บทที่ 5 การเดินทางครั้งใหม่

บทที่ 5 การเดินทางครั้งใหม่

เมื่อสัปดาห์ใหม่เริ่มต้นขึ้น สาขาเล็ก ๆ ของธนาคารเชียนเจียงก็ได้ต้อนรับพนักงานรับฝากถอนเงินสาวสวยคนใหม่ที่มีรอยยิ้มอบอุ่น~

ในขณะเดียวกัน ซูหนานเกอก็ได้เริ่มต้นการเดินทางครั้งใหม่ของเขาเช่นกัน

ทว่า ก่อนที่ซูหนานเกอจะได้จัดโต๊ะทำงานเล็ก ๆ ของเขาให้เข้าที่เข้าทาง เขาก็ถูกเรียกตัวเข้าไปในห้องทำงานของผู้จัดการหลิว ชายที่สัมภาษณ์เขาในวันนั้น

ผู้จัดการหลิวมีชื่อว่า หลิวตง และเขาเป็นผู้จัดการทั่วไปของแผนกลูกค้าองค์กรที่บริษัทประกันภัยทรัพย์สินและวินาศภัยหย่งจิน สาขาเชียนเจียง

ซูหนานเกอก็ไม่ค่อยเข้าใจนักว่าทำไมทุกคนในแวดวงการเงินถึงดูเหมือนจะเป็นผู้จัดการทั่วไปกันไปหมด

แต่เมื่อหลิวตงเห็นซูหนานเกอ ท่าทีของเขาก็กระตือรือร้นมากขณะยื่นแบบฟอร์มให้

ซูหนานเกอรับมาดู มันประกอบด้วยรายชื่อบริษัทหลายแห่งและรายละเอียดเบี้ยประกันที่เกี่ยวข้อง

ซูหนานเกอรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย บริษัทเหล่านี้ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากหน่วยงานในเครือของอดีตนายจ้างของเขา บริษัทเชียนเจียง ซิตี้ อินเวสเมนต์ นั่นเอง

หลิวตงเอ่ยถาม "เสี่ยวซู คุณกับผู้จัดการโจวหว่านชิงรู้จักกันใช่ไหม?"

ซูหนานเกอรู้ว่านี่คือการทดสอบ ถ้าเขาตอบไม่ดี คะแนนความประทับใจของเขาคงดิ่งลงเหวในทันที

ซูหนานเกอยิ้ม "เธอเป็นถึงผู้บริหารระดับสูงครับ ผมไม่กล้าอ้างหรอกว่าสนิทสนมกับเธอ"

หลิวตงพอจะรู้ภูมิหลังของโจวหว่านชิงมาบ้างจึงพยักหน้ารับ "นั่นก็สมเหตุสมผลอยู่~"

จากนั้นหลิวตงก็อธิบายต่อ "เสี่ยวซู ถึงแม้ว่าแผนกของเราจะต้องทำยอด แต่ก็ยังดีกว่าพวกแผนกขายอื่น ๆ มากนะ"

"ลูกค้ารายสำคัญที่สุดบางรายของบริษัทอยู่ในความดูแลของแผนกเรา ดังนั้น งานส่วนใหญ่ของเราก็คือการรักษาความสัมพันธ์เหล่านี้ไว้ให้ได้"

"คุณเพิ่งมาใหม่ อาจจะยังไม่เข้าใจทั้งหมด การทำให้แน่ใจว่าเราจะไม่เสียลูกค้าไปคือความรับผิดชอบหลักของแผนกเรา"

เมื่อได้ยินเขาพูดแบบนี้ ซูหนานเกอก็พอจะเดาสถานการณ์ออกคร่าว ๆ แล้ว

เป็นไปได้มากว่าโจวหว่านชิงและทีมของเธอคงเจอปัญหาเกี่ยวกับการต่ออายุสัญญาแน่ ๆ

ไม่อย่างนั้น โจวหว่านชิงคงไม่ทำหน้าเย็นชาขนาดนั้นในวันนั้นหรอก

แต่หลิวตงก็ไม่ได้พูดอะไรมากไปกว่านั้น เขาเพียงแค่พูดต่อ "บริษัทของผู้จัดการโจวเป็นลูกค้ารายใหญ่ของเรา เบี้ยประกันต่อปีเกิน 10 ล้านหยวนเลยนะ"

"เดิมทีผมเป็นคนดูแลพวกเขาเอง แต่ในเมื่อคุณบังเอิญรู้จักกับเธอ ผมก็จะมอบหมายบัญชีทั้งหมดในแบบฟอร์มนี้ให้คุณดูแล"

"อย่างแรกเลย มันเป็นการฝึกฝนที่ดีสำหรับคุณ อย่างที่สอง ถ้าคุณดูแลพวกเขาได้ดี โอกาสเลื่อนตำแหน่งของคุณก็ไม่ช้าหรอกนะ เสี่ยวซู ผมคาดหวังในตัวคุณไว้สูงเลยล่ะ!"

