บทที่ 23 ความร่วมมือของจิ้งจอกเก้าหาง

บทที่ 23 ความร่วมมือของจิ้งจอกเก้าหาง

นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ซาสึเกะก็เข้าร่วมทีมฝึกฝนของนารูโตะ

เมื่อมีนารูโตะและร็อค ลี เป็นแบบอย่าง ความเข้มข้นในการฝึกของซาสึเกะก็เพิ่มสูงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เพราะเขามุ่งมั่นที่จะก้าวข้ามนารูโตะให้จงได้

ในระหว่างการฝึกฝน นารูโตะก็เกิดความอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับพี่ชายของซาสึเกะที่เขาไม่เคยพบหน้ามาก่อนเช่นกัน

ตามที่ซาสึเกะบอก พี่ชายของเขาได้รับการยกย่องว่าเป็นอัจฉริยะที่ยอดเยี่ยมที่สุดของหมู่บ้านโคโนฮะ และเป็นคนที่อ่อนโยนมาก

อย่างไรก็ตาม อิทาจิก็ยุ่งมากหลังจากเข้าร่วมหน่วยลับ และแทบจะไม่ได้กลับบ้านเลย

ดังนั้น เมื่อใดก็ตามที่อิทาจิอยู่บ้าน ซาสึเกะก็จะอยู่ติดบ้านเพื่อใช้เวลาร่วมกับพี่ชายสุดที่รักของเขา

ด้วยการมาของซาสึเกะ คุณภาพอาหารของนารูโตะและร็อค ลี ก็ดีขึ้นเรื่อยๆ อย่างมั่นคง

มิโคโตะผู้เอาใจใส่มักจะเตรียมเบนโตะที่หรูหราอลังการมาให้ทั้งสามคนเสมอ

นารูโตะสลักความมีน้ำใจนี้ลงในใจอย่างเงียบๆ

ในช่วงเวลานี้ นารูโตะไม่ได้เข้าไปในมิติผนึกเลย

การฝึกฝนจักระของเขายังคงยากลำบาก โดยมีเก้าหางคอยเข้ามาแทรกแซงอย่างดื้อรั้น แม้ว่าความรุนแรงของมันจะดูเหมือนลดลงไปบ้างก็ตาม

เนื่องจากการฝึกฝนของเขา นารูโตะจึงผลักไสเก้าหางไปไว้เบื้องหลังความสนใจ

จนกระทั่งวันหนึ่งในอีกหนึ่งเดือนต่อมา นารูโตะก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่าวิชาพื้นฐานทั้งสามของเขานั้นไหลลื่นและเป็นธรรมชาติอย่างเหลือเชื่อ

ในตอนนั้นเอง เขาถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าจริงๆ แล้วเขามีเก้าหางอยู่ภายในตัว

“...มันกำลังเตือนให้ชั้นเข้าไปในมิติผนึกงั้นเหรอ? ดูเหมือนว่ามันจะทนความเหงาไม่ไหวแล้วล่ะสิ...” นารูโตะยิ้มแหยๆ และเข้าไปในมิติผนึก

ติ๋ง... มันคือเสียงหยดน้ำอันคุ้นเคยอีกครั้ง และเมื่อเปิดเปลือกตาขึ้น ก็เผยให้เห็นมิติผนึกอันสลัวลาง

นารูโตะเดินตรงไปยังประตูเหล็ก คุ้นเคยกับเส้นทางเป็นอย่างดี

ในช่วงหนึ่งเดือนที่ผ่านมา เขาไม่ได้มาเยือนมิติผนึกเลย และไม่ได้พบไอเซ็นเลยแม้แต่ครั้งเดียว

เขาหมกมุ่นอยู่กับการฝึกฝนอย่างสมบูรณ์ และทั้งคิโดและซันจุตสึของเขาก็แสดงให้เห็นถึงพัฒนาการอย่างชัดเจน

