บทที่ 15

บทที่ 15 ชาวนา "หนึ่งเดียว"

ลิลเลียนยอมรับความจริงที่ว่าตัวเองออกไข่ไม่ได้อย่างรวดเร็ว

เธอเลียอุ้งเท้าของตัวเอง แล้วถามด้วยความหวังว่า "งั้นมันกินได้ไหม?"

ฟางจื้อเก็บไข่ไก่สีฟ้าไว้ "แน่นอนว่ากินไม่ได้"

"ถ้าเราเลี้ยงมันให้โต มันก็จะออกไข่ให้เราได้เรื่อยๆ เลยนะ"

ไม่ใช่แค่นั้น ไข่ที่มันออกมาก็ยังเอาไปฟักเป็นลูกไก่เพื่อให้ออกไข่ได้อีก

จากหนึ่งตัวกลายเป็นสองตัว จากสองตัวกลายเป็นสี่ตัว...

"ต่อไปเราก็จะมีทั้งไข่ไก่ให้กินไม่หวาดไม่ไหว แถมยังมีเนื้อไก่อีกด้วย"

ลิลเลียนแทบจะเก็บน้ำลายไว้ไม่อยู่ เธอพูดอย่างใจร้อนว่า "งั้นเรารีบฟักมันเลยเถอะ!"

เพียงแค่นำไข่ไก่ใส่ลงในเครื่องฟักไข่ ก็จะสามารถฟักลูกไก่ออกมาได้สำเร็จ

ปัญหาคือจะไปหาเครื่องฟักไข่มาจากไหน?

ฟางจื้อแบ่งขนมปังสองสามชิ้นสุดท้ายกินกับลิลเลียนจนหมด แล้วก็หิ้วเธอออกมาหน้าถ้ำ

พาร์สนิปสี่ต้นที่ปลูกไว้ตั้งแต่แรกเจริญเติบโตเต็มที่แล้ว

ลิลเลียนตื่นเต้นจนก้นกระดก เธอใช้เท้าหน้าขุดดินอย่างรวดเร็ว แล้วดึงพาร์สนิปต้นหนึ่งขึ้นมา

คุณได้รับ พาร์สนิป*4

คุณเก็บเกี่ยวผลผลิตทางการเกษตรสำเร็จเป็นครั้งแรก บรรลุความสำเร็จ "ทำฟาร์ม มีแต่คำว่า ขยัน!" ได้รับแต้มสำรวจ 1 แต้ม

ใบสีเขียวอ่อนและรากสีเหลืองอ่อน

หน้าตาคล้ายๆ หัวไชเท้า ดูอวบอิ่มชุ่มฉ่ำน่ากินมาก

หลังจากเก็บพาร์สนิปเสร็จ ฟางจื้อก็สั่งให้ลิลเลียนขุดดินเพิ่มอีกสองร้อยผิง

แล้วก็ปลูกพืชผลทั้งสี่ชนิดลงไปพร้อมกับรดน้ำตามธรรมเนียม

ถ้ารวมกับพื้นที่ที่ขุดไว้เมื่อสองวันก่อน ตอนนี้ฟางจื้อมีพื้นที่ทำฟาร์มถึงห้าร้อยผิงแล้ว

เขามองดูแปลงนาที่เป็นระเบียบเรียบร้อย แล้วพูดอย่างพึงพอใจว่า "พืชผลห้าร้อยผิงนี่ น่าจะพอกินแล้วล่ะ"

พาร์สนิปที่โตเร็วที่สุด ผลิใบออกมาห้าหกใบแล้ว

ส่วนแครอท มันเทศ และสตรอว์เบอร์รีที่เหลือ ก็เริ่มแตกยอดอ่อนออกมาให้เห็นเช่นกัน

ในแปลงนามีเมล็ดบางส่วนที่เพาะไม่ขึ้น ฟางจื้อประเมินดูแล้ว อัตราการรอดชีวิตน่าจะอยู่ที่ประมาณ 70-80%

