บทที่ 29 "ตราแห่งคินเดรด"

นัดสุดท้ายของการเยือนในรอบนี้ของทีมวอชิงตัน บูลเล็ตส์ คือการเผชิญหน้ากับทีมนักเก็ต ซึ่งจะเล่นในวันจันทร์หน้า หลังจากจบเกมนั้น หลินหยู่จะนำทีมกลับวอชิงตันได้

วันอาทิตย์ เวลาสิบโมงเช้า หลินหยู่เพิ่งตื่นนอนได้ไม่นาน และกำลังเตรียมรวบรวมนักกีฬาเพื่อไปที่สนามบินเพื่อบินไปยังเดนเวอร์ ซึ่งเป็นสนามเหย้าของทีมนักเก็ต

โทรศัพท์จากอังเซลเดอร์ดังขึ้นตามนัด

"ไอ้หนุ่มนี่ โหดจริงๆ นะเนี่ย ถ้าฉันเป็นแพท ไรลีย์ ฉันคงวิ่งไปที่แวนคูเวอร์ตอนกลางคืนเพื่อฆ่านาย ไม่มีทางปล่อยให้นายมีชีวิตรอดจนถึงเมื่อคืนแน่!"

"วิธีการทั้งโหดและชาญฉลาด ไม่ต้องลงมือเอง ให้เรย์ แจ็คสันนั่นออกหน้าแทน คำพวกนั้นที่เขาพูดเป็นความคิดนายใช่ไหม?"

"จุดเดียวที่ไม่สมบูรณ์แบบก็คือ นายไปดึงเมจิก จอห์นสันเข้ามาเกี่ยวข้อง ไอ้หมอนั่นไม่ใช่คนที่จะยั่วโมโหได้ง่ายๆ"

"แต่ก็ไม่เป็นไร ตราบใดที่ฉันยังอยู่ในลีกนี้ ไม่มีใครสามารถรังแกนายได้ นี่คือคำสัญญาของฉันกับนาย"

หลินหยู่รู้สึกอบอุ่นใจ และคิดในใจว่าตัวเองช่างโชคดีเหลือเกินที่ได้รับมิตรภาพจากอังเซลเดอร์ตั้งแต่เริ่มข้ามมิติมา ถ้าเป็นพวกอย่างไรลีย์ แม้ว่าหลินหยู่จะมีระดับความชอบสูงสุดกับเขา แต่เมื่อเจอปัญหาจริงๆ ไรลีย์อาจจะหักหลังหลินหยู่ได้ทันที

"ผมไม่ได้เก่งอย่างที่คุณว่าหรอกครับ คำพูดเมื่อคืนทั้งหมดนั้นเป็นข้อสรุปของเรย์ แจ็คสันเองทั้งนั้น ไม่เกี่ยวกับผมเลย"

อังเซลเดอร์ได้ยินแล้วก็ยิ่งดีใจ "คนมีความสามารถจริงๆ คนแบบนี้ต้องเก็บไว้ใกล้ตัว"

"พอกลับไป ฉันจะเลี้ยงข้าวหมอนั่นด้วยตัวเอง ถ้าคราวหน้าฉันมีปัญหากับใคร เขาจะช่วยได้มากแน่ๆ"

หลินหยู่ยังคงสงสัยว่าตัวเองไปทำอะไรให้ไรลีย์โกรธ "คุณอังเซลเดอร์ครับ คุณคิดว่าผมไปทำอะไรให้ไรลีย์โกรธหรือครับ?"

"ผมคิดดูแล้ว ดูเหมือนผมกับเขาไม่เคยมีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย แล้วทำไมเขาถึงได้มาหาเรื่องผมแบบนี้ล่ะครับ?"

คำถามนี้ทำให้ใบหน้าของอังเซลเดอร์แดงก่ำ เขารู้ดีว่านี่เป็นเพราะการกระทำของตัวเอง เมื่อเผชิญกับคำถามของหลินหยู่ เขาเริ่มพูดติดๆ ขัดๆ

"ใครจะไปรู้ล่ะ เขาก็แค่คนประสาท"

"ยังไงก็ไม่ต้องกลัวเขาหรอก มีฉันคุ้มครองนายอยู่ เขาทำอะไรนายไม่ได้หรอก"

พูดจบ อังเซลเดอร์ก็รีบวางสาย กลัวว่าถ้าพูดต่อไปหลินหยู่จะสังเกตเห็นพิรุธ

หลินหยู่ไม่ได้สงสัยอะไร เขาจะไปรู้ได้อย่างไรว่าตัวเองถูกอังเซลเดอร์หลอก

......

