(✓) EP 17: ในที่สุดก็ได้พบเหล่าพี่ชาย

(✓) EP 17: ในที่สุดก็ได้พบเหล่าพี่ชาย

ขณะที่ไปคารวะฮูหยินผู้เฒ่า เว่ยอวิ๋นโจวสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าฮูหยินผู้เฒ่าชิงชังเขากับหลี่อี๋เหนียงเป็นอย่างยิ่ง แน่นอนว่าฮูหยินผู้เฒ่าก็มิได้มีเมตตาต่ออนุภรรยาคนอื่นๆ เช่นกัน

หยางอี๋เหนียงและหวังอี๋เหนียงถึงกับถูกสกัดกั้นมิให้ก้าวล่วงเข้าไปภายใน หยวนยาง สาวใช้คนสนิทของฮูหยินผู้เฒ่า แจ้งคำสั่งลงโทษให้พวกนางกลับไปคัดลอกกฎระเบียบของจวนกั๋วกงหนึ่งร้อยจบ

เรื่องราวที่เกิดขึ้นในเรือนหลักเมื่อครู่ แพร่สะพัดมาถึงเรือนหรงโซ่วอย่างรวดเร็ว ย่อมเป็นฝีมือของฮูหยินกั๋วกงเป็นแน่ โอกาสทองที่จะใส่ไคล้หยางอี๋เหนียงและหวังอี๋เหนียงเช่นนี้ ฮูหยินกั๋วกงมีหรือจะยอมปล่อยผ่าน

หยางอี๋เหนียงและหวังอี๋เหนียงเคียดแค้นฮูหยินกั๋วกงจนแทบกระอัก ทว่าพวกนางก็มิกล้าปริปากโต้แย้ง ยิ่งมิกล้าไปร้องเรียนกับฮูหยินผู้เฒ่า ได้แต่จำยอมกลับไปคัดลอกกฎระเบียบแต่โดยดี

ฮูหยินผู้เฒ่าปั้นปึ่งต่อว่าฮูหยินกั๋วกงอย่างรุนแรง ตำหนิว่านางหละหลวมในการปกครองเรือนหลัง จึงเกิดเหตุบ่าวไพร่ล่วงเกินเจ้านายเช่นนี้

นางยังสำทับอีกว่า โชคดีที่เรื่องนี้ยังไม่ลุกลามใหญ่โต หากแพร่งพรายออกไป จวนเว่ยกั๋วกงคงกลายเป็นที่ขบขันของชาวเมืองเสียนจิงเป็นแน่

ฮูหยินกั๋วกงไม่คาดคิดว่าฮูหยินผู้เฒ่าจะหักหน้านางต่อธารกำนัลเช่นนี้ แทนที่จะรอให้อนุภรรยาออกไปก่อน ความเคียดแค้นต่อฮูหยินผู้เฒ่าจึงสุมแน่นในอก

หลังจากตำหนิฮูหยินกั๋วกงแล้ว ฮูหยินผู้เฒ่าก็ตวัดสายตาเย็นชาไปทางอนุภรรยา สั่งสอนให้พวกนางปฏิบัติตามกฎของจวนอย่างเคร่งครัด

แม้อนุภรรยาเหล่านี้จะกำแหงอหังการและไม่เห็นฮูหยินกั๋วกงอยู่ในสายตายามอยู่ตามลำพัง ทว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าฮูหยินผู้เฒ่า พวกนางกลับหงอราวกับลูกไก่ในกำมือ

ฮูหยินผู้เฒ่าอบรมอนุภรรยาเสร็จ ก็หันมากล่าวกับบรรดาคุณหนู สั่งสอนให้พวกนางตั้งใจศึกษามารยาท อย่าได้ทำให้จวนเว่ยกั๋วกงต้องมัวหมอง

เสร็จสิ้นการสั่งสอน ฮูหยินผู้เฒ่าก็เรียกฉินเจี่ยเอ๋อร์และซูเจี่ยเอ๋อร์เข้ามาใกล้ ไถ่ถามถึงการเรียนและสารทุกข์สุกดิบในช่วงนี้อย่างใส่ใจ ทั้งยังบอกว่าหากต้องการสิ่งใดให้มาบอกนางได้ทุกเมื่อ