จู่ๆ โทรศัพท์มือถือก็มีข้อความจากระบบเด้งขึ้นมา

ขอแสดงความยินดี คุณมีพื้นที่ทำฟาร์มครบห้าร้อยผิงแล้ว! คะแนนประเมินเกาะของคุณได้รับการอัปเดต

ขอแสดงความยินดี คะแนนประเมินเกาะของคุณถึงระดับ ★ แล้ว! เนื่องจากเป็นครั้งแรกที่คะแนนประเมินถึงระดับ ★ รางวัลจึงถูกส่งไปยังกล่องจดหมายของคุณแล้ว

ขอแสดงความยินดี คุณบรรลุความสำเร็จพิเศษ "ปลูกพืชผลแต่ละชนิดไม่น้อยกว่า 100 ผิง และเก็บเกี่ยวผลผลิตสำเร็จ!"

ตรวจพบว่าคุณได้ผ่านความสำเร็จที่เป็นเงื่อนไข "ผู้รวบรวมพืชผลครบสี่ชนิดคนแรกของเกาะร้างทั้งหมด!" และ "ผู้รวบรวมต้นผลไม้ครบสี่ชนิดคนแรกของเกาะร้างทั้งหมด!" แล้ว จึงได้รับรางวัลพิเศษ

รางวัลพิเศษถูกส่งไปยังกล่องจดหมายของคุณแล้ว โปรดตรวจสอบ

รางวัลพิเศษ!

ฟางจื้อรีบเปิดกล่องจดหมายทันที ก็เห็นอีเมลสีทองอร่ามฉบับหนึ่ง

ขอแสดงความยินดีที่ในวันที่ห้าของการเอาชีวิตรอดบนเกาะร้าง คุณสามารถบรรลุความสำเร็จพิเศษทั้งสามอย่างที่แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะทำสำเร็จภายในห้าวัน!

เกาะร้างขอชื่นชมในความพยายามของคุณ!

เมื่อเห็นว่าคุณมีจิตใจที่มุ่งมั่นในการทำฟาร์ม เกาะร้างจึงตัดสินใจมอบหินบรรลุวิชาลับอันล้ำค่าให้กับคุณ

เกาะร้างมีความเห็นว่า คุณคือผู้ที่เหมาะสมที่สุดที่จะใช้หินบรรลุวิชานี้ หวังว่าคุณจะพยายามต่อไป และเดินหน้าสร้างเกาะของคุณให้ดียิ่งขึ้นไปอีก!

คุณได้รับ หินบรรลุ "ชาวนา"

หินบรรลุชาวนา: จากเดิมที่ต้องทำฟาร์มอย่างเหน็ดเหนื่อยเป็นเวลาร้อยปีจึงจะบรรลุความสามารถนี้ได้ แต่ตอนนี้เพียงแค่ใช้หินบรรลุ ก็สามารถบรรลุความสามารถนี้ได้ทันที

ฟางจื้อถึงกับอึ้ง ความสามารถอะไรกันที่ต้องทำฟาร์มนานเป็นร้อยปีถึงจะบรรลุได้

เขาใช้หินบรรลุทันที

'ไหนขอดูหน่อยสิว่าจะเจ๋งสักแค่ไหน!'

ชาวนา (หนึ่งเดียว) LV1: คุณคือบุตรสุดที่รักของเทพธิดาแห่งปฐพี ผลผลิตทางการเกษตรที่คุณเก็บเกี่ยวได้ จะเปลี่ยนเป็นไอเทมใช้งานพร้อมเอฟเฟกต์พิเศษโดยอัตโนมัติ

เมื่อระดับชาวนาเพิ่มสูงขึ้น เอฟเฟกต์พิเศษของผลผลิตทางการเกษตรก็จะยิ่งทรงพลังขึ้น และคุณยังจะได้รับความสามารถใหม่ของชาวนาอีกด้วย

โปรดตั้งใจทำฟาร์มให้ดีล่ะ เกาะร้างกำลังรอคอยผลงานของคุณอยู่นะ ヾ(?°?°?)ノ?

