ตอนที่ 37 : ตระกูลซารุโทบิเข้ารับตำแหน่งกองกำลังตำรวจ

ณ ใจกลางหมู่บ้าน

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ซึ่งรีบวิ่งออกมาจากอาคารโฮคาเงะ ถึงกับอึ้งเมื่อได้ยินคำถามของอุจิวะ เซกะ

"เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นเนี่ย?"

"แกเปิดใช้งานซูซาโนะโอที่ใจกลางหมู่บ้านเพียงเพราะเรื่องแค่นี้เนี่ยนะ?"

ไม่สิ! ไม่ถูกต้อง!

ตาของเขาบอดไปแล้วไม่ใช่หรือไง?

ขณะที่เขากำลังจมอยู่กับความคิดที่สับสนวุ่นวาย นารา ชิกาคุ ก็รีบก้าวออกมาข้างหน้าและกล่าวว่า "เซกะ ใจเย็นๆ ก่อน" มันไม่มีความจำเป็นต้องหัวร้อนขนาดนี้เลยจริงๆ!

หลังจากสังเกตเห็นว่าเป้าหมายของอุจิวะ เซกะ ไม่ใช่การทุบทำลายพื้นดิน ชาวบ้านที่อยู่รอบๆ ก็มารวมตัวกันเพื่อดูเหตุการณ์

เมื่อได้ยินคำพูดของนารา ชิกาคุ ชาวบ้านคนหนึ่งก็สวนกลับว่า "เขาโกรธจนเบิกเนตรได้อีกครั้งเลยนะ แล้วคุณยังจะบอกให้เขาใจเย็นๆ อีกเหรอ?"

คำพูดนี้ดังก้องไปทั่วใจกลางหมู่บ้านที่เงียบสงัด

ทุกคนมองไปยังซูซาโนะโอที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว ริมฝีปากของพวกเขากระตุกอย่างควบคุมไม่ได้

พวกเขารู้สึกว่ามันไร้สาระ แต่ในขณะเดียวกันก็ดูมีเหตุผล

ท้ายที่สุดแล้ว มันเป็นที่รู้กันดีว่าตระกูลอุจิวะเบิกเนตรได้จากการเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์

"ล้อเล่นกันใช่ไหมเนี่ย?"

"เขาเบิกเนตรได้เพราะโกรธเรื่องแค่นี้เนี่ยนะ?"

"เขาจะหัวร้อนง่ายขนาดไหนกันเชียว!"

อุจิวะ เซกะ ไม่สนใจพวกเขา ดวงตาสีแดงฉานที่มีลวดลายแปลกตาของเขา พร้อมกับซูซาโนะโอขนาดยักษ์ จ้องมองตรงไปที่ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ด้วยแรงกดดันมหาศาล

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น รู้ดีว่าอุจิวะ เซกะ กำลังรอคำตอบจากเขา

"กองกำลังตำรวจอยู่ในความรับผิดชอบของตระกูลอุจิวะมาโดยตลอด..."

ก่อนที่เขาจะพูดจบ อุจิวะ เซกะ ก็พูดแทรกขึ้นมาอย่างหมดความอดทน

"ตำแหน่งหน้าที่มันมีแค่ความเหมาะสมหรือไม่เหมาะสมเท่านั้นแหละ!"

"การผูกขาดไว้กับสายเลือดเดียวกันมันจะมีข้อดีอะไร!"

"ก็เหมือนกับที่อาจารย์ของแกคือโฮคาเงะรุ่นที่ 2 ตัวแกคือโฮคาเงะรุ่นที่ 3 และลูกศิษย์ของลูกศิษย์แกก็คือโฮคาเงะรุ่นที่ 4 แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าพวกแกคือคนที่เหมาะสมที่สุดที่จะเป็นโฮคาเงะนี่!"

