บทที่ 25 : สถานการณ์ปัจจุบันของร่างแยก

หมิงเหอเริ่มครุ่นคิดคำนวณในใจ “ข้าควรจะกลับไปที่ทะเลโลหิต หรือจะเร่ร่อนไปทั่วทวีปทางใต้ดี?”

หลังจากพิจารณาอยู่นาน หมิงเหอก็กล่าวขึ้น “ช่างเถอะ ข้ากลับทะเลโลหิตดีกว่า ในเมื่อมีร่างแยกแล้ว ทำไมข้าต้องมาเหน็ดเหนื่อยด้วยเล่า? นอนเฉยๆ สบายๆ ไม่ดีกว่าหรือ?”

เมื่อตัดสินใจได้แล้ว หมิงเหอเพียงแค่ขยับความคิด ร่างของเขาก็หายวับไปจากทวีปทางตะวันตกในทันที

หนึ่งร้อยปีต่อมา หมิงเหอก็ได้กลับมายังทะเลโลหิตอีกครั้ง

เขาสัมผัสได้ถึง 《หม้อสกัดหงเหมิง》 และพบว่ามันได้เลื่อนระดับกลายเป็นของวิเศษระดับหลังกำเนิดขั้นต่ำ ที่มีข้อจำกัดแต่กำเนิดถึงสามประการแล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ให้ความสนใจ 《หม้อสกัดหงเหมิง》 อีกต่อไป

ทว่าเขาได้ใช้สมาธิจดจ่อ เพื่อเริ่มตรวจสอบสถานะของร่างแยกที่เขาส่งไปแฝงตัวอยู่ท่ามกลางสามเผ่าพันธุ์แต่กำเนิด

เริ่มจากอ๋าวหมิง ซึ่งอยู่ในเผ่ามังกร

อันที่จริง หมิงเหอไม่ได้รู้สึกกังวลเกี่ยวกับร่างแยกในอีกสองเผ่าพันธุ์นัก ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขาก็ถือเป็นสมาชิกเผ่าอย่างถูกต้องตามสายเลือด อย่างมากที่สุดก็คงแค่พบเจอความยากลำบากบ้าง แต่คงไม่มีความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่อะไร ทว่ากับอ๋าวหมิงนั้นต่างออกไป

อ๋าวหมิงพำนักอยู่ในเผ่ามังกร หลังจากที่ร่างจำแลงของหมิงเหอนามว่า ชีไฉ่ ได้ต่อสู้กับจู่หลง

สถานการณ์นี้เปรียบเสมือนจอมยุทธ์เอี้ยในมังกรหยก เนื่องจากการกระทำของก๊วยเจ๋ง ทำให้สำนักช้วนจินก่าต้องเสียหน้าอย่างหนัก ด้วยเหตุนี้เขาจึงต้องทนรับความทรมานและการกลั่นแกล้งสารพัด

เมื่อหมิงเหอดำดิ่งจิตลงสู่ห้วงจิตสำนึกของตน เขาก็สัมผัสได้ถึงอ๋าวหมิงอย่างรวดเร็ว

สำหรับร่างแยกทั้งหลาย ภายในห้วงจิตสำนึกของร่างต้นอย่างหมิงเหอ จะมีพื้นที่ซึ่งทำหน้าที่เป็นที่สถิตของเศษเสี้ยววิญญาณที่แท้จริงของเหล่าร่างแยก หมิงเหอสามารถใช้พื้นที่นี้ในการตรวจสอบสถานะของร่างแยกแต่ละร่าง หรือแม้กระทั่งเข้าประทับทรงควบคุมร่างแยกโดยตรง แบ่งปันความรู้ความเข้าใจของร่างแยกมาสู่ตนเอง หรือกระทั่งหลอมรวมร่างแยกกลับคืนสู่ตนเองโดยตรงก็ย่อมได้

ต้องเข้าใจก่อนว่า หมิงเหอก่อกำเนิดขึ้นมาจากรกครรภ์แห่งทะเลโลหิต

ตัวรกครรภ์เองนั้นสามารถรองรับหยดโลหิตแก่นแท้ได้ และเหล่าร่างแยกก็ถูกสร้างขึ้นโดยหมิงเหอที่ใช้หยดโลหิตแก่นแท้จากทะเลโลหิต ดังนั้นพวกมันจึงสามารถหวนคืนสู่ขุมพลังต้นกำเนิดของตนได้อย่างเป็นธรรมชาติ