หลังจากอ่านคำอธิบายจบ ฟางจื้อก็ดีใจสุดๆ มันเจ๋งจริงๆ ด้วย

ต่อไปผลผลิตทางการเกษตรที่เขาเก็บเกี่ยวได้ ไม่เพียงแต่จะช่วยให้เขาอิ่มท้อง แต่ยังมีเอฟเฟกต์พิเศษแถมมาด้วย

ที่สำคัญที่สุดคือ ความสามารถชาวนานี้เป็นความสามารถแบบพิเศษเฉพาะตัว

พูดง่ายๆ ก็คือ ในบรรดาเกาะร้างทั้งหมด มีแค่เขาคนเดียวเท่านั้นที่ปลูกผลผลิตทางการเกษตรแล้วมีเอฟเฟกต์พิเศษแถมมาให้

แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้ว

"มิน่าล่ะ ข้อมูลความสำเร็จนั้นถึงมีค่าตั้งสามดาว ที่แท้หินบรรลุนี่ก็คือจุดประสงค์หลักนี่เอง"

ตำแหน่งเจ้าของฟาร์มนี้น่ะ เขาขอรับไว้ล่ะ!

ยังมีอีเมลรางวัลจากการอัปเดตคะแนนประเมินเกาะอีกฉบับที่ยังไม่ได้กดรับ

ฟางจื้อกดเปิดดู

คุณได้รับ "พิมพ์เขียวธนูยาวทั่วไป", "พิมพ์เขียวดาบยาวทั่วไป"

โอ๊ะ ไม่เลวเลยแฮะ~

ได้พิมพ์เขียวอาวุธมาตั้งสองใบ!

......

หลังจากทำฟาร์มเสร็จ ก็ถึงเวลาเที่ยงพอดี

ฟางจื้อหั่นพาร์สนิปสองต้นใส่ลงไปต้มในหม้อหิน แล้วตอกไข่นกใส่ลงไปอีกหนึ่งฟอง กลายเป็นซุปไข่ใส่ผักสุดน่ากิน

ลิลเลียนสวาปามอย่างรวดเร็ว

นี่คือซุปร้อนๆ มื้อแรกที่ฟางจื้อได้กินตั้งแต่มาอยู่บนเกาะร้าง แม้จะไม่ได้ปรุงรสอะไรเลย แต่ก็อร่อยมากแล้ว

ความหอมสดชื่นของผักและไข่ที่นุ่มละมุน วินาทีที่ซุปร้อนๆ ไหลลงสู่กระเพาะ มันช่างเป็นความรู้สึกที่เติมเต็มเหลือเกิน

ระหว่างที่กำลังกินอยู่นั้น ก็มีเสียงติ๊งดังขึ้น

ระบบข้อมูลอัปเดตเรียบร้อยแล้ว!

ข้อมูลที่ 1: เทพธิดาที่กำลังหลับใหลสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตจากแปลงนาของคุณ ทำให้ฟื้นฟูพลังเทพขึ้นมาได้เล็กน้อย และการรับรู้โลกภายนอกก็เพิ่มขึ้นด้วย ☆

ข้อมูลที่ 2: มีสัตว์ตัวเล็กๆ ไร้บ้านสองตัวถูกจับตัวไปไว้ในรังมอนสเตอร์ พวกมันกำลังสวดอ้อนวอนต่อเทพธิดาอย่างสิ้นหวัง เทพธิดาที่กำลังหลับใหลหวังว่าคุณจะสามารถช่วยเหลือพวกมันได้ หากคุณช่วยชีวิตสัตว์ทั้งสองตัวนี้ได้ คุณจะได้รับค่าความไว้วางใจจากเทพธิดา ★★

ข้อมูลที่ 3: มีโบโกบลินสีแดงตัวหนึ่งเอาหินก้อนหนึ่งผูกติดไว้กับไม้กระบองของมัน หินก้อนนั้นมีผลึกหินซ่อนอยู่ถึง 30 ก้อน ผลึกหินเป็นไอเทมจำเป็นสำหรับการอัปเกรดสิ่งก่อสร้าง ☆

เทพธิดาแห่งเกาะร้างสัตว์งั้นเหรอ?

