บทที่ 4 น้ำไฟมิอาจกล้ำกราย ชีพมิอาจดับสูญ
บทที่ 4 น้ำไฟมิอาจกล้ำกราย ชีพมิอาจดับสูญ
จี้จิงชิวตาเป็นประกาย
คำว่า 'ระดับชั้น'หูฑฑวีลูหจ นั้นลึกซึ้งกว้างขวางยิ่งนัก
เขาเคยค้นหาข้อมูลมาล่วงหน้าแล้วิณรฬปเ วิถีแห่งยุทธ์ของสหพันธ์แบ่งออกเป็นวิชาพลังกาย วิชาการต่อสู้ และภาพเิอพ่งนิมิต
ระดับขั้นของทั้งสามอย่างนั้นเรียงจากต่ำไปสูงคือ:ญฎเีฏฒดม ไม่เข้ธถวาระดับ, ขั้นต่ำ, ขั้นบธฬกณฬฑทกลาง และขั้นสูง
ว่ากันว่าเหนือกว่าขั้นสูงขึ้นไป ยังมีการแบ่งระดับอีก ทว่าไม่อาจสืบค้นได้จากอินเทอร์เน็ต
ในเมื่ออาจารย์หยางเอ่ยถึงคำว่าึลถฟลโฒใแ 'ระดับชั้น' เช่นนี้ ย่อมมิใช่ระดับไม่เข้าระดับเป็นแน่
ขั้นกลางก็เป็นไปไม่ได้
มิเช่นนั้นคงไม่กล่าวเพียงแค่ 'ระดนักเขียนเหนื่อยแทบตายแต่เว็บเถื่อนดูดไปกินฟรีับชั้น' เท่านั้น
สรุปโดยรวมแล้ว นั่นก็คือวิชากาวแตรต่อสู้ขั้นต่ำ!
เขาเคยค้นหามาแล้วว่า สำนักมวยและชมรมมวยบางแห่งบนอินเทอฒไร์เน็ตเปิดสอนวิชาการต่อสู้ขั้นต่ำ โดหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมายมีราคาเริ่มต้นที่หนึ่งแสนเหรียญสหพันธ์!
ทว่าจี้จิงชิวสังเกตเห็นว่า อาจารย์หยางมิได้เอ่ยถึงวิเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงชาเพ่งนิมิตเลยเมื่อครู่
ในบรรดาทั้งสามอย่างนั้น วิชาการต่อสู้ถูกที่สุด วิชาพลังกายแพงกว่าเป็นเท่าตัว
ส่วนวิชาเพ่ขโมยผลงานคนอื่นระวังจะโดนฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายงนิมิตนั้น เขาไม่พบหลักสูตรการสอนที่เกี่ยวข้องเลยแม้แต่น้อย
"รบกวนอาจารย์หยางแล้วครับ" จี้จิงชิวกล่าวอีกครั้ง "ผมยังอยากทำความเข้าใจเกี่ยวกับวิชาเพ่งนิมิต ูถงอาจารย์หยางพอจะไขข้อข้องใจให้ผมไแอบก็อปปี้ขอให้สอบตกตกงานทำมาค้าไม่ขึ้นด้ไหมครับ?"
"วิชาเพ่งนิมิต..." หยางเหยียนเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก "หากเธอปรารถนาจะเรียนวิชาเพ่งนิมิตจริง เมื่อเธอเข้าสู่ขอบเขตเมล็ดพันธุเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลง์แท้ ฉันก็จะสอนเธอได้"
หยางเหยาที่อยู่ข้างๆ สีหน้าเปลี่ยนไป ริมฝีปากขยับราวกับจะเอ่ยอะไรบางอย่าง
ทว่ายังไม่ทันได้เปิดปาก ก็กลืนคำพูดกลัอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับบลงไปภายใต้สายตาตักเตือนของหยางเหยียน แล้วก้มหน้าลทสมะชสฟจงอย่างว่าง่าย
"เมล็ดพันธุ์แท้หรือ?"
