บทที่ 4 ผู้หญิงแปลกหน้าที่ได้พบเจอ

พูดจบเขาก็สลับกล้องและแพนกวาดไปรอบๆ บนรถมีคนค่อนข้างน้อย แต่ทั้งหมดล้วนเป็นชาวต่างชาติผมบลอนด์ตาสีฟ้า เมื่อคนในห้องไลฟ์สดเห็นต่างก็ชะงักอึ้งกันไป

ตู้ตู้ยา: "เดี๋ยวนะ! นายเอาจริงดิ!?"

ตี้อีพูเจีย: "ให้ตายเถอะ! งานยักษ์เลยนี่หว่า! บินไปต่างประเทศจริงๆเหรอเนี่ย?"

อู๋ตี๋เป้าหลงจ้านซื่อ: "666"

เซี่ยปิงเป่า: "คงไม่ได้จ้างนักแสดงมาหรอกนะ?"

เซียวเหยียน: "ใช่ๆ! คงไม่ได้จ้างนักแสดงชาวต่างชาติมาสักสองสามคนหรอกมั้ง?"

เฉินหยวนยิ้มอย่างไม่แยแส ก่อนจะหันกล้องออกไปด้านนอกโดยตรง

ทิวทัศน์ของสนามบินปรากฏขึ้นตรงหน้าทุกคนทันที บริเวณประตูเต็มไปด้วยใบหน้าของชาวต่างชาติ ซึ่งนอกจากพวกผิวขาวแล้วก็ยังมีคนผิวดำอยู่ด้วย ทำเอาชาวเน็ตที่มีอยู่ไม่มากในห้องไลฟ์สดถึงกับอึ้งไปตามๆกัน

"สตรีมเมอร์เคยหลอกลวงใครที่ไหนกัน! พวกเรายังจะเชื่อใจกันได้อยู่ไหมเนี่ย?"

เซี่ยปิงเป่า: "ผิดไปแล้วๆ!"

เซียวเหยียน: "ไม่ผิดๆ!"

เฉินหยวน: "......"

ในใจเขาเกิดคำถามขึ้นมาทันที ตกลงว่าเซียวเหยียนคนนี้กำลังบอกว่าเขาผิด หรือว่าไม่ผิดกันแน่?

"เอาล่ะ สตรีมเมอร์จะไม่พูดจาไร้สาระกับพวกคุณแล้ว ผมขอบอกพวกคุณให้ชัดเจนเลยนะ! ตอนนี้ผมอยู่สกอตแลนด์ เพิ่งลงเครื่องที่สนามบินเอดินบะระและกำลังเดินทางเข้าเมือง เดี๋ยวพอต่อรถเสร็จก็จะลุยทะเลสาบล็อกเนสส์เลย!"

ในห้องไลฟ์สดก็มีคอมเมนต์ 666 ลอยขึ้นมาเต็มไปหมดทันที

ในตอนนั้นเองสาวงามชาวต่างชาติผมบลอนด์ตาสีฟ้าคนหนึ่งก็ก้าวขึ้นมาบนรถ เธอสอดส่ายสายตามองไปรอบๆ ทำเอาผู้คนในห้องไลฟ์สดพากันมโนไปไกลทันที

ไป๋เยี่ย: "เชี่ย! สตรีมเมอร์รีบดูเร็ว! ทิศเจ็ดนาฬิกา! มีสาวสวยผมบลอนด์ตาสีฟ้าอยู่ตรงนั้น!"

ตี้อีพูเจีย: "พระเจ้า! เมนต์บนตาดีขนาดนี้เลยเหรอ? แม่เจ้าโว้ย! รู้สึกเหมือนเธอเป็นเจ้าหญิงเลยว่ะ!"

ไป๋เยี่ย: "ล้อเล่นหรือไง! สายตาของฉันคือไม้บรรทัด! ไม่มีสาวสวยคนไหนรอดพ้นสายตาคู่นี้ของฉันไปได้หรอก!"

เซียวเหยียน: "ในห้องไลฟ์สดมีเทพเอ้อร์หลางด้วยเหรอเนี่ย? 666!"

ฉิวเต๋อโหย่ว: "สตรีมเมอร์ลุยเลยสิ! นี่มันสาวงามระดับท็อปเลยนะเว้ย! ผมบลอนด์ตาสีฟ้าโคตรจะสวยเลย!"

นี่เหล่า: "อย่าไปเชื่อเมนต์บน สตรีมเมอร์นายรับมือไม่ไหวหรอก! หลีกไป! ให้ฉันจัดการเองดีกว่า!"

ตี้อีพูเจีย: "เมนต์บนเลิกเสแสร้งได้แล้ว เสียงดีดลูกคิดดังกระเด็นใส่หน้าฉันหมดแล้วเนี่ย!"

