- หน้าแรก
- วันพีซ สร้างครอบครัวกับนิโค โรบิน
- บทที่ 15 การก้าวข้ามขีดจำกัด!
บทที่ 15 การก้าวข้ามขีดจำกัด!
บทที่ 15 การก้าวข้ามขีดจำกัด!
บทที่ 15 การก้าวข้ามขีดจำกัด!
แม้คู่ต่อสู้จะจัดเต็มตั้งแต่เริ่มจนเอียนตั้งตัวไม่ทัน แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรอีก
ท่ามกลางแสงสุดท้ายของวัน เขาดื่มด่ำไปกับการต่อสู้ นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เขาได้สู้กับคนที่แข็งแกร่งกว่าตัวเองมากขนาดนี้
แข็งแกร่ง!
แข็งแกร่งเหลือเกิน!
เลือดในกายเขาเดือดพล่าน
ในขณะนี้ เมื่อจมดิ่งสู่การต่อสู้ เขาไม่กั๊กอะไรอีกแล้ว ปลดปล่อยพลังที่ขัดเกลามาเกือบ 20 ปี
เขาไม่ได้พึ่งพาระบบหรือผลปีศาจ แต่พึ่งพาความแข็งแกร่งที่ฝึกฝนอย่างขยันขันแข็งทั้งวันทั้งคืน
บางทีเขาอาจยังไปไม่ถึงระดับสุดยอดเหมือนคนที่ผลักดันตัวเอง 200 เท่า แต่เอียนก็เคยทุ่มสุดตัว เพื่อหวังจะไปให้ถึงช่วงสุดท้ายของเรื่องภายในสองปีครึ่ง
ด้วยฮาคิเกราะ ฮาคิสังเกต และขวานในมือ เผชิญหน้ากับกำลังรบที่แข็งแกร่งที่สุดของศูนย์บัญชาการกองทัพเรือ เอียนปลดปล่อยพลังทุกหยาดหยดในตอนนี้ ท่อนบนที่เปลือยเปล่าอาบแสงอาทิตย์อัสดง สั่นไหวไปตามการเคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อทุกมัด ราวกับหุ้มด้วยเกราะทองคำ
โดยไม่รู้ตัว เขาเหมือนจะลืมทุกสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น และลิ้มรสความตื่นเต้นของการต่อสู้
คุซันก็สัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของเอียน ความประหลาดใจฉายวาบผ่านใบหน้า
จากความจนปัญญาในตอนแรก สู่การสู้สุดกำลัง จนถึงตอนนี้... ไอ้เด็กนี่กำลังสนุกกับการต่อสู้!
เขาเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมนาวาเอกเอ็นจิ ผู้บัญชาการฐานสาขาที่ 315 ถึงเสียดายที่เด็กคนนี้เกษียณเร็ว
บางทีเด็กคนนี้อาจจะยังอ่อนหัด และคำคุยที่ว่าจะฟันซากาซึกิให้ขาดในดาบเดียวก็น่าขำ แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเด็กคนนี้เป็นอัจฉริยะของจริง
เขาเป็นพรสวรรค์ที่หาได้ยาก
เขาเรียนรู้กายาเหล็ก ดัชนีพิฆาต และเท้าวายุ จากผู้บัญชาการฐานสาขาที่ 315 คนก่อนและคนปัจจุบัน แถมยังฝึกฝนฮาคิเกราะและฮาคิสังเกตได้ด้วยตัวเอง พร้อมขัดเกลาทักษะขวานจนถึงระดับนี้
อย่าลืมนะว่านี่แค่อยู่ในฐานสาขา!