ฉินเจี่ยเอ๋อร์คือคุณหนูใหญ่ของจวนเว่ยกั๋วกง นางเป็นที่โปรดปรานของกั๋วกงและฮูหยินผู้เฒ่าอย่างมาก เดือนสิบปีนี้ นางจะเข้าพิธีปักปิ่นแล้ว

ตั้งแต่ปีที่แล้ว มีผู้คนมากมายมาสืบถามเรื่องราวของฉินเจี่ยเอ๋อร์ หวังจะเชื่อมสัมพันธ์กับจวนเว่ยกั๋วกง ทว่ากั๋วกงและฮูหยินผู้เฒ่ากลับไม่เห็นตระกูลเหล่านั้นอยู่ในสายตา

กั๋วกงและฮูหยินผู้เฒ่าทุ่มเทแรงกายแรงใจปลุกปั้นเว่ยจือฉินอย่างหนัก ด้วยหวังจะส่งนางเข้าวังไปเป็นพระสนมในการคัดเลือกปีหน้า ซึ่งจัดขึ้นทุกๆ สามปี หลายตระกูลในเมืองเสียนจิงต่างก็เตรียมตัวส่งบุตรสาวเข้าวังเช่นกัน

แน่นอนว่าหากฉินเจี่ยเอ๋อร์หมั้นหมายในปีนี้ นางก็ไม่ต้องเข้าร่วมการคัดเลือกในปีหน้า ทว่ากั๋วกงและฮูหยินผู้เฒ่าไม่มีแผนที่จะให้นางหมั้นหมาย

เว่ยจือซูคือบุตรสาวของฮูหยินคนที่สองเซวียซื่อ นางเป็นแฝดผู้น้องของเว่ยอี้หนิง ฮูหยินผู้เฒ่าโปรดปรานหลานสาวคนนี้เป็นที่สุด

แม้ฮูหยินผู้เฒ่าจะให้ความสำคัญกับเว่ยจือฉิน ทว่าก็มิได้มอบความรักความเอ็นดูให้มากนัก ผิดกับเว่ยจือซูที่นางทะนุถนอมประดุจแก้วตาดวงใจ ทำให้คุณหนูคนอื่นๆ อิจฉาริษยาแทบคลั่ง

เว่ยจือหลานมองดูเว่ยจือซูในอ้อมกอดของฮูหยินผู้เฒ่าด้วยสายตาละห้อย หากนางเป็นบุตรฮูหยินกั๋วกง ฮูหยินผู้เฒ่าย่อมต้องรักใคร่นางเช่นกัน น่าเสียดายที่นางเป็นเพียงบุตรอนุ

เมื่อนึกถึงชาติกำเนิดที่เกิดจากอนุภรรยาตระกูลพ่อค้าอย่างหลี่อี๋เหนียง เว่ยจือหลานก็ยิ่งคับแค้นใจ เหตุใดนางจึงต้องเกิดมาเป็นบุตรของสตรีผู้นี้ด้วย

ฮูหยินกั๋วกงเห็นฮูหยินผู้เฒ่าเอาใจใส่เพียงเว่ยจือฉินและเว่ยจือซู โดยไม่แยแสเว่ยจือฮั่วบุตรสาวของตน ก็รู้สึกขัดเคืองใจ ทว่านางก็มิกล้าปริปาก

เว่ยจือฮั่วก็เป็นบุตรสาวของฮูหยินกั๋วกงเช่นเดียวกับเว่ยจือซู เหตุใดฮูหยินผู้เฒ่าจึงลำเอียงเช่นนี้

ฮูหยินกั๋วกงส่งสายตาให้บุตรสาว ทว่าเว่ยจือฮั่วกลับทำเป็นมองไม่เห็น

เว่ยจือฮั่วรู้ดีว่าฮูหยินผู้เฒ่าไม่โปรดปรานนาง จึงคร้านที่จะเข้าไปประจบประแจง เพราะรู้ดีว่าไม่ว่าจะทำอย่างไร ฮูหยินผู้เฒ่าก็ให้ความสำคัญกับพี่ใหญ่และพี่สามมากกว่านางอยู่ดี