เฉินหยวนเองก็รู้สึกจนใจเล็กน้อย ทำไมในห้องไลฟ์สดของเขาถึงมีแต่พวกหื่นกามแปลกๆเต็มไปหมดเลยนะ

"ลุย? จะให้ผมลุยยังไง? ภาษาก็คุยกันไม่รู้เรื่อง ขืนเข้าไปจะพูดอะไรได้ล่ะ? อีกอย่างพวกเรามาที่นี่เพื่อทำภารกิจนะ! ไม่มีทางตกหลุมพรางเพราะความงดงามหรอก!"

ตู้ตู้ยา: "สตรีมเมอร์พูดได้ดี! (โชคดีที่สตรีมเมอร์ไม่เข้าไปจีบ ไม่งั้นถ้าเห็นเขาได้กินของดีแบบนี้ ฉันคงทรมานยิ่งกว่าถูกฆ่าตายซะอีก!)"

เฉินหยวน: "......"

เฮ้ยๆๆ! พิมพ์ความในใจออกมาหมดแล้วนะเฮ้ย!

ภายในห้องไลฟ์สดครึกครื้นขึ้นมาพักใหญ่ แม้เฉินหยวนจะพูดไม่ออกแต่เขาก็ดูอย่างอารมณ์ดี ก็แน่ล่ะ เดินทางมาต่างบ้านต่างเมืองโดยไม่มีคนรู้จักเลยสักคน การได้มองดูคอมเมนต์ที่แฟนคลับในห้องไลฟ์สดพิมพ์ส่งมาก็ถือเป็นเรื่องดี แม้เขาจะไม่ได้พูดอะไรและเอาแต่มองดูพวกเขาหยอกล้อกันไปมาก็ตาม

เฮยเถี่ยจ้านซื่อ: "สตรีมเมอร์! น้องสาวคนนั้นเหมือนกำลังมองนายอยู่นะ!"

เมื่อเห็นคอมเมนต์นี้ เฉินหยวนก็ชะงักไป ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองหาสาวงามที่พวกเขาเพิ่งพูดถึงด้วยความสงสัย ซึ่งก็ดันไปสบตาเข้ากับอีกฝ่ายพอดิบพอดี

สาวงามที่เมื่อครู่ยังอยู่ไกลๆ กลับขึ้นมาบนรถตั้งแต่ตอนที่เขายังมัวแต่อ่านคอมเมนต์อยู่

ทั้งสองคนต่างแสดงสีหน้าประหลาดใจออกมา เฉินหยวนยิ้มแหยๆอย่างขัดเขิน ถือเป็นการทักทาย

ทว่าน้องสาวคนสวยกลับส่งยิ้มกว้างมาให้ แถมยังโบกมือให้เฉินหยวน ก่อนจะเดินตรงเข้ามาหาเขาโดยตรง

"Hello!"

เฉินหยวนเงยหน้าขึ้นอย่างเคอะเขิน ก่อนจะพยักหน้าให้เธออย่างทื่อๆด้วยความอึดอัด

เมื่อเห็นท่าทางของเฉินหยวนแบบนั้น เธอก็หลุดหัวเราะพรืดออกมาทันที

เมื่อเห็นฉากนี้ ภายในห้องไลฟ์สดก็มีเสียงโอดครวญดังระงมขึ้นมาทันที

ตู้ตู้ยา: "สตรีมเมอร์! ห้ามตกหลุมพรางผู้หญิงตรงหน้านี้เด็ดขาดนะ! ผู้หญิงที่ยิ่งสวยก็ยิ่งอันตราย!"

ไป๋เยี่ย: "ใช่ๆ! ห้ามหลงกลเด็ดขาดเลยนะ! ผู้หญิงต่างชาติน่ะร้ายกาจที่สุดแล้ว!"

เฉินหยวนเหลือบไปเห็นสองคอมเมนต์นี้ ก็ถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้ตอบสนองอะไร ผู้หญิงตรงหน้าก็เอ่ยปากพูดต่อว่า "Is this seat available?" (ที่นั่งตรงนี้มีคนนั่งไหมครับ?)

สีหน้าของเฉินหยวนแข็งค้าง เขาฟังไม่ออกโว้ย!

ตอนนี้ในหัวของเขามีเพียงเสียงเดียวดังก้องอยู่:

"ช่วยด้วย! ใครก็ได้ช่วยฉันที!"

แม้เขาจะเป็นสตรีมเมอร์ แต่ก็เป็นสตรีมเมอร์สายผจญภัย ปกติเวลาคุยกับคนในห้องไลฟ์สดก็สามารถสื่อสารได้ตามปกติ นั่นก็เพราะความเคยชิน

แต่ถ้าต้องมาเจอคนในชีวิตจริง ถ้าเป็นผู้ชายก็ยังพอว่า แต่ถ้าเป็นผู้หญิงเขาไม่เคยรับมือมาก่อนเลยจริงๆนะ!

