บทที่ 20 ออร่าถาวร《สายสัมพันธ์พี่น้อง》

ในงานแถลงข่าวหลังจบเกม แม่ทัพที่อุ้มลูกชายคนเล็กของเขา เจเรมี แกรนท์ กลายเป็นตัวเอกของงาน นักข่าวทุกคนต่างอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับทีมบุลเล็ตส์กันแน่

เกมคืนนี้แปลกมาก หนึ่งคือฮาเวิร์ดให้แม่ทัพมาเป็นตัวสำรอง สองคือแม่ทัพทำผลงานได้เทพมาก

"ผมต้องขอบคุณโค้ชหลินหยู่ของผม เขาไม่เพียงให้โอกาสผม แต่ยังจุดประกายน้ำใจนักสู้ในตัวผมอีกครั้ง"

"ผมต้องยอมรับว่า ก่อนหน้านี้ผมก็เหมือนคนอื่นๆ ที่มองข้ามเขาเพราะอายุ แต่ตอนนี้ผมมีแต่ความนับถือต่อเขา"

"เขาเหมือนดวงอาทิตย์ที่ส่องสว่างให้กับทีมบุลเล็ตส์ทั้งทีม พวกคุณลองคิดดูว่าหลังจากที่เขาเป็นหัวหน้าโค้ช ทีมบุลเล็ตส์ของเราเกิดอะไรขึ้นบ้าง"

แม่ทัพแทบจะใช้สายตาหวานซึ้งจ้องมองหลินหยู่ตลอดงานแถลงข่าว ปากก็เต็มไปด้วยคำยกย่องสรรเสริญ

นักข่าวเริ่มคิดทบทวนถึงคำพูดของแม่ทัพ และหลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง พวกเขาก็รู้สึกตกใจ

ก่อนหน้าที่หลินหยู่จะมา บิ๊กเบน เลกเลอร์ และฮาร์วีย์ ทั้งสามคนนี้ล้วนเป็นแค่ผู้พิทักษ์ตู้น้ำดื่ม ไม่มีตัวตนในทีมเลย แม้จะบอกว่าพวกเขาจะหายไปจาก NBA ในฤดูกาลหน้า ก็ไม่มีใครสงสัย

แต่หลังจากหลินหยู่มา ทั้งสามคนนี้ล้วนแสดงพลังการต่อสู้ที่น่าประทับใจออกมา

ไม่ต้องพูดถึงฮาร์วีย์ คืนนี้เขาทำคะแนนได้ 48 แต้มด้วยประสิทธิภาพสูงมาก จนถึงตอนนี้ยังไม่มีผู้เล่นบุลเล็ตส์คนไหนทำคะแนนได้สูงขนาดนี้เลย

เลกเลอร์ก็นับว่าได้ใช้ศักยภาพอย่างเต็มที่ ในมือของหลินหยู่ เขาได้แสดงความสามารถในการยิงสามแต้มออกมาอย่างเต็มที่

บิ๊กเบนใช้เวลาแค่สามเกม เปลี่ยนจากผู้เล่นชายขอบมาเป็นผู้เล่นระดับเพดานบลูคอลลาร์ที่เทียบชั้นกับมูทอมโบและโรดแมนได้

การเปลี่ยนแปลงทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเพราะหลินหยู่ที่อายุเพียง 26 ปี!

หลังจากจบงานแถลงข่าว อังเซลเดอร์เรียกหลินหยู่ไว้ และพาเขาไปที่ห้องทำงานของตัวเอง

"พวก คุณช่วยบอกผมหน่อยได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับทีมของผมกันแน่?"

"ผมเข้าใจได้ว่าบิ๊กเบนถูกขุดศักยภาพออกมา"

"ผมก็พอจะเข้าใจได้ว่าเลกเลอร์ถูกใช้งานอย่างเต็มที่"

"แต่ฮาร์วีย์เกิดอะไรขึ้นกันแน่? ตอนนี้ผมรู้สึกว่าตัวเองไม่สมควรเป็นผู้จัดการทั่วไปของทีมเลย ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับสถานการณ์ของทีมเลย"

"คุณมีเวทมนตร์อะไรหรือ? ทำไมฮาร์วีย์ที่เหมือนจะล้มเหลวไปแล้ว กลับมาแข็งแกร่งขนาดนี้ในมือของคุณ?"