ฮูหยินกั๋วกงเห็นบุตรสาวไม่แยแส ก็ถลึงตาใส่อย่างขัดใจ

ในขณะนั้นเอง บรรดาคุณชายที่เพิ่งเสร็จสิ้นการเรียนจากสำนักศึกษาเรือนหน้าก็ทยอยเข้ามาคารวะฮูหยินผู้เฒ่า

สำนักศึกษาเรือนหน้ามีการจัดการเรียนการสอนในยามเช้าตรู่ ซึ่งเปรียบเสมือนการเรียนรู้ภาคเช้าของยุคปัจจุบัน

ผู้นำขบวนคือเว่ยอี้อู่ บุตรชายคนรองของกั๋วกง และบุตรชายคนโตของจ้าวซื่อ เขามีรูปร่างสูงใหญ่ หน้าตาคมเข้ม ปีนี้อายุสิบเจ็ดปี หมั้นหมายเรียบร้อยแล้ว และจะมีกำหนดตบแต่งในเดือนหกปีนี้

เขาไม่โปรดปรานการศึกษา ทว่าจ้าวอี๋เหนียงกลับเคี่ยวเข็ญให้เขาเล่าเรียน เขาเพียรสอบระดับอำเภอมาหลายปี ทว่าก็พลาดหวังมาตลอด ปีนี้จะเป็นการสอบครั้งสุดท้าย หากสอบผ่านก็จะได้ศึกษาต่อเพื่อสอบระดับมณฑล หากพลาดอีก กั๋วกงก็จะฝากฝังงานให้ทำ

ผู้ที่เดินตามหลังมาคือเว่ยอี้ซง น้องชายร่วมอุทรของเขา บุตรชายคนที่สามของจ้าวอี๋เหนียง คุณชายสามแห่งจวนกั๋วกง เขามีหัวทางด้านการเรียนตั้งแต่เด็ก ทว่าจนบัดนี้ก็ยังสอบผ่านเพียงระดับอำเภอ ส่วนระดับมณฑลนั้นสอบตกมาโดยตลอด

ถัดมาคือเว่ยอี้เฟิง บุตรชายของหยางอี๋เหนียง เขาสืบทอดรูปโฉมงดงามมาจากมารดา ทว่ากลับมีนิสัยเงียบขรึม เก็บตัว เขาเพียรศึกษาอย่างหนัก ทว่าสติปัญญากลับไม่เฉียบแหลมนัก

คุณชายห้าเว่ยอี้ป๋อ คือบุตรชายของเกาอี๋เหนียง เกาอี๋เหนียงเป็นบุตรสาวของซิ่วไฉ มีสติปัญญาเฉียบแหลม รักความสงบและเจียมเนื้อเจียมตัว ทว่าบุตรชายของนางกลับมีนิสัยตรงกันข้าม

เว่ยอี้ป๋อเป็นคนกระตือรือร้นและมีชีวิตชีวา ทว่าจิตใจว้าวุ่น ไม่ชอบการศึกษา ผลการเรียนจึงลุ่มๆ ดอนๆ

คุณชายหกเว่ยอี้หนิง คือบุตรชายของเซวียซื่อ ภรรยาเอกคนที่สองของกั๋วกง เขามิได้รับสืบทอดรูปโฉมที่งดงามจากมารดา และรูปร่างหน้าตาก็มิได้คล้ายคลึงกับกั๋วกง ผลการเรียนอยู่ในเกณฑ์ปานกลาง ไม่มีสิ่งใดโดดเด่น

คุณชายเจ็ดเว่ยอี้หยาง บุตรชายของฮูหยินกั๋วกงคนปัจจุบัน รูปร่างหน้าตาคล้ายคลึงกับมารดา ทว่านัยน์ตากลับฉายแววเฉลียวฉลาด เขามีพรสวรรค์ในการศึกษา จึงเป็นที่โปรดปรานของอาจารย์ในจวนอย่างมาก

ส่วนซื่อจื่อนั้นมีอาการป่วย จึงมิได้มาร่วมการคารวะฮูหยินผู้เฒ่า

เว่ยอวิ๋นโจวจับจ้องมองพี่ชายทั้งหกด้วยความใคร่รู้ เพียงชั่วครู่ เขาก็สามารถประเมินอุปนิสัยของแต่ละคนได้อย่างทะลุปรุโปร่ง