บทที่ 19 สุสานจิ๋นซีฮ่องเต้ กองทัพทหารดินเผาทำเอาอิ๋งเจิ้งปรี๊ดแตก

บทที่ 19 สุสานจิ๋นซีฮ่องเต้ กองทัพทหารดินเผาทำเอาอิ๋งเจิ้งปรี๊ดแตก

"อืม"

หลี่ลี่จื้อพยักหน้า จับมือเฉินซีไว้แน่น "เช่นนั้นท่านพี่ ต่อจากนี้พวกเราจะไปที่ใดกันหรือเจ้าคะ?"

"ในเมื่อเธอได้เห็นทั้งความรุ่งโรจน์และบาดแผลของต้าถังไปแล้ว สถานที่ต่อไปเราจะไปเยี่ยมเยือนบรรพบุรุษไม่กี่ท่านที่อยู่ใกล้ที่นี่ที่สุดกัน"

เฉินซียิ้มและพูดขึ้นอย่างรวดเร็ว "พรุ่งนี้จะพาเธอไปเปิดหูเปิดตาดูสิ่งมหัศจรรย์อันดับแปดของโลก... กองทัพทหารดินเผา"

กองทัพทหารดินเผาหรือ? สิ่งนี้คืออันใดกัน

ราษฎรในแต่ละมิติเวลาต่างเผยสีหน้าสับสนงุนงง

จากนั้นภาพบนจอฟ้าก็มืดลงตามไป

วันรุ่งขึ้น ยามรุ่งสางแสงแดดอ่อนๆ ทอประกาย

รอจนกระทั่งจอฟ้าสว่างขึ้นมาอีกครั้ง เฉินซีก็ไปนั่งอยู่บนกล่องเหล็กสีขาวคันนั้น ขับแล่นไปบนทางด่วนแล้ว

"อรุณสวัสดิ์ครับทุกคน" เฉินซีทักทายกล้อง "เมื่อวานผมกับภรรยาคนดีได้ไปสัมผัสกลิ่นอายที่หลงเหลืออยู่ของยุคทองต้าถัง และได้ย้อนรอยประวัติศาสตร์ช่วงที่น่าเสียดายนั้นไปแล้ว"

"ต่อไปพวกเราจะทำการเดินทางข้ามเวลาอย่างแท้จริง มุ่งหน้าตรงไปยังเสียนหยางแห่งต้าฉินกัน"

"หลังจากนี้พวกเราจะไปเยี่ยมชมสถานที่ที่ได้รับการยกย่องว่าเป็น 'สิ่งมหัศจรรย์อันดับแปดของโลก' ซึ่งหลับใหลมานานกว่าสองพันปี และจนถึงปัจจุบันก็ยังเต็มไปด้วยปริศนามากมาย นั่นก็คือสุสานจิ๋นซีฮ่องเต้ และกองทัพทหารดินเผาใต้ดินของพระองค์ครับ"

เปรี้ยง——

คำพูดจากจอฟ้าดังสนั่นดุจสายฟ้าฟาด กึกก้องไปทั่วท้องฟ้าของหมื่นราชวงศ์อีกครั้ง

มิติเวลาต้าฉิน

อิ๋งเจิ้งที่กำลังเตรียมตัวออกว่าราชการเช้า ชะงักฝีเท้าลงอย่างกะทันหัน

"สุสาน... สุสานของเจิ้น?"

แม้จะเคยได้ยินจอฟ้าบอกว่า สุสานของถังไท่จงกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวของชนรุ่นหลังไปแล้ว

แต่ปฐมจักรพรรดิก็ไม่คาดคิดเลยว่าสุสานของตนเองก็จะกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวด้วยเช่นกัน

การสร้างสุสานหลีซานของเขานั้นเป็นความลับสุดยอด

ชนรุ่นหลังกล้าดีอย่างไรมาขุดสุสานของเขา?

หลี่ซือ เหมิงเถียน หวังเจี่ยน และเหล่าขุนนางต่างก็สีหน้าเปลี่ยนไปพร้อมกัน

การสร้างสุสานหลีซานของจิ๋นซีฮ่องเต้เดิมทีเป็นความลับสุดยอด นอกจากบุคคลระดับแกนนำเพียงหยิบมือเดียว ก็ไม่มีผู้ใดล่วงรู้รายละเอียดที่แน่ชัดเลย

ชนรุ่นหลังเหล่านี้จะไปรู้ได้อย่างไร? แถมยังไปเยี่ยมชมอีก?

