บทที่ 5 นักแม่นธนูและการแข่งขันของเหล่าเด็กสาว

บทที่ 5 นักแม่นธนูและการแข่งขันของเหล่าเด็กสาว

กรีนที่นอนไม่พอ ถูกปลุกอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่ใช่เฒ่ากรีนที่เรียกเขาตื่น หากเป็นเสียงตะโกนจากภายนอกที่รบกวนกรีนจากความฝัน

"ฆ่า"

เสียงตะโกนระลอกแล้วระลอกเล่า ผสานกับคำว่า "ฆ่า" ที่ไวต่อความรู้สึกอย่างยิ่ง ทำให้กรีนตื่นเต็มตาจากเตียงทันที มองรอบด้านอย่างระวัง

เฒ่ากรีนตื่นตั้งนานแล้ว เมื่อเห็นกรีนเด้งขึ้นจากเตียง ใบหน้าก็เผยรอยยิ้มบางๆ

"ไม่ได้เกิดสงคราม เป็นทหารของปราสาทกำลังฝึก เจ้าดูได้" เฒ่ากรีนพูดจบ ก็ชี้หน้าต่าง ส่งสัญญาณให้กรีนดู

กรีนเปิดหน้าต่าง โผล่หน้าออกไปมองด้านล่าง สนามฝึกด้านล่างปราสาท มีกองทหารยามขนาดใหญ่กำลังฝึก

หิมะในสนามฝึกถูกกวาดจนสะอาด เผยพื้นสีเหลือง หัวหน้าหมู่ทหารยามคนหนึ่งกำลังนำทหารใต้บังคับบัญชาฝึก

"ฆ่า!" หัวหน้าหมู่ที่นำหน้าตะโกนเสียงดัง พร้อมกับฟันดาบยาวในมือไปข้างหน้าอย่างแรง

"ฆ่า!" ทหารยามคนอื่นๆ ก็เปล่งเสียงตะโกนแบบเดียวกัน ทำท่าฟันแบบเดียวกัน ท่าของทหารเหล่านี้ยังอ่อนอยู่บ้าง ไม่เป็นระเบียบเท่าไร แต่เสียงดังชัดเจน ยังมีพลังอยู่ไม่น้อย

เมื่อได้ยินเสียงตะโกนของทหารยามเหล่านี้ และลมหนาวฤดูหนาวพัดผ่าน ความง่วงที่ยังเหลืออยู่เล็กน้อยของกรีนก็ถูกขับออกจากร่าง

เมื่อเห็นการฝึกของทหารยามเหล่านี้ กรีนรู้สึกเลือดร้อนขึ้นมาบ้าง อยากกระโจนเข้าสู่การฝึกทันที

เฒ่ากรีนเห็นความคิดของกรีนอย่างชัดเจน

"วันนี้อย่าฝึกดาบ ร่างกายของเจ้ายังไม่ฟื้น ลองฝึกยิงธนูก่อนเถอะ" เฒ่ากรีนไม่รู้ความสามารถฟื้นฟูผิดปกติของกรีน จึงจัดการฝึกของกรีนตามมาตรฐานคนธรรมดามาตลอด

［ช่วงเวลาสงบสุขคงอยู่ได้อีกไม่นาน ต้องเร่งความก้าวหน้า］ เมื่อพิจารณาว่าสภาพแวดล้อมอาจเปลี่ยนแปลง กรีนก็ตัดสินใจเรื่องหนึ่ง

กรีนเดินไปข้างเฒ่ากรีน แล้วกระซิบบอกเฒ่ากรีนถึงความสามารถฟื้นตัวที่เหนือคนธรรมดาของตน เมื่อเฒ่ากรีนรู้เรื่องนี้ ดวงตาก็เผยความตกตะลึงที่ยากจะหยุด มองสำรวจร่างของกรีนไม่หยุด และใช้มือคลำไปมาตามร่างของกรีน

หลังเฒ่ากรีนตรวจร่างกายของกรีนเสร็จ ยืนยันว่ากรีนไม่ได้เพราะถูกคุกคามเมื่อคืนจนสภาพจิตใจเปลี่ยนแปลง ต้องการหลอกตนเพื่อเรียนวิชาลมหายใจก่อนเวลา