“ไอ้เด็กบ้า ไอ้เด็กเปรต รีบๆ มานี่เลยนะ!” ทันทีที่เขาปรากฏตัวในมิติผนึก นารูโตะก็ได้ยินเสียงคำรามอย่างบ้าคลั่งของเก้าหาง

เมื่อนารูโตะมาถึงหน้าประตูเหล็ก และกำลังจะเพ่งมองผ่านแสงสลัวเพื่อดูเก้าหางให้ชัดๆ อุ้งเท้าข้างหนึ่งก็ตะปบเข้าที่ลูกกรงเหล็กอย่างแรง และใบหน้าจิ้งจอกที่บิดเบี้ยวก็แนบชิดติดกับลูกกรง นัยน์ตาของมันเต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง

“ไอ้หนู แกชนะ! ข้ายอมรับ แกชนะแล้ว! เร็วเข้า เร็วเข้า ปลดล็อกเกมต่อไปให้ข้าที เร็วเข้า!” อุ้งเท้าจิ้งจอกทุบตีประตูเหล็กอย่างบ้าคลั่ง และน้ำเสียงของเก้าหางก็แหบพร่าและวิกลจริต

ในระหว่างที่มันกำลังทุบตีอย่างบ้าคลั่งนั้น มันถึงขั้นเอาหัวโขกกับประตูเหล็กซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำให้เกิดเสียงดังสนั่นจนคิ้วของนารูโตะกระตุกยิกๆ

ผ่านแสงสว่าง นารูโตะก็มองเห็นรูปลักษณ์ของเก้าหางได้อย่างชัดเจน

ขนของมันยุ่งเหยิงไปทั้งตัว ดวงตาแดงก่ำ และสายตาที่จ้องมองมาที่เขานั้นเต็มไปด้วยความเร่งรีบ ราวกับคนที่กำลังจะตายแล้วได้เห็นน้ำพุแห่งชีวิตก็ไม่ปาน

“...นี่น่ะเหรอที่ในหนังสือเขาเรียกว่าอาการติดอินเทอร์เน็ต?...” ดวงตาของนารูโตะเบิกกว้าง และความตระหนักรู้ก็ผุดขึ้นในใจของเขา

แม้แต่สัตว์ร้ายที่ทรงพลังอย่างเก้าหางก็ยังเปราะบาง ถึงขั้นมีปัญหาทางจิตใจได้เลย

‘ไวรัส’ ชนิดนี้มันน่าสะพรึงกลัวจริงๆ

นารูโตะก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยสัญชาตญาณ ราวกับกลัวว่าตัวเองจะติดอาการติดอินเทอร์เน็ตไปด้วย

การก้าวถอยหลังนี้ทำให้เก้าหางเดือดดาลเป็นอย่างมาก เพราะคิดว่านารูโตะกำลังจะจากไป

มันรีบคว้าลูกกรงเหล็กเอาไว้ในทันที แนบใบหน้าจิ้งจอกของมันเข้ากับลูกกรงแน่นยิ่งขึ้นไปอีก จนถึงขั้นทิ้งรอยประทับเอาไว้บนใบหน้า

“อย่าไปนะไอ้หนู อย่าไป! ข้าจะไม่แทรกแซงจักระของแกอีกแล้ว อย่าไปนะ!”

“จะไม่แทรกแซงอีกแล้วเหรอ?” นารูโตะเอ่ยถามกลับ

“ไม่แทรกแซงอีกแล้ว จริงๆ นะ จะไม่แทรกแซงอีกแล้ว! ถ้าข้าเข้าไปแทรกแซงจักระของแกอีกล่ะก็ แกปล่อยให้ข้าอดตาย หรือเบื่อตายไปได้เลย!” เก้าหางผงกหัวหงึกๆ ราวกับกำลังตำกระเทียม

เก้าหางได้ครุ่นคิดเรื่องนี้อย่างจริงจังซ้ำแล้วซ้ำเล่าในช่วงเวลาหนึ่งเดือนอันแสนทรมานของมัน

เสรีภาพเป็นสิ่งสำคัญอย่างแน่นอน

แต่ในปัจจุบัน ความสัมพันธ์ระหว่างหมู่บ้านนินจาต่างๆ กำลังตึงเครียด และอัจฉริยะผู้ทรงพลังนับไม่ถ้วนก็กำลังซุ่มซ่อนอยู่ในโลกนินจา

ไม่มีใครรู้ว่าอนาคตของโลกนินจาจะกลายเป็นเช่นไร หรือจะมีบุคคลผู้ทรงพลังแบบไหนปรากฏตัวขึ้นมาบ้าง

หากมันออกจากร่างของนารูโตะไปในตอนนี้...

