บทที่ 6 จัดระเบียบข้อมูล

"ทำงานหนักเลยนะ!"

หลินลั่วทำทีเป็นลูบหน้าจอคอมพิวเตอร์สองครั้ง แล้วสวมวิญญาณคนเจ้าเล่ห์เปิดพีซีโรตอมขึ้นมาเพื่อดูข้อมูลที่มันเพิ่งจัดการเสร็จทันที

ต้องยอมรับเลยว่าคอมพิวเตอร์ล้ำยุคเครื่องนี้มันฉลาดจริงๆ!

ภายในเวลาแค่สามวัน โรตอมก็จัดหมวดหมู่ข้อมูลทั้งหมดในระบบเสร็จสรรพ...

ถ้ามองในภาพรวม ข้อมูลจะถูกแบ่งออกเป็น 4 หมวดใหญ่ ได้แก่ มนุษย์ โปเกมอน ไอเทม และความสามารถ

ในหมวดมนุษย์ จะถูกแบ่งย่อยออกไปอีกเป็นร้อยๆ หมวดหมู่ตามอาชีพ อายุ เพศ เกียรติยศ และอื่นๆ

หลินลั่วถึงขั้นมองเห็นซาโตชิ คาสึมิ ด็อกเตอร์ออคิด แม่ของซาโตชิ และตัวละครอื่นๆ จากอนิเมะด้วยซ้ำ...

แต่สิ่งที่ทำให้เขางุนงงก็คือ ไม่รู้ทำไมราคาของมนุษย์โดยทั่วไปถึงแพงกว่าโปเกมอนมากนัก

สาวงามระดับท็อปที่มาพร้อมความแข็งแกร่งอย่าง คันนะ ชิโรนะ และรุริน มีราคาประมาณ 10,000 แต้ม

ราคานี้ยังพอรับได้!

แต่ที่ทำเอาหลินลั่วช็อกก็คือ แม้แต่ตาแก่หน้าย่นอย่างด็อกเตอร์ออคิด ก็ยังต้องใช้แต้มถึง 50,000 แต้มในการแลกเปลี่ยน

น่ากลัวเกินไปแล้ว!

เรื่องนี้ทำให้หลินลั่วล้มเลิกความคิดที่จะแลกมนุษย์ในระยะสั้นไปในทันที

ผู้หญิงงั้นเหรอ? เหอะ!

ผู้หญิงก็เป็นได้แค่ตัวถ่วงเวลาทำธุรกิจของเขาเท่านั้นแหละ!

หลินลั่วรีบปิดหมวดหมู่มนุษย์ทิ้ง แล้วคลิกเข้าไปดูหมวดหมู่โปเกมอน

การจัดประเภทในหมวดหมู่นี้ดีกว่าหมวดหมู่มนุษย์มาก

โรตอมจัดหมวดหมู่โปเกมอนตามหมายเลขในสมุดภาพ ประเภท อายุ ความแข็งแกร่ง และปัจจัยหลักอื่นๆ ซึ่งช่วยอำนวยความสะดวกให้หลินลั่วได้เยอะเลยทีเดียว

ทว่าพอมาถึงหมวดหมู่ไอเทมก็เริ่มซับซ้อนขึ้นอีกครั้ง

หมวดหมู่นี้หลักๆ จะแบ่งออกเป็นไอเทมของโปเกมอนและไอเทมอื่นๆ...

ไอเทมของโปเกมอนก็จะถูกแบ่งย่อยออกไปเป็น ทักษะ อาหาร เครื่องแต่งกาย และอื่นๆ

ส่วนหมวดหมู่อื่นๆ จะรวมพวกวัตถุดิบสารพัดชนิดเอาไว้ ถึงจะจัดหมวดหมู่แล้ว แต่ก็ยังทำให้หลินลั่วปวดหัวอยู่ดี

แต่อย่างน้อยการจัดระเบียบของโรตอมก็ทำให้หลินลั่วรู้วิธีคัดกรองไอเทมที่ต้องการในระบบสำหรับการใช้งานครั้งต่อไป โดยมีมาตรฐานในการอ้างอิง