ตอนที่พูดคำว่า 'ความก้าวหน้า' หลิวตงก็ชี้นิ้วขึ้นไปบนเพดาน

ฉากหน้า ซูหนานเกอทำได้เพียงยิ้มตอบอย่างสุภาพ "ขอบคุณสำหรับความไว้วางใจครับ ผู้จัดการหลิว!"

แต่ในใจเขากลับเริ่มบ่นอุบอิบ ถ้าทุกอย่างออกมาแย่ เรื่องนี้คงกลายเป็นเผือกร้อนแน่ ๆ

อย่างไรก็ตาม ซูหนานเกอก็ไม่มีทางเลือก เขารู้ดีว่าทำไมตัวเองถึงถูกจ้างมา

และในฐานะพนักงานใหม่ เขาก็ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธเสียด้วย

แต่เมื่อนึกถึงสิ่งที่โจวหว่านชิงพูดในวันนั้น ยังเหลือเวลาอีกตั้งสองเดือนกว่า ๆ ก็น่าลองดูสักตั้ง

ขณะที่มองดูซูหนานเกอเดินออกจากห้องทำงาน หลิวตงก็เงียบ ๆ หยิบแผ่นข้อมูลอีกแผ่นขึ้นมา

สิ่งที่บันทึกอยู่บนนั้นคือข้อร้องเรียนและข้อเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนที่ค้างชำระทั้งหมดจากบริษัทในเครือเชียนเจียง ซิตี้ อินเวสเมนต์ ที่มีต่อบริษัทของเขาเอง

ไม่ว่าจะเป็นบริการรายวันหรือกระบวนการเรียกร้องค่าสินไหมทดแทน พวกเขาก็ไม่พอใจอย่างมาก!

เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว โจวหว่านชิงได้ยื่นคำขาดกับหลิวตงไปแล้ว เธอยอมลดตัวลงมาทำธุระด้วยตัวเองเสียดีกว่าจะยอมให้หลิวตงมาหาเธอถึงที่

หลิวตงกำลังตื่นตระหนก หากสูญเสียธุรกิจนี้ไป ตำแหน่งของเขาก็ต้องจบเห่แน่

นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงได้คว้าตัวซูหนานเกอไว้ราวกับคนจมน้ำที่คว้าฟางเส้นสุดท้าย โดยมองเห็นความหวังอันริบหรี่ในตัวเขา

เมื่อกลับมาที่โต๊ะทำงาน ซูหนานเกอรู้สึกว่าเขาจะเร่งรีบกับเรื่องนี้ไม่ได้ เขาต้องค่อย ๆ เป็นค่อย ๆ ไป

ดังนั้น เขาจึงหยิบหนังสือพื้นฐานการประกันภัยขึ้นมาอ่าน

อย่าปล่อยให้ข้อกำหนดในการเข้าทำงานประกันภัยที่ต่ำหลอกคุณได้ ข้อกำหนดทางวิชาชีพที่แท้จริงนั้นไม่ได้ต่ำเลยแม้แต่น้อย

ทรัพย์สิน เครื่องจักรกลเสียหาย วิศวกรรม สินค้า การขนส่งทางเรือ ยานพาหนะ และอื่น ๆ...แต่ละประเภทล้วนมีข้อกำหนดมาตรฐานที่เป็นอิสระและเฉพาะเจาะจง

เมื่อรวมเข้ากับเงื่อนไขสลักหลังต่าง ๆ แล้ว มันก็กลายเป็นข้อมูลที่อัดแน่นจนน่าเวียนหัว

อย่างไรก็ตาม ถึงแม้ซูหนานเกอจะไม่ได้เป็นนักเรียนตัวอย่างเหมือนเย่ถิงถิง แต่เขาก็มีสมองที่ปราดเปรื่อง

เขาสามารถเข้าใจประเด็นหลักของเรื่องส่วนใหญ่ได้เพียงแค่มองแวบเดียว

เพียงแต่ว่า เขาเองก็เหมือนกับผู้ชายหลาย ๆ คนที่ไม่ได้ขยันขันแข็งนัก จิตใจของเขาจดจ่ออยู่กับเรื่องอื่นเสียหมด

วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว และซูหนานเกอก็ทำความคุ้นเคยกับประเภทของการประกันภัยที่สอดคล้องกับแต่ละบริษัทในรายชื่อ