มิติเวลาอื่น

ฮั่นอู่ตี้หลิวเช่อเลิกคิ้ว เผยสีหน้าสนใจใคร่รู้

"สุสานจิ๋นซีฮ่องเต้ เล่าลือกันว่าสร้างอยู่นานหลายสิบปี ผลาญกำลังคนไปทั่วทั้งแผ่นดิน ที่นั่นมีของล้ำค่าแปลกประหลาดนับไม่ถ้วน ทั้งยังมีแม่น้ำลำธารและทะเลที่ทำจากปรอท" เขามองไปยังจอฟ้าด้วยความตื่นเต้น "หลังจากนี้จะสามารถเข้าไปดูได้จริงๆ หรือ?"

"ตาเฒ่าอิ๋งเจิ้งนั่นตอนมีชีวิตอยู่ก็วุ่นวายพอแล้ว ตอนตายยังจะจัดฉากใหญ่โตปานนั้นอีก" จูหยวนจางหัวเราะลั่น "เป็นไงล่ะ? ถูกชนรุ่นหลังขุดขึ้นมาจัดแสดงเหมือนกันงั้นสิ? เรื่องสนุกแบบนี้ข้าต้องขอดูให้เต็มตาเสียหน่อยแล้ว"

แม้สภาพจิตใจของหลี่ซื่อหมินจะยังคงหนักอึ้ง แต่ก็ถูกกระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาเช่นกัน

ท้ายที่สุดแล้ว มีใครบ้างที่จะไม่อยากรู้เรื่องสุสานของจักรพรรดิองค์แรกแห่งดินแดนเสินโจว?

ในจอฟ้า รถยนต์ได้แล่นลงจากทางด่วนแล้ว ทิวทัศน์รอบด้านค่อยๆ เปิดกว้างขึ้น มองเห็นเงาโครงร่างของเทือกเขาอันกว้างใหญ่ไพศาลอยู่ลิบๆ

"เรามาถึงเขตหลินถง เมืองซีอาน มณฑลส่านซีแล้วครับ" เฉินซีจอดรถเข้าที่จอดรถ "ด้านหน้าก็คืออุทยานโบราณสถานสุสานจิ๋นซีฮ่องเต้ ส่วนหลุมกองทัพทหารดินเผาอันโด่งดังนั้นอยู่ห่างจากสุสานไปทางทิศตะวันออก 1.5 กิโลเมตร"

เขาจูงมือหลี่ลี่จื้อลงจากรถเพื่อซื้อตั๋ว สิ่งแรกที่เดินไปหาคือกองดินถมรูปทรงคล้ายสุ่มที่ตั้งตระหง่านอยู่

ต้นไม้บนกองดินนั้นเขียวชอุ่ม แม้จะผ่านกาลเวลามานานถึงสองพันปี แต่ก็ยังคงสัมผัสได้ถึงขนาดอันใหญ่โตมโหฬารของมัน

"ที่นี่ก็คือกองดินถมหลักของสุสานจิ๋นซีฮ่องเต้ครับ" เฉินซีแนะนำอย่างใจเย็น "จากการสำรวจทางโบราณคดี พระราชวังใต้ดินของพระองค์อยู่ลึกลงไปใต้กองดินนี้ประมาณสามสิบเมตร"

"ซือหม่าเชียนได้บันทึกไว้ใน 'สื่อจี้' ว่า ภายในพระราชวังใต้ดินนั้น 'ขุดลึกลงไปจนถึงตาน้ำสามชั้น หลอมทองแดงเพื่อสร้างโลงศพ มีตำหนักน้อยใหญ่ ขุนนางร้อยตำแหน่ง และเคลื่อนย้ายสมบัติแปลกประหลาดล้ำค่าเข้าไปไว้จนเต็ม ใช้ปรอทสร้างเป็นแม่น้ำลำธารและทะเล มีกลไกคอยเติมให้ไหลเวียน ด้านบนประดับด้วยดวงดาว ด้านล่างจำลองภูมิประเทศ ใช้น้ำมันเงือกเป็นเทียนไข เพื่อให้ส่องสว่างได้ยาวนานไม่ดับสูญ'"

ตามคำบรรยายของเขา บนจอฟ้าถึงกับปรากฏภาพแอนิเมชันจำลองภายในพระราชวังใต้ดินที่จินตนาการขึ้นตามบันทึกและการสำรวจ:

ทางเดินอันลึกล้ำ ห้องเก็บศพขนาดมหึมา โดมเพดานประดับดวงดาว แม่น้ำปรอทที่ไหลเวียน สมบัติล้ำค่านับไม่ถ้วน... แม้จะเป็นเพียงจินตนาการ แต่ก็มากพอที่จะทำให้ตื่นตะลึงแล้ว

อิ๋งเจิ้งมองดูภาพแอนิเมชันนั้น ลมหายใจเริ่มติดขัดเล็กน้อย

ช่างเหมือนกับดินแดนปรโลกที่เขาวางแผนไว้เสียนี่กระไร!