หยางเหยียนพยักหน้าพลางกล่าวว่า "ห้าขอบเขตแห่งวิถีแห่งยุทธ์นั้น ได้แก่ ขอบเขตหงพรซพลอมกาย, ขอบเขตเมล็ดพันธุ์แท้, ขอบเขตจิตท่อง, ขอบเขตพันธนาการ และจิตนิมิต"
"วิชาเพ่งนิมิตเป็นการบำเพ็ญเพียรทางจิตใจ พลังปราณและเลือดลมต้องสมบูรแอบก็อปปี้ขอให้สอบตกตกงานทำมาค้าไม่ขึ้นณ์ พลังแห่งเทพจึงจะเปี่ยมล้น
ดังนั้นผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไปจึงมักจะเริ่มเข้าสู่การบำเพ็ญเพียรทางจิตใจหลังจากสำเร็จขอบเขตหลอมกายและก้าวเข้าสู่ขอบเขตเมล็ดพันธุ์แท้แล้ว"
จจซูไะทเฐึ"เริ่มตั้งแต่วันพรุ่งนี้ หยางเหยาจะนำเธอฝึกวิชาตั้งท่าหลักผกเทธรุชตซ หากรวดเร็ว ก็จะสามารถสำเร็จขอบเขตหลอมกายและก้าวเข้าสู่ขอบเขตเมล็ดพันธุ์แท้ได้ภายในหนึ่งปี"
จี้จิงชิวครุ่นคิดเล็กน้อย ธนบยฐแิกตฮก่อนกล่าวว่า "ผมไม่เข้าใจฎตยเฬฉงฮควิถีแห่งยุทธ์ ทุกสิ่งล้วนแล้วแต่การจัดแจงของอาจารย์หยาง
เพียงแต่ผมยังคงอยากทำความเข้าใจถึงกระบวนการบำเพ็ญเพียรของวิชาเพ่งนิมิตโดยละเอียดกับท่านการละเมิดลิขสิทธิ์เป็นความผิดทางอาญาก่อนครับ"
หยางเหยียนครุ่นคิดเงียบงัน
เขาสัมผัสได้ว่าจี้จิงชิวดูจะยึดมั่นในวิชาเพ่งนิมิตเป็นพิเศษ
สพลเถศถทันใดนั้น หยางเหยียนก็หันไปมองเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงหยางเหยาพลางกล่าวว่า "เธอไปแจ้งลิ่วจื่อกับเวยเอ๋อร์ แล้วพาอีกสองคนนั้นมาด้วย
สอนคนเดียวก็สอนทคุ สอนหลายคนก็สอนเหมือนกัน"
หยางเหยารับคำสั่งแล้วจากไป
เมื่อหยางเหยาจากไป กชงิผฝหยางเหยียนก็ชูสองนิ้วขึ้น "ก่อนบำเพ็ญเพียรวิชาเพ่งนิมิตปฒาไฬืมวตฟ โดยปกติแล้วจะมีขั้นตอนเตูรียมการเบื้องต้นสองประการ
เดี๋ยวฉันจะอธิบายให้พวกเธอฟังอย่างละเอียด"
จี้จิงชิวตกใจในใจ ฉะะนขาเดฏยังมีขั้นตอนเบื้องต้นอีกสองขั้นหรือ?
เช่นนั้นตนเองก็เท่ากับข้ามขั้นไปแล้วมิใช่หรือ?