"กรีน เจ้าไม่เหมือนคนธรรมดาจริงๆ ร่างกายถึงมาตรฐานสมบูรณ์แล้ว แต่แบบนี้ก็ดี เจ้าสามารถเรียนวิชาลมหายใจล่วงหน้าได้ มีหลักประกันมากขึ้นในอนาคต"

เมื่อได้ยินว่าเฒ่ากรีนจะสอนวิชาลมหายใจให้ตนล่วงหน้า ใบหน้ากรีนก็เผยความตื่นเต้นที่อดไม่ได้

"การฝึกวิชาลมหายใจต้องประสานกับท่าพิเศษและจิตใจที่สงบ สองวันนี้เกิดเรื่องมากเกินไป ไม่เหมาะกับเจ้าตอนนี้ ช่วงนี้ฝึกยิงธนูไปก่อน รอเจ้าฟื้นสภาพเกือบพอแล้ว ข้าจะสอนเจ้าเอง"

"ดี เช่นนั้นข้าไปฝึกก่อน" กรีนพยักหน้าแสดงว่าตนรู้แล้ว รีบไปห้องข้างๆ เพื่อล้างหน้า เตรียมฝึกวันนี้ สาวใช้ของปราสาทเตรียมอุปกรณ์ล้างหน้าไว้ให้เรียบร้อยแล้ว

หลังล้างหน้าอย่างรวดเร็ว เฒ่ากรีนพากรีนไปยังสนามฝึก

กรีนจะไม่ฝึกตามทหารยาม การฝึกของทหารยามส่วนใหญ่หยาบเกินไป จะทิ้งบาดเจ็บเรื้อรัง ไม่เหมาะกับกรีน

กรีนจะฝึกกับเหล่าขุนนางของปราสาท ลูกๆ ของบารอนโคลว์ และคนหนุ่มสาวที่ถูกคัดเลือกออกมาว่ามีศักยภาพ

กรีนตามเฒ่ากรีนไปตามบันไดวนของปราสาท มุ่งหน้าไปยังสนามฝึกของปราสาท กรีนตื่นค่อนข้างสายแล้ว สาวใช้ในปราสาทเดินไปมา เตรียมของใช้ยามเช้าให้ลูกหลานขุนนางในปราสาท

"อรุณสวัสดิ์เจ้าค่ะ ท่านเฒ่ากรีน ท่านกรีน!" สาวใช้ทุกคนเมื่อเห็นทั้งสอง จะหยุดงานในมือ แล้วทักทายอย่างเคารพ

สาวใช้ในปราสาทเหล่านั้นล้วนผ่านการคัดเลือกของพ่อบ้านบาร์เซล หน้าตาสะอาดสะอ้าน นิสัยก็อ่อนโยนรู้ความมาก ไม่มีบ่าวชั่วร้ายเอาแต่ใจ

เฒ่ากรีนกับกรีนก็พยักหน้าตอบ ส่งสัญญาณให้อีกฝ่ายทำงานของตนต่อ

กรีนกับเฒ่ากรีนเดินออกจากอาคารพักแขกอย่างรวดเร็ว เฒ่ากรีนหาหัวหน้าหมู่ทหารยามคนหนึ่ง ให้เขาพากรีนไปสนามฝึก ส่วนตนหันไปหารถม้าของตน เตรียมไปยังที่พักในคลัง เพื่อขนของบางอย่างมา

"กรีน เจ้าตามหัวหน้าหมู่ท่านนี้ เขาจะพาเจ้าไปสนามฝึก"

เมื่อเห็นด้านหลังเฒ่ากรีนที่จากไปยังมีทหารยามของปราสาทสองคนตามอยู่ กรีนก็ยืนยันว่าความปลอดภัยของเฒ่ากรีนมีหลักประกัน ความกังวลในใจก็วางลง

หันกลับไปมองหัวหน้าหมู่ที่เฒ่ากรีนแนะนำ ยังเป็นคนคุ้นหน้า ก็คือคาลันต์เมื่อคืน

คาลันต์สวมเสื้อสีเทาขาวและกางเกงสีเทาดำ ใบหน้ามีความกร้านโลกของชายวัยกลางคน แต่คาลันต์รูปร่างกำยำมาก ร่างแข็งแรง เพียงมองก็รู้ว่าคนคนนี้ไม่ควรหาเรื่อง

"รบกวนท่านแล้ว คาลันต์"