แม้กำลังรบโดยรวมของสาขาเวสต์บลูจะไม่ใช่อ่อน ๆ ด้วยเหตุผลหลายประการ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าการที่เด็กคนนี้ฝึกฝนจนถึงระดับนี้ได้ในฐานสาขาเพียงแห่งเดียว เขาคืออัจฉริยะที่น่าทึ่งจริง ๆ
ถ้าเขาเข้าศูนย์ใหญ่กองทัพเรือ อีกไม่กี่ปีเขาอาจกลายเป็นว่าที่พลเรือเอกด้วยซ้ำ
โดยเฉพาะหลังจากกินผลไลท์ ไลท์ (ผลแสง) เข้าไป เด็กคนนี้ก็ก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเอง ทั้งพละกำลัง ความเร็ว และความอึด ล้วนได้รับการยกระดับ!
จำไว้นะว่าผลไลท์ ไลท์ไม่ได้มีพลังมหาศาลอะไร
ผลปีศาจสายโซออนก็สามารถเพิ่มสมรรถภาพทางกาย ทั้งความแข็งแกร่ง ความเร็ว และการฟื้นฟู แต่ผลเหล่านั้นอยู่ถาวร ในขณะที่ผลไลท์ ไลท์จะมีผลแค่ตอนกลางวันเท่านั้น
นอกจากนี้ ผลสายโซออนยังมีร่างแปลงสามแบบ คือ ร่างมนุษย์ ร่างไฮบริด (มนุษย์-สัตว์) และร่างสัตว์เต็มตัว
เมื่อแปลงร่างเป็นร่างไฮบริดหรือร่างสัตว์ พวกเขาจะมีเขา ฟัน กรงเล็บ ขน หรือหางเหมือนสัตว์ ขณะที่ทุกส่วนของร่างกายจะแข็งแกร่งขึ้น
นี่คือเหตุผลที่ผลสายโซออนแข็งแกร่งที่สุดในการต่อสู้ระยะประชิดและการต่อสู้ทางกายภาพ
ผลไลท์ ไลท์ไม่มีข้อได้เปรียบเหล่านั้น
สิ่งที่ผลไลท์ ไลท์มี ผลสายโซออนก็มี และสิ่งที่ผลสายโซออนมี ผลไลท์ ไลท์กลับขาด
ผลไลท์ ไลท์มีความบริสุทธิ์อย่างเหลือเชื่อ
แต่ต้องบอกเลยว่า ผลปีศาจนี้เหมาะกับเด็กคนนี้จริง ๆ!
มองดูเอียนเรียนรู้การใช้ผลไลท์ ไลท์อย่างรวดเร็วและใช้ร่างกายที่ได้รับการยกระดับได้อย่างเชี่ยวชาญ คุซันก็อดชื่นชมไม่ได้
แต่... ยังไงก็ต้องโดนอัดอยู่ดี!
“ไอซ์บล็อก: ฟีเซนต์ พ็ก (ก้อนน้ำแข็ง: ปากไก่ฟ้า)”
สิ้นเสียงเกียจคร้านของคุซัน คลื่นน้ำแข็งมหึมารูปไก่ฟ้าก็พุ่งเข้าใส่เอียน แช่แข็งทุกสิ่งที่ขวางหน้า
ในพริบตา ภูเขาด้านหลังทั้งหมดก็จมอยู่ใต้ยุคน้ำแข็ง ลมหนาวและน้ำแข็งแข็งตัวก่อตัวเป็นตาข่ายปิดกั้นเอียนทุกทิศทาง ไม่ให้หนีรอดไปได้
ความเย็นนั้นคมกริบน่าสะพรึงกลัวจนแม้แต่เอียนยังรู้สึกว่ามันแทงทะลุกระดูก ราวกับเลือดในกายกำลังจับตัวเป็นน้ำแข็ง
ถ้าไม่ได้กินผลไลท์ ไลท์และอาบแสงสุดท้ายของวัน เขาคงถูกแช่แข็งไปแล้ว