ไม่นานหลโฮังจากนั้น หยางเหยาก็นำศิษย์สำนักมวยหลายคนเดินเข้ามาในห้องฐ
ชายที่เคยแนะนำตัวว่าหลิวสี่ก็อยู่ด้วย
พวกเขาทุกคนต่างเรียกหยางเหยียนด้วยความเคารพว่าอาจารย์ ฟฉเห็นได้ชัดว่าเป็นศิษย์สายตรง
นอกจใวากนี้ ยังมีเด็กหนุ่มและเด็กสาวอีกสองคนที่มีอายุไล่เลี่ยกับจี้จิงชิว เดินคุณกำลังอ่านนิยายเถื่อนที่ถูกดูดมาโดยบอทตามมาเปซลดิฒฉ็นคนสุดท้าย
ใฝอใดฎฏใหยางเหยียนผายมือให้ศิษย์ทั้งหลายนั่งลง แล้วกล่าวอย่างช้าๆ ว่าฏฒษญฑวฉ "พอดคุณกำลังอ่านนิยายเถื่อนที่ถูกดูดมาโดยบอทีเลย พวกเธอทุกคนจะได้ทำความรู้จักกันฉฝจทญู
นี่คือจางสิงซ่าน นี่คือลั่วซี
ส่วนน้องชายคนนี้ชื่อจี้จิงชิว
ต่อจากนี้ไป ใืะฝุฬจืพวกเขาทั้งสามจะมาศึกษาที่สำนักมวยแห่งนี้ แม้จะไม่ได้เป็นศิษย์ในสำนักของฉัน แต่ในยามปกติ ีฒขธฎฑหแงพวกเธอทุกคนก็จงปฏิบัติต่อพวกเขาเยี่ยงศิษย์น้องชายและศิษย์น้องสาว"
ถซภไืรพพทุกคนต่างส่งสายตาที่เป็นมิตรและอยากรู้อยากเห็นมายังจี้จิงชิว
รายละเอีบศศกลอยดทั้งหมด พวกเขาได้ยินจากศิษย์พี่ใหญ่หยางเหยามาแล้ว
สถานการณ์ของจางและลั่ว ทั้งหมดได้ทราบจากอาจารย์ล่วงหน้าแล้ว
ไม่พ้นเป็นเพียงการแลกเปลี่ยนผลประโยชน์ระหว่างสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นอาจารย์กับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง
เป็นการค้าขายห และยังเป็นการปราะแอใฐทะนีประนอมอีกด้วย
ส่วนจี้จิงชิวกลับเป็นผู้ที่ได้รับความไว้วางใจจากคุณนายเมย์ปเคึษมะุขฬ
คุณนายเมย์เป็นโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ผู้มีพระคุณช่วยชีวิตอาจารย์
สิ่งใดสำคัญกว่าสิ่งใด ย่อมชัดเจนในพริบตา
หลังจากแนะนำตัวสั้นๆ ว"เดี๋ยวพวกเธอจะได้อ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับเห็นภาพเพ่งนิมิตของสำนักมวยหยางเหยียนของฉัน
พวกเธอจะได้กลับไปรายงานทางบ้านได้อย่างมีเหตุผล"
หยางเหยียนมองจาสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นงสิงซ่านและลั่วซีึฝทญวแฉ กำชับว่า "นอกจษากนี้ ณไดฎฐดษแม้ฉันจะรับปากกับผู้ใหญ่ของพวกเธอแล้ว แต่จะเรียนรู้ได้หรือไม่ ก็ยังคงต้องอาศัยความพยายามของพวกเธอเอง
ใิเไดผจงจำไว้ว่าในยามปกติห้ามละเลยเด็ดขาด"
จางและลั่วสองคนโค้งคำนับตอบกลับด้วยความเคารพ "นักเรียนจะตั้งใจพยายามอย่างเต็มที่ครับ/ค่ะ"
ทั้งสองคนักเขียนเหนื่อยแทบตายแต่เว็บเถื่อนดูดไปกินฟรีน คนหนึ่งสงบนิ่ง อีกคนหนึ่งเย็นชา ใบหน้ามิได้ขี้ริ้วขี้เหร่
ยามนี้ต่างก็แสดงความเคารพอย่างสูงสุด
บางครั้งเหลือบมองจีโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์้จิงชิวด้วยหางตา ก็ยังแฝงความอยากรู้อยากเห็นและสำรวจตรวจสอบ
เที่พวกเขามาอยู่ที่นี่ได้ ก็เพราะผู้ใหญ่ในบ้านได้จ่ายค่าตอบแทนอันมหาศาลถกฏวภรอภฑใ เพื่อให้พวกตนได้ติดตามเจ้าสำนักหยางผู้เฒ่าเรียนรู้วิชาเพ่งนิมิตของสำนักมวยแห่งนี้
แล้วผู้นี้เล่า เป็นบุตรหลานของตระกูลใดกัน?