"ไม่ต้องเกรงใจขนาดนี้ขอรับ คุณชายกรีน" ด้วยฐานะพิเศษของเฒ่ากรีนในดินแดนบารอน กรีนก็นับเป็นขุนนางที่มองไม่เห็นคนหนึ่ง จะมีบางคนเรียกกรีนว่าคุณชายกรีน

เมื่อได้ยินคาลันต์เรียกเช่นนี้ กรีนก็ไม่ได้แก้ เพราะแก้ไปก็ไร้ประโยชน์ ในยุคที่คล้ายยุคกลางนี้ ชนชั้นบนล่างแบ่งชัดเกินไป หากแก้คำพูดอีกฝ่ายมากเกินไป กลับจะทำให้อีกฝ่ายลำบากใจ

ภายใต้การนำทางของคาลันต์ กรีนมาถึงลานกลางปราสาท ทั้งปราสาทมีรูปทรงวงกลม ส่วนตรงกลางคือพื้นที่กิจกรรมที่ใหญ่ที่สุด มีเด็กหนุ่มเด็กสาวจำนวนมากกำลังฝึกอยู่ที่นี่

แสงอาทิตย์ส่องลงบนพื้น ยังไม่ถึงเที่ยงวัน พื้นที่ส่วนใหญ่ยังร่มเย็น แต่หิมะที่นี่หายไปหมดแล้ว ถูกกวาดสะอาดมาก ทั้งสนามฝึกเป็นรูปวงกลม ด้านนอกยังมีลู่วิ่ง เด็กหนุ่มเด็กสาวบางส่วนกำลังวิ่งออกกำลังบนนั้น

กลางสนามวางอุปกรณ์จำนวนมาก เด็กหนุ่มสาวบางคนที่อายุใกล้เคียงกรีนกำลังฝึกอยู่ในลาน ส่วนใหญ่ใช้ดาบไม้ฝึกวิชาดาบ ส่วนน้อยถือธนูไม้แบบเดียวกัน ฝึกยิงใส่เป้าห่างไปหลายสิบเมตร ในที่นั้นไม่มีผู้สั่งการฝึกโดยเฉพาะ

คาลันต์เห็นความสงสัยของกรีน จึงอธิบายกับกรีน "เดิมทีผู้ฝึกสอนคือหัวหน้าหน่วยยามออส แต่เรื่องเมื่อคืนเจ้าก็รู้ การฝึกวันนี้ทุกคนจึงจัดการกันเอง"

"อย่างนี้เอง" กรีนแสดงว่าเข้าใจ "ถ้าอย่างนั้นข้าก็ฝึกเอง เฒ่ากรีนจัดภารกิจฝึกให้ข้าแล้ว"

"เฒ่ากรีนเป็นผู้กลับมาจากสนามรบ ประสบการณ์ย่อมมากกว่าพวกเรามาก ท่านฝึกตามการจัดการของเขาก็พอ" คาลันต์แสดงความเคารพต่อเฒ่ากรีน ไม่รบกวนการฝึกของกรีน

กรีนก้าวเท้าไปยังเขตยิงธนูของสนามฝึก กรีนที่จู่ๆ ปรากฏในสนามฝึก ได้รับความสนใจจากทุกคนในที่นั้นทันที

สนามฝึกแห่งนี้เป็นสนามเฉพาะสำหรับลูกหลานขุนนางและเด็กหนุ่มพรสวรรค์ที่ถูกคัดเลือก การเปลี่ยนแปลงคนมีน้อยมาก เมื่อมีคนใหม่ปรากฏขึ้นในตอนนี้ ย่อมดึงความสนใจของทุกคน

กรีนไม่ได้อาศัยอยู่ในปราสาท ไม่ได้หมายความว่าคนในปราสาทที่รู้จักกรีนจะน้อย ความจริงการมีอยู่ของเฒ่ากรีนทำให้ชื่อเสียงของกรีนไม่มีทางต่ำเกินไป ระดับของคนที่รู้จักเขาก็ย่อมเป็นลูกหลานระดับสูงของปราสาท

ก่อนกรีนทะลุมิติมา กรีนจะมาร่วมงานเลี้ยงที่ปราสาทเป็นระยะ

แต่ช่วงก่อนหน้า กรีนเพราะนิสัยเปลี่ยนหลังวิญญาณหลอมรวม จึงยุ่งกับการฝึกของตนเองเป็นหลัก ไม่เคยมาปราสาทเลย ทุกเรื่องให้เฒ่ากรีนจัดการ

