บทที่ 13 - วิ่งหนีสุดชีวิตอาศัยภูมิประเทศ ฝุ่นผลึกไอสังหารพุ่งพล่านรอดตัวชั่วคราว

บทที่ 13 - วิ่งหนีสุดชีวิตอาศัยภูมิประเทศ ฝุ่นผลึกไอสังหารพุ่งพล่านรอดตัวชั่วคราว

โดนจับได้แล้ว!

แถมยังถูกกองทัพเถี่ยยาทุกคนในถ้ำจับความเคลื่อนไหวได้พร้อมกันหมด!

วินาทีนั้น เฉินเหวินรู้สึกราวกับถูกเข็มน้ำแข็งนับไม่ถ้วนทิ่มแทงเข้าใส่ร่าง

ไอสังหารอันรุนแรงไม่ได้เพียงแค่ลอยฟุ้งในอากาศอีกต่อไป แต่มันถาโถมเข้าใส่เขาราวกับเกลียวคลื่นที่มีตัวตน

พกพากลิ่นคาวเลือดและกลิ่นยาสมุนไพรที่ชวนให้หายใจไม่ออก หมายจะกลืนกินเขาให้สิ้นซาก

【คำเตือน! เผชิญหน้ากับการล็อกเป้าหมายด้วย "ไอสังหาร" ขั้นรุนแรง! แรงกดดันทางจิตใจพุ่งสูง! ประสิทธิภาพการฟื้นฟูพละกำลังลดลง 80%! แนะนำให้ถอนตัวทันที!】

【สถานะผิดปกติ: "การกัดกร่อนจากไอสังหารขั้นรุนแรง" (ทับซ้อน)! พละกำลังลดลงอย่างต่อเนื่อง ความเร็วในการตอบสนองลดลงเล็กน้อย ระดับความยากในการทนทานด้วยพลังใจเพิ่มขึ้น!】

คำเตือนจากระบบดังขึ้นประหนึ่งสัญญาณเตือนภัย สัญลักษณ์สถานะแง่ลบสีแดงบนหน้าต่างระบบกะพริบถี่รัว

หัวใจของเฉินเหวินเต้นแรงจนแทบจะกระดอนออกจากลำคอ กล้ามเนื้อทั่วร่างหดเกร็งถึงขีดสุดในพริบตา

เขาถึงขั้นมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่า ผู้คุมที่อยู่ใกล้เขาที่สุดสองสามคน ได้ชักดาบโค้งที่เอวออกมาอย่างเงียบเชียบแล้ว

ใบดาบที่ฝังผลึกเรืองแสงสีฟ้าสะท้อนแสงอัปมงคลภายใต้แสงอันสลัว

ไกลออกไป ทหารยามสองคนที่เฝ้าปากถ้ำปิดตายก็ปรับเปลี่ยนท่าทีเช่นกัน

มือข้างหนึ่งกุมอาวุธที่เอว ส่วนอีกข้างเอื้อมไปด้านหลัง

——ตรงนั้นดูเหมือนจะมีอุปกรณ์คล้ายหน้าไม้แขวนอยู่!

ขืนรับมือตรงๆ มีหวังจบไม่สวยแน่!

ตาย!

ตายสถานเดียว!

กระบวนการคิดระดับสี่เท่าทำงานอย่างบ้าคลั่งในเสี้ยววินาทีนี้ สัญชาตญาณเอาชีวิตรอดเอาชนะความหวาดผวาชั่วขณะ

เขาแทบจะอาศัยปฏิกิริยาตอบสนองที่ฝังลึกถึงกระดูกซึ่งฝึกฝนมาตั้งแต่สมัยเป็นทหารแตกทัพ

ร่างกายขยับไปก่อนที่สมองจะสั่งการเสียอีก

——เขาตีลังกาหลบไปทางด้านข้างค่อนไปทางข้างหลังอย่างแรง!

ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!