เมื่อมาถึงเมืองเดนเวอร์ รัฐโคโลราโด หลินหยู่ให้นักกีฬาพักผ่อน หลังจากที่เพิ่งเล่นเกมแบ็คทูแบ็ค นักกีฬาต้องการพักผ่อนอย่างเต็มที่

หลินหยู่ก็ไม่ได้อยู่เฉยๆ เขาออกไปเที่ยวสวนสัตว์เดนเวอร์คนเดียว ซึ่งเป็นหนึ่งในสวนสัตว์ที่ใหญ่ที่สุดในอเมริกา มีแพนด้ายักษ์จากประเทศจีนอยู่หลายตัว

หลินหยู่ในชาติก่อนเกิดในจีนยังไม่เคยเห็นแพนด้าเลย การที่เขาได้เห็นแพนด้าด้วยตาตัวเองครั้งแรกกลับเป็นที่อเมริกา

หลังจากเที่ยวจนถึงเย็น หลินหยู่รีบกลับโรงแรม รอคอยการสุ่มออร่าประจำสัปดาห์ใหม่อย่างเงียบๆ

เวลาแปดโมงเย็น ออร่าได้รับการรีเฟรช

"กำลังสุ่มออร่าประจำสัปดาห์ กรุณารอสักครู่ 30 วินาที!"

"ออร่าพาสซีฟ①: «กระแสไม่หยุดนิ่ง» ผลคือเพิ่มคุณสมบัติด้านความเร็วให้ผู้เล่นฝ่ายเราในสนาม 3 แต้ม"

"ออร่าพาสซีฟ②: «ออร่าเซ่นสังเวย» ผลคือดึงคุณสมบัติทั้งหมด 20% จากผู้เล่นที่กำหนดในสนาม แล้วแบ่งให้เพื่อนร่วมทีมอีกสี่คนที่เหลือ หลังจบเกม คุณสมบัติที่ถูกดึงจะหายไปอย่างถาวร"

"ออร่าพาสซีฟ③: «ตราแห่งคินเดรด» ผลคือเจ้าของร่างสามารถกำหนดผู้เล่นฝ่ายเราที่มีระดับความชอบตั้งแต่ 50 ขึ้นไป ทำเครื่องหมายที่ผู้เล่นตำแหน่งเดียวกันของฝ่ายตรงข้ามในสนาม ทุกครั้งที่ยิงเข้า 3 ลูก จะได้รับคุณสมบัติสุ่ม 1 แต้มอย่างถาวร"

หลินหยู่ไม่รู้ว่าควรร้องไห้หรือควรหัวเราะ ออร่าพาสซีฟที่สุ่มได้ครั้งนี้พิเศษมาก

ออร่าแรก «กระแสไม่หยุดนิ่ง» ในมุมมองของหลินหยู่อาจจะแย่กว่าสิ่งไร้ประโยชน์ คุณสมบัติด้านความเร็วมีประโยชน์ แต่หลายครั้งก็ไม่ได้มีประโยชน์มากนัก เช่น เบน วอลเลซที่คอยยืนใต้แป้นตลอด เขาจะเอาความเร็วไปทำอะไร

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ออร่าพาสซีฟนี้เพิ่มแค่ 3 แต้ม เมื่อพิจารณาถึงโบนัสเปอร์เซ็นต์ระดับความชอบ ผลลัพธ์ก็จะยิ่งลดลงไปอีก

ออร่าที่สอง «ออร่าเซ่นสังเวย» ไม่ใช่แค่เรื่องของความไร้ประโยชน์อีกต่อไป แต่เป็นพิษร้ายแรง

จากคำอธิบาย ผู้เล่นที่ถูกกำหนดต้องเสียสละคุณสมบัติทั้งหมด 20% ให้กับเพื่อนร่วมทีม และเมื่อเกมจบลง ผู้เล่นคนนี้จะสูญเสียคุณสมบัติทั้งหมด 20% ไปอย่างถาวร มันโหดร้ายเกินไป

นี่ไม่ใช่การเซ่นสังเวยคุณสมบัติ แต่เป็นการเซ่นสังเวยอาชีพทั้งชีวิต!