อังเซลเดอร์รู้สึกว่าถ้าคืนนี้ไม่ได้คำตอบออกมา เขาคงนอนไม่หลับแน่ๆ

ในฐานะผู้นำของทีมบุลเล็ตส์ ทีมนี้อยู่ภายใต้การควบคุมของเขามาสิบปี แต่ตั้งแต่หลินหยู่มาได้กว่าสัปดาห์ เขากลับพบว่าทีมบุลเล็ตส์เริ่มกลายเป็นสิ่งที่ไม่คุ้นเคย

แน่นอนว่าอังเซลเดอร์สามารถยอมรับความไม่คุ้นเคยนี้ได้ เพราะผลงานของทีมดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

จากที่เคยแพ้สี่เกมติด มาเป็นสามชนะหนึ่งแพ้ พลังของทีมบุลเล็ตส์แสดงให้เห็นถึงการยกระดับคุณภาพ

หลินหยู่เกาหัวแกรกๆ เขาไม่มีทางตอบคำถามของอังเซลเดอร์ได้เลย "ท่านครับ มีสิ่งหนึ่งเรียกว่าโชคของมือใหม่ คุณเคยได้ยินไหมครับ?"

"คือคนที่ทำอะไรเป็นครั้งแรกมักจะราบรื่นมาก ผมอาจจะอยู่ในสถานการณ์นั้น"

อังเซลเดอร์กลอกตา "เจ้าหนูนี่คิดว่าฉันเป็นคนโง่หรือไง? ใครจะเชื่อเรื่องแบบนี้กัน?"

หลินหยู่รู้สึกจนปัญญา ในเมื่อคุณยังเชื่อว่าเจเลน โรสเป็นแมวดำเลย ทำไมถึงไม่เชื่อเรื่องโชคของมือใหม่ล่ะ?

แถมหลินหยู่ก็ไม่ได้โกหกนะ ไพ่ตายของเขาก็คือออร่าจริงๆ...

"ช่างเถอะ ชีวิตฉันเจอเรื่องประหลาดมามากแล้ว ไม่เพิ่มอีกสักเรื่องก็ได้"

"ฉันถามแค่ประโยคเดียว จะจัดการกับจูวันยังไง? คุณคงไม่ให้ผู้เล่นที่ฉันเซ็นสัญญามาด้วยเงินหนึ่งร้อยล้านดอลลาร์นั่งสำรองตลอดใช่ไหม?"

นี่คือสิ่งที่อังเซลเดอร์สนใจจริงๆ ลุงซานฮั่วเป็นคนที่เขาแย่งมาจากทีมฮีทด้วยตัวเอง และให้สัญญามูลค่าร้อยล้านเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ถ้าปล่อยให้นั่งสำรองตลอดก็ดูตลกไปหน่อย

"ไม่ได้ซับซ้อนอย่างที่คุณคิดหรอกครับ ฮาร์วีย์ก็อายุ 32 แล้ว สภาพแบบนี้คงอยู่ได้ไม่นาน"

"ฤดูกาลใกล้จะจบแล้ว ผมแค่อยากลองทีมหลายๆ แบบ เผื่อว่าพอถึงเพลย์ออฟฟ์ ถ้าเกิดมีผู้เล่นบาดเจ็บ เราจะได้มีทีมรูปแบบอื่นมาใช้ได้ทันที"

คำอธิบายของหลินหยู่ไร้ที่ติ

อังเซลเดอร์ปรบมือชื่นชม "ดีๆๆ สมแล้วที่เป็นโค้ชที่ฉันเล็งไว้"

"คืนนี้หลังจากเราชนะทีมเมจิกแล้ว ผลงานของเราขยับขึ้นมาเป็นอันดับ 9 ของฝั่งตะวันออก ไม่ไกลจากประตูเพลย์ออฟฟ์แล้ว"

"สี่เกมเยือนต่อจากนี้ ถ้าเรายังทำผลงานได้สามชนะหนึ่งแพ้ เราจะได้เข้าท็อปแปดของฝั่งตะวันออกแน่นอน"

หลินหยู่พยักหน้า "ไม่น่ามีปัญหา ยกเว้นเกมแรกที่เจอเลเกอร์สอาจจะยากหน่อย ที่เหลือทั้งสเปอร์ส กริซลีส์ และนักเก็ตก็เป็นชัยชนะที่เก็บง่ายๆ"

"อ้อใช่ เจเลน โรสจะมารายงานตัวที่ทีมเมื่อไหร่ครับ?"