แทบจะในจังหวะเดียวกับที่เขาพุ่งตัวหนีออกจากจุดเดิม

ลูกหน้าไม้สั้นๆ ที่มีขนนกเรืองแสงสีฟ้าติดอยู่ตรงหางหลายดอก ก็พุ่งมาปักฉึกเข้าตรงจุดที่เขาซ่อนตัวอยู่ในเงามืดเมื่อครู่อย่างแม่นยำ

หัวลูกศรฝังลึกเข้าไปในเนื้อหิน ส่งเสียงดังกึกกักชวนให้เสียวฟัน

หากเขาช้าไปแม้แต่เสี้ยววินาที ป่านนี้เขาคงโดนยิงพรุนเป็นรังผึ้งไปแล้ว!

"ศัตรูบุก!"

เสียงคำรามต่ำแหบพร่า ฟังดูไม่เหมือนเสียงมนุษย์

ในที่สุดก็หลุดออกมาจากปากของทหารเถี่ยยาที่ดูเหมือนจะเป็นนายทหาร ทำลายความเงียบงันในโถงถ้ำลง

ราวกับมีใครไปกดปุ่มสวิตช์

ทหารเถี่ยยาทั้งหมดก็เริ่มเคลื่อนไหวในพริบตา!

ท่วงท่าของพวกมันพร้อมเพรียงกัน เงียบเชียบแต่ทรงประสิทธิภาพ

แบ่งคนห้าหกนายพุ่งตรงมายังปากอุโมงค์ที่เฉินเหวินอยู่

ส่วนคนที่เหลือก็รีบตีวงแคบเข้ามา

เพิ่มการควบคุมตัวเชลย และเสริมกำลังป้องกันให้ทหารยามที่เฝ้าปากถ้ำนั้น

เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุการณ์ล่อเสือออกจากถ้ำ

ทหารหลายนายที่พุ่งเข้ามานั้นมีความเร็วสูงมาก ฝีเท้าหนักแน่นทว่าดูลึกลับ

แฝงไว้ด้วยความสอดคล้องอย่างไม่น่าเชื่อ เสียงแผ่นเกราะเหล็กกระทบกันดังกังวานไปทั่วถ้ำ

ผสมผสานกับไอสังหารที่ชวนให้อึดอัด ดุจดั่งบทเพลงส่งวิญญาณจากขุมนรก

เฉินเหวินหนังหัวชาหนึบ ไม่มีเวลาให้คิดอะไรทั้งนั้น ทันทีที่ยันตัวลุกขึ้นได้

เขาก็รวบรวมพละกำลังและความเร็วทั้งสี่เท่าไปที่ขาสองข้างจนหมดสิ้น

แล้ววิ่งหนีสุดชีวิตกลับไปทางอุโมงค์ที่เพิ่งเดินมาโดยไม่เหลียวหลัง!

เสียงฝีเท้า เสียงเหล็กกระทบกัน และไอสังหารเย็นยะเยือกที่ใกล้เข้ามาทุกทีกำลังไล่ตามหลังมาติดๆ

【วิ่งเต็มกำลังอย่างต่อเนื่อง พละกำลังถูกเผาผลาญอย่างรวดเร็ว! พละกำลังปัจจุบัน: 71%...69%...】

【ผลกระทบจาก "การกัดกร่อนจากไอสังหารขั้นรุนแรง" การฟื้นฟูพละกำลังแทบจะหยุดนิ่ง!】

อุโมงค์ไม่ได้กว้างขวางนัก อย่างมากก็เดินสวนกันได้แค่สองคน

นี่ช่วยจำกัดการตีวงล้อมของฝ่ายตามล่าได้ระดับหนึ่ง แต่ความเร็วในการประชิดตัวของพวกมันกลับเหนือความคาดหมายของเฉินเหวินไปมาก!

ทหารเถี่ยยาพวกนี้เคลื่อนที่ในเหมืองที่มีสภาพภูมิประเทศซับซ้อนได้คล่องแคล่วราวกับเดินบนพื้นราบ!

จะวิ่งเป็นเส้นตรงไม่ได้!

พวกมันเป็นทหารที่ถูกฝึกมาอย่างดี แถมยังมีหน้าไม้ด้วย!