และสุดท้าย หมวดหมู่ความสามารถคือสิ่งที่หลินลั่วอยากรู้มากที่สุด

เพราะในระบบก่อนหน้านี้ เขาไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนเลย

ด้วยความคาดหวัง เขารีบเปิดหมวดหมู่ความสามารถขึ้นมาทันที

เมื่อเทียบกับหมวดหมู่อื่นๆ หมวดหมู่นี้นับว่าเรียบง่ายกว่ามาก

เพราะไอเทมที่ถูกจัดอยู่ในหมวดนี้มีเพียงไม่กี่สิบรายการเท่านั้น

แต่ก็ไอ้แค่ไม่กี่สิบรายการนี่แหละ ที่ทำให้หลินลั่วถึงกับต้องร้องว้าวในทันที!

ในหมวดหมู่ความสามารถ ไอเทมถูกเรียงลำดับจากบนลงล่างดังนี้

พลังคลื่นนำวิถี พลังออร่า พลังโทคิวะ พลังจิต พลังผนึก พลังควบคุมมังกร พลังธรรมชาติ ความผูกพันกับสายน้ำ...

ความสามารถพิเศษสารพัดรูปแบบนับสิบรายการ มีให้หลินลั่วเลือกแลกเปลี่ยนด้วยแต้มได้อย่างอิสระ!

"มีของพวกนี้ให้แลกด้วยเหรอเนี่ย!?" เขาร้องอุทาน

แม้ว่าแต้มของหลินลั่วจะดูเหมือนเป็นพลังที่สามารถบันดาลได้ทุกสิ่ง แต่เขาก็ไม่เคยคิดที่จะใช้แต้มไปกับโปรเจกต์ทำเองสุดยิ่งใหญ่แบบนี้มาก่อน

เพราะตอนที่ลงมือทำเอง แต้มจะลดฮวบเร็วพอๆ กับยอดเงินในบัญชีช่วงเทศกาลลดราคานั่นแหละ

แต่ถ้าแลกเปลี่ยนภายในระบบ สถานการณ์ก็จะเปลี่ยนไป...

ในเมื่อของพวกนี้มันมีอยู่แล้ว หลินลั่วก็แค่ต้องแปลงพวกมันให้กลายเป็นพลังงานแต้มเพื่อนำไปแลกเปลี่ยน...

เมื่อเทียบกับการสร้างอะไรสักอย่างขึ้นมาเองจากความว่างเปล่า ปริมาณแต้มที่ใช้ก็ถือว่าน้อยกว่ากันมาก...

ความแตกต่างมันมหาศาลราวกับการชอปปิงในร้านเรือธงของแบรนด์เนมกับการได้ส่วนลดกระหน่ำในพินตัวตัวเลยล่ะ!

ถ้าหลินลั่วอยากจะสร้างภรรยาให้ตัวเองสักคน แต้มที่ต้องใช้น่ะไม่ใช่แค่หลักหมื่นแน่ๆ

ดังนั้นในตอนนี้ เมื่อมองดูความสามารถพิเศษต่างๆ ตรงหน้า ดวงตาของหลินลั่วก็เปล่งประกายขึ้นมาทันที

ใครบ้างล่ะจะไม่อยากได้พลังจิต!

เมื่อก่อนความสามารถที่หลินลั่วอยากได้มากที่สุดคือการทำให้ใครสักคนตกหลุมรักเขา...

แต่ในเมื่อตอนนี้เขามาอยู่ในโลกโจรสลัดแล้ว สิ่งแรกที่เขาควรคิดก็คือ จะทำยังไงให้ตัวเองกลายเป็นพ่อค้าโปเกมอนที่เก่งกาจต่างหาก

สมองของเขาเริ่มแล่นปรู๊ดปร๊าด และเค้าโครงแผนการก็ปรากฏขึ้นมาในหัวทันที...