แต่ทว่า นี่เป็นความลับสุดยอด!

ชนรุ่นหลังไปรู้ละเอียดปานนี้ได้อย่างไร?!

หรือว่า... จะถูก... เข้าจริงๆ...

"แต่ทว่านะ" เฉินซีเปลี่ยนน้ำเสียง แฝงไปด้วยความเสียดายและหยอกล้อเล็กน้อย "องค์ปฐมจักรพรรดิอาจจะคาดไม่ถึงว่า พระราชวังใต้ดินที่พระองค์ออกแบบมาอย่างประณีต เต็มไปด้วยกลไกซ่อนเงื่อน แถมยังมีก๊าซพิษปรอทคอยป้องกันนั้น จนถึงปัจจุบันนี้ ก็ยังคงถูกเก็บรักษาไว้อย่างค่อนข้างสมบูรณ์ ไม่ได้ถูกลักลอบขุดค้นในสเกลใหญ่เลย"

อิ๋งเจิ้งเพิ่งจะถอนหายใจโล่งอกไปได้ครึ่งเปราะ

ยังไม่ทันที่เขาจะขบคิดให้ถี่ถ้วน คำพูดต่อมาของเฉินซี ก็ทำเอาเขารู้สึกราวกับตกลงไปในถ้ำน้ำแข็ง: "แต่ทว่า 'กองทัพพยัคฆ์หมาป่า' ที่ผู้อาวุโสท่านนั้นจัดเตรียมไว้ใต้ดินเพื่อพิทักษ์ความสงบของปรโลก กลับไม่ได้โชคดีเช่นนั้นน่ะสิครับ"

"ไปกันครับ ต่อไปจะพาทุกคนไปดูว่าสิ่งมหัศจรรย์อันดับแปดของโลก หลุมที่หนึ่งของกองทัพทหารดินเผานั้นเป็นอย่างไร"

สิ้นคำพูดของเขา ภาพบนจอฟ้าก็เคลื่อนไปตามมุมกล้อง

เฉินซีและหลี่ลี่จื้อเดินเข้าไปในอาคารอันโอ่อ่าและใหญ่โตราวกับโรงเก็บเครื่องบิน ที่นี่ก็คืออาคารจัดแสดงและอนุรักษ์หลุมที่หนึ่งของกองทัพทหารดินเผา

ทันทีที่กล้องจับภาพลงไปในหลุม—

ก็มองเห็นหลุมดินขนาดใหญ่โตมโหฬารปรากฏขึ้นบนภาพ

กะด้วยสายตาแล้วมีความยาวกว่าสองร้อยเมตร กว้างกว่าหกสิบเมตร และลึกประมาณห้าเมตร

และภายในหลุมนั้น ก็มีหุ่นดินเผารูปคนเรียงรายกันอยู่อย่างหนาแน่นจนดูยิ่งใหญ่ตระการตา

"ซี้ด——"

ในมิติเวลาหมื่นราชวงศ์ ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างตกตะลึง

พวกเขาสวมเสื้อเกราะหรือเสื้อคลุมศึก ในมือถืออาวุธ ใบหน้าชัดเจน สีหน้าขึงขัง

มีทั้งท่ายืนและท่านั่งย่อเข่า หันหน้าไปทางทิศตะวันออก

มีทั้งหุ่นทหารม้า หุ่นทหารราบ หุ่นทหารหน้าไม้ หุ่นทหารรถม้า... ครบเครื่องทุกเหล่าทัพ จัดกระบวนทัพอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ราวกับเป็นกองทัพไร้พ่ายที่พร้อมจะเคลื่อนพลออกศึกได้ทุกเมื่อ

หลังจากหลับใหลมานานกว่าสองพันปี ในที่สุดก็ปรากฏตัวขึ้นบนโลกอีกครั้ง

ความน่าเกรงขามอันเงียบงันเช่นนี้ นำมาซึ่งความสั่นสะเทือนที่ข้ามผ่านกาลเวลา ทำให้ทุกคนที่ได้เห็นต่างก็พูดไม่ออก

หลี่ลี่จื้อยกมือขึ้นปิดปาก ดวงตาเบิกกว้าง "นี่... พวกนี้คือทหารขุนพลที่ปั้นจากดินหรอกหรือเจ้าคะ? เยอะมาก... เป็นระเบียบมาก... ช่าง... น่ากลัวเหลือเกิน..."