เฉินเหวินนึกขึ้นได้ว่า ระหว่างทางในอุโมงค์มีทางแยกอยู่หลายสาย!

แม้จะไม่รู้ว่ามันเชื่อมไปที่ไหน แต่นี่เป็นทางรอดเดียวในตอนนี้!

เขากัดฟันกรอด เร่งความเร็วขึ้นจนถึงขีดสุด เสียงลมพัดอื้ออึงอยู่ข้างหู

เสียงฝีเท้าเบื้องหลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนแทบจะได้ยินเสียง "กริ๊กๆ" ของแผ่นเกราะเหล็กที่กระทบกันอย่างเป็นจังหวะ

ในเสี้ยววินาทีที่ทหารนายหนึ่งไล่กวดเข้ามาจนเกือบถึงระยะโจมตี และกำลังจะตวัดดาบฟันลงที่หลังคอของเขา

เฉินเหวินก็หักเลี้ยวอย่างกะทันหัน มุดเข้าไปในทางแยกแคบๆ ที่ลาดชันลงไปด้านล่าง!

"ปัง!"

ทหารเถี่ยยาที่เบรกไม่ทันพุ่งชนเข้ากับผนังหินตรงปากทางแยกอย่างจัง จนเกิดเสียงดังสนั่น

แต่เฉินเหวินยังไม่ทันได้ดีใจ ก็ได้ยินเสียงคำสั่งอันเย็นชาจากนายทหารตามหลังมา

"แยกย้ายกันตามล่า! ฆ่าทิ้งให้หมด!"

อย่างน้อยก็มีทหารสองนายหักเลี้ยวตามเขาเข้ามาในทางแยกนี้ติดๆ!

ทางแยกนี้แคบและมืดกว่าอุโมงค์หลักมาก แถมยังมีความลาดชันสูง พื้นก็ลื่น

เฉินเหวินทำได้แค่วิ่งสะเปะสะปะลงไป

อาศัยสมดุลและการตอบสนองระดับสี่เท่าล้วนๆ ถึงได้ไม่หกล้มหัวคะมำ

【ค้นพบเศษผลึกเรืองแสงสีฟ้า (ปริมาณเล็กน้อย) สนามพลังงานยังคงรบกวนอย่างต่อเนื่อง แต้มความขยัน (WP) +ศูนย์จุดหนึ่ง... +ศูนย์จุดหนึ่ง...】

ระบบยังคงทำหน้าที่บันทึกรายได้ WP อันน้อยนิดอย่างขยันขันแข็ง แต่ตอนนี้เฉินเหวินจะเอาเวลาที่ไหนไปสนใจเรื่องนี้

เขาสังเกตเห็นว่ายิ่งลงไปลึกเท่าไหร่

กลิ่นยาสมุนไพรรสขมกับกลิ่นเลือดในอากาศก็ยิ่งเข้มข้นขึ้น

ถึงขนาดกลบกลิ่นเหม็นอับไปจนหมด

บนผนังหินสองข้างทางก็มีเศษผลึกเปล่งแสงสีฟ้าจางๆ ให้เห็นประปราย

หรือว่าทางแยกนี้ก็เชื่อมไปที่จุดขุดแร่อีกจุดหนึ่ง?

ทหารที่ตามหลังมายังคงกัดไม่ปล่อย

เสียงฝีเท้าของพวกมันสะท้อนก้องอยู่ในอุโมงค์แคบๆ ราวกับเสียงกลองมรณะ

ขืนวิ่งต่อไปแบบนี้ไม่ใช่เรื่องดีแน่ พละกำลังลดลงเร็วมาก ไม่ช้าก็เร็วต้องโดนตามทันแน่!

ต้องหาวิธีสลัดพวกมันให้หลุด!

เฉินเหวินวิ่งหน้าตั้ง พลางสอดส่องสายตามองสภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างรวดเร็ว

สายตาระดับสี่เท่าภายใต้แสงไฟสลัว พยายามดักจับภูมิประเทศที่พอจะใช้ประโยชน์ได้

เบื้องหน้าปรากฏมุมเลี้ยวที่กว้างขึ้นมาหน่อย

บนพื้นเหมือนจะมีเศษหินเศษแร่กับเครื่องมือพังๆ ที่ถูกทิ้งไว้เกลื่อนกลาด

คิดออกแล้ว!