บทที่ 5: พลังคลื่นนำวิถีและพลังจิต

หลินลั่วเหลือบมองยอดแต้มคงเหลือของตัวเอง

"ฉันยังมีแต้มเหลืออยู่ 5,150 แต้ม... ยังมีพื้นที่ให้ทำกำไรอีกเยอะ"

หลังจากพึมพำกับตัวเอง เขาก็มองไปที่ไอเทมความสามารถในระบบและเริ่มครุ่นคิด

ถึงแม้ในระบบจะมีความสามารถอยู่นับสิบรายการ ซึ่งดูเหมือนจะเยอะ แต่ในมุมมองของหลินลั่ว ตอนนี้มีเพียงแค่สองอย่างเท่านั้นที่เป็นประโยชน์กับเขา...

พลังคลื่นนำวิถีและพลังจิต

ตามความเข้าใจของหลินลั่วที่อิงจากอนิเมะ

พลังคลื่นนำวิถีคือพลังลึกลับที่สามารถตรวจจับความคิดและสัมผัสได้ถึงออร่าของผู้อื่น

มันก็คล้ายๆ กับฮาคิสังเกตการณ์ในโลกโจรสลัดนั่นแหละ

นอกจากนี้ ผู้ที่เชี่ยวชาญพลังคลื่นนำวิถียังสามารถยิงกระสุนคลื่นพลังวิถีเพื่อใช้โจมตี และใช้บาเรียคลื่นวิถีเพื่อป้องกันตัวได้อีกด้วย

ถือได้ว่าเป็นความสามารถที่ครอบคลุมและเน้นไปที่การสอดแนม

ส่วนพลังจิตก็ตรงตามชื่อ มันคือการประยุกต์ใช้ความสามารถทางจิตใจที่แข็งแกร่งเหนือมนุษย์

อย่างไรก็ตาม พลังจิตที่มีต้นกำเนิดมาจากโลกโปเกมอนย่อมแฝงเอกลักษณ์ของโปเกมอนเอาไว้ด้วย...

อย่างเช่นการโจมตีด้วยความสับสน การเทเลพอร์ต การควบคุมจิตใจผู้อื่น และความสามารถสุดมหัศจรรย์อื่นๆ อีกมากมาย

พลังคลื่นนำวิถีและพลังจิตคือความสามารถที่หลินลั่วเชื่อว่าจะช่วยเขาได้มากที่สุด

ความสามารถในการอ่านใจของพลังคลื่นนำวิถีจะช่วยให้เขาเข้าใจความคิดของลูกค้าเป้าหมายได้ดีขึ้น

การเทเลพอร์ตของพลังจิตจะช่วยให้เขาหลบหนีออกจากพื้นที่อันตรายและรับประกันความปลอดภัยของตัวเองได้

ยิ่งไปกว่านั้น พลังทั้งสองนี้ยังมีทั้งคุณสมบัติในการโจมตีและป้องกัน ซึ่งเหมาะสมกับเขามากๆ ในช่วงเริ่มต้นการทำธุรกิจที่ยังไม่มีรากฐานที่มั่นคงแบบนี้

ส่วนความสามารถอื่นๆ ที่โด่งดังกว่าอย่าง พลังออร่า พลังโทคิวะ หรือพลังควบคุมมังกร...

ไม่ว่าจะสามารถเข้าถึงจิตใจของโปเกมอน หรือสามารถรักษาโปเกมอนและเพิ่มพลังการต่อสู้ให้พวกมันได้ ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นพลังที่มีไว้สำหรับโปเกมอนโดยเฉพาะ ซึ่งไม่ได้ช่วยอะไรเขามากนักในตอนนี้

"แต่ว่า..."

"บางทีพวกลูกค้าอาจจะชอบของพวกนี้ก็ได้นะ!"

หลินลั่วแสยะยิ้ม ในหัวของเขามีคำโฆษณาสำหรับไอเทมพวกนี้ผุดขึ้นมาเป็นฉากๆ แล้ว

หลังจากไตร่ตรองอยู่นาน เขาก็ลองใช้ 1,000 แต้มเพื่อแลกเปลี่ยนเป็นพลังคลื่นนำวิถีในระบบ

วูบ!

ทันทีที่แต้มลดลง ความผันผวนอันแปลกประหลาดก็พุ่งทะลักเข้าสู่ร่างกายและไหลเวียนไปทั่วร่างราวกับกระแสเลือด

"นี่คือออร่างั้นเหรอ?"