เช้านี้ทีมบุลเล็ตส์ได้แจ้งเรื่องการเทรดกับทีมเพเซอร์สกับลีกแล้ว การเทรดนี้เสร็จสิ้น เจเลน โรสกลายเป็นสมาชิกของทีมบุลเล็ตส์แล้ว

"เขากับแอนโทนิโอ เดวิสกำลังอยู่บนเครื่องบินมาวอชิงตัน พรุ่งนี้เช้าคุณก็จะได้เจอเขาแล้ว"

"เจมี่ คิงกับเรย์ แจ็คสันน่าจะมารายงานตัวได้พรุ่งนี้เช้าเช่นกัน พวกเขาเป็นฟรีเอเจนต์ที่ไม่มีใครต้องการ การเซ็นสัญญากับพวกเขาง่ายมาก"

หลินหยู่พยักหน้า ในเมื่อห้าพยัคฆ์แห่งมิชิแกนครบแล้ว การเดินทางเยือนต่อจากนี้ก็พอจะพาพวกเขาไปโชว์ตัวได้

การเล่นกับเลเกอร์สคงไม่มีทางใช้ห้าพยัคฆ์แน่นอน เพราะฝีมือของทั้งห้าไม่เท่ากัน เจมี่ คิงยังพอมีฝีมืออยู่บ้าง เขาเป็นผู้เล่นรอบสองของปี 95 ส่วนเรย์ แจ็คสันนั้นไม่มีคุณสมบัติพอที่จะเล่นใน NBA เลย เขาจะมีแต่ผลเสียในสนาม

แต่เกมเยือนสเปอร์สนั้น อาจจะให้ห้าพยัคฆ์ลงสนามพร้อมกันได้ ตอนนี้สเปอร์สก็อยู่ในสภาพทิ้งฤดูกาลเช่นกัน

......

เช้าวันรุ่งขึ้นเวลาแปดโมง หลินหยู่ปรากฏตัวที่ธนาคารซิตี้แบงก์

หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง กระเป๋าเอกสารเก่าๆ ของหลินหยู่ก็มีเงินสดห้าหมื่นดอลลาร์เพิ่มเข้ามา

หลังจากเบิกเงินแล้ว หลินหยู่ก็ขี่จักรยานเก่าๆ กลับไปที่สนามซ้อม ระหว่างทางก็หวาดระแวงไปตลอด กลัวว่าจะมีโจรโผล่มาปล้นเงินเหงื่อเงินแรงของเขา...

จริงๆ แล้วเขาคิดมากไป จักรยานเก่าๆ ที่สีลอก กระเป๋าเอกสารเก่าๆ ที่หนังลอก โจรยังต้องกังวลว่าถ้าปล้นเขาจะขาดทุนเลย เพราะกระสุนก็ไม่ใช่ของถูก

พอมาถึงสนามซ้อม หลินหยู่รีบเรียกบิ๊กเบนมา

"นี่ เอาหนึ่งหมื่นนี้ไปจ่ายค่าปรับเร็วๆ"

"แล้วก็อีกหนึ่งหมื่นนี้ไปซื้อรถสักคัน อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะ นายนั่งรถเมล์มาที่สนามซ้อมทุกวัน"

"อย่าคิดจะปฏิเสธ และก็ไม่ต้องขอบคุณฉันด้วย เราเป็นพี่น้องกัน ของฉันก็คือของนาย ของนายก็คือของฉัน"

"ถ้าอยากขอบคุณฉันจริงๆ ก็ช่วยฉันย้ายบ้านหน่อย"

หลินหยู่หยิบธนบัตรร้อยดอลลาร์สองปึกส่งให้บิ๊กเบน

บิ๊กเบนรับเงินไป แล้วสาบานกับตัวเองในใจว่า พอตัวเองได้เซ็นสัญญาใหญ่แล้ว จะต้องตอบแทนหลินหยู่ให้ได้สิบเท่าร้อยเท่า

พอถึงเวลาสิบโมงเช้า เวบเบอร์ก็พาผู้เล่นสามคนเดินมาหาหลินหยู่

"โค้ช พวกเขามาแล้วครับ"

เสียงของเวบเบอร์สั่นเครือ ทุกอย่างนี้เหมือนความฝันสำหรับเขา ห้าพยัคฆ์แห่งมิชิแกนของพวกเขากลับมารวมตัวกันอีกครั้ง