มันจะต้องตกเป็นเป้าหมายของหมู่บ้านนินจาทุกแห่งอย่างแน่นอน

พวกเขาทุกคนต่างก็โหยหาพลังของมัน

ในตอนนี้ ลำพังแค่ยอดฝีมือระดับแนวหน้าของหมู่บ้านโคโนฮะ มันอาจจะยังเอาชนะไม่ได้เลยด้วยซ้ำ นับประสาอะไรกับการต้องเผชิญหน้ากับทั้งโลกนินจา

เก้าหางนั้นมั่นใจ แต่ไม่ได้หยิ่งทะนงจนเกินตัว

ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่จะไปจากนารูโตะ

แม้ว่าไอ้เด็กบ้าอุซึมากิ นารูโตะ จะทั้งหยิ่งยโสและนิสัยเสีย แต่กล่องสีดำที่เขาสร้างขึ้นมานั้นกลับน่าสนใจมากๆ

ดังนั้น มันจะทนอยู่ในร่างของเขาต่อไปอีกสักพักก็แล้วกัน

ในช่วงเวลานี้ มันจะดื่มด่ำไปกับเกมในกล่องสีดำอย่างเต็มที่ และจากนั้นก็ค่อยๆ เฝ้ารอจังหวะที่เหมาะสมสำหรับเสรีภาพอย่างเงียบๆ

ใช่แล้ว นั่นคือสิ่งที่มันตัดสินใจ

“ไอ้หนู นารูโตะ อะแฮ่ม ข้าตัดสินใจแล้วว่าจะไม่เข้าไปแทรกแซงจักระของแกอีก” เก้าหางกดข่มความโหยหาในเกมเอาไว้ แสร้งทำเป็นเยือกเย็น กระแอมไอเบาๆ และกล่าวอย่างจริงจัง

“ไม่อยากออกไปข้างนอกแล้วเหรอ? ไม่อยากทำลายหมู่บ้านโคโนฮะแล้วรึไง?” นารูโตะเอ่ยถามอย่างหยอกล้อ

“หึ หมู่บ้านโคโนฮะมันก็เป็นแค่เศษทรายสำหรับข้าเท่านั้นแหละ ข้าจะทำลายมันเมื่อไหร่ก็ได้ที่ข้าต้องการ” เก้าหางแค่นเสียงหยันอย่างเย็นชา

ดวงตาเล็กๆ ของมันเอาแต่ชำเลืองมองไปที่คอมพิวเตอร์อย่างไม่วางตา

นารูโตะมองตามสายตาของมันไป และเห็นอินเทอร์เฟซที่แปลกประหลาด

บนนั้นมีสิ่งมีชีวิตสุดน่ารักห้าตัว แต่ละตัวมีตัวเลขกำกับอยู่

นารูโตะเคยอ่านคำอธิบายที่คล้ายคลึงกันในหนังสือ

ข้อความเหล่านั้นเป็นตัวแทนของเลเวล 60, 63, 63, 71 และ 42 ตามลำดับ

เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาของนารูโตะ เก้าหางก็ทำหน้าภาคภูมิใจ

“พวกนี้คือโปเกมอนของข้าทั้งหมด และพวกมันก็มีเลเวลสูงมากด้วย ลิซาร์ดอนตัวนี้เป็นสายโจมตีพิเศษ ท่าพ่นไฟของมันมีความยิ่งใหญ่พอๆ กับกระสุนสัตว์หางของข้าเลยนะ ส่วนเจ้าพีเจียตนั่น อย่าให้ความหล่อเหลาของมันหลอกเอาได้ล่ะ เมื่อก่อนมันเคยเป็นแค่นกน้อยซอมซ่อเท่านั้นแหละ”