ภายใต้การรับรู้ของหมิงเหอ ความทรงจำทั้งหมดของอ๋าวหมิงก็ถูกถ่ายทอดมาสู่หมิงเหอราวกับภาพที่ฉายผ่านไปอย่างรวดเร็ว

หลังจากได้รับรู้ความทรงจำของอ๋าวหมิง หมิงเหอก็รู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง เขาไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่า เผ่ามังกรที่เย่อหยิ่งและชอบวางอำนาจ จะปฏิบัติกับอ๋าวหมิงดีถึงเพียงนี้ หรือจะพูดให้ถูกคือ ดีมากจนเกินไป

ไม่ว่าจะเป็นเหล่าสมาชิกเผ่ามังกรหรือตัวจู่หลงเอง ล้วนแต่ให้การดูแลอ๋าวหมิงเป็นอย่างดี อาจกล่าวได้ว่าสถานะปัจจุบันของอ๋าวหมิงในเผ่ามังกรนั้น เทียบเท่ากับองค์ชายมังกรเลยทีเดียว

ในขณะเดียวกัน จู่หลงก็ไม่ได้ปิดบังมรดกใดๆ ของเผ่ามังกรจากอ๋าวหมิงเลย ไม่ว่าจะเป็นเคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียร วิชาศักดิ์สิทธิ์ หรือวิชาอาคมของเผ่ามังกร ล้วนถูกถ่ายทอดให้เขาทั้งสิ้น

ดังนั้น แม้ว่าพลังต้นกำเนิดของอ๋าวหมิงจะไม่แข็งแกร่งนัก แต่เขาก็ยังคงมีตบะการบำเพ็ญอยู่ในระดับจินเซียนขั้นกลาง

เมื่อเห็นเช่นนี้ หมิงเหอก็รู้สึกโล่งใจ

เมื่อคลายความกังวลในเรื่องของอ๋าวหมิงแล้ว หมิงเหอจึงหันไปตรวจสอบความทรงจำของหลินอันและเฟิ่งหนิงต่อ

ผลลัพธ์เป็นไปตามคาด มันไม่ได้ทำให้หมิงเหอประหลาดใจเลยแม้แต่น้อย ทั้งสองคนถูกรังแกในเผ่ากิเลนและเผ่าหงส์จริงๆ แต่ก็ไม่ได้มีอันตรายถึงชีวิต ส่วนสิ่งที่เรียกว่าการถูกรังแกนั้น ก็เป็นเพียงการกีดกันและแบ่งแยก ไม่มีพล็อตเรื่องน้ำเน่าประเภทฆ่าชิงทรัพย์อะไรเทือกนั้น

และในห้วงเวลานั้นเอง จู่ๆ หมิงเหอก็พบว่าหยดโลหิตแก่นแท้ของมังกรฟ้า พยัคฆ์ขาว วิหคเพลิง เต่าดำ และหมาป่าโลหิต สามารถจำแลงกายเป็นมนุษย์ได้แล้ว!

หมิงเหอรู้สึกดีใจเป็นอย่างยิ่ง

ต้องเข้าใจว่า สำหรับหมิงเหอแล้ว ยิ่งเขามีร่างแยกมากเท่าใด ความแข็งแกร่งของเขาก็จะยิ่งเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น เพราะความรู้ความเข้าใจจากเหล่าร่างแยก ล้วนสามารถนำมาแบ่งปันให้กับร่างต้นของเขาได้ทั้งหมด

หมิงเหอมองดูร่างแยกทั้งห้าเบื้องหน้า ทว่าเขาไม่ได้ส่งพวกมันออกไปโดยตรงเหมือนกับอ๋าวหมิงและคนอื่นๆ ท้ายที่สุดแล้ว ก่อนหน้านี้ที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะพลังปราณวิญญาณไม่เพียงพอ แต่ยามนี้หมิงเหอได้ปรับปรุงค่ายกลแล้ว ทำให้มีพลังปราณวิญญาณอุดมสมบูรณ์ จึงไม่จำเป็นต้องส่งพวกเขาทั้งห้าไปยังทวีปฮุ่นตุ้นในเวลานี้