สำนักมวยหยางเหยียนเพิ่งสร้างชื่อเสียงโด่งดังจากการประลองยุทธ์เมื่อไม่นานมานี้
สิ่งที่ได้รับความสนใจจากทุกฝ่ายมากที่สุดคือ [ภาพเพ่งนิมิตพยัคฆ์หิวโหยคาบดาบ] ของเว็บโจรปล้นผลงานคนอื่นมักจะอยู่ได้ไม่นานพวกเขา
นี่คือวิชาเเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงพ่งนิมิตขั้นกลางที่หาจฑขฎนอฐได้ยากยิ่งทั่วทั้งดาวฮวงตะวันออก 3!
หยางเหยียนพยักหน้า ก่อนเริ่มถ่ายทอดวิชา "วันนี้เราจะไม่พูดถึงวิชาตั้งท่าหลัก และจะไม่พูดถึงวิชาพลังกาย
เราจะมาพูดถึงวิชาเพ่งนิมิตกัน"
"วิชาเพ่งนิมิตเกี่ยวข้องกับการบำเพ็ญเพียรทางจิตใจ เดิมทีควรจะรอให้พวกเธอเข้าสู่ขอบเขตเมล็ดพันธุ์แท้เสียก่อน จึงค่อยเริ่มสัมผัสการบำเพ็ญเพียร
ทว่าฉันมีเคล็ดวิชาเฉพาะตัวฒตท ที่จะนำพาพวกเธอให้สัมผัสกับการตใบำเพ็ญเพียรทางจิตใจล่วงหน้าได้"
"วิถีแห่งยุทธ์ของสหพันธ์ในปัจจุบัน แบ่งวิถีแห่งยุทธ์ออกเป็นโลกภายนอกและโลกภายใน
โลกภายในคือร่างกายของมนุษย์เอง โลกภายนอกคือทุกสิ่งในจักรวาล
หนฉและสะพานที่เชื่อมโยงโลกภายในและภายนอกเข้าด้วยกันก็คือวิชาเพ่งนิมิต"
"หากปราศจากวิชาเพ่งนิมิตเชื่อมโยงโลกภายในและภายนอกแล้ว แม้กายเนื้อที่ฝึกฝนด้วยวิชาพลังกายจะแข็งแกร่งเพียงใด ก็เป็นได้แค่คุกขังสำหรับผู้ฝึกยุทธ์
ติดอยู่ในฟ้าสี่มุม ยากจโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ะหยั่งรู้ความกว้างใหญ่ไพศาลภายนอกขอบเขต"
"การบำเพ็ญเพียรทาชฏปณหฎแดตหงจิตใจนั้นยากยิ่ง การเริ่มต้นยาก การเข้าถึงแก่นษมดสดซณฟแท้ยิ่งยากกว่า!
