บทที่ 14 ถ้าเขาไม่โดนอัด แล้วใครจะโดน?

บทที่ 14 ถ้าเขาไม่โดนอัด แล้วใครจะโดน?

เมื่อมาถึงขีดจำกัด คนเราจะทะลุขีดจำกัดนั้นไปได้ยังไง?

นี่คือสิ่งที่เอียนครุ่นคิดมาตลอดหลายปี

โดยเฉพาะหลังจากที่ความแข็งแกร่งทางร่างกายของเขามาถึงขีดจำกัดในปัจจุบัน เขาได้พิจารณาความเป็นไปได้หลายทางในการก้าวข้ามขีดจำกัด

วิธีแรกคือการต่อสู้เสี่ยงตาย สู้กับศัตรูที่แข็งแกร่งอย่างน่าสะพรึงกลัวและทะลุขีดจำกัดเมื่อเผชิญหน้ากับความตาย

แต่เขาไม่กล้าเสี่ยงมั่วซั้ว เขาไม่ใช่พระเอกที่มีเกราะป้องกันเนื้อเรื่องและกลับมาได้เสมอ รอดพ้นจากอันตรายถึงชีวิตเหมือนแมลงสาบฆ่าไม่ตายและก้าวข้ามขีดจำกัดทุกครั้งที่เฉียดตาย

ดังนั้น ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขาไม่เคยเผชิญหน้ากับการต่อสู้เสี่ยงตายจริง ๆ เลยสักครั้ง เขาฝึกฝน ล่าโจรสลัด กลับมา แล้วก็ฝึกฝนอีก ใช้ชีวิตด้วยความระมัดระวังอย่างที่สุด

วิธีที่สองคือการชี้แนะจากปรมาจารย์ แต่ปรมาจารย์แบบนั้นหาตัวจับยาก บางคนสอนให้ใช้ฮาคิได้ในเวลาแค่สองปี ในขณะที่บางคนทำให้คุณเชี่ยวชาญการประยุกต์ใช้ฮาคิเกราะขั้นสูงได้ในพริบตาด้วยการตีแค่สามครั้ง ปูทางสู่การเป็นจักรพรรดิแห่งท้องทะเล

เขาเคยคิดจะไปเสี่ยงดวงที่อีสต์บลูตามหาทหารเรือสวมหมวกสุนัข แต่หลายปีผ่านไป เขาก็ยังไม่ได้ออกจากเวสต์บลู

สุดท้ายเมื่อใกล้วัยสามสิบ เขาก็ยอมทิ้งความทะเยอทะยานและกลับหมู่บ้านมาสร้างครอบครัว

ทางเลือกที่สาม ซึ่งง่ายที่สุด คือการกินผลปีศาจ

ผลปีศาจดี ๆ สักผลสามารถเปลี่ยนคนธรรมดาให้กลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่ในท้องทะเลได้ในพริบตา

ตัวอย่างเช่น ผลสายโรเกียที่แข็งแกร่งมากในช่วงต้น หรือผลโซออนสายเทพในตำนานที่เปล่งประกายที่สุดในช่วงท้าย แค่มีผลปีศาจแบบนี้สักผลก็เพียงพอที่จะทำให้ใครสักคนกลายเป็นยอดฝีมือได้แล้ว

ต่อให้ไม่นับผลสายโรเกียและโซออนสายเทพในตำนาน ถ้าแค่อยากทะลุขีดจำกัดทางร่างกาย ผลสายโซออนธรรมดาก็เกินพอแล้ว

ผลสายโซออนมอบพละกำลังตามแบบฉบับของสัตว์ สมรรถภาพทางร่างกายที่เพิ่มขึ้น และคุณลักษณะของสัตว์ชนิดนั้น ๆ ให้แก่ผู้ใช้

ดังนั้นจึงพูดได้ว่าผลปีศาจดี ๆ สักผลสามารถเปลี่ยนชะตาชีวิตคนได้เลย

ตอนนั้นเขาก็เคยคิดจะตามหาผลปีศาจเหมือนกัน และในฐานะผู้ข้ามมิติ เขารู้แหล่งดี ๆ สามแห่งที่จะหามันได้

ตัวอย่างเช่น ผลโกโร โกโร (ผลสายฟ้า) บนเกาะแห่งท้องฟ้า, ผลอุโอ อุโอ (ผลปลา) สายพันธุ์สัตว์มายา โมเดล มังกรฟ้า (เทียม) และผลโกโร โกโร ที่ถูกประมูลที่หมู่เกาะชาบอนดี

ทว่า เขาไม่แข็งแกร่งพอที่จะไปเกาะแห่งท้องฟ้าและแย่งชิงผลโกโร โกโรได้ ส่วนพังค์ฮาซาร์ดก็ยังเป็นสนามทดลองสำคัญของรัฐบาลโลก คนธรรมดาเข้าถึงไม่ได้