คำพูดราวกับกบฏของอุจิวะ เซกะ ทำให้พวกชาวบ้านหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ

แต่เมื่อเห็นซูซาโนะโอที่สูงกว่ายี่สิบเมตร พวกเขาก็เลือกที่จะโกรธแค่ชั่วครู่แล้วปล่อยมันไป

สถานการณ์ตกอยู่ในความเงียบงัน และทุกคนก็มองไปที่ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ราวกับจะบอกว่า "พวกเราสู้เขาไม่ได้หรอก ท่านโฮคาเงะ ท่านจัดการเลย! โค่นเขาให้ได้!"

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ซึ่งเชี่ยวชาญในการสังเกตจิตใจผู้คน อดไม่ได้ที่จะหน้ากระตุก

พวกแกคิดว่าฉันจะสู้เขาได้งั้นเหรอ?

ลืมซูซาโนะโอนี้ไปได้เลย ไอ้เด็กนี่มันยังมีโหมดจักระคาถาไฟ และโหมดจักรพรรดิเพลิงอะไรนั่นอีก!

เมื่อไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องประนีประนอม ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น จึงเผยรอยยิ้มอันใจดีออกมา

"เซกะ คลายวิชานี้ก่อนเถอะ แล้วปู่จะอธิบายให้หลานฟังดีๆ ตกลงไหม?"

"ไม่จำเป็น! เอาให้มันจบๆ ไป พูดกันตรงนี้แหละ! แกมีสิทธิ์อะไรมาปฏิเสธไม่ให้ตระกูลซารุโทบิรับหน้าที่ในกองกำลังตำรวจ!"

คำพูดของอุจิวะ เซกะ ทำให้พวกชาวบ้านเริ่มซุบซิบนินทากัน

"นั่นสิ ทำไมท่านโฮคาเงะถึงปฏิเสธล่ะ?"

"ตระกูลชิมูระถูกกวาดล้างเพราะพวกเขาไร้ความสามารถ ส่วนตระกูลอุจิวะก็เกือบจะก่อรัฐประหาร นั่นก็เพราะพวกเขา... อะแฮ่ม!" ชาวบ้านคนนั้นเหลือบมองอุจิวะ เซกะ และเมื่อเห็นว่าเขาดูเหมือนจะไม่ได้ยิน ก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกและปาดเหงื่อเย็นบนหน้าผาก เกือบไปแล้วไหมล่ะตู

อย่างไรก็ตาม...

"ฉันคิดว่าตระกูลซารุโทบิเหมาะสมที่สุดในโคโนฮะแล้วล่ะ!"

"ฉันก็เหมือนกัน!"

"ฉันก็คิดแบบนั้น!"

"ฉันสนับสนุนให้ตระกูลซารุโทบิมาดูแลกองกำลังตำรวจ!"

"ตระกูลที่มีท่านโฮคาเงะอยู่ด้วยจะต้องทำหน้าที่ได้ดีแน่ๆ!"

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น หวังว่าจะรวบรัดตัดความและประวิงเวลาออกไป แต่เมื่อเห็นการสนับสนุนที่เพิ่มขึ้นของพวกชาวบ้าน เขาก็รู้สึกปวดเศียรเวียนเกล้าและรีบพูดกับชาวบ้าน

"มันไม่เหมาะสมหรอก ไม่เหมาะสมเลย สิ่งนี้จะทำให้ผู้คนรู้สึกถึงการเล่นพรรคเล่นพวก ฉันขอบคุณทุกคนที่ให้การสนับสนุนนะ แต่มันไม่ได้จริงๆ"

พวกชาวบ้านลองคิดตามและก็เห็นด้วย

"ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง"

"งั้นพวกเราก็ทำอะไรไม่ได้แล้วล่ะ"

"ท้ายที่สุดแล้ว เขาคือท่านโฮคาเงะ เขามีเรื่องให้ต้องพิจารณาอีกเยอะ"

แต่ก่อนที่พวกชาวบ้านจะได้พูดคำเหล่านี้ออกมา อุจิวะ เซกะ ก็ตำหนิพวกเขาเสียก่อน

"ชื่อเสียงของกองกำลังตำรวจในตอนนี้กำลังย่ำแย่ และนี่ก็เป็นช่วงเวลาที่เหมาะสมที่สุดที่ตระกูลที่ดีที่สุดในโคโนฮะอย่างตระกูลซารุโทบิ จะก้าวขึ้นมาเป็นแบบอย่าง!"