เมื่อเหล่าเด็กหนุ่มเด็กสาวในสนามเห็นกรีนปรากฏ ต่างเผยสีหน้าประหลาดใจ เรื่องที่กรีนรับการฝึกจากเฒ่ากรีนเป็นการส่วนตัว เป็นเรื่องที่ทุกคนรู้ดี แม้คนในสนามจะเป็นลูกหลานขุนนาง ก็ยังเผยสายตาอิจฉา

ไม่ใช่ว่าลูกหลานขุนนางทุกคนจะได้เรียนวิชาลมหายใจ ต้องผ่านการทดสอบเข้มงวดก่อน จึงจะเรียนวิชาลมหายใจได้ ลูกหลานขุนนางที่ไม่มีคุณสมบัติเหล่านั้น จุดจบสุดท้ายคือแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ กลายเป็นเครื่องสังเวยทางการเมือง

กรีนแตกต่าง แทบจะร้อยเปอร์เซ็นต์สามารถสืบทอดวิชาลมหายใจหนึ่งวิชาได้ แม้กรีนจะไม่สามารถกลายเป็นอัศวินทางการได้สำเร็จ แต่การเป็นอัศวินฝึกหัดไม่มีปัญหาใดๆ กรีนที่มีวิชาลมหายใจ ยังคงรักษาฐานะพิเศษในดินแดนของบารอนได้

"พี่กรีน ตั้งแต่วันนี้พี่ก็จะฝึกกับพวกเราด้วยหรือเจ้าคะ?" เสียงอ่อนเยาว์หวานใสดังถามกรีนกะทันหัน กรีนมองตามต้นเสียงไป

［แอชวิลนี่เอง］

กรีนนึกถึงความทรงจำในสมองทันที แอชวิลเป็นบุตรสาวคนที่ 3 ของบารอน เพราะอายุน้อยกว่ากรีนหนึ่งปี บวกกับความเคารพของบารอนต่อเฒ่ากรีน จึงเรียกกรีนว่าพี่ แอชวิลแม้เป็นบุตรสาวของบารอน แต่มารดาเป็นเพียงสามัญชน เพียงเพราะรูปลักษณ์ถูกบารอนต้องตา ดังนั้นฐานะของแอชวิลจึงไม่สูงนัก ในปราสาทไม่ได้รับความสำคัญ

แม้มีเสื้อผ้าอาหารไม่ขาด และยังมีเงินจำนวนหนึ่งใช้จ่ายทุกเดือน แต่หลังแอชวิลโตเป็นผู้ใหญ่ สุดท้ายจะต้องถูกใช้แต่งงานทางการเมือง แต่งออกไปยังขุนนางอื่น ส่วนสุดท้ายจะได้รับชีวิตที่ดีหรือไม่ ก็ขึ้นกับโชคแล้ว

สายมารดาของแอชวิลไม่ได้แข็งแกร่ง หลังแต่งไป ทุกอย่างต้องดูท่าทีฝ่ายชาย ไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจด้วยตนเองใดๆ

"ไม่ได้เจอกันนาน แอชวิล" กรีนยิ้มกล่าว กรีนมีความสัมพันธ์ไม่เลวกับทุกคนในปราสาท อีกทั้งแอชวิลก็ค่อนข้างงดงาม ร่างเดิมย่อมยินดีสนิทสนมมาก เพราะอย่างไรร่างเดิมก็เป็นเด็กหนุ่มวัยสิบเจ็ดสิบแปดที่เลือดร้อน

"ได้ยินว่าพี่ฝึกไม่หยุด กำลังจะสืบทอดวิชาลมหายใจของเฒ่ากรีนแล้วใช่ไหมเจ้าคะ?" แอชวิลถามอย่างเป็นฝ่ายเริ่ม แววตาเต็มไปด้วยความอิจฉา

เสียงของแอชวิลค่อนข้างอ่อนเยาว์ ตัดกันชัดกับรูปร่างของนาง รูปลักษณ์ใบหน้าอ่อนเยาว์แต่ทรวดทรงอวบเต็ม อกอิ่มกับเอวเรียวบาง ทำให้กรีนอดหยุดสายตาบนตัวนางไม่ได้ แต่กรีนปรับตัวเร็วมาก ไม่ให้คนรอบข้างเห็นความผิดปกติใด นอกจากแอชวิลที่จับตาดูกรีนตลอดเวลา แต่แอชวิลไม่ได้เปลี่ยนท่าทีเพราะสายตาของกรีน กลับยืดอกขึ้น แสดงรูปร่างของตน