และสำหรับผลโกโร โกโร... เขาไปแล้ว แต่ไม่ได้มันมา

เขาเลยปล่อยมันไปก่อน คิดว่าถ้าไม่มีอะไรดีขึ้น เขาค่อยไปพังค์ฮาซาร์ดแล้วลองไปเก็บผลมังกรฟ้าเทียมดูก็ได้

ที่น่าประหลาดใจคือ ผลปีศาจที่เขาไม่เคยเจอมาตลอดหลายปี จู่ ๆ ก็มาปรากฏอยู่ตรงหน้าหลังจากเขาเกษียณและแต่งงานแล้ว

ตอนที่ผู้ใหญ่บ้านมาร์ตินเอามาให้ เขาคิดว่ามันเป็นผลไม้ธรรมดา

แต่หลังจากนาวาเอกเอ็นจิส่งสารานุกรมผลปีศาจมาให้ เขาถึงรู้ว่ามันคือผลพารามีเซีย ผลไลท์ ไลท์ (ผลแสง)

มิน่าล่ะ ตอนนั้นผู้ใหญ่บ้านมาร์ตินถึงพูดว่า: ทำไมตอนนี้มันไม่เรืองแสงแล้วล่ะ?

มันเหมือนกับที่ผลโมริ โมริ (ผลป่า) เป็นสายโรเกีย แต่ผลโมสะ โมสะ (ผลเจริญงอกงาม) เป็นสายพารามีเซีย ผลพิกะ พิกะ (ผลแสงสว่าง) เป็นสายโรเกีย แต่ผลไลท์ ไลท์ (ผลแสง) แม้จะเกี่ยวกับแสงเหมือนกัน แต่ไม่สามารถเปลี่ยนร่างเป็นสสารได้ และยังเป็นผลสายพารามีเซียอีกด้วย

ผลปีศาจที่สามารถดูดซับแสงเพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้ตัวเอง ตราบใดที่อยู่ในที่ที่มีแสง ผู้ใช้จะไม่เพียงไม่รู้สึกหิวหรือเหนื่อย แต่สภาพร่างกายและอัตราการฟื้นฟูในแสงสว่างยังสูงกว่าปกติหลายเท่า

แน่นอนว่าถ้าไม่มีแสง ผู้ใช้ก็จะกลับสู่สภาพปกติ ดังนั้นในสายตาบางคน มันจึงค่อนข้างไร้ประโยชน์ จืดชืด แต่จะทิ้งก็เสียดาย

เพราะเป็นเรื่องปกติที่ยอดฝีมือจะสู้กันสามวันสามคืน ถ้าตอนเช้าแรงเต็มพิกัดแต่ตอนเย็นหมดแรงข้าวต้ม ก็เหมือนรนหาที่ตาย

แต่สำหรับเอียน ผลปีศาจนี้ค่อนข้างเหมาะกับเขาในบางแง่มุม

เขาลังเลอยู่นานว่าจะกินมันดีไหม เพราะบางทีในอนาคตเขาอาจจะมีตัวเลือกที่ดีกว่า

ท่ามกลางแสงสุดท้ายของดวงอาทิตย์อัสดง กล้ามเนื้อของเขาปูดโป่ง ดูบึกบึนกว่าปกติ เอียนเปล่งแสงจาง ๆ ขณะจ้องมองคุซันตรง ๆ

บางทีแสงสุดท้ายของวันอาจไม่เจิดจ้าเท่าแสงแดดเที่ยงวันอันร้อนแรง แต่ในขณะนี้ เอียนสัมผัสได้ว่าเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง

ในวินาทีนี้ เขาทำสำเร็จในการทะลุขีดจำกัดที่เขาเอื้อมไม่ถึงมาหลายปี

เขารู้ว่าสภาวะนี้จะอยู่ได้ไม่นาน และเขาจะกลับสู่ปกติเมื่อความมืดมาเยือน แต่การได้เข้าถึงสภาวะนี้สักครั้งก็เพียงพอแล้ว ไม่ช้าก็เร็ว เขาจะก้าวข้ามขีดจำกัดและเข้าสู่ระดับนี้ได้อย่างแท้จริง

แน่นอน แม้เขาจะแข็งแกร่งขึ้นในตอนนี้ แต่เขาก็ไม่ได้ลำพองใจ เขาเข้าใจดีว่าการพึ่งพาแค่ผลปีศาจผลเดียวเพื่อเอาชนะพลเรือเอกแห่งกองทัพเรือนั้นเป็นแค่ฝันกลางวัน

พลเรือเอกผ่านการต่อสู้เสี่ยงตายและการต่อสู้สุดโหดมานับครั้งไม่ถ้วน ต่อให้ไม่นับเรื่องฮาคิ ทักษะและประสบการณ์การต่อสู้ของพวกเขาก็เหนือกว่าเขาไปไกลโข

คุซันไม่ใช่พลเรือเอกสายวิชาการนั่งโต๊ะ ใครที่คิดว่าสามพลเรือเอกพึ่งพาแค่ผลปีศาจคือคนโง่

แต่ไม่ว่าจะเอาชนะได้หรือไม่ อย่างน้อยเขาก็ต้องแสดงจุดยืน

เขาจะทำตัวเฉยเมยไม่แยแสต่อหน้าพ่อตาไม่ได้!