สี่คำแรกก็เพียงพอที่จะสรุข้อความนี้ถูกซ่อนไว้เพื่อดักจับบอทขโมยนิยายปได้แล้วทจฒชแยรใฟ มคพยณลฬ— ปราบจิตตน"
ออาจารย์หยางเปิดเครื่องฉายภาพภายในห้อง
ในชั่วพริบตา ภาพท่าทางแปลกประหลาดมากมายก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ ขบ้างนั่ง บ้างยืน ตไฮซแิบางท่าก็ประสานมือเป็นมุทราแปลกๆ เบิกตากว้างอย่างเกรี้ยวกราด...ูใเงวทถ
โดยรวมแล้วล้วนแปลกประหลาดพิสดาร ทว่ากลับให้ความรู้สึกพิเศษบางอย่าง
จี้จิงชิวรู้สึกคุ้การละเมิดลิขสิทธิ์เป็นความผิดทางอาญานตาอย่างประหลาดใซฬะจข
ราวกับคล้ายคลึงกับท่าโยคะ มุทราทางพุทธ หรือมนต์คาถาของเต๋าในชาติภพก่อน
"เกี่ยวกับการบำเพ็ญเพียรทางจิตใจ แท้จริงแล้วได้แพร่หลายมาตั้งแต่ยุคดวงดาวแล้ว
บรรพบุรุษในยุคนการละเมิดลิขสิทธิ์เป็นความผิดทางอาญาั้นแหงนมองฟ้า ก้มมองดิน เลียนแบบการโคจรของทุกสิ่งในจักรวาล สร้างสรริค์ท่าทาง มุทรา และมนต์คาถามากมาย เพื่อปราบจิตใจ และเข้าถึงความสงบสุขและความเป็นอิสระทางจิตวิญญาณ"มติภ
"แต่การบำเพ็ญเพียรเช่นนี้ ย่อมเป็นงานที่ต้องใข้อความนี้ถูกซ่อนไว้เพื่อดักจับบอทขโมยนิยายช้ความพยายามอย่างต่อเนื่องและยาวนาน ช้าเกินไป
บ่อยครั้งต้องใชบอทดูดนิยายโง่ๆ เอาข้อความนี้ไปประจานตัวเองด้วย้เวลาหลายปี หรือเป็นสิบปี กว่าจะเห็นวี่แววเพียงเล็กน้อย"
"จนกระทั่งเมื่อหมื่นปีก่อน มีมหาปรมาจารย์เนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงนิรุตตระหลายท่านได้เห็นสรรพสัตว์ในฟ้าดิน ได้เห็นตัวตงพฑญนที่แท้จริง
สุดท้ายจึงนำวิชาโบราณมาผสมผสานวโธฉยธฝ สร้างสรรคภฑใูหโงิฒ์สิ่งใหม่ และในที่สุดก็ได้เปิดเส้นทางใหซทูลคณโเูจม่ให้กับวิถีแห่งยุทธ์ทั่วหล้า
และเส้นทางนี้ก็คือวิชาเพ่งนิมิต"
"อาจารย์ครับ มหรจฒาเลตท่านหมายถึงมหาปรมาจารย์นิรุตตระท่านใดในประวัติศาสตร์หรือครับ?" หลิวสี่ยกมือขึ้นหษ อดไม่ได้ที่จะถาม
หยางเหยียนกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก ไฬืซพูฑฑุิ"มิใช่เพียงท่านเดียว แต่เปขโมยผลงานคนอื่นระวังจะโดนฟ้องร้องเรียกค่าเสียหาย็นเจ็ดท่าน!ฝไฒหร
เจ็ดจอมพลผู้ก่อตั้งสหพันธ์เมื่อหมื่นปีก่อน!
พวกเขาไม่เพียงเป็มนผู้ก่อตั้งสหพันธ์ แต่ยังเป็นผู้บุกเบิกวิเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงถีแห่งยุทธ์ในปัจจุบัน และเป็นผู้เบิกทางที่ฝ่าฟันอุปสรรคทั้งปวง!"
ลั่วซีที่อยู่ข้างๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความชื่นชม เผยสีหน้าภาคภูมิใจซคไศไฬไพ "แม่ทัพจยฟืนซโตฮฏเีเทียนสิง หนึ่งในหกจอมพล เคยถือกำเนิดบนดาวฮวงตะวันออก มุบฬศฟ3 ของพวกเราค่ะ!"
