บทที่ 32 สหพันธ์, โลกจอมเวท

บทที่ 32 สหพันธ์, โลกจอมเวท

ใจกลางงานเต้นรำ ขุนนางคนสำคัญจากประเทศทั่วโลกและพ่อค้าชั้นยอด ต่างรวมตัวกันเป็นกลุ่มตามความสัมพันธ์ระหว่างแต่ละประเทศ บนใบหน้าบางครั้งเผยรอยยิ้ม บางครั้งหนักอึ้ง ไม่รู้ว่ากำลังถกเรื่องใดกันอยู่

หนุ่มสาวที่ต้องเข้าร่วมการคัดเลือกจอมเวทก็รวมตัวกันเป็นกลุ่มสามห้าคนเช่นกัน แต่บนใบหน้าของคนเหล่านี้มีความเยาว์วัยมากกว่า รวมถึงความอยากรู้อยากเห็นต่อโลกที่ไม่รู้จัก

กรีนตามเอริคมาถึงกลุ่มที่ประกอบด้วยคนหนุ่มสาวกลุ่มหนึ่ง

"จอร์จ พวกเจ้ากำลังคุยอะไรกันอยู่? ข้าแนะนำสหายร่วมทางคนหนึ่งให้พวกเจ้าได้หรือไม่!" เอริคเดินไปข้างคนหนุ่มคนหนึ่ง ตบไหล่เขา แล้วกล่าวกับคนหนุ่มคนนั้นด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

"ท่านผู้ว่าการเอริค คนที่ท่านแนะนำ ข้าย่อมยินดีรู้จักอยู่แล้ว คือท่านที่อยู่ด้านหลังท่านผู้นี้ใช่หรือไม่?" คนหนุ่มที่ถูกเรียกว่าจอร์จไม่ได้โกรธเคืองเพราะถูกเอริคขัดจังหวะการพูด ตรงกันข้าม เขากลับตอบเอริคอย่างเคารพ

"มา กรีน ข้าจะแนะนำให้เจ้ารู้จัก นี่คือบุตรชายคนโตของตระกูลเอมีเรน ตระกูลสมาชิกสภาชั้นยอดแห่งเอลันดาร์ของเรา เอมีเรน จอร์จ"

กรีนมองไปทางจอร์จ เครื่องหน้าคมชัด ผิวขาว สวมชุดทักซิโด กลิ่นอายสุขุมแผ่ออกจากร่างเขา ในดวงตามักมีประกายวาบผ่าน

"สวัสดี! คุณกรีน ชื่อเสียงราชาน้ำหอมของท่าน โด่งดังไปทั่วสหพันธ์มาสโลว์ การได้เป็นสหายร่วมทางกับท่าน ข้ายิ่งปรารถนาอย่างยิ่ง" จอร์จยิ้มแล้วเหยียดมือออกมาหากรีน

"สวัสดี!" ใบหน้ากรีนก็เผยรอยยิ้ม แล้วจับมือกับจอร์จ

เมื่อเห็นการพบกันครั้งแรกของทั้งสองคนไม่เลว เอริคก็ยิ้ม แล้วกล่าวกับจอร์จ

"จอร์จ แนะนำคนอื่น ๆ ให้กรีนรู้จักด้วย พวกเจ้าล้วนต้องเข้าร่วมการคัดเลือก ถึงเวลานั้นยังพอช่วยดูแลกันได้ พวกเจ้าเป็นคนวัยเดียวกัน คงมีเรื่องคุยกันมากกว่า ข้าจะไม่รบกวนแล้ว"

หลังจากเอริคพูดประโยคนี้จบ เขาก็มองกรีนอีกครั้ง พยักหน้าเป็นสัญญาณ แล้วหันกายจากไป

"นี่คือพี่น้องเฟราและเฟีย พวกนางเป็นคนของตระกูลเฟลกซ์ สมาคมการค้าเฟลกซ์อันมีชื่อเสียงก็คือบ้านของพวกนางเป็นผู้เปิด พูดแล้วตระกูลของพวกนางยังมีความร่วมมือกับบ้านน้ำหอมของท่านด้วย สำหรับผู้แข็งแกร่งระดับอัศวินใหญ่อย่างท่าน พวกนางชื่นชมอย่างมาก" จอร์จชี้ไปที่หญิงสองคนในกลุ่ม แล้วแนะนำกับกรีน