การที่นักกีฬาสูญเสียคุณสมบัติทั้งหมด 20% อย่างถาวรคืออะไร ถ้าจอร์แดนสูญเสียคุณสมบัติ 20% เขาจะเปลี่ยนจากพระเจ้าแห่งบาสเกตบอลไมเคิล จอร์แดน เป็นพ่อมดแห่งชังโจว ซุน เยว่!

หลินหยู่ไม่ใช่พระเมตตา และถือว่าตัวเองเป็นคนที่ตัดสินใจเด็ดขาด แต่การให้เขาสละอาชีพของนักกีฬาคนหนึ่งเพื่อแลกกับชัยชนะในเกมเดียว เขาทำไม่ได้อย่างแน่นอน

แน่นอนว่า ออร่านี้อาจเรียกได้ว่าเป็นทักษะเทพในบางสถานการณ์ เช่น ในรอบเพลย์ออฟเกมตัดสิน หรือแม้กระทั่งในรอบชิงชนะเลิศเกมที่ 7 ถ้าในทีมมีนักกีฬาอาวุโสที่แน่ใจว่าจะเกษียณในฤดูกาลหน้า ออร่านี้ก็จะมีประโยชน์มาก

นักกีฬาอาวุโสหลายคนมีคุณสมบัติที่ไม่แย่ สิ่งที่แย่คือร่างกายที่ตามไม่ทัน สมมติว่าคุณสมบัติอยู่ที่ 80 แต้ม นั่นหมายความว่าสามารถเซ่นสังเวย 16 แต้ม ซึ่งจะทำให้เพื่อนร่วมทีมทั้งสี่คนได้รับคุณสมบัติเพิ่มคนละ 4 แต้ม ซึ่งเป็นการเพิ่มพลังที่ชัดเจน

น่าเสียดายที่สัปดาห์ต่อไปไม่ใช่รอบเพลย์ออฟ และไม่มีเกมที่ 7 ของรอบชิงชนะเลิศให้เล่น ออร่านี้มาในเวลาที่ไม่เหมาะสม

«กระแสไม่หยุดนิ่ง» อย่างน้อยก็ยังมีประโยชน์บ้าง แต่ «ออร่าเซ่นสังเวย» ไม่มีประโยชน์แม้แต่นิดเดียว

ออร่าที่สามน่าสนใจมาก ตั้งแต่วันที่หลินหยู่ได้รับระบบออร่าพาสซีฟซูเปอร์ เขาก็คาดการณ์ว่าจะมีออร่าพาสซีฟที่สามารถเพิ่มพลังนักกีฬาอย่างถาวรแบบนี้

เกือบทุกเกม MOBA มีทักษะประเภทนี้ เมื่อเงื่อนไขบางอย่างสำเร็จ จะสามารถเพิ่มคุณสมบัติอย่างถาวร

เงื่อนไขของ «ตราแห่งคินเดรด» คือการทำเครื่องหมายที่ผู้เล่นตำแหน่งเดียวกันของฝ่ายตรงข้าม ทุกครั้งที่ยิงเข้า 3 ลูก จะได้รับคุณสมบัติสุ่ม 1 แต้มอย่างถาวร!

นี่เป็นคุณสมบัติถาวร ไม่ใช่คุณสมบัติชั่วคราวที่หมดอายุ

หลินหยู่รู้สึกหงุดหงิดเมื่อเห็นออร่านี้ ทำไมตัวเองไม่ใช่นักกีฬาล่ะ? ถ้าเป็นนักกีฬา เขาสามารถใช้ออร่านี้เพิ่มคุณสมบัติได้หลายสิบแต้ม ถ้าโชคดี คุณสมบัติทั้งหมดสุ่มไปที่มิดเรนจ์หรือสามแต้ม เขาจะไม่พุ่งทะยานเลยหรือ?