หลินลั่วก้มมองมือตัวเองด้วยความรู้สึกแปลกใหม่

ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเลย แต่เขากลับรู้สึกแปลกๆ เหมือนกับว่าโลกเบื้องหน้ากำลังเปลี่ยนไป

"สุดยอดไปเลย!"

หลินลั่วทำใจให้สงบและควบคุมความผันผวนภายในร่างกาย

ในชั่วพริบตา คลื่นพลังที่มองไม่เห็นก็พวยพุ่งออกมา ทะลุผ่านกำแพงโรงแรมและแผ่ขยายออกไป

ในวินาทีนี้ หลินลั่ว 'มองเห็น' คนเดินถนน ดอกไม้เล็กๆ ริมทาง แมลงที่บินว่อนอยู่ในอากาศ และคู่รักที่กำลังออกกำลังกายอยู่ห้องข้างๆ...

ทุกสิ่งทุกอย่างปรากฏชัดเจนภายใต้การรับรู้ของเขา ราวกับมีคนเปิดวิดีโอความคมชัดระดับ 4K HD ไว้ตรงหน้า

"อะแฮ่ม..."

ใบหน้าของหลินลั่วแดงซ่านเล็กน้อย เขาเผลอเหลือบมองกำแพงที่อยู่ข้างๆ อย่างลืมตัว

"เข้าเรื่องเลยดีกว่า ตั้งสมาธิหน่อย..."

"ต่อไปก็เป็นการทดสอบการอ่านใจ..."

หลินลั่วตั้งสติ

เมื่อนึกขึ้นได้ว่ามีหนูทดลองชั้นยอดอยู่ห้องข้างๆ เขาก็รีบแผ่พลังคลื่นนำวิถีออกไปทันที

นี่เป็นแค่การค้นคว้าทางวิชาการตามปกติเท่านั้น ไม่ใช่เพราะเขาอยากจะดูอะไรที่ไม่เหมาะสมหรอกนะ!

ทันทีที่พลังคลื่นนำวิถีปกคลุมไปถึงพวกเขา เขาก็สัมผัสได้ถึงสภาวะทางจิตใจที่แตกต่างกันสองแบบทันที

จิตใจดวงหนึ่งดูตื่นเต้นและพยายามอย่างหนัก ในขณะที่อีกดวงหนึ่งกลับดูรำคาญและเบื่อหน่าย...

"เอ่อ... ดูเหมือนว่าชีวิตคู่ของพวกเขาจะไม่ค่อยราบรื่นเท่าไหร่นะ" หลินลั่วพึมพำพลางหัวเราะคิกคัก

"เอาล่ะ ต่อไปก็ทดสอบระยะทาง"

หลินลั่วละความสนใจจากคู่รักห้องข้างๆ และควบคุมพลังคลื่นนำวิถีให้แผ่ขยายออกไปเป็นวงกว้าง

ในพริบตา ทุกสิ่งทุกอย่างในบริเวณรอบๆ ก็ตกอยู่ในสายตาของเขาทั้งหมด

หลินลั่วคำนวณในใจ "อืม... ระยะสูงสุดน่าจะอยู่ที่ประมาณหนึ่งกิโลเมตร..."

เขาลองใช้พลังคลื่นนำวิถีสัมผัสสถานการณ์ที่อยู่ห่างออกไปหนึ่งกิโลเมตร แต่พบว่าเมื่อเลยระยะหนึ่งกิโลเมตรออกไป เขาจะสัมผัสได้แค่จำนวนของสิ่งมีชีวิตคร่าวๆ เท่านั้น ไม่ชัดเจนเท่าบริเวณใกล้ๆ

"ยิ่งไกลก็ยิ่งเบลอสินะ..."

หลินลั่วดึงพลังคลื่นนำวิถีกลับมา ดวงตาของเขาเป็นประกาย

ทั้งมองทะลุ อ่านใจ สอดแนม แถมยังมีพลังโจมตีและป้องกัน เขาต้องยอมรับเลยว่าพลังคลื่นนำวิถีนี่มันยอดเยี่ยมจริงๆ!

