บทที่ 8 : ก่อร่างจำแลงกาย

กาลเวลาล่วงเลยไปอย่างไม่รู้ตัวเมื่ออยู่ในการบำเพ็ญเพียร!

หนึ่งพันปีต่อมา หมิงเหอลืมตาขึ้นอย่างกะทันหัน 《เมล็ดพันธุ์มหาเต๋าธาตุน้ำ》 ภายในร่างเปล่งประกายแสงสีฟ้าอ่อนออกมาอย่างฉับพลัน ปราณวิญญาณที่ถูกสกัดบริสุทธิ์โดย 《ค่ายกลเพลิงกรรมเผาผลาญนภา》 จากปราณมาร จิตสังหาร ความอาฆาตแค้น และสิ่งเจือปนอื่นๆ ในทะเลโลหิต ได้ก่อตัวเป็นพายุหมุนพุ่งทะยานเข้าสู่ตำหนักหนีหวันภายในหยวนเสินของหมิงเหอโดยตรง

เมื่อปราณวิญญาณหลั่งไหลเข้ามา 《เมล็ดพันธุ์มหาเต๋าธาตุน้ำ》 ที่เดิมทีเปล่งเพียงแสงสีฟ้าอ่อน ก็แปรเปลี่ยนเป็นสีฟ้าเข้ม และกลายเป็นสีน้ำเงินล้ำลึกในที่สุด

การเปลี่ยนแปลงของสีสันบ่งบอกว่าแก่นแท้วารีแต่กำเนิดที่ฟูมฟักอยู่ภายใน 《เมล็ดพันธุ์มหาเต๋าธาตุน้ำ》 กำลังควบแน่นและเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อสัมผัสได้ถึงแก่นแท้วารีที่หนาแน่น หมิงเหอก็ขยับความคิด รกครรภ์ที่เคยได้รับการปกป้องจาก 《บัวแดงเพลิงกรรมขั้นสิบสอง》 ซึ่งห่อหุ้มหยวนเสินของหมิงเหอเอาไว้ พลันลอยทะยานขึ้นจากทะเลโลหิต

เมื่อหลุดพ้นจากขอบเขตที่ปราณขุ่นมัวของทะเลโลหิตไม่อาจปกคลุมถึง หยวนเสินของหมิงเหอก็พุ่งทะยานเข้าสู่รกครรภ์นั้นโดยตรง

ทันทีที่หยวนเสินหลอมรวมเข้ากับรกครรภ์ ความรู้สึกที่ยากจะบรรยายก็ถาโถมเข้าสู่จิตใจของหมิงเหอ ทันใดนั้น พลังลึกลับสายหนึ่งก็ร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้า ภายใต้อิทธิพลของพลังนั้น ร่างต้นกำเนิดของหมิงเหอซึ่งก็คือรกครรภ์ ได้ถูกปรับแต่งอย่างต่อเนื่อง ค่อยๆ ก่อร่างสร้างตัวเป็นลำตัว แขนขา และศีรษะอย่างช้าๆ...

หนึ่งร้อยปีผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็วราวกับพริบตา หลังจากพลังลึกลับนั้นเลือนหายไป หยวนเสินของหมิงเหอก็ตื่นขึ้นในฉับพลัน

สิ่งแรกที่หยวนเสินซึ่งเพิ่งตื่นตระหนักรู้ได้ก็คือ บัดนี้เขาได้ก่อร่าง 《กายาเต๋าแต่กำเนิด》 ขึ้นมาแล้ว

ในฐานะผู้สืบทอดของผานกู่ หลังจากจำแลงกายแล้ว หมิงเหอย่อมก่อเกิด 《กายาเต๋าแต่กำเนิด》 ที่มีรูปลักษณ์ตามแบบฉบับของผานกู่อย่างเป็นธรรมชาติ

อย่างไรก็ตาม นี่ยังไม่ใช่เวลามาสำรวจร่างกายของตนเอง เพราะในขณะนี้หยวนเสินของหมิงเหอเต็มเปี่ยมไปด้วยปราณวารีแต่กำเนิดที่เข้มข้นถึงขีดสุด

ผู้ฝึกตนในขอบเขตจินเซียนจะควบแน่นกฎเกณฑ์แห่งเต๋าเพียงเสี้ยวหนึ่งเพื่อหลอมรวมเป็นเมล็ดพันธุ์แห่งเต๋า

