บทที่ 6 สิบหยวนเหมาห้องเช่านับร้อยในเสี้ยววินาที!

เมื่อเวลาค่อยๆ ไหลผ่านไป

เพียงไม่นาน

ก็ถึงเวลา 23:50 น.

หลินม่อจ้องมองเวลาบนหน้าจอโทรศัพท์มือถือ

ในใจของเขารู้สึกตื่นเต้นและประหม่าอยู่ไม่น้อย!

"ไม่รู้เหมือนกันแฮะ ว่าคืนนี้จะมีของดีอะไรอัปเดตลงมาบ้าง!"

ในเวลานี้ หลินม่อตื่นเต้นจนแทบจะนั่งไม่ติดเก้าอี้

เขากดรีเฟรชหน้าจอโทรศัพท์ซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างใจจดใจจ่อ

และเมื่อเข็มนาฬิกาบอกเวลาเที่ยงคืนตรง!

หลินม่อก็ใช้นิ้วลากหน้าจอกดรีเฟรชทันที!

ฉับพลันนั้นเอง สินค้าชิ้นใหม่ก็ปรากฏขึ้นในช่องรายการสินค้า

[ห้องพักจำนวน 120 ห้อง อาคารหมายเลขหนึ่ง เขตที่พักอาศัยจวินเยว่ฮวาถิง ราคาหลังอุดหนุน: 10 หยวน]

เมื่อได้เห็นสิ่งที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอ

จังหวะหัวใจของหลินม่อก็คล้ายจะหยุดเต้นไปครึ่งจังหวะ!

ก่อนที่วินาทีต่อมา

เขาจะสูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความตกตะลึง!

"ตาฝาดไปหรือเปล่าเนี่ย? อาคารหมายเลขหนึ่งของจวินเยว่ฮวาถิงเนี่ยนะ?!"

จวินเยว่ฮวาถิง

เขตที่พักอาศัยแห่งนี้ เรียกได้ว่าเขาคุ้นเคยกับมันเป็นอย่างดี!

ก็แหงล่ะ

ก่อนหน้านี้เขาก็อาศัยอยู่ที่นี่!

ยิ่งไปกว่านั้น

สัญญาเช่าห้องของเขาก็ยังไม่หมดอายุด้วยซ้ำ!

ผู้อยู่อาศัยในเขตนี้ กว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์ล้วนเป็นผู้เช่าทั้งสิ้น!

เนื่องจากทำเลที่ตั้งอยู่ใกล้กับสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน

ประกอบกับนั่งรถไฟฟ้าถัดไปอีกแค่ไม่กี่สถานี ก็จะถึงเขตอุทยานวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

ดังนั้น ราคาประเมินของห้องพักในโครงการนี้

ห้องหนึ่งจึงมีมูลค่าไม่ต่ำกว่าสี่ล้านหยวนขึ้นไป!!

และสำหรับอาคารหมายเลขหนึ่งนั้น ถูกแบ่งออกเป็นสองยูนิตใหญ่

นั่นก็คือ... ห้องพักจำนวน 120 ห้อง!!

คิดเป็นมูลค่ารวมทั้งสิ้น... สี่ร้อยแปดสิบล้านหยวน!!

"ซี๊ด... ซื้อโว้ย!"

เขากลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ก่อนจะกดปลายนิ้วกระแทกลงไปบนหน้าจอทันที!

[สั่งซื้อสำเร็จ!]

[สินค้ากำลังอยู่ระหว่างการจัดส่งโดยประมาณ: 15 นาที!]

[กรุณารอรับสินค้า!]

สิบห้านาทีต่อมา

ตุบ!

ตามมาด้วยเสียงของหนักหล่นกระแทกพื้นดังทึบๆ

กล่องกระดาษลูกฟูกใบใหญ่สองใบก็ปรากฏขึ้นบนพื้นห้อง!

เขารีบก้าวเข้าไปแกะกล่องกระดาษออกดู

ภายใต้แสงไฟสว่างไสวภายในห้อง

ตัวอักษรสีทองที่ประทับอยู่บนหน้าปกสมุดเล่มสีแดง... ส่องประกายสะดุดตาเป็นอย่างยิ่ง!

เขากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก!

สีหน้าของหลินม่อเลื่อนลอยเหมือนคนกำลังฝันไป!