ประกายความอำมหิตวูบผ่านแววตาเฉินเหวิน ในจังหวะที่วิ่งผ่านหัวมุมนั้นเอง

เขาเอื้อมมือไปคว้าก้อนหินที่ยื่นออกมาจากผนังอย่างแรง

อาศัยแรงเหวี่ยงจากพละกำลังสี่เท่า ดึงตัวเองให้เปลี่ยนทิศทางอย่างกะทันหัน

พร้อมกับตวัดเท้าขวาเตะเข้าใส่กองเศษแร่และพลั่วเก่าๆ บนพื้นอย่างแรง!

โครมมมม——!

เศษหินและเครื่องมือพังๆ ถูกเขาเตะปลิวกลับไปทางด้านหลังอุโมงค์ กลายเป็นเครื่องกีดขวางขวางทางไว้ชั่วคราว

ทหารเถี่ยยาที่วิ่งนำหน้าสุดคาดไม่ถึงว่าจะเจอไม้นี้

เท้าสะดุดเข้ากับเศษหินที่กระจัดกระจาย

ร่างเสียหลักเซถลา ความเร็วตกลงไปชั่วขณะ

ตอนนี้แหละ!

เฉินเหวินไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาหมุนตัวกลับ แล้วขว้างกระบองไม้ในมือออกไปสุดแรงเกิดราวกับพุ่งหอก!

พละกำลังสี่เท่าส่งให้กระบองไม้ธรรมดาๆ ท่อนนี้มีความเร็วที่น่าทึ่ง

มันพุ่งแหวกลมส่งเสียงหวีดหวิว ตรงดิ่งเข้าใส่ใบหน้าของทหารนายนั้น!

ทหารผู้นั้นตอบสนองไวมาก รีบยกแขนที่สวมปลอกแขนเหล็กขึ้นมาป้องกัน

ปัง!

กระบองไม้กระแทกเข้ากับเกราะเหล็ก แตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ ในพริบตา

แต่แรงปะทะมหาศาลก็ทำให้แขนของทหารนายนั้นสั่นสะท้าน

ร่างกระเด็นถอยหลังไปนิดหน่อย ยิ่งทำให้ทางเดินแคบๆ ถูกขวางหนักขึ้นไปอีก

ทหารคนที่สองที่ตามมาจึงถูกขวางเอาไว้ด้านหลังชั่วคราว

สิ่งที่เฉินเหวินต้องการก็คือจังหวะชะงักเพียงชั่วครู่นี้นี่แหละ!

เขาไม่สนว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร หันหลังวิ่งหนีลงไปด้านล่างอย่างบ้าคลั่งต่อทันที

【สร้างเครื่องกีดขวางสำเร็จ ชะลอความเร็วของผู้ตามล่า แต้มความขยัน (WP) +สิบห้า!】

【โจมตีด้วยการขว้างปา (อาวุธชั่วคราว) เข้าเป้าหมาย แต้มความขยัน (WP) +ห้า!】

ข้อความแจ้งเตือนจากระบบแวบขึ้นมา แต่ WP เพียงน้อยนิดนี้ก็ไม่ได้ช่วยคลี่คลายวิกฤติได้เลย

วิ่งลงไปอีกหลายสิบเมตร ทางลาดชันเริ่มปรับตัวราบเรียบขึ้น

แถมยังมีเสียงน้ำไหลแว่วมาให้ได้ยิน พร้อมกับความชื้นที่เพิ่มมากขึ้น

หรือว่าจะมีแม่น้ำใต้ดิน?

เฉินเหวินเพิ่งจะมีความหวังจุดประกายขึ้นในใจ

แต่จู่ๆ ก็รู้สึกว่าพื้นใต้เท้ามันกลวงโบ๋!

"แย่แล้ว!"

พื้นที่เขาเหยียบลงไปเกิดถล่มลงมาเสียอย่างนั้น!

