บทที่ 21 เพลซิโอซอร์ตัวที่สอง

เสียงแจ้งเตือนอันเย็นยะเยือกของระบบทำให้หัวใจของเฉินหยวนต้องกลับไปแขวนอยู่บนเส้นด้ายอีกครั้ง

"ไม่ส่งผลกระทบงั้นเหรอ หมายความว่ายังไง แล้วมันไม่ส่งผลกระทบต่อสิ่งมีชีวิตประเภทไหนกันแน่" เขา รีบเอ่ยถามย้ำอยู่ภายในใจอย่างร้อนรน

[ติ๊ง การจำลองสัญญาณคลื่นไฟฟ้าชีวภาพที่เป็นมิตร จะส่งผลหลักๆ ต่อสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญาค่อนข้างสูง สามารถรับรู้ถึงกระแสพลังงานที่ผันผวนได้ และไม่ได้อยู่ในสภาวะออกล่าอาหารอย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด]

[สำหรับสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญาต่ำต้อย ดำรงชีวิตด้วยการพึ่งพาสัญชาตญาณในการออกล่าปลาเป็นหลัก หรือกำลังตกอยู่ในสภาวะหิวโหยขั้นสุดยอด รวมถึงสัตว์นักล่าที่กำลังอยู่ในอาการคลั่ง ผลลัพธ์ที่ได้จะเบาบางมาก หรือบางทีอาจจะไปกระตุ้นสัญชาตญาณในการโจมตีของมันให้รุนแรงขึ้นเนื่องจากคุณสมบัติของพลังงานบนตัวของมันด้วยซ้ำไป]

หัวใจของเฉินหยวนดิ่งวูบลงไปทันที ในเวลานี้เขารู้จักเพียงแค่ฟังก์ชันนี้ของระบบเท่านั้น ซึ่งถือเป็นสิ่งคอยคุ้มครองความปลอดภัยให้แก่เขาได้ในระดับหนึ่ง ทว่าหากในอนาคตเขาต้องไปเผชิญหน้าเข้ากับสัตว์นักล่าที่กำลังหิวโหย หรือมีนิสัยดุร้ายมาตั้งแต่กำเนิด เครื่องรางคุ้มครองภัยชิ้นนี้ก็อาจจะหมดฤทธิ์ได้เช่นกัน

ทว่าในระหว่างที่เขากำลังใช้ความคิดทบทวนเรื่องเหล่านี้อยู่ บริเวณส่วนลึกของถ้ำใต้ดินอันมืดมิด ก็มีเสียงร้องคำรามที่เหมือนกันกับเสียงของเพลซิโอซอร์ตรงหน้าดังสะท้อนแว่วมา เพียงแต่เสียงในรอบนี้ฟังดูเหมือนจะอยู่ห่างไกลออกไปหน่อยเท่านั้นเอง

"โฮก"

เพลซิโอซอร์ที่อยู่ตรงหน้าเขาก็ส่งเสียงร้องรับคำตอบกลับไปอีกครั้ง ในรอบนี้เป็นการส่งเสียงคำรามสั้นๆ ทว่าทรงพลังเป็นอย่างยิ่ง

"โฮก"

เมื่อมองดูผืนน้ำอันดำมืดและปากถ้ำที่อยู่ห่างไกลออกไป เฉินหยวนก็กลืนน้ำลายอึกใหญ่ด้วยความตื่นเต้น

"เชี่ยเอ๊ย ไม่ได้มีแค่ตัวเดียวจริงๆ ด้วย"

"สตรีมเมอร์ตกอยู่ในขั้นวิกฤตแล้ว"

"สตรีมเมอร์รีบหนีเร็ว เกิดตัวที่กำลังจะโผล่มาดันคิดจะโจมตีแกขึ้นมาจะทำยังไงวะ"