ถ้าเป็นแบบนี้ เมื่อวานระบบข้อมูลก็พูดถึงเทพธิดาเหมือนกัน...

อ้อ!

ฟางจื้อปิ๊งไอเดียขึ้นมา ในที่สุดเขาก็รู้แล้วว่าไข่ไก่สีฟ้ามาจากไหน

"เมื่อดูจากข้อมูลสองข้อด้านบน เทพธิดาน่าจะหลับใหลไปด้วยเหตุผลบางอย่าง และแปลงนาของฉันก็ช่วยฟื้นฟูพลังให้เทพธิดาได้นิดหน่อย..."

"ค่าความไว้วางใจจากเทพธิดา ฟังดูไม่เลวเลยแฮะ"

ไปช่วยสัตว์สองตัวนั้นก่อนก็แล้วกัน

แต่ก่อนไป ยังมีเรื่องสำคัญอีกเรื่องที่ต้องทำ

ฟางจื้อหยิบวัสดุกองหนึ่งออกมาจากกระเป๋า

เหล็ก10, ทองแดง20, ไม้ธรรมดา5, เถาวัลย์ที่เหนียวแน่น2...

ราชันแห่งเหมืองแร่ฉินจื่อฉยงสามารถขุดแร่เหล็กได้แล้ว เพียงแต่อัตราการดรอปยังไม่สูงนัก

เขาจับทุกอย่างโยนลงไปในโต๊ะทำงาน

กำลังสร้าง...

ตึ่ง ตึง ตึ๊ง! สร้างสำเร็จ!

คุณได้รับ ธนูยาวทั่วไป1, ดาบยาวทั่วไป1

ธนูยาวทั่วไป: ความทนทาน 100%, พลังโจมตี 10~13, ไม่มีเอฟเฟกต์พิเศษ

ดาบยาวทั่วไป: ความทนทาน 100%, พลังโจมตี 17~20, ไม่มีเอฟเฟกต์พิเศษ

เมื่อรวมพลังโจมตีของธนูยาวคันใหม่กับลูกธนูทองแดง พลังโจมตีของเขาจะอยู่ที่ 17~22 ซึ่งเพียงพอสำหรับการรับมือกับมอนสเตอร์ทั่วไปแล้ว

หลังจากจัดการข้าวของเสร็จ ฟางจื้อก็เอาหนังสัตว์มาผูกไว้ที่เอว ทำเป็นถุงแบบง่ายๆ แล้วจับลิลเลียนใส่ลงไป

"ออกเดินทางได้!"

ลิลเลียนโผล่หัวปุกปุยออกมาครึ่งหนึ่งจากเอวของฟางจื้อ แล้วถามย้ำเพื่อความแน่ใจ "จะกลับบ้านตรงเวลาใช่ไหม?"

ฟางจื้อก้าวยาวๆ เดินไปข้างหน้า พร้อมกับตอบแบบขอไปทีว่า "แน่นอน"

......

วันนี้โบโกบลินสีแดงอารมณ์ดีมาก มันเจอก้อนหินก้อนหนึ่งที่สวยมาก

ด้วยความฉลาดหลักแหลม มันจึงเอาก้อนหินนั้นมาผูกติดกับกระบองไม้ กลายเป็นกระบองหินที่พลังโจมตีเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า!

มันชอบใจมากจนต้องถือไว้ในมือตลอดเวลาพลางแอบหัวเราะคิกคัก

'ข้าต้องเป็นหมูป่าที่ฉลาดที่สุดในหมู่พวกหมูป่าแน่ๆ เลย'

ทันใดนั้น ลูกธนูดอกหนึ่งก็พุ่งมาจากที่ไกลๆ โบโกบลินตกใจจนเผลอทำกระบองหินหลุดมือตกลงพื้น

มันเห็นมนุษย์สะพายธนูคนหนึ่ง เดินมาเก็บกระบองหินของมันไป

จากนั้นก็ถือดาบยาวที่ทำจากเหล็กพุ่งเข้ามาฟันมัน พร้อมกับพูดว่า

"ขอรับไปล่ะนะ"