"ในฐานะโฮคาเงะ แกปฏิเสธที่จะเป็นแบบอย่างให้กับชาวบ้าน เพียงเพื่อหลีกเลี่ยงข้อครหาเรื่องการเล่นพรรคเล่นพวกงั้นเหรอ?"

"แกหวงแหนชื่อเสียงของตัวเองมากขนาดนั้นเลยรึไง!"

ในตอนแรก พวกชาวบ้านรู้สึกรังเกียจเล็กน้อยที่อุจิวะ เซกะ ไม่เคารพซารุโทบิ ฮิรุเซ็น

แต่พอพวกเขาฟังไปเรื่อยๆ...

เฮ้ย มันก็มีเหตุผลนะ!

การเล่นพรรคเล่นพวกหรืออะไรก็ตาม ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับพวกเขาเลย เพราะถึงยังไงพวกเขาก็คงไม่มีวันได้ตำแหน่งนั้นอยู่แล้ว

แต่กองกำลังตำรวจมีความเกี่ยวข้องกับพวกเขาอย่างใกล้ชิด

ถ้ามีตระกูลชิมูระแบบนั้นโผล่มาอีกตระกูล ชีวิตคงทนไม่ไหวแน่ๆ

หากตระกูลซารุโทบิ ซึ่งมีโฮคาเงะอยู่ด้วย มารับช่วงต่อกองกำลังตำรวจ... พวกเขาก็แทบจะน้ำลายไหลเมื่อคิดถึงอนาคตอันสดใสเช่นนั้นแล้ว

ดังนั้น พวกเขาจึงยืนอยู่ข้างอุจิวะ เซกะ อย่างไม่ลังเล

"ท่านโฮคาเงะ ฉันจะไม่มีวันพูดเด็ดขาดเลยว่าท่านกำลังเล่นพรรคเล่นพวก!"

"ใช่แล้ว! ท่านโฮคาเงะ โปรดให้ตระกูลซารุโทบิมาดูแลกองกำลังตำรวจตามสบายเลยครับ!"

"ตระกูลชิมูระมันห่วยแตกเกินไป ถ้าให้ตระกูลของท่านรับผิดชอบ ฉันก็วางใจแล้ว!"

"ใช่ครับ! ท่านโฮคาเงะ!"

"ท่านโฮคาเงะ..."

สถานการณ์กลายเป็นความเด็ดขาดมากยิ่งขึ้น

แม้แต่เหล่านินจาก็ยังรู้สึกว่าหากซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ไม่ตกลง เวลาในฐานะโฮคาเงะของเขาคงจบสิ้นลงแน่

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ พวกเขาก็ตกตะลึง

โฮคาเงะ ผู้นำระดับสูงสุดในหมู่บ้าน กลับต้องมาเชื่อฟังคนอื่นเนี่ยนะ?!

พวกเขาอดไม่ได้ที่จะมองไปที่อุจิวะ เซกะ ซึ่งเป็นต้นเหตุของเหตุการณ์นี้

พวกเขานึกถึงความกลัวที่จะถูกครอบงำอีกครั้ง

พวกเขาสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว

นารา ชิกาคุ ซึ่งต้องการจะหยุดเรื่องนี้ รู้สึกเสียวสันหลังวาบ

เขาสามารถมองเห็นว่าทำไมอุจิวะ เซกะ ถึงต้องการให้ตระกูลซารุโทบิเข้ามาดูแลกองกำลังตำรวจ

เพราะอุจิวะ เซกะ ต้องการจะทำให้ตระกูลซารุโทบิกลายเป็นตระกูลชิมูระที่สอง

เขารู้สึกว่าวิธีการต่อสู้กันเองแบบนี้ ซึ่งจะลดทอนกำลังรบของตนเอง เป็นเรื่องที่โง่เขลาอย่างยิ่ง

แต่เมื่อคนๆ นั้นมีพลังที่เหนือกว่าอย่างสมบูรณ์แบบ มันก็ไม่ใช่ความโง่เขลาอีกต่อไป แต่เป็นความโหดเหี้ยมต่างหาก

นี่คือการกวาดล้าง!