ตรงนั้นเหมือนจะเป็นหลุมเหมืองตื้นๆ ที่ถูกทิ้งร้าง

ด้านบนแค่มีเศษหินกับดินกลบไว้ลวกๆ

มันรับน้ำหนักคนทั้งคนไม่ไหวหรอก!

ความรู้สึกไร้น้ำหนักจู่โจมเข้ามา ร่างของเฉินเหวินร่วงหล่นลงไปเบื้องล่าง!

ใจเขาดิ่งวูบ คราวนี้จบเห่แน่!

ตึง! ซ่า——!

เขาร่วงกระแทกก้นหลุมอย่างแรง โชคดีที่หลุมไม่ลึกนัก

แค่เมตรกว่าๆ แถมก้นหลุมยังเป็นโคลนเหลวและมีน้ำขังอยู่

แต่แรงกระแทกมหาศาลก็ยังทำเอาอวัยวะภายในปั่นป่วนไปหมด หน้ามืดตาลายไปชั่วขณะ

【ได้รับบาดเจ็บจากการตกจากที่สูง! พละกำลัง -12%! พละกำลังปัจจุบัน: 54%!】

【สถานะผิดปกติ: "บาดเจ็บจากการล้มเล็กน้อย" (ความเร็วในการเคลื่อนที่ลดลงเล็กน้อย)!】

ก้นหลุมอบอวลไปด้วยกลิ่นไอสังหารที่รุนแรงมาก ยิ่งกว่าด้านบนตั้งหลายเท่า!

ดูเหมือนที่นี่จะมีเศษซากแร่ผลึกสีฟ้าป่นละเอียดที่เหลือทิ้งจากการขุดถูกกองทิ้งไว้จำนวนมาก ปะปนอยู่กับน้ำโคลน

"อั้ก..."

เฉินเหวินพยายามฝืนตะเกียกตะกายลุกขึ้น แต่ขาที่บาดเจ็บจากการล้มและกลิ่นไอสังหารที่รุนแรงทำให้เขารู้สึกอ่อนเปลี้ยและวิงเวียน

ในตอนนั้นเอง

เสียงฝีเท้าของพวกตามล่าที่ค่อยๆ ใกล้เข้ามาอย่างระมัดระวังก็ดังมาจากปลายอุโมงค์!

พวกมันคงได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวทางนี้แล้ว!

ทางตัน!

ทางตันของจริง!

เฉินเหวินพิงผนังหลุมที่เย็นเฉียบและเต็มไปด้วยผงแร่สีฟ้า ในใจบังเกิดความรู้สึกสิ้นหวัง

พละกำลังหายไปเกินครึ่ง บาดเจ็บจากการล้ม แถมยังโดนไอสังหารกัดกร่อนอย่างหนัก

ด้านบนยังมีทหารตามล่าที่สวมเกราะเต็มยศและมีไอสังหารแผ่ซ่านอยู่อีกสองนาย...

หรือเขาจะต้องมาตายที่นี่?

ท่านแม่กับน้องสาวยังหาไม่พบเลย...

ไม่! ตายไม่ได้!

ความรู้สึกไม่ยินยอมอย่างรุนแรงปะทุขึ้นมาจากก้นบึ้งของจิตใจ!

เขายังหาครอบครัวไม่พบ ยังไม่ได้ยุติยุคกลียุคที่กลืนกินผู้คนเช่นนี้เลย!

เขาจะมาล้มลงในที่แบบนี้ได้อย่างไร!

"ลุกขึ้นสิ! เฉินเหวิน! ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้!"

เขาตะโกนก้องอย่างบ้าคลั่งอยู่ในใจ!

ความมุ่งมั่นระดับสี่เท่าในวินาทีนี้เอาชนะความเจ็บปวดทางกายและการกัดกร่อนของไอสังหารไปได้!

เขากดมือลงบนผนังหลุมที่เป็นโคลนอย่างแรง

หมายจะยันตัวลุกขึ้น

จังหวะนั้นเอง

บังเอิญว่าฝ่ามือของเขาไปกดทับเข้ากับ

แร่ผลึกเรืองแสงสีฟ้าขนาดใหญ่กว่าชิ้นอื่นที่ฝังตัวอยู่บนผนังหลุมพอดี

ความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นกะทันหัน!