ด้วยอาการมึนงง ซูหนานเกอเตรียมตัวกลับบ้านหลังเลิกงานเพื่อท่องโลกออนไลน์และพักผ่อน

ทว่า เมื่อกลับมาถึงอพาร์ตเมนต์เล็ก ๆ ที่ว่างเปล่า ซูหนานเกอกลับรู้สึกว้าเหว่อีกครั้ง

ช่วงเวลาพลบค่ำช่างเป็นช่วงเวลาที่น่าหดหู่ใจเป็นพิเศษ ซูหนานเกอมองออกไปนอกหน้าต่างขณะที่แสงไฟเริ่มกะพริบตามบ้านเรือนต่าง ๆ

ซูหนานเกอพึมพำ "ถิงถิง โปรดเชื่อฉันเถอะ ฉันจะตามหาเธอแล้วพาเธอกลับมาให้ได้"

หลังจากเผชิญกับความกดดันและความหดหู่มาทั้งวัน การหาอันธพาลสักสองสามคนมาระบายอารมณ์คือทางเลือกที่ดีที่สุดในตอนนี้

ขณะกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ซูหนานเกอก็เปิดเกมขึ้นมา

หลังจากหน้าจอเข้าสู่ระบบ GTA ที่คุ้นเคย พลเมืองดี nangeSU ก็ปรากฏตัวในจุดที่เขาวิ่งวนกับตำรวจครั้งล่าสุด

แต่อากาศในลอสซานโตสวันนี้ไม่ค่อยดีนัก ฝนกำลังตกลงมาจากท้องฟ้าที่มืดครึ้ม

ด้วยเหตุนี้ จึงมีผู้คนบนชายหาดไม่มากนัก

แต่ซูหนานเกอรู้สึกว่าแบบนี้แหละกำลังดี พวก NPC น่ารำคาญบางตัวชอบหยิบมือถือขึ้นมาอัดคลิปตอนที่เขากำลัง 'ซ้อม' กับพวกอันธพาล แล้วก็โทรเรียกตำรวจ

ซูหนานเกอรู้สึกว่า Rockstar ไม่สนเรื่องเครื่องบินและปืนใหญ่ตามท้องถนนเลยสักนิด แล้วการที่เขาจะประลองศิลปะการต่อสู้กับอันธพาลสักคนมันจะผิดตรงไหนกัน?

หลังจากซัดล้มไปหนึ่งคนด้วยการชกเพียงไม่กี่ครั้ง ยอดเงินสดสีเขียวของเขาก็เพิ่มขึ้นเล็กน้อย

ตอนนี้เขาระมัดระวังตัวมาก เสียงปืนจากตำรวจนัดนั้นเมื่อครั้งก่อนมันเจ็บปวดเอาการ วันนี้เขาต้องการจะตรวจสอบให้แน่ชัดว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

และความฝันประหลาดนั่นมันคืออะไร?

หลังจากซัดอันธพาลล้มไปอีกคน จู่ ๆ เกมก็แจ้งเตือน: 【ระบบ】 ค่าความแข็งแกร่ง +1

ซูหนานเกอจำได้ การชกและเตะ NPC ในเกมนี้สามารถเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับตัวละครได้จริง ๆ

แต่ในตอนนั้นเอง เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าร่างกายของเขาเองก็เปลี่ยนไปเล็กน้อยเช่นกัน เขาพบว่าตัวเองดูเหมือนจะแข็งแกร่งขึ้น!

ซูหนานเกอลุกขึ้นยืนทันทีแล้วมองสำรวจตัวเอง เขาพบว่าโครงสร้างร่างกายของเขายังคงเหมือนเดิม เหมือนกับตัวละครในเกม

แต่ความรู้สึกเมื่อครู่นี้มันชัดเจนยิ่งกว่า

จากนั้นซูหนานเกอก็ลองชกออกไปหมัดหนึ่ง มันเต็มไปด้วยพละกำลัง!

ราวกับว่าเขาได้ค้นพบความลับที่สั่นสะเทือนโลก ซูหนานเกอรีบนั่งลงด้วยความตื่นเต้นทันที เขาหัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์และหื่นกาม "ฮี่ ๆๆ! พวกอันธพาล พ่อมาแล้ว~~"

ตอนนี้ พวกอันธพาลบนชายหาดกำลังจะได้พบกับโลกแห่งความเจ็บปวด จากการถูกชายหนุ่มผมย้อมสีไล่ล่าอย่างไม่ลดละ

อย่างไรก็ตาม ซูหนานเกอพบว่าการฟาร์มความแข็งแกร่งด้วยวิธีนี้มันช้าเกินไป แถมเขายังต้องรับมือกับการถูกตำรวจก่อกวนอีก ถ้าเขาถูกยิงหลาย ๆ นัด เขาอาจจะเสียชีวิตจริง ๆ ก็ได้