และหลังจากที่ได้สัมผัสกับพลังคลื่นนำวิถีแล้ว เขาก็ยิ่งตั้งตารอพลังจิตมากขึ้นไปอีก!

ด้วยความคิดนั้น หลินลั่วก็จ่ายอีก 1,000 แต้มเพื่อซื้อพลังจิตในระบบ

พลังงานอันแข็งแกร่งเหนือจินตนาการปรากฏขึ้นในสมองของเขาอย่างกะทันหัน

ในชั่วพริบตา หลินลั่วถึงขั้นรู้สึกแปลกๆ เหมือนคนไร้ความรู้สึก

แต่ความรู้สึกนั้นก็ถูกพลังคลื่นนำวิถีกดทับลงไปทันทีที่มันปรากฏขึ้น

"แปลกจัง พลังจิตกลับมีผลข้างเคียงที่ทำให้ความรู้สึกด้านชาซะงั้น! แต่ดูเหมือนว่าพลังคลื่นนำวิถีจะสามารถหักล้างผลข้างเคียงนี้ได้นะ" หลินลั่วตระหนักได้

"ซึ่งก็หมายความว่า ตั้งแต่นี้ไป ถ้าจะแลกพลังจิตก็ต้องแลกพลังคลื่นนำวิถีมาพร้อมกันด้วยสินะ..."

ต่างจากออร่า ทันทีที่พลังจิตปรากฏขึ้น เขาก็เข้าใจวิธีใช้งานมันได้ในทันที

เมื่อเทียบกับพลังคลื่นนำวิถี พลังจิตมีขอบเขตการใช้งานที่กว้างกว่ามาก โดยความสามารถหลักๆ จะถูกแบ่งออกเป็นสี่สาย

สายแรกคือสายโจมตี: พลังสร้างความสับสนและช็อกเวฟ

ความสับสนคือการใช้พลังจิตโจมตีสิ่งของภายนอก ซึ่งสามารถสร้างความเสียหายทางกายภาพได้จากทุกทิศทาง

ส่วนช็อกเวฟจะเป็นการโจมตีไปที่จุดสำคัญโดยตรง ซึ่งสามารถสร้างความเสียหายต่อจิตใจของศัตรูได้

"ฉันมีฮาคิสังเกตการณ์กับฮาคิราชันย์แล้ว... ก็แค่สงสัยว่าในอนาคตจะมีฮาคิเกราะโผล่มาบ้างไหมน้า..."

หลังจากได้รับพลังอันยิ่งใหญ่ หลินลั่วก็ดีใจสุดขีดและเริ่มทำความคุ้นเคยกับพลังจิตต่อไป

สายที่สองคือสายป้องกัน...

ในจุดนี้ พลังจิตคล้ายกับพลังคลื่นนำวิถี คือเป็นการสร้างบาเรียพลังงานขึ้นมาเพื่อป้องกันตัว

ทว่า พลังคลื่นนำวิถีเน้นไปที่การป้องกันทางจิตใจ ในขณะที่พลังจิตเน้นไปที่การป้องกันทางสมอง

"สุดยอดไปเลย คราวนี้ต่อให้เจอฮาคิราชันย์ฉันก็ไม่กลัวแล้ว!"

หลินลั่วหัวเราะร่วน

ความสามารถทั้งสองอย่างนี้ส่งเสริมซึ่งกันและกัน ช่วยอุดช่องโหว่ของเขาไปได้เยอะเลยทีเดียว

สายที่สามคือสายควบคุมจิตใจ หลังจากใช้พลังจิต ตอนนี้หลินลั่วสามารถควบคุมคนที่มีจิตใจอ่อนแอได้อย่างอิสระแล้ว...

ก็เหมือนกับตอนที่มิวทูควบคุมจอยในเดอะมูฟวี่นั่นแหละ พอถูกควบคุมด้วยพลังจิตแล้ว พวกเขาก็จะกลายเป็นเหมือนหุ่นเชิด ยอมทำตามที่เขาสั่งทุกอย่าง!