เฉินชิงเฉวียนเองก็รีบพิมพ์ข้อความส่งเข้ามาด้วยความร้อนรนใจอีกครั้ง "เฉินหยวน ต้องระมัดระวังให้ดีนะ คำแนะนำของผมคือให้คุณรีบกลับเข้าไปซ่อนตัวในถ้ำหินเล็กๆ เมื่อครู่นี้ก่อนจะดีกว่า เกิดเพลซิโอซอร์อีกตัวมันมีสัญชาตญาณในการโจมตีคุณขึ้นมา มันจะอันตรายมากเลยนะ"

เฉินหยวนกวาดสายตามองดูข้อมูลแนะนำของเพลซิโอซอร์ภายในหัว ในนั้นมีระบุไว้ว่าพวกมันมีความต้องการในการโจมตีสิ่งมีชีวิตบนบกต่ำเตี้ยเรี่ยดินมาก ทว่าถึงจะเป็นแบบนั้นในใจของเขาก็ยังคงรู้สึกไม่ค่อยมั่นใจอยู่ดี

ถ้ำบนภูเขาและระบบคือที่พึ่งพิงเพียงหนึ่งเดียวของเขา เขาเริ่มขยับร่างกาย ตั้งใจจะขยับเข้าไปใกล้ตำแหน่งถ้ำหินเล็กๆ สักหน่อย หากค้นพบสิ่งผิดปกติจริงๆ ตัวเขาเองจะได้รีบวิ่งหนีเข้าไปซ่อนตัวด้านในได้ทันท่วงที

ทว่าคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าเพียงแค่เขาเริ่มขยับร่างกาย เพลซิโอซอร์ตรงหน้าก็หันขวับมามองดูเขาในวินาทีแรกทันที จากนั้นก็ก้มหัวลงต่ำแล้วใช้ดั้งจมูกดุนดันร่างกายของเฉินหยวนเบาๆ สองสามทีคล้ายกับพฤติกรรมของสุนัขไม่มีผิด

ถึงแม้จะรู้ดีว่ามันไม่ได้มีเจตนาร้ายต่อตัวเขา ทว่าการกระทำนี้ก็ทำเอาเฉินหยวนหลั่งเหงื่อเย็นๆ ออกมาท่วมตัวอยู่ดี

เมื่อเห็นมันอ้าปากพ่นเสียง "ฟู่ ฟู่" ออกมาตรงหน้า เฉินหยวนก็รู้สึกขนหัวลุกซู่ไปทั้งตัวทันที

ความหมายที่มันต้องการจะแสดงออกมารวมถึงเจตนาของมัน คาดว่าน่าจะไม่ยอมปล่อยให้เขาเดินจากไปไหนแน่นอน

เฉินหยวนทำได้เพียงปักหลักรออยู่กับที่อย่างจนใจ เขาตัดสินใจที่จะลองเชื่อใจระบบดูสักรอบ และยินดีที่จะเลือกเชื่อใจเจ้าเพลซิโอซอร์ตัวนี้ด้วยเช่นกัน

"ทำไมสตรีมเมอร์ยังไม่รีบวิ่งหนีอีกวะ"

"กำลังปักหลักรอเป็นอาหารกับแกล้มเหล้าหรือไงฟะ"

"ขนาดคนเรายังมีทั้งคนดีและคนเลว นับประสาอะไรกับสิ่งมีชีวิตจำพวกสัตว์ล่ะ สตรีมเมอร์ผมขอแนะนำให้รีบชิ่งหนีก่อนจะดีกว่า เกิดมันเกิดเหตุการณ์เหนือความคาดหมายอะไรขึ้นมาละก็"

"พวกแกโง่หรือมองไม่ออกกันแน่ เพลซิโอซอร์ตัวนี้เห็นชัดๆ ว่ามันไม่ต้องการจะปล่อยให้สตรีมเมอร์เดินจากไปต่างหากเล่า"

