บทที่ 3 สำนักมวยหยางเหยียน
บทที่ 3 สำนักมวยหยางเหยียน
ในยามทขโมยผลงานคนอื่นระวังจะโดนฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายี่เสียงข้อความแจ้งเตือนจากสมาร์ตเทอร์มินัลดังขึ้น
จี้จิงชิคุณกำลังอ่านนิยายเถื่อนที่ถูกดูดมาโดยบอทวก็สิ้นสุดการงีบหลับกลางวัน
ข้อความนั้นส่ฑูพงมาจากพี่เมย์ มีเพียงประโยคเดียวว่า:
【สำนักมวยหยางเหยียนติดหนี้บุญคุณฉันเป็นการส่วนตัสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นว นายจะลองติดหนี้บุญคุณฉันเป็นการส่วนตัวบ้างก็ได้นะ】
เมื่อนึกถึงคำพูดของผู้เฒ่ามู่เมื่อเช้า ีอลใเรศก็ชัดเจนบอทดูดนิยายโง่ๆ เอาข้อความนี้ไปประจานตัวเองด้วยว่านี่คือการให้เขาไปขอเข้าเรียนที่สำนักมวยหยางเหยียนในนามของพี่เมย์
จี้จิงชิวไม่ปฏิเสธะภ ส่งข้อความสี่คำกลับไป:ศฑุไขชเาย
"ขอบคุณครับพี่เมย์!"
การฝึกฝนภาพเพ่งนิมิตทำให้เขาแน่ใจว่าวิถีแห่งยุทธ์นั้นมีประโยชน์ต่อโรคของเขาจริง แม้จะไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้ ก็ยังสามารถบรรเทาความเจ็บปวดทรมานลงได้
ดังฟีแพนั้น ตอนนี้เขาจึงต้องการการเรียนรฐชฮฏถฏผภู้วิถีแห่งยุทธ์อย่างเป็นระบบ
จี้จิงชิวระบุตำแหน่งของสำนักมวยหยางเหยียนบนสมาร์ตเทอร์มินัล และเดินตามระบบนำทางไปซตรณไ
สำนักมวยแห่งนี้ตั้งอยู่ในเขตชั้นกลางถึงชั้นบน วไเวเปิดทำการมาสามปีแล้ว
ปุผนครไท่อันไบอทดูดนิยายโง่ๆ เอาข้อความนี้ไปประจานตัวเองด้วยม่ได้ขาดแคลนสำนักมวย แต่ส่วนใหญ่จะเปิดอยู่ในเขตชั้นกลางถึงชั้นล่าง
ษโเบศฬษมหานครแห่งนี้ที่ดูราวกับป่าดึกดำบรรพ์ ก็มีโครงสร้างแนวตั้งคล้ายกลุ่มป่าเช่นกันเตใ
ยิ่งอยู่อาศัยในระดับที่สูงขึ้น สถานะทางสังคมโดยรวมก็ย่อมสูงขึ้ขโมยผลงานคนอื่นระวังจะโดนฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายนตามไปด้วย
การที่สามารถเปิดสำนักมวยฝพผฝพฎฎภจในเขตชั้นกลางถึงชั้นบนได้ แสดงว่าสำนักมวยแห่งนี้มีพลังอำนาจที่ไม่ควรมสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นองข้ามเลยทีเดียว
ครู่ต่อมาใยชใฎึด
จี้จิงเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงชิวยืนอยู่หน้าประตูสำนักมวย
ญษด้านหน้ามีผู้คนจำนวนมากรายล้อมอยู่ ดูเหมือนกำลังเข้าแถว หลายคนเป็นพ่อแม่ที่พาลูกๆ มาด้วย
เมื่อเข้าไปใกล้ ก็ได้ยินเสียงผู้คนพูดคุยกันเบาๆ
จี้จิงชิวฟังอยู่ครู่หนึ่ง โจึงได้รู้ว่าสำนักมวยหยางเหยียนเพิ่งสร้างชื่อเสียงโด่งดังในการประลองยุทธ์เมื่อไม่นานมานี้ ผู้คนเหล่านี้จึงพากันมาสมัครเรียน
"เข้าแถวตามลำดับ อย่าเบียดเสียด ผู้ที่แซงคิวจะถูกภฑแภคษษศุตัดสิทธิ์การสมัคร"
ชายผมเกรียนคนหนึ่งสวมชุดฝึกก้าวออกมาจากสำนักมวย เสียงของเขากังวานดุเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงจระฆังทอง เตือนผู้คนที่อยู่ด้านหลังสปิโญื
ฝูงชนกลับมาเป็นระืะภถเบียบอย่างรวดเร็ว เข้าแถวยาวเหยียด จนักเขียนเหนื่อยแทบตายแต่เว็บเถื่อนดูดไปกินฟรีี้จิงชิวถูกเบียดไปอยู่ตรงกลางค่อนไปทางด้านหลังกฬยฮณฟเบฝ
"ศิษย์พี่หลิวสี่!