แร่ผลึกก้อนนั้นส่องแสงสีฟ้าจางๆ ขึ้นมาแวบหนึ่งอย่างรวดเร็ว

เฉินเหวินรู้สึกเจ็บแปลบที่ฝ่ามือ ราวกับถูกอะไรบางอย่างทิ่มแทง

ตามมาติดๆ

พลังงานที่บริสุทธิ์และเย็นยะเยือกยิ่งกว่าไอสังหารรอบๆ

แถมยังแฝงความบ้าคลั่งเอาไว้นิดๆ

ก็พุ่งปรี่ไปตามท่อนแขน ทะลักเข้าสู่ร่างกายเขาอย่างจัง!

【คำเตือน! ตรวจพบการสัมผัสโดยตรงกับ "แร่ผลึกพลังลี้ลับ" บริสุทธิ์สูง! พลังงานรังสีแทรกซึมเข้าสู่ร่างกาย!】

【"ระบบวัวม้า" ถูกรบกวนอย่างรุนแรง! กำลังวิเคราะห์ส่วนประกอบของพลังงาน...】

【สถานะผิดปกติ "การกัดกร่อนจากไอสังหาร" เกิดการกลายพันธุ์ที่ไม่รู้จัก! ???】

หน้าต่างระบบเต็มไปด้วยตัวอักษรยึกยือและเครื่องหมายคำถามในพริบตา!

เฉินเหวินครางในลำคอ เขารู้สึกเพียงว่ามีพลังงานที่ทั้งเย็นยะเยือกและร้อนรุ่มบ้าคลั่งกำลังพุ่งพล่านไปทั่วร่าง

มันแทบจะฉีกร่างเขาเป็นชิ้นๆ!

ความเจ็บปวดแสนสาหัสทำเอาเขาเกือบจะหมดสติไป

แต่ในขณะเดียวกัน

ความรู้สึกประหลาดสุดขีดก็พลุ่งพล่านขึ้นมาเช่นกัน

เขาเหมือนกับว่า...

สามารถ "รับรู้" ถึงไอสังหารที่ลอยฟุ้งอยู่รอบตัวได้อย่างชัดเจนขึ้น?

พวกมันไม่ใช่แค่แรงกดดันที่มองไม่เห็นอีกต่อไป!

แต่กลายเป็นเหมือน... กระแสอากาศเย็นยะเยือกที่ "จับต้องได้"

และกระทั่ง... สามารถ "ชักนำ" ได้?

ตรงปากอุโมงค์ ทหารกองทัพเถี่ยยาสองคนได้เดินเข้ามาประชิดแล้ว

พวกมันมองลงมาจากหน้ากากเหล็กอันเย็นชา จ้องมองเฉินเหวินที่ดิ้นรนอยู่ก้นหลุม พลางค่อยๆ เงื้อดาบโค้งในมือขึ้น

ในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตายนั้นเอง ——

เฉินเหวินแทบจะทำไปตามสัญชาตญาณ เขารวบรวมพลังงานเย็นยะเยือกและบ้าคลั่งที่พุ่งพล่านอยู่ในร่าง

ผสมผสานเข้ากับสัญชาตญาณการเอาชีวิตรอดอันแรงกล้า แล้ว "ผลัก" ออกไปยังเศษแร่ผงป่นละเอียดที่กองอยู่ก้นหลุมอย่างแรง!

"ไสหัวไป!"

เขาส่งเสียงคำรามต่ำอย่างอัดอั้น!

หึ่ง——!

น้ำโคลนก้นหลุมที่ปะปนไปด้วยผงแร่สีฟ้าเหมือนจะสั่นสะเทือนเบาๆ

วินาทีต่อมา

คลื่น "ไอสังหาร" สีฟ้าอ่อนที่เข้มข้นกว่าปกติจนแทบมองเห็นด้วยตาเปล่า

ราวกับถูกพลังที่มองไม่เห็นปั่นป่วน มันก็ระเบิดตัวพวยพุ่งขึ้นมาจากก้นหลุมอย่างรุนแรง

ลุกลามปกคลุมไปทั่วหลุมแร่และพื้นที่บริเวณปากอุโมงค์ชั้นบนอย่างรวดเร็วราวกับระเบิดควัน!