กวาดล้างโฮคาเงะรุ่นที่ 3 และพรรคพวกของเขา!

ตระกูลนารา ตระกูลอาคิมิจิ และตระกูลยามานากะ  สามประสานอิโนะ-ชิกะ-โจ  ยืนหยัดอยู่เบื้องหลังโฮคาเงะมาโดยตลอด

ไม่ว่าโฮคาเงะจะเป็นใคร พวกเขาก็ทำเพียงแค่ให้การสนับสนุนเท่านั้น

แต่โฮคาเงะรุ่นที่ 3 คนปัจจุบัน... เขาก็เห็นด้วยกับการกวาดล้าง

ผ่านการกระทำอันอ่อนแอของโฮคาเงะรุ่นที่ 3 ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เขาสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่าโคโนฮะกำลังอ่อนแอลงเรื่อยๆ

แต่เขาไม่ได้ลงมือทำอะไร เขาได้แต่มองดูอย่างเย็นชาจากด้านข้าง ทำตัวเป็นเพียงผู้ชมเท่านั้น

ตอนนี้ เขามองเห็นความหวังแล้ว  อุจิวะ เซกะ

เพียงแต่ว่า...

เขามองไปที่โฮคาเงะคนปัจจุบัน ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น และเลือกที่จะยอมแพ้

การเลือกข้างไม่ใช่เรื่องน่ากลัว สิ่งที่น่ากลัวคือการเลือกข้างผิดต่างหาก

ชะตากรรมของตระกูลชิมูระคือผลที่ตามมาของการเลือกข้างผิด

ในฐานะผู้นำตระกูลนารา เขาจะไม่เอาทั้งตระกูลมาเป็นเดิมพันเพื่อหมู่บ้านเด็ดขาด

"ฉันแค่ต้องยืนหยัดอยู่เบื้องหลังโฮคาเงะอย่างมั่นคง ไม่ว่าโฮคาเงะคนนั้นจะเป็นใครก็ตาม" เขาบอกกับตัวเอง

ในท้ายที่สุด ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ก็ต้องยอมตกลงให้ตระกูลซารุโทบิเข้ามาดูแลกองกำลังตำรวจ

เมื่อรู้เรื่องนี้ ผู้นำตระกูลซารุโทบิก็ตัวสั่นไปทั้งร่าง มือและเท้าของเขาเย็นเฉียบ

เขารู้ชะตากรรมของตระกูลชิมูระดี

ดังนั้น เขาจึงรีบไปหาซารุโทบิ ฮิรุเซ็น โดยหวังว่าเขาจะเพิกถอนคำสั่ง

"นี่คือความประสงค์ของหมู่บ้าน" ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น กล่าวอย่างสงบ แต่น้ำเสียงแฝงความเด็ดขาดที่ไม่อาจโต้แย้งได้

"เรื่องนี้..." ผู้นำตระกูลซารุโทบิหวาดกลัวและหมดหนทาง "ไม่มีวิธีอื่นแล้วจริงๆ เหรอครับ?"

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น มองไปที่ผู้นำตระกูลซารุโทบิ ถอนหายใจ และกล่าวเพียงว่า "ได้โปรดระมัดระวัง ระมัดระวัง และระมัดระวังให้มากยิ่งขึ้นเถอะนะ"

ผู้นำตระกูลซารุโทบิอ้าปากค้าง

ในท้ายที่สุด เขาก็ทำได้เพียงเอ่ยคำๆ เดียวออกมา: "ครับ..."