"ใช่ เฒ่ากรีนจะถ่ายทอดวิชาลมหายใจให้ข้าเร็วๆ นี้ ตอนนี้ข้ากำลังฝึกช่วงสุดท้าย" กรีนไม่ได้คิดจะปิดบัง หลังเฒ่ากรีนถ่ายทอดวิชาลมหายใจ ร่างกายของกรีนจะเปลี่ยนแปลงพลิกฟ้าพลิกดิน ปริมาณอาหารก็จะเพิ่มขึ้นมาก ซ่อนเอาไว้ไม่ได้เลย

"ถ้าอย่างนั้น พี่กรีน หลังเรียนวิชาลมหายใจแล้ว ช่วยแสดงความอัศจรรย์ของวิชาลมหายใจให้พวกเราดูได้ไหมเจ้าคะ พวกเรายังอายุไม่พอ ยังต้องใช้เวลาเติบโตอีกช่วงหนึ่ง" แอชวิลเดินมาข้างกรีนอย่างเป็นฝ่ายเริ่ม จับมือกรีนเหมือนออดอ้อน ขอร้องกรีน

กรีนชะงักไปทันที เขาคิดไม่ถึงว่าแอชวิลจะเป็นฝ่ายรุกขนาดนี้ การกระทำแบบนี้เป็นสิ่งที่ทำกับผู้ชายวัยนี้ได้ตามใจจริงหรือ?

เขาดึงมือที่แอชวิลจับกลับมาเงียบๆ ปรับสภาพจิตใจ กดเลือดลมที่พุ่งขึ้น แล้วกล่าวทีละคำ

"เรื่องนี้ไม่มีปัญหา รอข้าเรียนวิชาลมหายใจได้ ถึงตอนนั้นจะต้องแสดงให้เจ้าดูแน่นอน" ถือว่าตอบแอชวิล

กรีนรีบสาวเท้าเดินไปยังเขตยิงธนู หยิบธนูคันหนึ่งขึ้นมา เริ่มระบายพลังใส่เป้า ต้องรู้ว่าในชาติที่แล้ว กรีนก็เป็นคนโสดคนหนึ่ง จะทนแรงกระตุ้นแบบนี้ได้อย่างไร หากไม่ระบายพลังเสียหน่อย เกรงว่าจะควบคุมครึ่งล่างของตนไม่ได้

［ชิป เปิดระบบช่วยเหลือท่วงท่า］ กรีนท่องในใจ

ภาพฉายสีน้ำเงินปรากฏในสายตาของกรีน ตามคำชี้แนะของชิป กรีนเริ่มปรับท่ายิงธนูของตนไม่หยุด สำหรับการยิงธนู ความสามารถของชิปในชั่วขณะนี้แสดงออกอย่างเต็มที่ ล็อกหัวบวกเล็งอัตโนมัติ เปิดโกงตรงๆ

［ยกธนูขึ้นสามองศา จะยิงโดนกลางเป้า］

"ฟิ้ว" ลูกธนูพุ่งออกไป ปักกลางเป้าอย่างตรงๆ เด็กหนุ่มเด็กสาวคนอื่นๆ ในสนามที่จับตาดูกรีน ต่างแอบมองกรีน ส่งสายตาตกตะลึงมา

"ว้าว พี่กรีน ยิงแม่นมากเลยเจ้าค่ะ ข้ามาส่งลูกธนูให้พี่นะเจ้าคะ" แอชวิลเข้ามาใกล้อีกครั้ง ยืนข้างกรีน ใช้สองมือส่งลูกธนูให้กรีน เมื่อเห็นแอชวิลที่เป็นฝ่ายเข้ามา บวกกับความสัมพันธ์ก่อนหน้าที่ดี กรีนก็ไม่สะดวกปฏิเสธ ทำได้เพียงปล่อยให้นางยืนอยู่ด้านข้าง

เมื่อเห็นกรีนไม่ปฏิเสธ แอชวิลอดยืดอกไม่ได้ ใช้สายตาเต็มไปด้วยการคุกคามกวาดมองเด็กสาวคนอื่นๆ รอบหนึ่ง เผยท่าทีประกาศสิทธิ์