ถ้าเขาไม่โดนอัด แล้วใครจะโดน?

ใช่แล้ว เอียนไม่ได้กังวล

ตั้งแต่ต้น เขาคิดว่าการพบกันครั้งนี้ก็เหมือนการมาเจอพ่อตา อย่างแย่ที่สุด เขาก็แค่โดนอัด เดี๋ยวโดนแดดหน่อยก็หายแล้ว

นี่คือเหตุผลที่เขาสตัสินใจกินผลไลท์ ไลท์ในที่สุด

เขาไม่ได้คิดจะพิชิตท้องทะเลอยู่แล้ว แทนที่จะมัวลังเล สู้กินผลไลท์ ไลท์แล้วผลักดันตัวเองให้ก้าวหน้าต่อไปดีกว่า

ทั้งสองเผชิญหน้ากัน คลื่นความเย็นแผ่ปกคลุมภูเขาทั้งลูกที่อยู่ด้านหลัง แต่เมื่อสัมผัสกับแสงจาง ๆ ที่แผ่ออกมาจากตัวเอียน มันก็สลายไปในทันที กลายเป็นหยดน้ำค้าง

เอียนยกขวานขึ้นด้วยมือเดียวชี้ไปที่คุซัน “เข้ามา!”

“ผลไลท์ ไลท์งั้นเหรอ?”

เห็นดังนั้น คุซันรู้ทันทีว่ามันคืออะไร แต่เขาไม่ได้กังวล “ถ้าคิดว่าแค่ผลปีศาจผลเดียวจะทำให้นายฟันซากาซึกิได้ นายคิดผิดแล้ว”

เอียน: “...”

ชัดเลย หมอนี่สืบประวัติเขามาตั้งแต่ต้น แถมยังรู้ด้วยว่าเขาเคยโม้อะไรไว้ด้วยความฮึกเหิมในวัยเยาว์

เผลอ ๆ หมอนี่อาจจะแอบดูตอนเขาหมั้นกับโรบินด้วยซ้ำ

มุมปากเอียนกระตุก

เขาอยากรู้จังว่าหมอนี่จะทำหน้ายังไงตอนเห็นเด็กผู้หญิงที่ตัวเองแอบเลี้ยงมาแต่งงานไป

ตกใจ? งุนงง? ซาบซึ้ง? หรือหดหู่?

“สายตานายนี่มันน่ารำคาญชะมัด!”

ดูเหมือนคุซันจะสังเกตเห็นสายตาแปลก ๆ ของเอียน ริมฝีปากเขาเผยยิ้มเย็นยะเยือก น้ำเสียงยังคงเกียจคร้านขณะพูดว่า “ช่างเถอะ นายกล้าขโมยรูปถ่ายของชั้น”

“...”

เอาอีกแล้ว ใช้รูปถ่ายมาเป็นข้ออ้างอีกแล้ว?

เขาดูเหมือนพ่อที่เห็นลูกสาวหนีตามพวกพังค์หัวทองไป ทำอะไรไม่ถูกและโกรธจัด เลยต้องหาเรื่องด่าไอ้เด็กหัวทองแก้เขิน

แต่ก่อนที่เอียนจะทันพูดอะไร...

“ไอซ์เอจ! (ยุคน้ำแข็ง)”

เสียงเย็นยะเยือกดังขึ้น

ตามมาด้วยคลื่นความเย็นอันน่าสะพรึงกลัว ราวกับจะแช่แข็งภูเขาทั้งลูก แผ่ออกมาจากตัวคุซันและเข้าปกคลุมเอียน ก่อตัวเป็นตาข่ายล้อมรอบเขา ปิดกั้นทุกทางหนี

ในพริบตา โลกทั้งใบดูเหมือนจะจมดิ่งสู่ฤดูหนาว

เอียนถือขวานมือเดียวค้าง: “...”

สัมผัสถึงความหนาวเย็นยะเยือกนั่น มือของเขาแข็งทื่อ

เดี๋ยวสิ เปิดมาด้วยท่าไม้ตายเลยเนี่ยนะ? แล้วจะให้เขาสู้ยังไงไหว?!

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═