ทว่าในขอบเขตไท่อี่จินเซียน ผู้ฝึกตนจำเป็นต้องบรรลุ 《ปัญจปราณหวนคืนสู่ต้นกำเนิด》 โดยการหลอมรวมปราณเบญจธาตุภายในทรวงอกให้เกิดการหมุนเวียนภายในร่างกาย เพื่อรับประกันว่าตนเองจะไม่มีวันร่วงโรยหรือเสื่อมถอย

ก่อนที่จะจำแลงกาย หมิงเหอได้ควบแน่นแก่นแท้กุ่ยสุ่ยแต่กำเนิดผ่าน 《เมล็ดพันธุ์มหาเต๋าธาตุน้ำ》 เอาไว้แล้ว

และในยามนี้ที่หมิงเหอเพิ่งจำแลงกายเสร็จสิ้น มันจึงเป็นช่วงเวลาที่เหมาะสมที่สุดในการทะลวงผ่านจากขอบเขตจินเซียนขึ้นสู่ขอบเขตไท่อี่จินเซียน

ปราณเบญจธาตุใน 《ปัญจปราณหวนคืนสู่ต้นกำเนิด》 นั้นสอดคล้องกับธาตุทอง ไม้ น้ำ ไฟ และดิน

บัดนี้ ใน 《กายาเต๋าแต่กำเนิด》 ของหมิงเหอหลังจากจำแลงกาย ไตนั้นจัดอยู่ในธาตุน้ำ

เมื่อแก่นแท้กุ่ยสุ่ยไหลเข้าสู่ไตของเขา หมิงเหอก็สัมผัสได้ทันทีว่ากายเนื้อของตนเริ่มแข็งแกร่งและทนทานยิ่งขึ้น ในขณะเดียวกัน หยวนเสินของเขาก็โปร่งใสกระจ่างชัดขึ้น ราวกับการสื่อสารกับฟ้าดินที่เคยถูกกั้นไว้ด้วยชั้นกระจก บัดนี้ได้แปรเปลี่ยนเป็นเพียงม่านบางๆ เท่านั้น

และเมล็ดพันธุ์แห่งเต๋าในห้วงทะเลจิตสำนึกของเขาก็เปลี่ยนรูปลักษณ์ไปเช่นกัน ทั้ง 《มหาเต๋าธาตุน้ำ》 《มหาเต๋าแห่งการสังหาร》 และ 《มหาเต๋าวิถีโลหิต》 เมล็ดพันธุ์แห่งเต๋าทั้งสามนี้ เริ่มแตกหน่อออกมาแล้ว

เมื่อสัมผัสได้ถึงฉากนี้ ข้อความหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในห้วงความคิดของหมิงเหอ

นี่คือการสืบทอดแห่งเต๋า

มันคือขอบเขตที่ถูกกำหนดไว้โดยมหาเต๋า ขอบเขตจินเซียนจะควบแน่นเมล็ดพันธุ์แห่งเต๋า ในขณะที่ขอบเขตไท่อี่จินเซียน เมล็ดพันธุ์แห่งเต๋าเหล่านั้นจะเริ่มแตกหน่อ

ดังคำกล่าวที่ว่า เต๋ากำเนิดหนึ่ง หนึ่งกำเนิดสอง สองกำเนิดสาม และสามกำเนิดสรรพสิ่ง

เมื่อเมล็ดพันธุ์แห่งเต๋าแตกหน่อและงอกงามออกมาเป็นสามกิ่งก้าน นั่นหมายถึงการบรรลุจุดสูงสุดของขอบเขตไท่อี่จินเซียน ซึ่งพร้อมที่จะควบแน่นดอกไม้ทั้งสาม และทะลวงเข้าสู่ขอบเขตต้าหลัวจินเซียนได้ทุกเมื่อ

ส่วนสภาวะในขอบเขตต้าหลัวจินเซียนจะเป็นเช่นไรนั้น ยังคงไร้ซึ่งคำตอบ เขาทำได้เพียงค้นหามันด้วยตนเองเมื่อก้าวไปถึงขอบเขตต้าหลัวจินเซียนแล้วเท่านั้น

เมื่อดึงสติกลับมาและสัมผัสถึงสภาวะของตนเอง หมิงเหอก็อดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มออกมา เขาเอ่ยปากกล่าวว่า "ในที่สุดข้าก็บรรลุถึงขอบเขตไท่อี่จินเซียนเสียที! บัดนี้ ความแข็งแกร่งของข้าก็น่าจะนับเป็นผู้มีพลังอำนาจในโลกฮุ่นตุ้นได้แล้วกระมัง!"