แถมยังเป็นภาษาอังกฤษที่เขาฟังไม่รู้เรื่องอีกต่างหาก!

เมื่อมองดูผู้หญิงที่กำลังจ้องมองเขาด้วยใบหน้างุนงง เฉินหยวนก็รีบชี้ไปที่ปากของตัวเอง ก่อนจะโบกมือปฏิเสธให้เธอ

ผู้หญิงคนนั้นชะงักไป แววตาของเธอปรากฏร่องรอยของความเห็นใจพาดผ่านก่อนจะพูดขึ้นว่า "I'm sorry, I didn't realize you were non-verbal/had a speech impairment" (ขอโทษค่ะ ฉันไม่ทราบว่าคุณพูดไม่ได้)

เฉินหยวนยังคงมีสีหน้างุนงงมืดแปดด้าน ทำไมจู่ๆถึงมาซอร์รี่ใส่ล่ะ? เขาฟังไม่รู้เรื่องเลยสักนิด

สีหน้าของเธอพลันเคร่งเครียดขึ้นมาอีกครั้งและรีบพูดรัวๆว่า "I'm sorry, I didn't realize you were also deaf and hard of hearing!" (ขอโทษค่ะ ฉันไม่ทราบว่าคุณหูหนวกด้วย!)

เพียงแต่พอเธอพูดจบก็เหมือนจะฉุกคิดอะไรขึ้นมาได้ สีหน้าของเธอจึงยิ่งดูกระอักกระอ่วนหนักกว่าเดิม

เฉินหยวนมองดูเธอด้วยความงุนงง ในแววตาของทั้งคู่ต่างเผยให้เห็นถึงความลุกลน พวกเขาทั้งสองคนตื่นตระหนกกันมาก ราวกับสถานการณ์มันหยุดชะงักไปดื้อๆ

เฉินหยวนยังคงรักษาสถานะศัตรูไม่ขยับฉันก็ไม่ขยับเอาไว้พลางจ้องมองเธอ จนกระทั่งเธอยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาประกบกันแล้วพยักหน้าให้เฉินหยวน จากนั้นก็เดินไปนั่งลงที่ด้านข้าง

เฉินหยวน: "......"

พูดงึมงำอะไรของเขาวะ? เขาฟังไม่รู้เรื่องเลยสักนิด! แล้วทำไมจู่ๆเธอถึงยกมือไหว้เขาล่ะเนี่ย? หรือว่าเธอคิดว่าเขาเมินเธอ? เลยโกรธงั้นเหรอ? แต่สีหน้านั่นก็ไม่เหมือนคนโกรธนี่นา! หรือว่าเธอกำลังด่าเขา? หรือสาปแช่งเขากันแน่?

คงไม่ถึงขนาดนั้นมั้ง?

เขาคิดอย่างหวาดหวั่น สายตาก็มองผู้หญิงคนนั้นอย่างระแวดระวังไปด้วย

สายตาของทั้งคู่สบกันอีกครั้ง เธอก็ส่งยิ้มให้เฉินหยวนอีกหน

เฉินหยวน: "......"

นี่เขาโดนดูถูกอยู่หรือเปล่าเนี่ย? แต่เขาเหมือนจะยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ?

ในห้องไลฟ์สด ในที่สุดก็มีคนแปลสิ่งที่ผู้หญิงคนนั้นเพิ่งพูดพิมพ์ส่งเข้ามา ทันใดนั้นคอมเมนต์ ฮ่าฮ่าฮ่า ก็ลอยขึ้นมาเต็มหน้าจอไลฟ์สดทันที

เฉินหยวนยังไม่ทันสังเกตเห็น เขาเพียงแค่ตั้งปณิธานแน่วแน่ว่าจะต้องอยู่ให้ห่างจากผู้หญิงคนนี้ และเมื่ออยู่ที่นี่! เขาจะต้องลดการสื่อสารกับผู้คนลงให้ได้! ไม่อย่างนั้นถ้าถูกมองว่าเป็นตัวประหลาดแล้วโดนแจ้งตำรวจจับขึ้นมาล่ะก็! แบบนั้นคงได้สิ้นหวังหมดหนทางหนีรอดและจบเห่ของจริงแน่!

ผ่านไปพักใหญ่เขาก็เพิ่งจะหันกลับมามองโทรศัพท์มือถือ จากนั้นก็เห็นคอมเมนต์ ฮ่าฮ่าฮ่า เต็มหน้าจอ สีหน้างุนงงจึงปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขาอีกครั้ง

"พวกคุณหัวเราะอะไรกันน่ะ?"

ไป๋เยี่ย: "ดูสิ! สตรีมเมอร์ยังไม่รู้อีก!"

นี่เหล่า: "โคตรปั่นเลย! ฮ่าฮ่าฮ่า!"

ฉิวเต๋อเข่า: "สตรีมเมอร์สุดแผลง! ขำจะตายอยู่แล้วเนี่ย!"