"เชี่ยเอ๊ย คงไม่ใช่ว่าเพลซิโอซอร์ตัวนี้มองสตรีมเมอร์เป็นอาหารมื้อดึกของเพลซิโอซอร์อีกตัวหรอกนะ ที่มันปักหลักรั้งตัวสตรีมเมอร์ไว้ก็เพื่อเก็บไว้เป็นอาหารให้เพลซิโอซอร์อีกตัวที่กำลังเดินทางมาหรือเปล่าเนี่ย"

เมื่อเฉินหยวนมองดูคอมเมนต์ ใบหน้าของเขาก็พลันดำมืดลงไปในพริบตาทันที เจ้าพวกเพื่อนๆ ในห้องไลฟ์สดกลุ่มนี้ไม่มีใครคิดถึงสถานการณ์ของเขาในแง่ดีเลยสักคนเดียว

เขาจึงเอ่ยปากพูดขึ้นมาว่า "ทุกคนวางใจได้ครับ ผมรู้สึกว่าหากประเมินจากพฤติกรรมของเพลซิโอซอร์ตัวนี้แล้ว สำหรับมนุษย์เราพวกมันน่าจะไม่ได้มีสัญชาตญาณในการโจมตีมากมายอะไรขนาดนั้นหรอกครับ เหมือนกับในตอนแรกนั่นแหละ มันแค่รู้สึกอยากรู้อยากเห็นในตัวผมเท่านั้นเอง ไม่ได้มีความคิดที่จะโจมตีผมเลยสักนิดเดียวครับ"

"ยิ่งไปกว่านั้นหากประเมินจากมุมมองด้านสติปัญญา สติปัญญาของพวกมันไม่ได้ต่ำต้อยแน่นอน การที่มีเพลซิโอซอร์ตัวนี้ปักหลักอยู่ตรงนี้ ต่อให้เพลซิโอซอร์อีกตัวจะปรากฏตัวขึ้นมา มันก็ไม่น่าจะโจมตีผมหรอกครับ สตรีมเมอร์คนนี้คือมิตรแท้ของเหล่าสิ่งมีชีวิตจำพวกสัตว์นะ ครับ ผมมีความมั่นใจว่าจะไม่ได้รับอันตรายแน่นอนครับ"

"สุดยอดไปเลย เดี๋ยวถ้าโดนมันฮุบกลืนลงท้องไปในคำเดียวคงได้กลายเป็นเรื่องโจ๊กแน่ๆ"

"เพลซิโอซอร์บอกว่า มิตรสหายงั้นเหรอ ไม่ไม่ไม่ นี่มันของขบเคี้ยวเคี้ยวกรุบกรอบต่างหากเล่า"

เฉินชิงเฉวียน "เฉินหยวน คำแนะนำของผมคือให้คุณกลับเข้าไปในถ้ำหินก่อนจะดีกว่า ต่อให้ไม่ได้ซ่อนตัวด้านใน อย่างน้อยก็ปักหลักสังเกตการณ์อยู่ตรงปากถ้ำก็ยังดี เกิดอีกฝ่ายมีความคิดที่จะโจมตีคุณขึ้นมาจริงๆ คุณจะได้สามารถตอบสนองและป้องกันตัวเองได้ในวินาทีแรกสุดไงครับ"

เฉินหยวนมองดูคอมเมนต์เหล่านั้น ทว่าเขาไม่รู้จะเอ่ยปากอธิบายอย่างไรดี

จะให้บอกว่าตัวเองมีระบบงั้นเหรอ ระบบบอกว่าเพลซิโอซอร์น่าจะไม่สนใจในตัวเขา อีกทั้งมันยังมีสติปัญญาสูงและจะไม่ทำร้ายเขาแน่นอน

ทว่าคำพูดแบบนี้คนพวกนั้นจะยอมเชื่ออย่างนั้นเหรอ

หากไม่เชื่อก็คงไม่เท่าไหร่ แต่ถ้าเกิดดันยอมเชื่อขึ้นมาจริงๆ ละก็

ในห้องไลฟ์สดมีสายตาของผู้คนนับล้านคนกำลังจับจ้องมองดูเขาอยู่เลยนะ แถมยังรวมถึงหน่วยงานระดับประเทศด้วย ถึงตอนนั้นปัญหาใหญ่โตคงได้ตามมาเคาะประตูบ้านแน่นอน