"สวัสดีเจ้าค่ะ คุณกรีน! เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้รู้จักท่าน!" สองพี่น้องเฟราและเฟียมีรูปร่างหน้าตาแตกต่างกันน้อยมาก ทั้งคู่มีเส้นผมยาวสีทอง จับคู่กับดวงตาสีฟ้าคราม เพียงแต่เฟราผู้เป็นพี่สาวสูงกว่าเล็กน้อย ส่วนเฟียเหมือนเฟราฉบับย่อ ทั้งสองมีความเข้าขากันสูงมาก ต่างทักทายกรีนพร้อมกัน เมื่อมองกรีน ใบหน้ายังมีสีแดงระเรื่ออยู่เล็กน้อย

"เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้พบกันครั้งแรก คุณหนูเฟรา, คุณหนูเฟีย!" กรีนก็ยิ้ม วางมือไว้ที่หน้าอก แล้วทำพิธีขุนนางแก่ทั้งสองคน สำหรับตระกูลเฟลกซ์ กรีนมีความประทับใจอยู่บ้าง ตระกูลนี้เกี่ยวข้องกับน้ำหอม และตระกูลเฟลกซ์ก็เป็นหนึ่งในตัวแทนจำหน่ายน้ำหอมของกรีน

จอร์จชี้ไปยังคนอีกหลายคนในกลุ่มเล็ก และเริ่มแนะนำให้กรีนรู้จักทีละคน

"ท่านนี้คือโรแลนด์ บุตรชายคนรองของตระกูลบินต์ ตระกูลทหารผู้มีชื่อเสียงโด่งดังในสหพันธ์มาสโลว์" โรแลนด์มีรูปร่างกำยำมาก ผิวถูกแสงแดดเผาจนคล้ำ แค่เห็นก็รู้ว่าเคยผ่านการฝึกอันโหดร้ายมา

"ท่านนี้คือไอโซ บุตรชายคนรองของตระกูลนาโนต์ เป็นตระกูลทหารเช่นกัน" รูปร่างของไอโซใกล้เคียงกับโรแลนด์ มาจากตระกูลทหารเช่นเดียวกัน คาดว่าคงเริ่มฝึกตั้งแต่เนิ่น ๆ เช่นกัน

"ท่านนี้คือเดวิด บุตรชายคนรองของตระกูลเอสฟีล เหมือนกับข้า ตระกูลของเขาก็เป็นหนึ่งในตระกูลสมาชิกของสหพันธ์มาสโลว์" รูปลักษณ์ของเดวิดกลับเหมือนขุนนางคนหนึ่ง ผิวขาวสะอาด เส้นผมดำถูกจัดทรงอย่างเป็นระเบียบ นัยน์ตาสีทอง บวกกับชุดทักซิโดทั้งชุด เข้ากับภาพลักษณ์ของขุนนางเก่าแก่เป็นอย่างมาก

ภายใต้การแนะนำของจอร์จ กรีนจับมือกับคนเหล่านี้

［ชิป สแกนข้อมูลของทุกคน］

［จอร์จ: พลัง: 2.5 ความเร็ว: 2.2, ร่างกาย: 2.7 จิต: 1-2］

［เฟรา: พลัง: 2.1 ความเร็ว: 2.0, ร่างกาย: 2.1 จิต: 1-2］

［เฟีย: พลัง: 2.0 ความเร็ว: 2.0, ร่างกาย: 2.0 จิต: 1-2］

［โรแลนด์: พลัง: 2.7 ความเร็ว: 2.1, ร่างกาย: 2.8 จิต: 1-2］

［ไอโซ: พลัง: 2.6 ความเร็ว: 2.3, ร่างกาย: 2.7 จิต: 1-2］

［เดวิด: พลัง: 2.5 ความเร็ว: 2.3, ร่างกาย: 2.4 จิต: 1-2］

ทั้งหมดเป็นอัศวินฝึกหัด แม้แต่เฟรากับเฟียที่เป็นหญิงสาว ก็ยังบรรลุถึงอัศวินฝึกหัด

"ขอให้พวกเราปรบมือต้อนรับ กรีนเข้าร่วมกลุ่มของเรา" หลังจอร์จแนะนำทุกคนจบ เขาก็กล่าวกับทุกคนอีกครั้ง