น่าเสียดายที่เขาไม่ใช่นักกีฬา หลินหยู่จึงต้องเลือกนักกีฬาคนหนึ่งเป็นเป้าหมาย

คนแรกที่เขานึกถึงคือบิ๊กเบน

ถ้าให้หลินหยู่บอกชื่อคนที่จะไม่มีวันทรยศต่อเขา ชื่อที่เขาจะพูดออกมาคือเบน วอลเลซ อย่างแน่นอน

ถ้าโลกจะแตก และเหลือขนมปังเพียงชิ้นเดียว บิ๊กเบนจะต้องส่งขนมปังชิ้นนั้นให้หลินหยู่แน่นอน

นี่คือบิ๊กเบนในใจของหลินหยู่ เมื่อมีสิ่งดีๆ เขาต้องนึกถึงบิ๊กเบนก่อน แม้ว่าออร่าพาสซีฟนี้อาจจะไม่เหมาะกับบิ๊กเบนเท่าไหร่ เพราะความสามารถในการรุกของเขามีจำกัด

"ปัง ปัง ปัง"

มีคนเคาะประตูห้องของหลินหยู่

"เข้ามา"

ทันทีที่พูดจบ เวบเบอร์, จาเลน รอส และบิ๊กเบนทั้งสามคนเดินเข้ามา

"โค้ช มีเรื่องแล้ว บิ๊กเบนได้รับบาดเจ็บ" เวบเบอร์พูดอย่างร้อนรน

หลินหยู่ตกใจ รีบมองไปที่บิ๊กเบน นิ้วชี้ขวาของบิ๊กเบนพันด้วยผ้าพันแผลรอบหนึ่ง ดูเหมือนแครอท

"เกิดอะไรขึ้น? พวกนายไม่ได้ไปช้อปปิ้งเหรอ?"

ใบหน้าของหลินหยู่เต็มไปด้วยความกังวล นิ้วมือบาดเจ็บอาจจะหนักหรือเบาก็ได้ เขาไม่อยากให้บิ๊กเบนกลายเป็นคนมีเก้านิ้ว

"ผมไม่เป็นไรครับ โค้ช ไม่ต้องกังวล ตอนออกไปช้อปปิ้ง นิ้วโดนประตูหนีบ"

"ได้ไปโรงพยาบาลให้หมอดูแล้ว ไม่ได้บาดเจ็บถึงกระดูก แค่บาดแผลภายนอก อาทิตย์เดียวก็หาย"

บิ๊กเบนไม่อยากให้หลินหยู่กังวลเกี่ยวกับตัวเอง จึงรีบพูด

"ขอโทษครับ โค้ช เป็นความผิดผม ผมไม่ระวัง ไม่ทันสังเกตเห็นนิ้วของบิ๊กเบน"

จาเลน รอส ยืนข้างๆ เกาหัวด้วยความละอายใจ

หลินหยู่ได้แต่ยิ้มขื่น บิ๊กเบนโชคร้ายจริงๆ เพิ่งถูกแบนไปไม่นาน นิ้วก็โดนประตูหนีบอีก ต้องพักอย่างน้อยอีกหนึ่งสัปดาห์

พูดถึงโชคร้าย หลินหยู่มองไปที่จาเลน รอส ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคุณสมบัติโชคร้ายของหมอนี่ทำงานอีกแล้วหรือเปล่า?

"ช่างเถอะ พักผ่อนให้ดี อีกหนึ่งสัปดาห์เรามีแค่สองเกม ไม่มีปัญหาหรอก"

"พวกนายกลับไปก่อนเถอะ คริส นายอยู่ที่นี่ ฉันมีเรื่องจะคุยกับนาย"

หลินหยู่ให้บิ๊กเบนและจาเลน รอสกลับไป แล้วให้เวบเบอร์อยู่ต่อ

ตอนแรกหลินหยู่ตั้งใจจะกำหนดให้บิ๊กเบนเป็นเป้าหมายของ «ตราแห่งคินเดรด» แต่เกิดเหตุบังเอิญที่บิ๊กเบนบาดเจ็บ ทำให้ไม่สามารถลงเล่นในเกมต่อไปได้ จึงต้องเลือกเวบเบอร์แทน

ตอนที่เพิ่งรับตำแหน่งโค้ชทีมบูลเล็ตส์ใหม่ๆ หลินหยู่ไม่ได้รู้สึกชอบเวบเบอร์มากนัก เพราะคนแรกที่ออกมาตั้งคำถามกับหลินหยู่ก็คือเวบเบอร์

แต่หลังจากที่ได้ติดต่อกันมาครึ่งเดือน หลินหยู่พบว่าเวบเบอร์เป็นคนตรงไปตรงมา ไม่มีเจตนาร้าย และซื่อสัตย์ต่อเพื่อนมาก