อีกทั้งยังมีระบบที่คอยมอบสิ่งคุ้มครองความปลอดภัยขั้นเด็ดขาดเป็นที่พึ่งสุดท้ายให้แก่เขาอยู่ ในใจของเขาจึงยังคงมีความมั่นใจอยู่บ้าง

หลังจากเสียงคำรามตอบรับคำนั้นสงบลง ภายในถ้ำบนภูเขาก็หลงเหลือเพียงเสียงครางเครือทุ้มต่ำ "ฟู่ ฟู่" ภายในลำคอของเพลซิโอซอร์ตรงหน้าในยามที่โดนเฉินหยวนลูบคลำเท่านั้นเอง

คอมเมนต์ในห้องไลฟ์สดต่างพากันพิมพ์ข้อความชื่นชมอย่างบ้าคลั่ง ทว่าสายตาของเฉินหยวนกลับจับจ้องมองตรงไปที่ผืนน้ำในทะเลสาบตาไม่กระพริบ พยายามจะมองหาความเคลื่อนไหวของเพลซิโอซอร์ตัวที่เพิ่งจะส่งเสียงตอบรับเมื่อครู่นี้

เวลาผ่านไปประมาณครึ่งนาที เฉินหยวนก็สัมผัสได้ถึงผืนน้ำในทะเลสาบที่เกิดระลอกคลื่นกระเพื่อมไหวขึ้นมาเบาๆ

เขานึกว่าอีกฝ่ายคงใกล้จะเดินทางมาถึงแล้ว แต่ระยะห่างน่าจะยังคงมีอยู่ ประกอบกับสภาพแวดล้อมอันสลัวลางภายในถ้ำใต้ดินแห่งนี้ ต่อให้เฉินหยวนจะหันสายตาทอดมองไปที่ผืนน้ำ เขาก็ทำได้เพียงมองเห็นความมืดมิดสนิทบนผิวน้ำเท่านั้น ไม่สามารถมองเห็นความเคลื่อนไหวที่อยู่ใต้ผิวน้ำได้เลยสักนิดเดียว

เฉินหยวนกำลังเกิดความสงสัยอยู่เลยว่าเพลซิโอซอร์อีกตัวว่ายน้ำเดินทางมาถึงตำแหน่งไหนแล้ว ทว่าคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าในวินาทีต่อมา ลำคอที่เรียวยาวสายหนึ่งจะชูตั้งตระหง่านขึ้นสูงเหนือผิวน้ำในตำแหน่งที่ห่างจากริมฝั่งประมาณสามถึงสี่เมตร ทำเอาเฉินหยวนสะดุ้งตกใจจนตัวโยนทันที

ในตอนนี้เขาสามารถทำความเข้าใจเหตุผลได้ในที่สุดแล้วว่าทำไมก่อนหน้านี้ตัวเขาจึงไม่ทันสังเกตเห็นเพลซิโอซอร์เลย ทว่าพอหันหลังกลับไปมันกลับมาโผล่ปรากฏกายอยู่ทางด้านหลังของเขาในพริบตาเดียว

ที่แท้เวลาที่อยู่ใต้ผิวน้ำ ต่อให้มันจะว่ายน้ำเดินทางมาถึงบริเวณริมฝั่งน้ำแล้ว มันก็ไม่ได้สร้างความเคลื่อนไหวใดๆ ขึ้นมามากมายเลย ผืนน้ำในทะเลสาบแทบจะไม่ได้เกิดความเปลี่ยนแปลงอะไรเลยด้วยซ้ำ มิน่าล่ะก่อนหน้านี้เขาจึงไม่ทันตรวจพบเลยสักนิดเดียว

