บทที่ 9 : ความทรงจำสืบทอด

สิ้นคำพูดของหมิงเหอ ความทรงจำสายหนึ่งก็ตื่นขึ้นในห้วงจิตสำนึกของเขา

ถูกต้อง มันคือการตื่นรู้ ก่อนหน้านี้เนื่องจากหมิงเหอยังไม่ได้จำแลงกายเป็นมนุษย์ ข้อมูลเหล่านี้จึงถูกปิดกั้นไว้ และมันได้ถูกปลดผนึกออกหลังจากที่เขาจำแลงกายสำเร็จ

ข้อมูลภายในความทรงจำนั้นเรียบง่ายแต่ก็ไม่เรียบง่าย และแม้จะไม่เรียบง่ายทว่ากลับเข้าใจได้ไม่ยาก

ความทรงจำนั้นคือประวัติศาสตร์ในปัจจุบันของโลกฮุ่นตุ้น ซึ่งมหาเต๋าได้ประทานให้แก่สรรพชีวิตทุกรูปนามที่สามารถจำแลงกายเป็นมนุษย์ได้

เมื่อครั้งที่ฮุ่นตุ้นเพิ่งเปิดออก มหาเต๋าได้รวมตัวกัน จากนั้นจึงวิวัฒนาการกลายเป็นความโกลาหลฮุ่นตุ้น หลังจากผ่านไปห้าสิบห้ามหากัป ผานกู่ก็ได้ถือกำเนิดขึ้น เขาได้สร้างโลกฮุ่นตุ้นขึ้นจากต้นกำเนิดของสามพันเทพมารฮุ่นตุ้นและหนึ่งแสนสองหมื่นเก้าพันหกร้อยสรรพชีวิตแห่งฮุ่นตุ้น

ช่วงเวลาในปัจจุบันคือมหากัปที่หกนับตั้งแต่โลกฮุ่นตุ้นถือกำเนิดขึ้น มีนามว่า 'มหากัปสัตว์ร้าย'

ในโลกฮุ่นตุ้น คำว่า 'มหากัป' ไม่ใช่คำพ้องความหมายที่ใช้เรียกขานโลกใบนี้ แต่เป็นหน่วยวัดเวลา

โดยทั่วไปในฮุ่นตุ้น เวลาจะถูกกล่าวถึงในหน่วยของปี ร้อยปี พันปี และหมื่นปี ทว่ากาลเวลาในโลกฮุ่นตุ้นนั้นช่างยาวนานและไร้ค่า หน่วยวัด 'หยวน' จึงถูกนำมาใช้

หนึ่งหยวนแบ่งออกเป็นสิบสองฮุ่ย และหนึ่งฮุ่ยมีระยะเวลาหนึ่งหมื่นแปดร้อยปี ดังนั้นหนึ่งหยวนจึงเท่ากับหนึ่งแสนสองหมื่นเก้าพันหกร้อยปี

ห้าหมื่นฮุ่ยรวมกันเรียกว่าหนึ่งมหากัป ซึ่งหมายความว่าหนึ่งมหากัปจะมีระยะเวลายาวนานถึงหกพันสี่ร้อยแปดสิบล้านปี

ในช่วงแรกเริ่มของฮุ่นตุ้น ผานกู่ใช้เวลาหนึ่งมหากัปในการเบิกฟ้าแยกแผ่นดิน ดังนั้นมันจึงถูกเรียกว่า 'มหากัปเบิกฟ้า'

นับจากนั้นเป็นต้นมา เวลาก็ล่วงเลยผ่านไปแล้วถึงห้ามหากัป และเนื่องจากเผ่าพันธุ์สัตว์ร้ายได้กลายเป็นผู้ปกครองสูงสุดของโลกฮุ่นตุ้นในยุคนี้ มหากัปปัจจุบันจึงถูกเรียกว่า 'มหากัปสัตว์ร้าย'

นี่คือข้อมูลพื้นฐานที่สุดเกี่ยวกับการสืบทอดความทรงจำของโลกฮุ่นตุ้น ข้อมูลหลังจากนี้ล้วนเป็นเรื่องเกี่ยวกับการบำเพ็ญเพียร

ระดับขอบเขตพลังในโลกฮุ่นตุ้นปัจจุบัน เรียงลำดับจากสูงสุดลงมาได้แก่ ขอบเขตเต๋า, ขอบเขตฮุ่นตุ้น (วิถีสวรรค์), ฮุ่นหยวนอู๋จี๋ต้าหลัวจินเซียน, ฮุ่นหยวนต้าหลัวจินเซียน, ฮุ่นหยวนจินเซียน, ต้าหลัวจินเซียน, ไท่อี่จินเซียน และ จินเซียน