นอกจากนี้ ระดับความชอบของเวบเบอร์ตอนนี้ก็ถึง 60 แต้มแล้ว ซึ่งเข้าเงื่อนไขการใช้ «ตราแห่งคินเดรด»

"คริส อีกไม่กี่วันก็จะถึงสุดสัปดาห์ออลสตาร์แล้ว ยินดีด้วยนะที่ได้รับเลือกเข้าทีมออลสตาร์"

เวบเบอร์โบกมือ "ไม่มีอะไรต้องยินดีหรอก ผมได้แค่ 390,000 โหวต แม้แต่เศษเสี้ยวของชอน แคมพ์ยังไม่ถึง"

"คุณเห็นผลโหวตหรือยัง? ไอ้หมอจากทีมทิมเบอร์วูล์ฟส์นั่นยังได้โหวตมากกว่าผมเลย"

น้ำเสียงของเวบเบอร์เต็มไปด้วยความไม่พอใจ แคมพ์ที่เล่นตำแหน่งเดียวกันและมีสถิติแย่กว่าเขา กลับได้รับโหวตมากถึง 1.7 ล้านโหวต การ์เนตต์ พาวเวอร์ฟอร์เวิร์ดรุ่นที่สองจากไฮสคูล ก็มีคะแนนโหวตใกล้ 500,000 แล้ว

โหวตที่น้อยย่อมมีเหตุผล ตามหลักการแล้ว เวบเบอร์มีความเศร้าในยุค NCAA มาเสริม มาถึง NBA ก็มีสถิติที่ดี ดูดี และสไตล์การเล่นก็สวยงาม โหวตของเขาไม่น่าจะน้อย

แต่ความจริงกลับน้อย ฮาเวิร์ดยิ่งน้อยกว่า ได้เพียง 200,000 กว่าโหวต ไม่ได้รับเลือกเข้าทีมออลสตาร์ด้วยซ้ำ

หลินหยู่รู้ดี สาเหตุหลักคือเวบเบอร์ทำให้แฟนทีมบูลเล็ตส์ผิดหวัง ตอนที่ดึงตัวเวบเบอร์มา ทุกคนคิดว่าทีมบูลเล็ตส์จะทะยานขึ้น มีทั้งเวบเบอร์และฮาเวิร์ด ไม่พูดถึงอันดับ 2 ของฝั่งตะวันออก อย่างน้อยก็ต้องอยู่ใน 4 อันดับแรกของฝั่งตะวันออกใช่ไหม?

แต่ผลลัพธ์หลังจากเล่นมาหลายปี ทีมบูลเล็ตส์ยังคงเป็นแบบเดิม มีชีวิตแต่ไม่มีพลัง เพิ่งมีแววรุ่งโรจน์ขึ้นมาเมื่อหลินหยู่เข้ามาคุมทีม

แฟนทีมยังผิดหวังไม่โหวตให้ จะไปหวังให้แฟนทีมอื่นโหวตให้เวบเบอร์หรือ?

"สถานการณ์โหวตนี่แย่จริงๆ ผมคิดว่าสาเหตุหลักอาจเป็นเพราะคุณเก็บตัวเกินไป"

"เอาอย่างนี้แล้วกัน ก่อนสุดสัปดาห์ออลสตาร์ยังมีสองเกม กับทีมนักเก็ตและทีมซูเปอร์โซนิกส์ ทั้งสองเกมนี้คุณยังเล่นตำแหน่งสี่เหมือนเดิม จะเจอกับแมคดีสและแคมพ์ นี่เป็นโอกาสที่คุณจะพิสูจน์ตัวเอง"

"ผมจะให้สิทธิ์การยิงไม่จำกัดกับคุณ ให้คุณยิงให้เต็มที่ ทำคะแนนให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ผมเชื่อว่าความสามารถของคุณจะเอาชนะพวกเขาได้อย่างแน่นอน"

เมื่อตัดสินใจเลือกเวบเบอร์แล้ว หลินหยู่ก็ต้องหาวิธีให้เวบเบอร์ได้ยิงมากขึ้น ให้ยิงเข้าให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เพื่อจะได้ใช้ประโยชน์จากผลของออร่า «ตราแห่งคินเดรด» อย่างเต็มที่

(จบบท)