เสียงปรบมือดังแปะ ๆ ขึ้น ทุกคนแสดงความยินดีต่อการเข้าร่วมกลุ่มของกรีนอีกครั้ง

"ทุกท่าน เรื่องของข้าพวกท่านคงรู้คร่าว ๆ แล้ว ข้าไม่ค่อยเข้าใจโลกของจอมเวทนัก พอจะเล่าให้ข้าฟังได้หรือไม่?" กรีนเข้าประเด็นตรงไปตรงมา เมื่อรวมตัวเป็นกลุ่มแล้ว ย่อมไม่จำเป็นต้องปิดบังเจตนาของตน

เมื่อได้ยินคำถามของกรีน ใบหน้าคนอื่น ๆ ก็เผยความมึนงง เหมือนรู้เรื่องโลกจอมเวทไม่มากนัก ในบรรดาพวกเขา มีเพียงสีหน้าของจอร์จที่เปลี่ยนไปมา ความลังเลและความสับสนเกาะอยู่บนใบหน้าตลอด สุดท้ายเขาราวกับตัดสินใจบางอย่างได้ จึงชี้ไปยังห้องหนึ่ง ส่งสัญญาณให้ทุกคนไปด้วยกัน

เมื่อเห็นการกระทำของจอร์จ ในใจทุกคนย่อมตื่นเต้นขึ้นอย่างเลี่ยงไม่ได้ และรีบเข้าไปในห้องที่จอร์จชี้อย่างรวดเร็ว หลังจากทุกคนเข้าไปในห้องแล้ว จอร์จสังเกตสถานการณ์ด้านนอกประตูอย่างระมัดระวัง ปิดประตูแล้ว จึงหันกลับมามองทุกคน

"จอร์จ ไม่จำเป็นต้องระวังขนาดนี้กระมัง เรื่องโลกจอมเวท ข่าวคร่าว ๆ บางอย่างพูดออกไปข้างนอกก็ไม่เป็นไรใช่หรือไม่! สิ่งเหล่านี้ทุกคนก็รู้กันหมด บอกกรีนก็ไม่เป็นไรกระมัง?" โรแลนด์ซึ่งมาจากตระกูลทหาร มองจอร์จที่ระมัดระวัง แล้วกล่าวอย่างไม่เข้าใจ

"เจ้าคิดว่าข้าก่อตั้งพันธมิตรนี้เพื่ออะไร? เพื่อให้พวกเราสามารถไปถึงสถาบันอย่างปลอดภัย และกลายเป็นจอมเวทที่แท้จริง พวกเจ้าคงไม่ได้คิดว่าตลอดเส้นทางจะปลอดภัยทั้งหมดกระมัง?"

จอร์จกล่าวกับทุกคนด้วยใบหน้ามืดครึ้ม น้ำเสียงต่ำ เมื่อมองสีหน้าของจอร์จ บรรยากาศในที่นั้นก็ค่อย ๆ เงียบลง

"เริ่มจากเรื่องทั่วไปก่อน สถานที่ที่พวกเราจะไปเรียกว่าชายฝั่งตะวันออก ชายฝั่งตะวันออกถูกสองสหพันธ์ใหญ่ครอบครอง สมาคมจอมเวทขาว และสภาจอมเวทมืด สององค์กรนี้มีแนวคิดแตกต่างกัน"

"วิธีฝึกฝนของจอมเวทขาวค่อนข้างสงบสุข ไม่ต่างจากสถาบันอัศวินของพวกเรามาก แม้จะทำผลงานอะไรไม่ได้ ก็ไม่ตายง่าย ๆ แต่จอมเวทขาวมีความต้องการด้านคุณสมบัติสูงกว่า เข้าสถาบันของพวกเขายากกว่า แต่จอมเวทมืดแตกต่างออกไป พวกเขายกย่องพลังมากกว่า เชื่อว่ามีเพียงสภาพแวดล้อมโหดร้ายเท่านั้นจึงจะฝึกฝนผู้แข็งแกร่งได้ คุณสมบัติเป็นเพียงมาตรฐานหนึ่ง ไม่ได้หมายถึงทั้งหมด ดังนั้นแม้คุณสมบัติต่ำกว่าเล็กน้อย ก็ยังจะถูกองค์กรจอมเวทมืดรับไว้" เมื่อพูดถึงตรงนี้ สีหน้าของจอร์จก็ซีดขาวขึ้น