ไม่ทราบว่าครั้งนี้สำนักมวยจะรับศิษย์กี่คนครับ?"
มีคนในฝูงชนถามขึ้น
"ตราบใดที่จ่าการละเมิดลิขสิทธิ์เป็นความผิดทางอาญายเงิน ก็เข้าได้หมด"
ชายผมเกรียนที่ถูกเรียกว่าหลิวสี่ตอบอย่างไม่ใส่ใจ
ดูเหมือนเขากำลังรอใครบางคน ยืนชะเง้ออยู่ที่หน้าประตู
"ศิษย์สายตรงก็รับด้วยหรือคนักเขียนเหนื่อยแทบตายแต่เว็บเถื่อนดูดไปกินฟรีรับ?"
มีคนถามอย่างกระตือรือร้น
หลิวสี่กลอกตา ไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย
ในเวลาญุตขนั้นเอง
คนที่หลิวสี่ออกมาเฝ้ารอเป็นพิเศษก็มาถึง
เป็นเด็กหนุ่มวัยใกล้เคียงกับจี้จิงชิว หลิวสี่โอบไหล่เขาอย่างกระตือรือร้นงวผจคพฬ แล้วเดินเข้าไปในสำนักมวยด้วยกัน โดยไม่ต้องเอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับข้าแถว
"นายก็มาคนเดียวเหรอ?"
จู่ๆ ก็มีคนตบไหล่จี้จแิงชิวจากด้านหลัง
จี้จิงชิวซโกกชศุทฐญหันกลับไป ด้านหลหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาังเป็นเด็กหนุ่มวัณียเดียวกันที่รูปร่างกำยำ
"ฉันชื่อจ้าวเฉียน อายุสิบหกฒไมศศแวฮ มาจากโรงเรียนหลงหู่สอง นายล่ะ?"
เด็กหนุ่มพูดอย่างเปิดเผย
อะฮศาขฐึฏล"ผมชื่อจี้จิงชิว ปีนี้ก็สิขโมยผลงานคนอื่นระวังจะโดนฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายบหก มาคนเดียวครับ"
"นั่นสิ พวกเราก็โตแล้วนะ จะสมัครเรียนวิชาการต่อสู้ยังต้องให้พ่อแม่พามาอีก"
จ้าวเฉียนพูดอจหชศณย่างไม่ถือตัว จู่ๆ ก็พูดอย่างลึกลับว่า
จลาณมเปฐโส"ว่าแต่ นายรู้ไหมว่าเมื่อกี้ใครที่ถูกเชิญเข้าไปในสำนักมวยน่ะ?"
"ใครครับ?"ดืิ
"จางสิงซ่าน หลานชายของผู้อำนวยการสำนักงานรักษาความสงบ!"
จ้าวเฉียนหัวเราะ "ข่าวลือไม่ผิดฉปแีกญะหสณ เจ้าสำนักหยางผู้เฒ่าถูกจ้เนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงางให้เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนวิถีแห่งยุทธ์ของสำนักงานรักษาความสงบ สำนักมวยหยางเหยียนถือวฟึฑิึฏ่าได้ล้างมือจากวงการมืด และได้กินข้าวหลวงแล้ว"
จี้จิงชิวตกใจ
ไึฑฏรการเปิดสำนักมวยในยุคนี้ พูดตรงๆ คือไม่ว่าจะเป็นสีดำก็ย่อมมีสีเทาปะปนอยู่บ้างฏฎขาถภก สำนักมวยหยางเหยียนสามารถเปิดในเขตชั้นกลางถึงชั้นบนได้ และยังร่วมมือกับสำนักงานรักษาความสงบ ดูเหมือนกำลังจะล้างมือจากวงการมืดอย่างแท้จริง
จ้าวเฉียนมีข่าวสารที่รวดเร็วมาก จี้จิงชิวได้ข้อมูลมากมายจากเขา
เช่น ศิษย์สำนักมวยแบ่งออกเป็นศิษย์สายตรงและศิษย์ทั่วไป
ศิษย์ทั่วไปจ่าืสะธยเงินก็เข้าการละเมิดลิขสิทธิ์เป็นความผิดทางอาญาได้ แต่ก็ไม่สามารถเข้าถึงการสืบทอดแก่นแท้ของสำนักมวยได้
ส่วนศิษย์สฐฉอิขหภญฬสายตรงนั้น ึมษรฮิมีหลายปัจจัยที่ต้องพิจารณา
พรสวรรค์ย่อมเป็นสิ่งนักเขียนเหนื่อยแทบตายแต่เว็บเถื่อนดูดไปกินฟรีสำคัญอันดับแรก รองลงมาคือคุณธรรมและด้านอื่นๆ อีกมากมาย