ภายใต้สายตาอันยากจะเชื่อสายตาของเฉินหยวนและผู้ชมทุกคนในห้องไลฟ์สด ส่วนหัวของเพลซิโอซอร์ตัวที่สองที่มีขนาดเล็กกว่าตัวแรกเล็กน้อย ชูคออันเรียวยาวขึ้นเหนือผิวน้ำแหวกผืนน้ำปรากฏกายขึ้นมา

"เชี่ยเอ๊ย ภาพเหตุการณ์ตรงหน้านี้มองดูแล้วเหมือนกันกับภาพถ่ายปริศนาของสัตว์ประหลาดแห่งทะเลสาบล็อกเนสส์ในตอนนั้นไม่มีผิดเลย"

"บางทีตัวที่โดนถ่ายภาพบันทึกไว้ได้ในตอนนั้น อาจจะเป็นเพลซิโอซอร์จริงๆ ก็ได้นะ"

"สุดยอดไปเลย ในเน็ตมีรายงานข่าวสารเรื่องพวกนี้ตั้งมหาศาล สุดท้ายฉันเลือกที่จะเชื่อว่าเป็นเรื่องที่คนแต่งขึ้นมาเองซะอีก แต่ในตอนนี้กลับมาบอกฉันว่าเรื่องพวกนี้ไม่ใช่เรื่องโกหกเนี่ยนะ"

ส่วนหัวที่ชูตั้งตระหง่านของมันเคลื่อนตัวมาที่บริเวณริมฝั่งน้ำ จากนั้นโครงสร้างร่างกายอันใหญ่โตมโหฬารของมันก็นำพาตัวเองโผล่พ้นเหนือน้ำขึ้นมาบนฝั่งอย่างช้าๆ ครีบเนื้อคู่หนึ่งอาศัยแรงกระแทกจากระลอกคลื่นพาร่างกายเคลื่อนตัวขึ้นมาบนฝั่งในพริบตาเดียว

หลังจากว่ายน้ำขึ้นมาถึงบริเวณริมฝั่งน้ำ มันทำเพียงแค่จับจ้องมองดูเฉินหยวนและเพลซิโอซอร์ขนาดใหญ่ยักษ์ที่อยู่ตรงหน้าเฉินหยวนจากระยะไกล พลางส่งเสียงครางเครือแผ่วเบาออกมาคำหนึ่ง

เพลซิโอซอร์ตรงหน้าของเฉินหยวนก็ชูคอขึ้นส่งเสียงครางตอบรับกลับไปสองสามคำ สิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์ทั้งสองตัวคล้ายกับกำลังใช้ทักษะเฉพาะตัวในการสื่อสารพูดคุยกันอย่างไรอย่างนั้น

อีกฝั่งหนึ่ง กลุ่มผู้เชี่ยวชาญด้านสัตววิทยาและสิ่งมีชีวิตโบราณมหาศาลที่เฝ้าชมไลฟ์สดอยู่ต่างก็พากันตื่นเต้นดีใจขึ้นมาทันที เนื้อหาการไลฟ์สดของเฉินหยวนช่วยให้พวกเขามีความรู้และความเข้าใจครั้งใหม่ต่อเพลซิโอซอร์เพิ่มมากขึ้น

คิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าเพลซิโอซอร์จะมีความสามารถด้านสติปัญญาสูงส่งขนาดนี้ และมองดูภายนอกแล้ว ดูเหมือนพวกมันจะไม่ได้มีเจตนาร้ายต่อมนุษย์มากมายขนาดนั้นจริงๆ ด้วย

เพลซิโอซอร์ที่อยู่ริมฝั่งน้ำใช้แววตาที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นจับจ้องมองตรงมาที่เฉินหยวน หรือจะพูดให้ถูกคือจับจ้องมองดูดวงไฟบนศีรษะของเฉินหยวน จากนั้นครีบเนื้อทั้งสองข้างของมันก็ขยับไหวไปมาซ้ายขวา คล้ายกับขาทั้งสองข้างของมันพาร่างกาย เดิน มุ่งหน้าตรงมาหาเขา