"รวยแล้ว! คราวนี้... รวยเละเทะแล้วเว้ย!!"

ในวินาทีนี้ อารมณ์ของหลินม่อพลุ่งพล่านไปด้วยความตื่นเต้นสุดขีด!

เพราะภายในกล่องกระดาษลูกฟูกทั้งสองใบนี้!

อัดแน่นไปด้วย 'โฉนดที่ดิน' จนเต็มเอี๊ยด!

เขาสุ่มหยิบขึ้นมาเปิดดูหนึ่งเล่ม ข้อมูลด้านในก็ปรากฏสู่สายตาในทันที!

[ที่อยู่: ห้อง 101 อาคารหมายเลข 1 เขตที่พักอาศัยจวินเยว่ฮวาถิง พื้นที่ใช้สอย: 98.3 ตารางเมตร ผู้ครอบครอง: หลินม่อ]

เมื่อได้จ้องมองข้อความสั้นๆ เหล่านั้น

หลินม่อก็รู้สึกคอแห้งผากขึ้นมาทันที!

จากนั้น เขาก็หยิบขึ้นมาเปิดดูเพิ่มอีกสองเล่ม!

หลังจากไล่เปิดดูไปได้สักพัก

หัวใจของหลินม่อก็ยิ่งเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นเร้าใจมากยิ่งขึ้น!!

เพราะบนโฉนดที่ดินทุกเล่มในกล่องนี้

ล้วนระบุชื่อ 'หลินม่อ' เป็นผู้ครอบครองเหมือนกันทั้งหมด!

และในวินาทีนั้นเอง

หลินม่อก็เกิดอาการเหม่อลอยไปชั่วขณะ

ในหัวของเขาพลันนึกไปถึงกระทู้คำถามหนึ่งบนเว็บบอร์ดถามตอบชื่อดัง

'จากคนสิ้นเนื้อประดาตัว กลายมาเป็นมหาเศรษฐีร้อยล้าน... ต้องใช้เวลานานแค่ไหน?'

ในเวลานี้ หลินม่อคิดว่าตัวเองมีคุณสมบัติมากพอที่จะเข้าไปตอบกระทู้นี้แล้ว

คำตอบก็คือ... 15 นาที

ก็แหงล่ะ ใครมันจะไปจินตนาการออก

ว่า 'หลินม่อ' มหาเศรษฐีระดับเทพผู้ครอบครองสินทรัพย์มูลค่าสี่ร้อยแปดสิบล้านหยวน และเป็นเจ้าของห้องเช่านับร้อยแห่งในมหานครเซี่ยงไฮ้คนนี้...

เมื่อสิบห้านาทีก่อน

ยังเป็นแค่ไอ้หนุ่มที่เหลือเงินติดตัวอยู่แค่สองร้อยหยวน

แถมยังต้องมานั่งกลุ้มใจคิดไม่ตกอยู่เลยว่าจะหาเงินกินข้าวด้วยวิธีไหนดี?

"ห้องพักทั้งหนึ่งร้อยยี่สิบห้องนี้ จะขายทิ้งไม่ได้เด็ดขาด!"

หลินม่อพึมพำกับตัวเองในใจ

เพราะในปัจจุบัน ตลาดอสังหาริมทรัพย์ของมหานครเซี่ยงไฮ้กำลังอยู่ในช่วงขาขึ้นอย่างก้าวกระโดด

ขืนชิงขายทิ้งตอนนี้ ก็ไม่ต่างอะไรกับการทุบหม้อข้าวตัวเอง!

ประกอบกับในเวลานี้ ตัวเขาก็ยังไม่ได้มีความจำเป็นต้องใช้เงินก้อนใหญ่อะไรนัก

ดังนั้น วิธีการจัดการที่ตอบโจทย์ที่สุดก็คือ... ปล่อยเช่า!

โครงการจวินเยว่ฮวาถิงแห่งนี้ ได้รับความนิยมจากกลุ่มผู้เช่าเป็นอย่างมากอยู่แล้ว

หากเป็นการแชร์ห้องเช่ารวมกัน ราคาต่อห้องย่อยก็จะตกอยู่ที่ราวๆ สองถึงสามพันหยวน

และโดยทั่วไป กฎการเช่าก็คือจ่ายมัดจำหนึ่งเดือน ล่วงหน้าหนึ่งเดือน

หลินม่อลองกดเครื่องคิดเลขคำนวณคร่าวๆ

ทว่าทันทีที่ได้เห็นผลลัพธ์ตัวเลขสุทธิ

เขากก็ต้องสูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความตกตะลึงอีกรอบ!

หากห้องพักทั้ง 120 ห้องนี้ถูกปล่อยเช่าออกไปได้ทั้งหมด

ต่อให้หลังจากนี้เขาจะนอนกระดิกเท้าอยู่บ้านเฉยๆ โดยไม่ทำอะไรเลย... รายได้สุทธิจากค่าเช่าต่อปี

ก็สูงถึง 17,280,000 หยวนเชียวนะ!!

"แค่นั่งเก็บค่าเช่าอย่างเดียวก็ได้ปีละสิบเจ็ดล้านกว่าหยวนแล้ว... ทุนนิยมอันชั่วร้ายนี่มันยอดเยี่ยมจริงๆ!!"

เขาพึมพำออกมา

แต่ทว่า มุมปากของหลินม่อในเวลานี้... กลับฉีกยิ้มกว้างจนแทบจะไปถึงใบหูอยู่แล้ว!

ก็แหงล่ะ

ถึงระบบทุนนิยมมันจะชั่วร้ายก็เถอะ

แต่ว่า... 'นายทุน' ผู้ถือครองมันในเวลานี้ ก็คือตัวเขาเองนี่นา!

หลินม่อทอดตัวลงนอนด้วยรอยยิ้มอิ่มเอมใจอย่างที่สุด

ก่อนจะค่อยๆ ผล็อยหลับไป...

ค่ำคืนผ่านพ้นไป... จนกระทั่งช่วงเช้าตรู่ของวันถัดมา

หลินม่อจัดการอาบน้ำชำระร่างกาย

หลังจากแต่งตัวเสร็จเรียบร้อย

คิ้วของเขาก็ขมวดเข้าหากันเล็กน้อย

"สงสัยต้องแวะไปเก็บข้าวของที่ห้องเช่าเก่ากลับมาไว้ที่นี่ซะแล้ว"

คฤหาสน์หลังนี้ถึงจะใหญ่โตก็จริง แต่พวกของใช้ในชีวิตประจำวันกลับมีอยู่ไม่มากนัก

เขาส่ายหน้าเบาๆ

จัดการยกกล่องกระดาษลูกฟูกทั้งสองใบเข้าไปในลิฟต์

แล้วนำไปวางไว้บนเบาะผู้โดยสารข้างคนขับ

เขาขับรถออกไป แวะกินมื้อเช้าที่ร้านข้างทาง

ก่อนจะเหยียบคันเร่งมุ่งหน้าตรงไปยังจวินเยว่ฮวาถิงทันที!

สามสิบกว่านาทีต่อมา

ณ เขตที่พักอาศัยจวินเยว่ฮวาถิง

หลินม่อเลี้ยวรถเข้าไปจอดที่หน้าสำนักงาน 'ตัวแทนอสังหาริมทรัพย์เลี่ยนเจีย' ซึ่งตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับโครงการ

จากนั้นเขาก็อุ้มกล่องกระดาษ

แล้วก้าวลงจากรถไป

ภายในสำนักงานนายหน้า

เมื่อชายหนุ่มคนหนึ่งมองเห็นเหตุการณ์หน้าร้าน เขาก็รีบกระตือรือร้นเปิดประตูออกมาต้อนรับทันที

พร้อมกับเอื้อมมือมาช่วยรับกล่องกระดาษทั้งสองใบไปจากมือของหลินม่ออย่างรู้หน้าที่

พลางส่งยิ้มประจบประแจงแล้วกล่าวขึ้น

"สวัสดีครับคุณลูกค้า นายหน้าเลี่ยนเจียยินดีให้บริการครับ"

ท่าทีของพนักงานนายหน้าคนนี้ เรียกได้ว่าสุภาพนอบน้อมแบบสุดๆ!

ก็แน่ล่ะ!

รถของหลินม่อจอดเด่นเป็นสง่าอยู่ตรงนั้นนี่นา!

ซูเปอร์คาร์ที่โฉบเฉี่ยวเร้าใจขนาดนี้ มองจากดาวอังคารก็รู้ว่าเป็นลูกเศรษฐีตัวจริงเสียงจริง!