พลังของคุซันสามารถแช่แข็งชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกอย่างเอ็ดเวิร์ด นิวเกตได้
ดังนั้น เอียนจึงไม่สงสัยเลยว่าร่างกายปัจจุบันของเขาไม่มีทางต้านทานความหนาวเย็นอันน่าสะพรึงกลัวนี้ได้
ส่วนเหตุผลที่เขาต้านทานได้ในตอนนี้ ไม่ใช่แค่เพราะแสงสุดท้าย แต่เพราะอีกฝ่ายออมมือให้ด้วย
แต่เอียนไม่สนใจ เขายังคงดำดิ่งสู่การต่อสู้ เหวี่ยงขวานมือเดียวทะลวงทุกการโจมตี
ขวานที่เปล่งประกายด้วยแสงสุดท้าย ฟันฝ่าคลื่นน้ำแข็งมหึมารูปไก่ฟ้าที่พุ่งเข้ามา
พร้อมเสียงฉีกขาด ไก่ฟ้าน้ำแข็งยักษ์อันน่าสะพรึงกลัวถูกผ่าออกเป็นสองซีก แตกกระจายเป็นเศษน้ำแข็งนับไม่ถ้วนรอบตัวเขา
สัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงในร่างกาย เอียนเงยหน้ามองดวงอาทิตย์ที่กำลังตกดิน เขารู้ดีว่า... ใกล้จะมืดแล้ว
คิดได้ดังนั้น เขาไม่ลังเล กำขวานมือเดียวในมือขวาแน่น มองไปที่คุซันแล้วพูดอย่างสงบนิ่ง “กระบวนท่าสุดท้าย กล้ารับไหม?”
ทันทีที่พูดจบ ไม่รอให้อีกฝ่ายตอบ เอียนกางขาออกและยืนนิ่ง สูดหายใจลึกแล้วหลับตาลง
ร่างกายช่วงบนด้านขวาและเอวบิดไปด้านหลังทางขวาอย่างรุนแรงจนบรรยายไม่ถูก
ในขณะนั้น ลำแสงนับไม่ถ้วนห่อหุ้มร่างกายของเอียน โดยเฉพาะแสงสุดท้ายที่สาดส่องลงมา... ราวกับเขาดูดซับมันเข้าไปจริง ๆ แม้แต่ขวานมือเดียวในมือก็เคลือบด้วยประกายสีทอง
คุซันมองเอียนด้วยความสนใจ ราวกับรู้ว่าเด็กคนนี้จะใช้ท่าอะไร
หรือบางที จากข้อมูลที่เขาสืบมา เด็กคนนี้... เรียนรู้แค่ท่านี้ท่าเดียวตลอดเกือบยี่สิบปีที่ผ่านมา
เวลาที่เหลือ เขาแค่เหวี่ยงขวานมือเดียวฆ่าศัตรู
อย่างไรก็ตาม ท่านี้ดูแตกต่างจากสองครั้งก่อนหน้า
ฮาคิเกราะและประกายแสงอาทิตย์อัสดงห่อหุ้มขวาน
นี่คือรูปแบบสมบูรณ์ของท่านี้หรือเปล่า?
บอกตามตรง เขาอยากรู้นิดหน่อย
ขวานนี้จะฟันซากาซึกิขาดครึ่งได้จริงเหรอ?
และเอียนก็ไม่ปล่อยให้เขารอนาน
ด้วยความช่วยเหลือจากแสงอาทิตย์ เอียนรวบรวมพลังอย่างรวดเร็ว ก้าวข้ามขีดจำกัดเดิม ไปสู่ขีดสุดของความสามารถในปัจจุบัน
ทันทีที่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าและแสงสุดท้ายจางหายไป...