เก้าหางที่กลายสภาพเป็นวัยรุ่นติดเน็ต พูดเจื้อยแจ้วไม่หยุด

“เล่นเกมให้สนุกนะ ชั้นขอตัวกลับก่อนล่ะ”

นารูโตะไม่มีความสนใจที่จะทนฟัง เขาหันหลังกลับอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก เดินกลับไปในทิศทางที่เขาจากมา เตรียมตัวที่จะออกจากมิติแห่งนี้

“เดี๋ยวก่อน นารูโตะ! ปลดล็อกเกมให้ข้าก่อนสิ!” เก้าหางแผดเสียงคำรามอย่างปวดร้าวใจจากด้านหลังของเขา

หลังจากที่นารูโตะจากไป เก้าหางก็กลับมาที่คอมพิวเตอร์

ข้อจำกัดของเกมมลายหายไปแล้ว และมันก็ใช้อุ้งเท้าทั้งสองข้างจับคีย์บอร์ดและเมาส์อย่างชำนาญ เข้าสู่โหมดเล่นเกม

“ฮ่าฮ่าฮ่า โปเกมอนของข้านั้นไร้เทียมทาน!”

“หัวหน้ายิมคนแรก ทำไมโปเกมอนของมันถึงมีเลเวลแค่ 16 เองล่ะเนี่ย? ไม่ใช่คู่มือเลยสักนิด”

ทันทีที่ออกจากมิติผนึก นารูโตะก็ลองใช้คาถานินจาอีกครั้งในทันที

เขาประสานอินอย่างชำนาญ “คาถาแยกร่าง”

หลังจากกลุ่มควันจางลง นารูโตะที่หน้าตาเหมือนกันเป๊ะก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเขา

“สำเร็จแล้ว” นารูโตะลดมือลง นัยน์ตาเปี่ยมล้นไปด้วยความปีติยินดี

ด้วยความร่วมมือของเก้าหาง การฝึกคาถานินจาของนารูโตะก็รุดหน้าไปอย่างก้าวกระโดด

ซาสึเกะและร็อค ลี เองก็พัฒนาความแข็งแกร่งของตนเองไปได้มากเช่นกันด้วยความช่วยเหลือจากเขา

ที่สำคัญที่สุดคือ ร็อค ลี ได้ตอกย้ำความเชื่อมั่นของตนเองและทุ่มเทอย่างสุดตัวให้กับกระบวนท่า

น้ำหนักของที่ถ่วงน้ำหนักของเขาใกล้จะแซงหน้านารูโตะอยู่รอมร่อแล้ว

ในวันเวลาต่อมา เก้าหางก็เล่นเกมโปเกมอนจนจบ และเริ่มกลับมาแทรกแซงจักระของนารูโตะอีกครั้ง

จนกระทั่งนารูโตะบุกเข้าไปในมิติผนึกด้วยความเกรี้ยวกราด เก้าหางจึงยอมเปิดเผยจุดประสงค์ของมัน

มันต้องการเกมเพิ่ม

เพื่อสร้างจิ้งจอกปีศาจติดเน็ตขึ้นมา นารูโตะจึงดาวน์โหลดเกมโปเกมอนภาคใหม่ๆ สองสามเกมลงในคอมพิวเตอร์ของเก้าหาง

ในช่วงเวลาหลังจากนั้น นารูโตะและเก้าหางก็พัฒนาความเข้าใจอันลึกซึ้งแบบใหม่ที่ไม่ได้เอื้อนเอ่ยออกมา

เมื่อใดก็ตามที่เก้าหางเล่นเกมจนจบ มันก็จะเข้ามาแทรกแซงจักระของนารูโตะ และจากนั้นนารูโตะก็จะดาวน์โหลดเกมใหม่ๆ ให้กับมัน

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═