นั่นหมายความว่า สรรพชีวิตใดก็ตามที่สามารถจำแลงกายเป็นมนุษย์ได้ในช่วงเวลานี้ ล้วนอยู่ในขอบเขตจินเซียนทั้งสิ้น

ขอบเขตจินเซียนคือการควบแน่นกฎเกณฑ์ ในขณะที่ขอบเขตไท่อี่จินเซียนคือการบำเพ็ญเพียรกฎเกณฑ์

สำหรับข้อมูลของขอบเขตต้าหลัวจินเซียนนั้น จำเป็นต้องรอให้หมิงเหอทะลวงระดับไปถึงขอบเขตต้าหลัวจินเซียนเสียก่อน ความทรงจำส่วนนั้นจึงจะถูกปลดผนึกออก

นอกจากข้อมูลเหล่านี้แล้ว ยังมีความรู้พื้นฐานต่างๆ อีกมากมายเกี่ยวกับฮุ่นตุ้น ซึ่งไม่ได้มีประโยชน์ต่อหมิงเหอมากนัก

หลังจากหมิงเหอจัดการเรียบเรียงความทรงจำเสร็จสิ้น เขาก็ไม่ได้รั้งอยู่เหนือทะเลโลหิตอีกต่อไป พลังเวทอันเปี่ยมล้นพวยพุ่งขึ้นแหวกน้ำในทะเลโลหิตออกเป็นทาง ก่อนที่เขาจะกลับเข้าไปนั่งยังฐานดอกบัวของ 《บงกชแดงเพลิงกรรมสิบสองชั้น》 อีกครั้ง

ตอนนี้หมิงเหอสัมผัสได้ว่าตนเองได้ก้าวเข้าสู่ขอบเขตไท่อี่จินเซียนแล้ว แต่เนื่องจากเขาเพิ่งจะเหยียบย่างเข้าสู่ขอบเขตนี้ และเพิ่งควบแน่นปราณธาตุน้ำซึ่งเป็นหนึ่งในเบญจธาตุได้เพียงชนิดเดียว จึงยังไม่ถึงเวลาอันควรที่จะออกไปผจญภัยข้างนอกสุ่มสี่สุ่มห้า

ท้ายที่สุดแล้ว เสินนี่ก็ได้ปรากฏตัวขึ้นแล้ว และแผ่นดินฮุ่นตุ้นก็กำลังจะตกอยู่ในความโกลาหลในไม่ช้า

ในขณะเดียวกัน โลกฮุ่นตุ้นก็จะก้าวเข้าสู่ยุคของต้าหลัวจินเซียน ดังนั้นสำหรับมดปลวกตัวจ้อยที่อยู่ในขอบเขตไท่อี่จินเซียนเช่นเขา การซ่อนตัวอยู่ในทะเลโลหิตต่อไปย่อมเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

หลังจากประเมินตนเองเสร็จสิ้น หมิงเหอก็เรียก 《หม้อสกัดหงเหมิง》 ออกมาด้วยความตื่นเต้น

ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ใช้เวลาบำเพ็ญเพียรไปถึงหนึ่งพันปีแล้ว ป่านนี้ 《หม้อสกัดหงเหมิง》 ก็น่าจะหลอมรวมบางสิ่งบางอย่างสำเร็จแล้วเช่นกัน

สิ่งสำคัญที่สุดสำหรับหมิงเหอในยามนี้คือการยกระดับขอบเขตพลังของตนเอง และวิธีที่ง่ายที่สุดก็คือการควบแน่นปราณธาตุไม้ เนื่องจากตามหลักการของวัฏจักรเบญจธาตุนั้น ธาตุน้ำจะก่อกำเนิดธาตุไม้

และการควบแน่นเมล็ดพันธุ์แห่งเต๋าธาตุไม้ เพื่อนำมาสกัดเป็นแก่นแท้ธาตุไม้แต่กำเนิด ก็เห็นได้ชัดว่าเป็นวิธีการที่รวดเร็วที่สุด

ทว่าในบรรดาเมล็ดพันธุ์แห่งเต๋าทั้งหกชนิดที่หมิงเหอครอบครองอยู่ในปัจจุบัน กลับไม่มีเมล็ดพันธุ์แห่งเต๋าธาตุไม้เลย

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ หมิงเหอจึงทำได้เพียงตั้งความหวังไว้กับ 《หม้อสกัดหงเหมิง》 โดยหวังว่ามันจะสามารถสกัดโลหิตแก่นแท้ของเผ่าพันธุ์ที่มีมรดกสืบทอดแห่งเต๋าธาตุไม้อยู่ในสายเลือดออกมาได้

เพียงแค่หมิงเหอขยับความคิด กลุ่มโลหิตแก่นแท้ทั้งห้ากลุ่มก็พุ่งลอยออกมาจาก 《หม้อสกัดหงเหมิง》 ทันที