ทหารเถี่ยยาสองนายที่กำลังจะกระโดดลงมาในหลุมโดนเข้าไปเต็มๆ

เจอไอสังหารที่เข้มข้นขึ้นหลายเท่าตัวสาดซัดเข้าใส่หน้า!

การเคลื่อนไหวของพวกมันหยุดชะงักไปทันที!

ต่อให้พวกมันจะเป็นร่างกายที่ผ่านการสัมผัสแร่ผลึกพลังลี้ลับและถูกดัดแปลงด้วยยามาเป็นเวลานานก็ตาม

แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับไอสังหารเข้มข้นสูงที่ปะทะเข้ามาในเวลาสั้นๆ แบบนี้ ก็ดูเหมือนจะเกิดอาการต่อต้านและชะงักงันไปเหมือนกัน

ศีรษะภายใต้หน้ากากเหล็กของพวกมันส่ายไปมาเล็กน้อย แขนที่เงื้อขึ้นมาก็ค้างเติ่งอยู่กลางอากาศ

สายตาอันเย็นชาเหมือนจะเหม่อลอยไปชั่วขณะหนึ่ง

นี่แหละจังหวะนี้!

แม้จะไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เฉินเหวินไม่มีทางปล่อยโอกาสทองที่สวรรค์ประทานมาให้หลุดมือไปแน่นอน!

เขาฝืนทนความเจ็บปวดทางกายและความปั่นป่วนของพลังงานในร่าง

รีดเร้นเรี่ยวแรงหยดสุดท้าย ตะเกียกตะกายปีนขึ้นมาจากหลุมเหมือง

ไม่สนใจทหารสองนายที่กำลังถูกไอสังหารหนาเตอะบดบังวิสัยทัศน์ชั่วคราวเลยแม้แต่น้อย

วิ่งกระเผลกหนีหัวซุกหัวซุนเข้าไปในอุโมงค์ส่วนลึก มุ่งหน้าไปตามเสียงน้ำไหลอย่างบ้าคลั่ง!

เบื้องหลังเขา ไอสังหารสีฟ้าอันหนาทึบค่อยๆ พวยพุ่ง บดบังทุกสิ่งทุกอย่างไว้ชั่วคราว

【สร้างสภาพแวดล้อมไอสังหารความเข้มข้นสูงสำเร็จ กีดขวางผู้ตามล่า แต้มความขยัน (WP) +สามสิบ!】

【หลุดพ้นจากเขตอันตรายฉุกเฉินสำเร็จ แต้มความขยัน (WP) +ยี่สิบ!】

【แต้ม WP คงเหลือปัจจุบัน: ค่อนข้างต่ำ】

【คำเตือน! ภายในร่างกายมีพลังงานรังสีตกค้าง กำลังรบกวนระบบและกลไกของร่างกายอย่างต่อเนื่อง โปรดจัดการโดยด่วน!】

เฉินเหวินไม่สนคำเตือนของระบบ ตอนนี้ในหัวเขามีเพียงความคิดเดียว!

หนี! ไปให้ไกลจากพวกผู้ล่าพวกนั้น!

หาที่ซ่อนตัวให้ได้!

ขอเพียงแค่หนีพ้นจากผู้ล่าพวกนี้ได้ เขาก็จะมีเวลามากพอที่จะรับมือกับพวกมัน!

ถึงยังไงเขาก็มีความสามารถเหนือกว่าสี่เท่านะ ต้องคิดหาวิธีแก้ปัญหาได้แน่!

เสียงน้ำไหลดังขึ้นเรื่อยๆ ที่สุดปลายอุโมงค์เบื้องหน้า

พอมองเห็นแสงสว่างรำไร และเค้าโครงของแม่น้ำใต้ดินลางๆ...

(จบแล้ว)