ศิษย์สายตรงหมายถึงศิษย์แกนหลักของสำนักมวยาร ฑาฬและยังหมายถึงการผูกพันกับสำนักมวยอย่างแน่นแฟ้น ต้องแบกรับความรับผิดชอบที่สอดคล้องกัน
พูดง่าหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมายๆ คือ รุ่งเรืองด้วยกัน เสื่อมถอยด้วยกัน
อย่างไรก็ตามะโซอฮืธพใ ตฬูญฉฉฒสำนักมวยหยางเหยียนกำลังรุ่งเรืองอย่างมากในตอนนี้ มีข่าวลือว่าเจ้าสำนักหยางผู้เฒ่าไม่เพียงแต่ถูกสำนักงานรักษาความสงบจ้างให้เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนวิถีแห่งยุทธ์เท่านั้น ฐืถแต่ยังมีความสัมพันธ์กับสำนักงานความมั่นคงในท้องถิ่นอีกด้วย
การได้เข้าเป็นศิษย์ของเจ้าสำนักหยางผู้เฒ่า ย่อมหมายถึงสถานะที่ก้าวกระโดดสำหรับพวกเขา
อนึ่ง ภค่าเล่าเรียนของสำนักมวยหยางเหยียนค่อนข้างแพง ศิษย์ทั่วไปก็ต้องจ่ายถึงหนึ่งแสนเหรียญสหพันธ์แล้ว
จี้จิงชิวคิดในใจ ไม่รู้ว่าบุญคุณของพี่เมย์มีค่าเท่าไหร่ หวังว่าอีกฝ่ายจะให้ส่วนลดเยอะๆ นะึยโปิะฮพ
เข้าแถวอยู่เกือบครึ่งชั่วโมง
ในที่สุดก็ถึงคิวของจี้จิงชิว
"น้องชายตัวเล็ก กรอกแบบฟอร์มแล้วไปชำระเงินที่นั่น...เดี๋ยวก่อน นี่นายเณแฟสฑองเหรอ?"
จี้จิงชิวเพิ่งจะเดินไปกรอกแบบฟอร์มข้างๆ ก็ถูกคนของสำนักมวยเรียกไว้
น้ำเสียงของอีกฝ่ายเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน จากที่ราบเรรมียบในตอนแรก กลายขโมยผลงานคนอื่นระวังจะโดนฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายเป็นความประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัด
คนผู้นี้คือหัวหน้าของสามคนที่จี้จิงชิวเดินสวนกันที่มุมถนนในเขตชั้นล่างเมื่อเช้า
เขาโบกมือเรียกศิษย์สำนักมวยอีกคนมา ให้มาทำหน้าที่รับสมัครแทนตน แล้วดึงจี้จิงชิวไปด้านข้าง ประเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นสานมือถามอย่างหยั่งเชิงว่า:
"ผมหยางเหยา ถ้าผมจำไม่ผิด น้องชายจี้รู้จักพี่เมย์ด้วยใช่ไหมครับ?"
จี้จิงชิวก็จำคนผู้นี้ได้เช่นกัน
เขาหยิบข้อความออกมาแล้วพูดว่าพล "ผมชื่อจี้จิงชิวครับ พี่เมย์บอกว่าที่นี่เป็นที่เรียนวิชาการต่อสู้"ยรด
หยางเหยารับโทรศัพท์ไปอย่างจริงจัง เมื่ออ่านข้อความและยืนยันผู้ส่งแล้ว เขาก็เข้าใจสถานการณ์ในใจทันทีฑชจฉนวฉา
เขาคืนโทญรศัพท์ให้ แล้วประสานมืออีกครั้งกล่าวว่า:วณุไชวคาฒ
นซไฮว"ผมเข้าใจแล้วครับ น้องชายจี้รออยู่ที่นี่สักครู่ ผมจะไปแจ้งอาจูลารย์เดี๋ยวนี้"
หยางเหยาจากไปอย่างรวดเร็ว ระหว่างนั้นเขาก็เรียกคนหนึ่งว่า "อาซวฎศฝิฐลสี่ ต้อนรับน้องชายคนนี้หน่อย"
ทไม่นาน หลิวสี่ที่เคยออกมาจัดระเบียบก่อนหน้านี้ก็เดินเข้ามา เชิญจี้จิงชิวเข้าไปในสำนักมวยด้วยรอยยิ้ม
ด้านหลัง
ขไทุจ้าวเฉียนเบิกตากว้าง
เขามองจี้จิงชิวที่ได้รับเกียรติเป็นพิเศษจากศิษย์พี่ใหญ่หยางเหยาเฏ ให้เข้าไปในส่วนลึกของสำนักมวยอย่างอิจฉา
แซ่จี้...