"หากพวกเจ้าไม่ได้ถูกองค์กรจอมเวทขาวรับไว้ ต้องอย่าเสี่ยงเข้าร่วมองค์กรจอมเวทมืดเด็ดขาด การแข่งขันของจอมเวทมืดโหดร้ายอย่างยิ่ง ง่ายมากที่จะตายบนเส้นทางไปสถาบัน เล่าลือกันว่าองค์กรจอมเวทมืดจงใจสร้างปัญหาบนเรือที่มุ่งหน้าไปสถาบัน เพื่อใช้คัดกรองผู้อ่อนแอ แม้ไปถึงสถาบัน ก็ไม่แน่ว่าจะทนผ่านการแข่งขันอันโหดร้ายได้ จอมเวทที่ออกมาจากองค์กรจอมเวทมืด แทบไม่มีคนใดที่ไม่วิปริต อะไรอย่างการดัดแปลงร่างกาย สามมือ สามเท้า สามหัว ในหมู่จอมเวทมืดเป็นเพียงสภาพที่พบได้บ่อยที่สุด การเล่นกับวิญญาณ ทรมานคนคนหนึ่งชั่วกัปชั่วกัลป์ แทบเป็นวิชาบังคับที่จอมเวทมืดทุกคนทำเป็น"

ใบหน้าอันซีดขาวของจอร์จเป็นหลักฐานหนักแน่นที่สุดให้คำพูดของเขา คนอื่น ๆ ในกลุ่มเล็กก็เพราะคำพูดของจอร์จ สีหน้าจึงยิ่งดูแย่ลงเรื่อย ๆ

การล้มเลิกการเป็นจอมเวท สำหรับพวกเขาแทบเป็นไปไม่ได้ คนเหล่านี้ล้วนแบกรับภารกิจของตระกูล หลังถูกองค์กรใดองค์กรหนึ่งปฏิเสธ คนในตระกูลต้องบังคับให้พวกเขาไปลองกับองค์กรอื่นต่อแน่ ตามมาตรฐานขององค์กรจอมเวทมืด เกรงว่าจะไม่มีใครถูกปฏิเสธ สีเลือดบนใบหน้าของเฟราและเฟียหายไปหมดแล้ว เหลือไว้เพียงความหวาดกลัว

กรีนที่ยืนอยู่ด้านข้าง ฟังคำแนะนำของจอร์จแล้ว ในใจอดรู้สึกโชคดีไม่ได้ แม้เขาจะมั่นใจในตนเองอย่างมาก แต่ก็ไม่อยากไปองค์กรจอมเวทมืดเด็ดขาด หากไม่ระวังถูกใครใช้คำสาปอะไรสักอย่างฆ่าตาย ตายก่อนออกศึก เช่นนั้นคงอนาถมาก ชาติก่อนตนก็เคยผ่านการลอบสังหารมาไม่น้อย ต้องระแวงทั้งวัน กรีนไม่อยากประสบอีก

"ทั่วทั้งชายฝั่งตะวันออกมีองค์กรใหญ่ทั้งหมดหกองค์กร สามจอมเวทขาว สามจอมเวทมืด และยังมีองค์กรใหญ่น้อยอื่น ๆ ที่จะมารับสมัครที่นี่ด้วย วันรับสมัคร วิธีแยกที่ง่ายที่สุดก็คือเครื่องแต่งกาย จอมเวทขาวจะสวมชุดขาว จอมเวทมืดจะสวมชุดดำ"

"สามองค์กรจอมเวทขาวใหญ่ ได้แก่ หอคอยหกวงแหวน, สำนักธรรมชาติ, สถาบันบ้านขาว"

"สามองค์กรจอมเวทมืดใหญ่ ได้แก่ กระท่อมตุ๊กตา, สถาบันเงียบงัน, สำนักวิญญาณ"

"แต่พวกเจ้าก็ต้องระวัง มีองค์กรจอมเวทมืดที่จะจงใจสวมชุดขาว แต่จอมเวทขาวจะไม่สวมชุดดำ"

คำพูดของจอร์จทำให้คนอื่นนอกจากกรีนสีหน้ายิ่งซีดลง เด็กสาวสองคนถึงขั้นแทบทรุดลงกับพื้น ทำไมยังมีองค์กรแบบนี้อีก ถึงกับหลอกพวกเขาอีกชั้นหนึ่ง