พฤติกรรมของแอชวิลทำให้เด็กสาวคนอื่นบางคนไม่พอใจทันที กรีนถูกเรียกว่าเป็นหนึ่งในสามว่าที่สามีทองคำแห่งดินแดนบารอนโคลว์ เด็กสาวนับไม่ถ้วนในดินแดนบารอนโคลว์อยากแต่งกับกรีน ตอนนี้การกระทำของแอชวิลย่อมก่อความไม่พอใจ

อีกทั้งเมื่อเทียบกับอีกสองคน กรีนเข้าถึงง่ายกว่า กระทั่งเพียงได้รับการยอมรับจากเฒ่ากรีน ก็อาจแต่งกับกรีนได้โดยตรง แน่นอนว่ายังมีเด็กสาวบางส่วนไม่สนใจกรีน เป้าหมายของพวกนางคืออีกสองคน

อีกสองคนคือโคลว์คาเอินและออคัต โคลว์คาเอินเป็นบุตรชายคนโตของบารอนโคลว์ ตั้งแต่เล็กถูกบารอนใช้พลังชีวิตหล่อเลี้ยง สามารถเริ่มฝึกวิชาลมหายใจได้ล่วงหน้า ตอนนี้ใกล้จะทะลวงเป็นอัศวินฝึกหัดแล้ว หากไม่เกิดเหตุไม่คาดฝัน การทะลวงเป็นอัศวินและสืบทอดทั้งดินแดนบารอนก็เป็นเรื่องแน่นอน

ส่วนออคัต คือบุตรชายคนโตของหัวหน้าหน่วยยามออส บิดาของเขา ออส เป็นหนึ่งในอัศวินเพียงสองคนของทั้งดินแดนบารอนในปัจจุบัน แต่ออสทะลวงเป็นอัศวินค่อนข้างช้า ไม่มีพลังชีวิตส่วนเกินหล่อเลี้ยงออคัต ออคัตจึงทำได้เพียงเหมือนลูกหลานขุนนางธรรมดา รอโตเป็นผู้ใหญ่จึงเริ่มฝึก เพราะออคัตเกิดหลังหัวหน้าหน่วยยามออสทะลวงเป็นอัศวิน ร่างกายจึงแข็งแรงโดยกำเนิด เหนือกว่าคนวัยเดียวกันมาก โอกาสทะลวงเป็นอัศวินสูงมาก

ส่วนคนสุดท้ายก็คือกรีนของเรา เมื่อเทียบกับทั้งสอง กรีนไม่มีข้อได้เปรียบใด ข้อดีเพียงอย่างเดียวคือสามารถสืบทอดวิชาลมหายใจได้ร้อยเปอร์เซ็นต์

สำหรับลูกหลานขุนนางที่มีฐานะค่อนข้างสูง ย่อมไล่ตามโคลว์คาเอินและออคัต ส่วนลูกหลานขุนนางฐานะต่ำกว่า จึงวางสายตาไว้ที่กรีน กรีนไม่มีภาระใดๆ หลังโตขึ้นต้องมีชีวิตมั่งคั่งแน่นอน สำหรับลูกหลานขุนนางที่ไม่มีคุณสมบัติไล่ตามอำนาจ กรีนคือทางเลือกดีที่สุด อีกทั้งหากกรีนโชคดีพอ สามารถทะลวงกลายเป็นอัศวิน ฐานะในดินแดนบารอนก็จะเปลี่ยนพลิกฟ้าพลิกดินยิ่งกว่าเดิม

เด็กหนุ่มเด็กสาวมากมายในสนามล้วนได้ยินบทสนทนาระหว่างแอชวิลกับกรีน ข่าวที่กรีนกำลังจะเรียนวิชาลมหายใจ ย่อมปิดบังทุกคนไม่ได้ แต่คนมากกว่าก็ตอบสนองเร็ว กรีนอายุยังขาดหนึ่งปี ด้วยท่าทีของเฒ่ากรีนต่อกรีน ไม่มีทางให้กรีนเสี่ยงเรียนวิชาลมหายใจก่อนเวลาเด็ดขาด นั่นหมายความว่าในสายตาเฒ่ากรีน ตอนนี้ร่างกายของกรีนถึงมาตรฐานแล้ว สามารถเริ่มเรียนได้ล่วงหน้า