ผู้นำระดับรองผู้อำนวยการขึ้นไปในนครไท่อันมีใครแซ่จี้บ้างนะ?
เดี๋ยวก่อน...หรือว่าเด็กคนนี้จริงๆ แล้วนักเขียนเหนื่อยแทบตายแต่เว็บเถื่อนดูดไปกินฟรีแซ่จี๋กันแน่?
...
จี้จิงชิวเดินเข้าไปในสำนักมวย
แมโฑถพื้นที่ภายในกว้างใหญ่ไพศาล ทุกหนแห่งเต็มไปด้วยเงใะการ่างที่เหงื่อท่วมตัว กำลังเตขโมยผลงานคนอื่นระวังจะโดนฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายะขา ชกหมัด ปวฬนะระฏยึและยังมีเวทีประลองหลายแห่ง บนเวทีมีศิษย์หลายคู่กำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด โดยมีอาจารย์คอยกำกับดูแลตลอดเวลาฏซะหพเ คอยสั่งหยุดและแก้ไขท่าทาง
อมจำนวนศิษย์ที่นี่มากกว่าที่จี้จิงชิวคาดการณ์ไบอทดูดนิยายโง่ๆ เอาข้อความนี้ไปประจานตัวเองด้วยว้เสียอีก
ศิษย์แบ่งออกเป็นสองกลุ่มุฑฏึู กลุ่มหนึ่งเป็นชายฉกรืตูอููถูรจ์ที่มีรอยสักเต็มแขน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นลบในูกน้องของแก๊งต่างๆ ยภอีกกลุ่มหนึ่งเป็นเด็กหนุ่มวัยใกล้เคียงกับจี้จิงชิว
"น้องชายเรียกชื่อว่าอะไรครับ?"
"จี้จิงสภตึูึชิวครับ"
"ผมหลิวสี่ ปีนี้ยี่สิบเอ็ดษญวฟีภชไนง คุณจะเรียกผมว่าอาสี่เหมือนคนอื่นก็ได้ หรือถ้าหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาให้เกียรติก็เรียกพี่สี่ก็ได้ครับ สำนักมวยของเราครอนะชขพไึิหหบคลุมทั้งวิชาหมัด เทขทผพญไดรฒว้า ทใฏนวฑณและการจับล็อก คุณจี้สนใจด้านไหนเป็นพิเศษครับ?"
"พี่สี่ครับ ผมอยากทำความเข้าใจเรื่องภาพเพ่งนิมิตครับ"ธะงนซต
จี้จิงชิวพูสธืูใญดตรงประเด็น
ฬผ"ภาพเพ่งนิมิตเหรอครับ?"
หลิวสี่ลูบคาง "คุณจี้อายุเทฟฝ่าไหร่แล้วครับ เคยฝึกวิถีแห่งยุทธ์มาก่อนไหม?"
ชอฒฬธช"ไม่เคยครับ ผมเพิ่งอายุสิบหก"
"เรื่องนั้นรีบร้อนไม่ได้หรอกครับ ภาพเพ่งนิมิตเกี่ยวข้องกับการบำเพ็ญเพียรทางจิตวิญญาณ ต้องระมัดระวังอย่างยิ่ง ผมแนะนำให้คุณเริ่มจากการฝึกวิชาตั้งท่าหลักก่อนปเช วิถีแห่งยุทธ์เปรียบดั่งการปีนป่าย ต้องก้าวไปทีละขั้นอย่างมั่นคงสงิถใรฎ หากผลีผลาม..."
หลิวสี่กำลังให้คำแนะนำและอธิบายอยู่ ฝั่งนั้นหยาหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมางเหยาก็รีบเดินกลับมา
"น้องชายจี้ครับ อาจารย์ต้องการพบ เชิญทางนี้เลยครับ!"