ดวงตาที่ปิดสนิทค่อย ๆ ลืมขึ้น
“อาฟเตอร์โกลว์: พาร์ติเคิล สแลช!” (แสงสุดท้าย: ผ่าอนุภาค)
สิ้นเสียงเย็นชาของเอียน ร่างกายที่เคยบิดเบี้ยวจนน่าเหลือเชื่อก็ดีดกลับมาทันที และเขาก็เหวี่ยงมือขวาที่เหยียดไปด้านหลังมาข้างหน้า
เขาเหวี่ยงสุดแรงเกิด
ทันทีที่ขวานมือเดียวชี้ไปที่คุซัน คลื่นดาบบินอันน่าสะพรึงกลัวก็พุ่งออกมา
ต่างจากคลื่นดาบบินครั้งก่อน ครั้งนี้เป็นสีทองอร่าม
มหึมาและทรงพลังยิ่งกว่าเดิม คลื่นดาบบินพุ่งเข้าใส่คุซัน ละลายน้ำแข็งและพัดพาลมหนาวให้สลายไป ราวกับแสงแดดอ่อน ๆ มอบความอบอุ่นให้กับยุคน้ำแข็งอันหนาวเหน็บ
ในพริบตา มันทำลายอาณาเขตน้ำแข็งของคุซัน ก่อให้เกิดกลุ่มหมอกควันคละคลุ้ง
ตูม!
มองดูท่านี้ เอียนที่หมดแรงเผยสีหน้าพอใจ
ถ้าใช้ท่านี้ตอนนั้น... มันคงพอจะผ่าเรือทั้งลำให้ขาดกระจุยได้แน่
แม้จะใช้แรงทั้งหมดที่มี แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ในที่สุดเขาก็ก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งการเป็นยอดนักดาบแล้ว
ทว่า ในชั่วพริบตา เสียงเกียจคร้านก็ดังขึ้น “เป็นการโจมตีที่ดีนี่”
สิ้นเสียง คลื่นความเย็นอีกระลอกก็กวาดผ่านพื้นที่ เปลี่ยนไอน้ำที่ลอยฟุ้งให้กลับไปสู่จุดเยือกแข็งในทันที
เอียนมองคุซันที่โผล่ออกมาจากน้ำแข็ง รอยยิ้มที่เคยปรากฏบนใบหน้าแข็งค้าง และเขาก็ถอนหายใจอย่างจนปัญญา “ดูเหมือนจะยังไม่พอสินะ! ช่างมันเถอะ”
ด้วยความเหนื่อยล้า เขาปล่อยขวานมือเดียวร่วงลงพื้นแล้วนั่งลง
พูดด้วยน้ำเสียงปลงตก “นายชนะ”
ไม่สู้แล้ว!
ให้มันจบแค่นี้เถอะ!
เขายอมแพ้แล้ว หลังจากคุซันพูดอะไรสักสองสามคำ เขาก็น่าจะกลับบ้านไปกินข้าวได้แล้ว
ขณะที่เอียนกำลังรอการอนุมัติจากคุซันเพื่อจะได้รีบกลับบ้าน เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น
“แน่นอน ชั้นต้องชนะอยู่แล้ว”
คุซันพยักหน้าอย่างถือเป็นเรื่องปกติ แต่แล้วน้ำเสียงของเขาก็เปลี่ยนไป จากความเกียจคร้านกลายเป็นความเย็นชาคุกคาม “ทีนี้ นายควรโดนลงโทษยังไงดี? ไม่เพียงแค่ขโมยของจากพลเรือเอก แต่ยังโจมตีพลเรือเอกอีกด้วย คุณเรือเอกเกษียณ... ตอนนี้นายจะได้ลิ้มรสความโกรธเกรี้ยวของพลเรือเอกแล้ว”
เอียน: “...?”
ก่อนที่เอียนจะทันได้พูดอะไร เขาก็ต้องตะลึงงัน
“ไอซ์โกลฟ (ถุงมือน้ำแข็ง)”
กำปั้นที่หุ้มด้วยน้ำแข็งหนาทึบพุ่งเข้ากระแทกหน้าเอียนเต็ม ๆ ในพริบตา
เอียน: “...”
โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═