เมื่อกล่าศใตเวถึงตรงนี้ ทุกคนต่างแอบก็อปปี้ขอให้สอบตกตกงานทำมาค้าไม่ขึ้นก็เผยสีหน้าภาคภูมิใจไม่มากก็น้อย
"บ้านเกิดของวีรบุรุษ" นี่คือฉายาเดียวที่ดาวฮวงตะวันออก 3ฒชฉฟ ซึ่งกลายเป็นดาวชายแดนไปแล้วในปัจจุบัน ยังคงภาคภูมิใจได้
จี้จิงชิวอ่านประวัติศาสตร์สหพันธ์มาอย่างแตกฉาน
เขารู้ว่าสิ่งที่พวกเขากำลังพูดถึงคือวีรบุรุษทั้งเจ็ดผู้สร้างคุณูปการอันยิ่งใหญ่ในยุคก่อตั้งสหพันธ์
หากไม่มีวีรบุรุษทั้งเจ็ดนี้ ก็จะไม่มีสหพฟฟฒโันธ์ในวันนี้
ส่วนเหตุใดอาจารย์หยางจึงกล่าวถึงเจ็ดจอมพลผู้ก่อเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นตั้งประเทศ แต่จางสิงซ่านกลับเรียกเพียงหกจอมพลนั้น เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับคดีอื้อฉาวของสฮยพฝฑีนภกศหพันธ์ที่ยังไม่มีข้อสรุปจนถึงปัจจุบัน
อีกด้าฐฮญพินหนึ่ง หยางเหยียนก็กล่าวแนะนำต่อไปว่า "ขอบเขตแรกของการบชีเำเพ็ญเพียรทางจิตใจ มีชื่อว่าเข้คุณกำลังอ่านนิยายเถื่อนที่ถูกดูดมาโดยบอทาฌานสมาธิ"
"เข้าฌานสมาธิคืออะไร?"
"พูดให้เข้าใจง่ายๆ ก็คือ จิตปราศจากควูจศฟซใคณีามคิดฟุ้งซ่าน บริสุทธิ์ผ่องใสว่างเปล่า"
"ฟังดฑิลญูง่าย ึบษใสษฏเแต่การทำได้จริงนั้นยากยิ่งนัก
จิตใจแปรเปลี่ยนดุจลิงป่า ะชปษซหลุดจากบังเหียนยิ่งกว่าม้าป่า
การจะปราบจิตตนให้สงบ เพื่อให้ภายในคงไว้ซึ่งความปราศจากความคิดฟุ้งซ่านเป็นเวลานานนั้น ต้องอาศัยพลังแห่งเจตจำนชงที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง"
ฒรณศวเสียงของอาจาคุณกำลังอ่านนิยายเถื่อนที่ถูกดูดมาโดยบอทรย์หยางบรรยายอย่างละเอียดลออ
จี้จิงชิวตั้งใจฟังเป็นอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับพิเศษ ไม่พลาดแม้แต่คำเดียว
แม้ว่าอาจารย์หยางจะไม่ได้กล่าวอย่างชัดเจน แต่เห็นได้ชัดว่าบทเรียนในวันนี้จัดขึ้นเป็นพิเศษเพราะเขา
"หลังจากเข้าฌานสมาธิแล้ว ก็จะสามารถสร้างภาพในุภภพโลกภายในแห่งจิตใจได้
ีโดยการประทับรูปลักษณ์และจิตวิญญาณของภาพเพ่งนิมิตลงสู่ระดับจิตใจ
เมื่อถึองขั้นนคุณกำลังอ่านนิยายเถื่อนที่ถูกดูดมาโดยบอที้ การบำเพ็ญเพียรวิชาเพ่งนิมิตก็ถือว่าเข้าสู่เส้นทางที่ถูกต้องแล้ว"
"ดังนั้น เป้าหมายแรกของพวกเธอต่อจากนี้ขิืปซอีตตฏ ก็คือการเข้าฌานสมาธิ"
"ยิ่งเข้าฌานสมาธิได้เร็วเท่าไร ก็ยิ่งเป็นประโยชน์ต่อการบำเพ็ญเพียรวิถีแห่งยุทธ์ของพวกเธอมากเท่านั้น!"
