล้ว ฉันนี่มันเก่งจริงๆ เลย!'

ฟางจื้อมองดูสัตว์ตัวเล็กๆ ที่เดินตามหลังมา: 'เยี่ยม สัตว์เลี้ยงของฉันเพิ่มขึ้นมาอีกแล้ว (*￣︶￣)'

ความสุขของคนกับความสุขของหนูแฮมสเตอร์ ช่างแตกต่างกันเสียจริง