ส่วนกรีน สีหน้าไร้อารมณ์มาตลอด ในสายตาทุกคน กรีนที่มีพลังระดับอัศวินใหญ่ ย่อมมีความมั่นใจจริง ๆ แม้ถูกจัดไปองค์กรจอมเวทมืด ด้วยพลังของอัศวินใหญ่ ก็ไม่มีทางเป็นชนชั้นล่างสุดแน่นอน

ทุกคนก็ตั้งสติได้เช่นกัน และรวมสายตามาที่กรีน เหตุใดจอร์จถึงต้องดึงกรีนมาเป็นพวก ก็ไม่ใช่เพราะกรีนเป็นอัศวินใหญ่หรอกหรือ แม้ไม่รู้ว่าอัศวินใหญ่ในหมู่จอมเวทอยู่ระดับใด แต่สำหรับเมล็ดพันธุ์จอมเวทเหล่านี้ที่เพิ่งถูกคัดเลือกขึ้นมา กรีนย่อมเป็นตัวตนระดับสูงสุดแน่นอน

"พี่กรีน ต้องปกป้องพวกเรานะเจ้าคะ!" เฟราและเฟียตั้งสติได้แล้ว เดินเข้ามาข้างกรีนอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ ทั้งสองคนจับมือกรีนคนละข้างและแนบเข้ามา กล่าวกับกรีนด้วยท่าทางน่าสงสารราวบุปผาต้องฝน

"วางใจเถอะ หากถึงตอนนั้นพวกเราอยู่สถาบันเดียวกัน ข้าจะให้การคุ้มครองทุกคนแน่นอน" จอร์จให้ข้อมูลแก่กรีนค่อนข้างมาก หากอยู่ที่เดียวกัน การช่วยพวกเขาสักครั้งย่อมไม่ใช่เรื่องไม่ได้ แน่นอน หากสถานการณ์ฝืนไม่ได้จริง ๆ กรีนก็ช่วยอะไรไม่ได้เช่นกัน

หัวข้อดำเนินมาถึงขั้นนี้ คนในทีมต่างหนักใจ ย่อมไม่มีอารมณ์จะดำเนินงานเต้นรำต่อ กรีนจึงรีบขอตัวลา และกลับไปยังคฤหาสน์ของตน

หลังกลับถึงคฤหาสน์ของตน กรีนก็พุ่งเข้าสู่การทดลอง เขียนสูตรน้ำหอมออกมานับร้อยชนิด เร่งให้เมล็ดดอกเหม็นงอกออกมานับพันเมล็ด (ดอกเหม็นหนึ่งดอกมีช่วงออกดอกหนึ่งปี) ใช้วัสดุทั้งหมดในห้องทดลองจนหมด แล้วทำเป็นน้ำยาชีวิตได้ห้าสิบกว่าขวด กรีนไม่กล้าเดิมพัน โลกจอมเวทไม่ได้สงบสุขอย่างที่จินตนาการ หากตนตายอยู่บนชายฝั่งตะวันออก อย่างน้อยก็ต้องรับประกันการสืบต่อของตระกูลตนที่ท่าเรือเอลันดาร์

กรีนยังเรียกคนสำคัญมารวมกัน และให้พวกนางประกาศข่าวนี้

เฒ่ากรีนนั่งอยู่ที่โต๊ะ มองกรีนเคาะโต๊ะไม่หยุด สุดท้ายเพียงมองกรีนเงียบ ๆ ไม่กล่าวอะไรสักคำ

แอชวิลทั้งสามที่กำลังตั้งครรภ์ ก็ไม่ได้ร้องไห้ตะโกนให้กรีนอย่าจากไป ตรงกันข้าม กลับนั่งอยู่ตรงนั้นเงียบ ๆ แสดงการสนับสนุนของตน

เมื่อเห็นสภาพเช่นนี้ กรีนถึงขั้นลังเลว่าตนควรจากไปหรือไม่ แต่กรีนยืนยันความเชื่อของตนอย่างรวดเร็ว หากตอนนี้ไม่ไป รอจนลูกเกิดแล้ว ตนอยากจากไป เกรงว่าจะยิ่งเป็นไปไม่ได้