ลุงซานฮั่วเดินเข้ามา กอดเจเลน โรสและอีกสองคนทีละคน

เมื่อมองดูห้าพยัคฆ์แห่งมิชิแกนตรงหน้า หลินหยู่นึกถึงภาพของสามหนูในโตเกียว วอชิงตันอยู่ทางฝั่งตะวันออกของอเมริกา ล้วนเป็นเมืองหลวง ก็คือโตเกียวนั่นเอง

"ขอแสดงความยินดีกับเจ้าของร่าง รวบรวมกลุ่มผูกพันระดับตำนาน【ห้าพยัคฆ์แห่งมิชิแกน】สำเร็จ ได้รับออร่าถาวร【สายสัมพันธ์พี่น้อง】"

"【สายสัมพันธ์พี่น้อง】: เมื่อห้าพยัคฆ์แห่งมิชิแกนอยู่ในสนามพร้อมกัน เจ้าของร่างสามารถระบุเป้าหมายหนึ่งคนในนั้น ดูดซับคุณสมบัติทั้งหมด 2% จากผู้เล่นที่เหลืออีกสี่คน"

เสียงแจ้งเตือนจากระบบนี้ทำให้หลินหยู่คิดว่าคุ้มจริงๆ เขากำลังสงสัยพอดีว่าจะได้ออร่าถาวรอื่นๆ มายังไง

ออร่าพีคฟอร์มนั้นแข็งแกร่งมาก แต่มีข้อจำกัดสูง ถ้าวันหนึ่งหลินหยู่ไม่มีนักกีฬาหน้าใหม่ปีแรกที่มีศักยภาพสูงในมือ ออร่าพีคฟอร์มก็จะไม่มีประโยชน์เลย

หลินหยู่เดาว่าวิธีได้มาซึ่งออร่าถาวรนั้น น่าจะเป็นการรวบรวมกลุ่มที่มีชื่อเสียงในประวัติศาสตร์

รู้วิธีได้มาแล้ว ต่อไปหลินหยู่ก็สามารถหาวิธีเก็บรวบรวมออร่าถาวรให้มากขึ้นได้

แน่นอนว่าออร่าสายสัมพันธ์พี่น้องที่ได้มาใหม่นี้ก็มีข้อจำกัดสูงเช่นกัน ต้องให้ห้าพยัคฆ์อยู่ในสนามพร้อมกัน นั่นหมายความว่าจะใช้ได้เฉพาะในสถานการณ์พิเศษเท่านั้น

เช่น เมื่อทีมเผชิญกับช่วงเวลาชอตตัดสิน สามวินาทีสุดท้ายต้องการคนออกมาทำชอตตัดสิน

เช่น ถ้าระบุเวบเบอร์เป็นเป้าหมาย แม้ว่าคุณสมบัติของเจมี่ คิงและเรย์ แจ็คสันจะต่ำแค่ไหน อย่างน้อยก็น่าจะมีสี่ห้าสิบคะแนน 2% ก็จะเพิ่มคุณสมบัติทั้งหมดให้เวบเบอร์ประมาณ 1 คะแนน ลุงซานฮั่วและเจเลน โรสสามารถให้ได้มากกว่านั้น รวมกันแล้วอย่างน้อยก็ให้เวบเบอร์ได้ประมาณ 5 คะแนนคุณสมบัติทั้งหมด

นี่นับว่าน่าพอใจมาก เพียงพอที่จะเพิ่มโอกาสความสำเร็จในชอตตัดสินของเวบเบอร์อย่างมาก

แต่ในเวลาปกติ ผลของออร่าสายสัมพันธ์พี่น้องนั้นแทบจะไม่มีความหมาย เพราะเจมี่ คิงและแจ็คสันสองคนนี้ฝีมือแย่อยู่แล้ว ถ้าโดนเวบเบอร์ดูดอีก พวกเขาจะกลายเป็นช่องโหว่ใหญ่ในสนาม ถ้าฝ่ายตรงข้ามโจมตีจุดนี้ ทีมบุลเล็ตส์จะแพ้เร็วขึ้น

ไม่ว่าจะอย่างไร อย่างน้อยก็เพิ่มแผนกลยุทธ์อีกอย่างหนึ่ง ในยามที่ทีมเผชิญวิกฤต หลินหยู่ก็ยังมีความหวัง

(จบบท)