เธอหาคำอื่นที่เหมาะสมกว่านี้ไม่ได้ รู้สึกเพียงว่ามีกลิ่นอายสังหารอันเย็นเยียบพุ่งทะลวงเข้าใส่หน้า

ต้าฉิน วังเสียนหยาง

อิ๋งเจิ้งจ้องเขม็งไปที่ "กองทัพ" อันแสนคุ้นเคยบนจอฟ้า

รูปแบบของชุดเกราะ กฎเกณฑ์ของอาวุธ การเกล้ามวยผม การจัดกระบวนทัพ... หรือแม้กระทั่งลักษณะโครงหน้าของหุ่นนายทหารบางตัว ล้วนคล้ายคลึงกับทหารกล้าแห่งต้าฉินในความทรงจำของเขายิ่งนัก!

นี่คือกองทัพของเขา! คือกองทัพเกรียงไกรแห่งจักรวรรดิที่เขาเตรียมจะนำติดตัวไปยังปรโลก เพื่อปราบปรามเศษเดนของทั้งหกรัฐ และกวาดล้างชนเผ่าป่าเถื่อนทั้งสี่ทิศต่อไป!

แต่ว่า ทำไมพวกมันถึง... ทำไมถึงถูกขุดขึ้นมาล่ะ?

ถูกปล่อยให้ตากแดดตากลมอยู่กลางวันแสกๆ เช่นนี้หรือ? ถูกชนรุ่นหลังนับไม่ถ้วนชี้ไม้ชี้มือยืนดูงั้นหรือ?

"ผู้ใด...!" อิ๋งเจิ้งเค้นคำพูดออกมาจากส่วนลึกของลำคอ ดวงตาทั้งสองข้างแดงก่ำไปด้วยเส้นเลือดฝอยในพริบตา "ผู้ใดเป็นคนทำ?! ผู้ใดมารบกวนทหารของเจิ้น?! ผู้ใดขุดกองทัพปรโลกของเจิ้นขึ้นมา?!"

น้ำเสียงของเขาไม่ได้ดังนัก แต่กลับแฝงไปด้วยโทสะอันเดือดดาล

สุสานถูกสอดแนม กองทัพปรโลกถูกนำมาตากแดด นี่มันเป็นการเหยียบย่ำอำนาจบารมีหลังความตายของเขาอย่างถึงที่สุดชัดๆ!

หลี่ซือ เหมิงเถียน และคนอื่นๆ ต่างก็ตกใจกลัวจนคุกเข่าหมอบกราบลงกับพื้น ตัวสั่นเทาไปหมด

"ฝ่าบาทโปรดระงับโทสะด้วยพ่ะย่ะค่ะ! นี่เป็นเรื่องของชนรุ่นหลัง ฝ่าบาท..." หลี่ซือพยายามพูดเกลี้ยกล่อม

ทว่า โทสะของอิ๋งเจิ้ง ไม่ใช่สิ่งที่จะสงบลงได้ง่ายๆ ถึงเพียงนี้

"ชนรุ่นหลังงั้นรึ?" อิ๋งเจิ้งหันขวับไปมองเขา สายตาคมกริบดุจใบมีด "คนรุ่นหลัง ก็สามารถทำกับสุสานของเจิ้นเช่นนี้ได้งั้นรึ?! สามารถนำกองทัพทหารที่ปกปักษ์รักษาสุสานจักรพรรดิ มาตั้งโชว์ราวกับสินค้าได้งั้นรึ?! ถ้าเช่นนั้นโลงศพของเจิ้น พระราชวังใต้ดินของเจิ้น จะถูก..."

จอฟ้าบอกว่าพระราชวังใต้ดินยังไม่ถูกขโมย ทว่าเมื่อเห็นสภาพของกองทัพทหารดินเผาแล้ว เขาจะยังมีความมั่นใจเหลืออยู่อีกเท่าใดกัน?

อิ๋งเจิ้งไม่กล้าคิดต่อไปแล้ว หากคิดต่อไป เขาคงรู้สึกว่าตัวเองต้องปรี๊ดแตกจนเสียอาการเป็นแน่

ไม่นาน คำบรรยายในจอฟ้าก็ยิ่งเหมือนกับราดน้ำมันลงบนกองไฟ ทำเอาอิ๋งเจิ้งเดือดดาลจนถึงขีดสุด