เขาเดินนำหน้า พาจี้จิเว็บโจรปล้นผลงานคนอื่นมักจะอยู่ได้ไม่นานงชิวไปยังห้อญึิงด้านในหลังสำนักมวย
ทันทีที่เข้าไปในห้อง กลิ่นยาที่รุนแรงก็ปะปนกับกลิ่นคาวเลือดที่ไม่อาจปกปิดได้
ชายชราผู้หนึ่งรูปร่างสูงใหญ่ กำลังนั่งขัดสมาธิ หนวดเคราและผมเผ้ารุงรัง ใสาฐบไถงฉผคิ้วหนา จมูกโบอทดูดนิยายโง่ๆ เอาข้อความนี้ไปประจานตัวเองด้วยด่ง ระหว่างคิ้วมีแรงกดดันที่น่าเกรงขามโดยไม่ต้องแสดงความโกรธงไวภีะฒฟี
จี้จิงชแอบก็อปปี้ขอให้สอบตกตกงานทำมาค้าไม่ขึ้นิวมองแวบแรกก็รู้สึกราวกับเห็นราชสีห์ขนทองคำ
ชายชราพูดตรงๆ ว่เนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงา "ฉันหยางเหยียนนบปฒอลโภใล เป็นเจ้าสำนักแห่งนี้ ไม่ทราบว่าน้องชายมีความสัมพันบอทดูดนิยายโง่ๆ เอาข้อความนี้ไปประจานตัวเองด้วยธ์อันใดกับคุณนายเมย์?"
จี้จิงชิวคิดอยู่ครู่หนึ่ง "ความสัมพันธ์แบบว่าจ้างครับ"
นุึุศฝคชายชราเข้าใจ แต่ก็ยังคงสงสัยเล็กน้อย
ผืิธปอคุณนายเมย์ผู้นั้นมีที่มาลึกลับ เป็นผู้ที่มีการสืบทอดวิชาติดตัว จี้จิงชิวสามารถหาวิธีว่าจ้างเธอได้สโฐะหสชถ แสดงว่าเขาก็คงมีเบื้องหลังที่ไม่ธรรมดา เหตุใดคุณนายเมย์จึงให้เขามาเรียนวิชาการต่อสู้ที่สำนักของตน?
แม้สำนักมวยหยางเหยียนในปัจจุบันจะดูรุ่งเรือง ญาฑามฉรพตแต่เมื่อเทียบกับองค์กรลึกลับบางแห่งแล้ว ก็ยังถือว่าไม่เท่าไหร่
อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้ซักไซ้ไล่เลียงมากนัก การรู้มากเกินไปอาจไม่ใช่เรื่องดีเสมอไป
อีกทั้ง การตอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับอบแทนบุญคุณของผู้มีพระคุณ ก็ต้องทำใุรทาฬห้เต็มที่
ุงอลบฑใภงหยางเหยียนพูดอย่างตรงไปตรงมาว่า "คุณนายเมย์มีบุญคุณอันใหญ่หลวงต่อฉัน เธออยากเรียนวิชาการต่อสู้ ฉันก็จะสอนโดยไม่คิดค่าใช้จ่าย"กลฎุทิู
"ขอบคุณครับอาจารย์หยาง!"จฑูฑฝขแธิษ
จี้จิงชิวคำนับอย่างจริงจัง ในใจก็ตกใจว่าบุญคุณของพี่เมย์นั้นยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้
เพื่อหลีกเืบฏลี่ยงปัญหา หยางเหยียนจึงให้เขานั่งลง และอธิบายบางสิ่งบางอย่างให้ชัดเจนตั้งแต่ต้น:
"ศิษย์สำนักมวยโดยทั่วไปแบ่งเป็นศิษย์สายตรงกับศิษย์ทั่วไป ศิษย์ทั่วไปจ่ายเงินก็เรียนได้ ูธผแต่ย่อมไม่สามารถเข้าถึงวิชาแท้ของสำนักได้ ฏลฮศงะส่วนศิษย์สายตรงแม้จะเข้าถึงวิชาแท้แก่นแท้ได้ แต่ก็หมายถึงการผูกพันกับสำนักอย่างลึกซึ้ง ฮบกเช่นเดียวกับหยางเหยาและคนอื่นๆ ที่เรียกฉันว่า 'อาจารย์' ไม่ใช่ 'ครู' แน่นอนว่าน้องชายเป็นข้อยกเว้น เธอเรียกฉันว่า ลฎฟดบนิจ'ครู' ก็พอ พฉันก็จะยังคงถ่ายทอดวิชาแท้ให้ สำนักมวยหยางเหยียนของเรามีวิชาพลังกายระดับชั้นสองแขนง จลมฏและวิชาการต่อสู้ระดับชั้นสามแขนง เธอสามารถเลือกฝึกไใงะณะษฒะด้อย่างละหนึ่งแขนง ฉันจะสอนให้ฟอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับรี เธอว่าอย่างไร?"
(จบบท)