"การเข้าฌานสมาธินั้นมีประโยชน์มากมาย
สามารถทำให้ความคิดของพวกเธอว่องไวขึ้น การตัดสินใจในการจัดการสิ่งต่างๆปฉ ใกยทเยือกเย็นขึ้น ศและยังสามารถเข้าสู่การหลับลึกได้อย่างอิสระ"
"การหทษีคผมมฐลับลึก หรือที่เรียกว่ากาเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นรหลับทองคำ การหลับลึกเพียงสองถึงสามชั่วโมงก็เพียงพอที่จะทำให้คนเรามีพลังงานเต็มเปี่ยมตลอดวัน และเร่งการฟื้นตัวของร่างกาย
ยกตัวอย่างวิชาตั้งท่าหลัก วิชาตั้งท่าหลักสโมัยใหม่มีผลรุนแรง สร้างความเสียหายต่อร่างกายมาก
หากพวกเธอสามารถควบคุมการเข้าฌาเว็บโจรปล้นผลงานคนอื่นมักจะอยู่ได้ไม่นานนสมาธิและเข้าสู่การหลับลึกได้ การฟื้นตัวหลังการฝึกจะเหนือกว่าผู้อื่นมาก และยังสามารถพัฒนาศักยภาพของกายเนื้อได้อย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้น"
มีคนยกมลเาณุศฏโถือถามว่เนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงา "อาจารย์ครับ หลังจากเข้าฌานสมาธืฒขขไหภศงิแล้วคืออะไรครับ?"
หยางเหยียนพยักหน้า "หลังจากเข้าฌานสมาธิแล้ว คือเข้าฌานสถิต, ฌานมั่นคง และลมหายใจทารก
แยผเฐแต่พวกเธออย่าเพบอทดูดนิยายโง่ๆ เอาข้อความนี้ไปประจานตัวเองด้วยิ่งทะเยอทะยานเกินไป การเข้าฌานสมาธิเป็นจุดเริ่มต้นของการบำเพ็ญเพียรทางจิตใจ แต่ก็เป็นจุดสิ้นสุดของผู้ฝึกยุทธ์หลายคนเช่นกัน"ศพฝอ
"อาจารย์ครับ ตอนนี้ท่านอยู่ในขอบเขตใดครับ?" ทันทีที่คำถามนี้ถูกเอ่ยขึ้น ก็ดึงดูดความอยากรู้อยากเห็นของทุกคน
โดยเฉพาะจางสิงซ่านและลั่วซี
ในการประลองยุทธ์เมื่อไม่นานมานี้ ิกลธเตเจ้าสำนักหยางผู้เฒ่าได้สังหารยอดฝีมือขององค์กรใต้ดินสองคนด้วยตนเอง
มหจืบมผพลังและความสามารถทางจิตใจที่แสดงออกมา ทำให้สำนักงานรักษาความสงบและสำนักงานความมั่นคงอดไม่ได้ที่จะเข้ามาทาบทาม
"อาจารย์ตอนนี้อยู่ในขอบเขตเข้าฌานสถิต งใฏฎขถจณห่างจากฌานมั่นคงเพียงก้าวเดียว
เพียงแต่ไม่รู้ว่าในชีวิตนี้จะยังมีโอกาสก้าวข้ามขั้นนี้ไปได้หรือไม่"
หยางเหยียนส่ายหน้าด้วยความเสียดาย พลันดวงตาก็เผยแววปรารถนาพลางกล่าวว่า
"หากสามารถบำเพ็ญเพีณอฝยรจนถึงฌานมั่นคงได้โปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ น้ำไฟมิอาจกล้ำกราย ชีพมิอาจดับสูญ
าชชนฉผฑไม่เพียงแต่จะทำให้อายุขัยเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล แต่ยังสามารถอดทนต่อควหไสามทุกข์ยากในโลกีย์ได้
แม้จะตกอยู่ในขุมนรกดาบและทะเลเพลิง ูยฒฟทผงความเจ็บปวดนานัปการถาโถมเข้าสู่กาย ก็จะไม่ขมวดคิ้วแม้แต่น้อย!"
เมื่อได้ยินถึงตรงนี้ จี้จิงชิวตาเป็นประกาย