เมื่อวิเคราะห์ผลนี้ออกมา แม้เหล่าลูกหลานขุนนางในที่นั้นจะมีฐานะสูง ก็อดวางสายตาไว้บนตัวกรีนไม่ได้ การสามารถเรียนวิชาลมหายใจล่วงหน้า พิสูจน์ว่าโอกาสทะลวงสูงกว่าคนธรรมดามาก เช่นนั้นก็ไม่อาจใช้ท่าทีก่อนหน้าปฏิบัติต่อกรีนอีก

เหล่าเด็กสาวมองแอชวิลที่เอาใจอยู่ข้างกรีนอย่างเต็มที่ ต่างเผยสายตาอิจฉาริษยาคับแค้น

［น่าโมโห ลงมือช้าไป ถูกแอชวิลชิงก่อนแล้ว］ เมื่อมองอกอิ่มของแอชวิลอีกครั้ง เด็กสาวบางคนในสนามก็อดรู้สึกพ่ายแพ้ไม่ได้ ตอบสนองไม่เร็วเท่าอีกฝ่าย เงื่อนไขก็ยังสู้ไม่ได้

กรีนเข้าสู่สภาวะฝึก ตั้งใจฝึกอย่างใจเดียว ไม่สนใจคนอื่นที่มีความคิดหลากหลายรอบด้าน จิตใจทั้งหมดยิ่งจมอยู่ในสภาวะฝึก

"ฟิ้ว... ฟิ้ว... ฟิ้ว"

เสียงลูกธนูกรีดผ่านอากาศดังมาไม่หยุด หากบอกว่าช่วงแรก กรีนยังเกิดท่าทางไม่ได้มาตรฐานบ้าง เมื่อเวลาผ่านไป ภายใต้ความช่วยเหลือของชิป อัตราความแม่นของกรีนก็ยิ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ เป้าสามอันในสนามฝึกถูกลูกธนูที่กรีนยิงออกไปปักเต็มแล้ว

ความแม่นที่แทบจะน่าตกใจของกรีน และความเร็วในการเติบโตที่สูงมาก เรียกได้ว่าเป็นนักแม่นธนูอย่างแท้จริง

แอชวิลที่ยืนอยู่ด้านข้างคอยเติมลูกธนูใส่ซองให้กรีน แสงในดวงตาก็สว่างขึ้นเรื่อยๆ สายตาที่มองกรีนเต็มไปด้วยเสน่ห์ยั่วยวน หากไม่ใช่ในที่สาธารณะ ไม่แน่อาจพุ่งเข้ามากอดโดยตรงแล้ว

แอชวิลมองสภาวะจริงจังตอนกรีนฝึก อดจมเข้าไปไม่ได้ ชั่วขณะหนึ่งถึงกับลืมเติมลูกธนู

กรีนที่จมอยู่กับการฝึกยื่นมือขวาไปหยิบซองธนู พบว่าซองว่างเปล่า ตอนนี้จึงได้สติกลับมา กรีนมองแอชวิลข้างๆ ย่อมพบความผิดปกติของอีกฝ่าย ใบหน้าแดงเรื่อของแอชวิลและเสน่ห์ในดวงตา มองอย่างไรก็ไม่เหมือนกำลังคิดเรื่องสุจริต

แอชวิลก็พบสายตาที่กรีนมองมา รีบลนลานนำลูกธนูในมือใส่ลงในซองธนูของกรีน กรีนก็ฝึกต่อเงียบๆ

หลังยิงลูกธนูดอกที่ 100 เสร็จ กรีนก็หยุดการฝึก ชิปเตือนแล้วว่าหากฝึกต่ออาจทำให้กล้ามเนื้อเสียหาย สำหรับกรีนที่ตอนนี้ต้องฟื้นฟูสภาพเพื่อเรียนวิชาลมหายใจ กลับเป็นอันตราย

กรีนกวาดตามองสนามฝึก คนที่เดิมอยู่ในสนามฝึกแทบออกไปหมดแล้ว

นอกจากกรีนกับแอชวิล ก็มีเด็กหนุ่มเด็กสาวสองสามคนที่ยังฝึกอยู่

เมื่อเห็นกรีนหยุดยิงธนู แอชวิลที่ช่วยอยู่ข้างๆ มาครึ่งวันก็หาโอกาสได้ในที่สุด

"พี่กรีน ฝึกมาตั้งนาน ต้องหิวแล้วแน่ๆ ไปกินอาหารกับข้าเถอะเจ้าค่ะ" แอชวิลกล่าวด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยความปรารถนา

กรีนไม่ได้ปฏิเสธ เหตุผลหลักคือทั้งปราสาทมีสถานที่กินอาหารได้อยู่สามแห่งเท่านั้น งานเลี้ยงครอบครัวของบารอน ตอนนี้กรีนยังไม่มีคุณสมบัติ เฒ่ากรีนอาจมี ส่วนที่กินอาหารของทหารยาม อาหารไม่ดี สถานที่กินอาหารของลูกหลานขุนนางเหล่านี้เหมาะกับกรีนที่สุด

เมื่อเห็นกรีนไม่ปฏิเสธ แอชวิลก็จับมือกรีนอย่างตื่นเต้น เดินไปยังห้องอาหารขุนนาง

เด็กสาวสองคนที่เดิมยังอยู่ในสนาม จู่ๆ ก็เดินขึ้นหน้า มาขวางหน้ากรีนกับแอชวิล

"พี่กรีน ไม่ได้เจอกันนาน ไปกินอาหารกับพวกเราได้ไหมเจ้าคะ?" มองเด็กสาวสองคนที่จู่ๆ ปรากฏ กรีนรีบค้นข้อมูลของพวกนางออกมา

"ไลลา, มีอา พอดีข้ากับแอชวิลกำลังจะไปกินอาหารด้วยกัน ในเมื่อพวกเจ้าก็อยากไป งั้นทุกคนไปด้วยกันเถอะ"

ไลลากับมีอาก็เป็นลูกหลานขุนนางในปราสาทเช่นกัน ในบรรดาพวกนาง ไลลาเป็นบุตรสาวคนที่ 4 ของบารอนโคลว์ สถานการณ์ของไลลาไม่ต่างจากแอชวิล ส่วนมีอาต่ำกว่าเล็กน้อย มีอาเป็นญาติห่างๆ ของบารอนโคลว์ หลังครอบครัวตกต่ำจึงมาพึ่งบารอนโคลว์ ในปราสาท มารดาของมีอายังเป็นหัวหน้าสาวใช้ รับผิดชอบสั่งงานสาวใช้คนอื่น แม้มีอำนาจอยู่บ้าง แต่สุดท้ายก็เป็นเพียงคนรับใช้ จุดจบของมีอา คาดว่าคือแต่งกับหัวหน้าหมู่หนุ่มคนใดคนหนึ่งในปราสาท หรือบุคลากรที่มีศักยภาพ

รูปร่างของไลลาก็โดดเด่นเช่นกัน แต่เมื่อเทียบกับแอชวิล ใบหน้าของไลลาดูเป็นผู้ใหญ่มากกว่า กลิ่นอายสาวพี่ใหญ่พุ่งเข้ามา บวกกับเสียงที่ยังอ่อนวัยเล็กน้อย ทำให้กรีนรู้สึกถึงความตัดกันอย่างรุนแรง

รูปร่างของมีอาเมื่อเทียบกับทั้งสองก็ด้อยกว่ามาก อาจเพราะโภชนาการไม่เพียงพอ หน้าอกจึงพัฒนาไม่ดีนัก ท่าทีในสนามก็สงวนมาก มีความรู้สึกทำอะไรไม่ถูกเล็กน้อย ให้ความรู้สึกอยากทะนุถนอม แต่กรีนก็ไม่ได้ถูกภาพลักษณ์หลอกได้ การที่สามารถเลือกมาขวางแอชวิลร่วมกับไลลา เด็กสาวคนนี้เกรงว่าไม่ได้ใสซื่ออย่างที่ภายนอกแสดง

เมื่อแอชวิลเห็นไลลากับมีอามาขวางทาง สีหน้าก็หม่นลง แต่แอชวิลยังอยากแสดงตัวให้ดีต่อหน้ากรีน

"ในเมื่อพี่กรีนตกลง ทุกคนก็ไปด้วยกันเถอะเจ้าค่ะ" แอชวิลยังคงรักษารอยยิ้มหวาน กล่าวกับกรีน

การเดินทางสองคนเดิม กลายเป็นกลุ่มสี่คน รอบตัวกรีน บรรยากาศเริ่มละเอียดอ่อนขึ้น