การที่เขาแวะมาที่นี่ในวันนี้ เดาได้ไม่ยากเลยว่าต้องมาหาซื้อบ้านแน่ๆ!

ถ้าเกิดเขาสามารถปิดการขายได้สักหลังล่ะก็... เงินค่าคอมมิชชันของเขาจะไม่พุ่งทะยานทะลุเพดานเลยหรือยังไง?

หลังจากวางกล่องกระดาษลงบนโต๊ะรับรอง และจัดการรินน้ำชามาเสิร์ฟให้หลินม่อเสร็จเรียบร้อย

เขาก็เอ่ยปากถามหลินม่อทันที

"ไม่ทราบว่ามีอะไรให้ทางเราช่วยดูแลไหมครับ?"

"ผมมีตึกห้องเช่าอยู่สองตึกที่อยากจะปล่อยเช่าน่ะ"

หลินม่อจิบน้ำชาพลางตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"ห้องเช่าสองห้องใช่ไหมครับ? ถ้าอย่างนั้นคุณลูกค้าได้นำโฉนดที่ดินติดตัวมาด้วยหรือเปล่าครับ?"

พนักงานนายหน้ายังไม่ทันได้เอะใจ แววตาของเขาฉายแววผิดหวังออกมาเล็กน้อย

ก็นะ... แค่ปล่อยเช่าห้องพักสองห้อง เขาแทบจะไม่ได้ค่าคอมมิชชันอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย

แต่ในเมื่อซูเปอร์คาร์คันหรูของหลินม่อยังจอดค้ำคออยู่ตรงนั้น

น้ำเสียงที่เขาใช้ ก็ยังคงแฝงไปด้วยความสุภาพและนอบน้อมอยู่ดี

เมื่อได้ยินดังนั้น หลินม่อก็ทำเพียงแค่ส่ายหน้าเบาๆ

เขาชี้นิ้วไปที่กล่องกระดาษลูกฟูกบนโต๊ะพลางเอ่ย

"โฉนดที่ดินของผมอยู่ในกล่องนี้แหละ คุณลองเปิดดูสิ"

พนักงานนายหน้าเอื้อมมือไปเปิดกล่องกระดาษออกดูตามสัญชาตญาณทันที!

และสิ่งที่อยู่ภายในกล่องทั้งสองใบ... ก็คือสมุดปกแดงที่อัดแน่นอยู่เต็มเอี๊ยด!

"ซี๊ด!!"

เขาสูดลมหายใจเข้าลึกจนตัวโยน!

พร้อมกับข้อสันนิษฐานสุดช็อกที่ผุดขึ้นมาในหัว!

หรือจะบอกว่า... ของที่อยู่ในกล่องใบใหญ่สองใบนี้ คือโฉนดที่ดินทั้งหมดเลยอย่างนั้นเหรอ?!

ถ้าอย่างนั้น โฉนดที่ดินในกล่องสองใบนี้... มันจะมีจำนวนกี่สิบกี่ร้อยห้องกันล่ะเนี่ย?!

มือของเขาสั่นเทาในขณะที่หยิบโฉนดขึ้นมาหนึ่งเล่ม

แล้วเปิดออกดู

[ห้อง 101 อาคารหมายเลข 1 เขตที่พักอาศัยจวินเยว่ฮวาถิง ผู้ครอบครอง: หลินม่อ!]

ในวินาทีที่ได้เห็นที่อยู่ของห้องพัก รวมถึงชื่อของผู้ถือครองอย่างชัดเจน

ลำคอของพนักงานนายหน้าก็พลันแห้งผากเป็นผุยผง!

และในเสี้ยววินาทีเดียวกันนั้นเอง เขาก็ได้สติคิดเชื่อมโยงเรื่องราวทั้งหมดออกในทันที!

เขาเงยหน้าขึ้นมองหลินม่อที่กำลังนั่งเล่นโทรศัพท์มือถือพลางจิบน้ำชาอย่างสบายอารมณ์ ด้วยแววตาตกตะลึงจนวิญญาณแทบหลุดออกจากร่าง

ก่อนจะโพล่งออกมาเสียงหลง

"คุ... คุณก็คือ 'คุณหลิน' ในตำนาน... ที่เหมาซื้อตึกจวินเยว่ฮวาถิงไปทั้งสองตึกคนนั้นอย่างนั้นเหรอครับ?!!"