ซูหนานเกอพยายามนึกว่ามีวิธีฟาร์มที่รวดเร็ววิธีไหนบ้างสำหรับช่วงต้นเกม

แต่หลังจากนั้นไม่นาน ซูหนานเกอก็ส่ายหน้า นอกจากการเพิ่มค่าความอึดจะค่อนข้างง่ายแล้ว วิธีอื่น ๆ ในการเพิ่มค่าสถานะตอนนี้ถือว่ายากมาก

แต่เรื่องแค่นี้ไม่ได้ทำให้ซูหนานเกอจนปัญญาหรอก ก็เขาเคยเป็นเซียนเกมนี้เมื่อไม่กี่ปีก่อนนี่นา หลังจากการอัปเดตครั้งใหญ่นี้ กลไกของเกมก็ไม่ได้เปลี่ยนไปมากนัก

จู่ ๆ ซูหนานเกอก็สังเกตเห็นว่าดูเหมือนเขาจะเป็นคนเดียวในเซสชันนี้? (เซสชันสามารถเข้าใจได้ว่าเป็นช่องสัญญาณหรือห้องในเกม ผู้เล่นออนไลน์ต้องอยู่ในเซสชันเดียวกันจึงจะมองเห็นกันได้) ทุกครั้งที่เข้าเกม มันควรจะต้องเจอแต่เสียงระเบิดและความวุ่นวายไม่ใช่เหรอ?

ความจริงแล้ว ที่เขาเลิกเล่นไปก็เพราะเกมมันเต็มไปด้วยพวกแฮกเกอร์นั่นแหละ

ซูหนานเกอส่ายหน้า นั่นไม่ใช่ประเด็น! เซสชันแบบเล่นคนเดียวมันไม่เพอร์เฟกต์หรือไง?

ถ้ามีผู้เล่นขี่ไทแรนท์ 2 บินผ่านมาตอนนี้ เขาคงต้องตายอยู่ที่นี่แน่

มาถึงตรงนี้ ความแข็งแกร่งของซูหนานเกอก็เพิ่มขึ้นอีกสองสามจุด และความเร็วในการชกที่เปลี่ยนไปก็เริ่มเห็นได้ชัดเจนมากขึ้นเรื่อย ๆ

ตอนนี้ซูหนานเกอมั่นใจแล้วว่าถ้าหวังเฉิงคนนั้นมายืนอยู่ตรงหน้าเขา หมอนั่นคงรับหมัดเขาไม่ได้แม้แต่หมัดเดียวแน่

หลังจากซูหนานเกอปล่อยหมัดรัว ๆ อย่างบ้าคลั่งด้วยความตื่นเต้น ความทรงจำต่าง ๆ ก็หลั่งไหลกลับมา!

เขายิ้มร้าย "ฉันลืมแก่นแท้ของเกมนี้ไปได้ยังไงเนี่ย?"

พูดจบ ซูหนานเกอก็ทิ้งกองอันธพาลไว้ที่ชายหาดแล้ววิ่งตรงไปยังถนนที่อยู่ไกลออกไป

แม้ตอนนี้ท้องฟ้าจะมืดครึ้มไปด้วยสายฝน แต่สำหรับอันธพาลพวกนั้น การจากไปของ 'เด็กหนุ่มผู้คลั่งไคล้ศิลปะการต่อสู้' ก็เหมือนกับการที่ดวงอาทิตย์สาดแสงออกมา

ซูหนานเกอมาถึงถนนที่มีรถยนต์แล่นผ่านเขาไปคันแล้วคันเล่า

ซูหนานเกอลังเลเล็กน้อย ในเมื่อตอนนี้ร่างกายเนื้อของเขาดูเหมือนจะเชื่อมต่อกับเกมแล้ว ถ้าเขาถูกรถชน เขาจะตายไหมนะ?

แต่ซูหนานเกอก็กัดฟัน และอาศัยความเข้าใจในตัวเกม เมินเฉยต่อความเสี่ยงนั้น!

เขาพุ่งออกไปข้างหน้าแล้วตะโกนลั่น "ส่งมาเดี๋ยวนี้! แกรถคันนั้นน่ะ!"

เอี๊ยดด!

รถคันหนึ่งเบรกเสียงดังสนั่นตรงหน้าซูหนานเกอ

nangeSU เดินเข้าไปกระชากประตูเปิดออกทันที และลาก NPC ที่อยู่ข้างในออกมา

ครั้งนี้โชคเข้าข้างเขา NPC เป็นผู้หญิง เธอเอามือกุมหัวและวิ่งหนีด้วยความหวาดกลัว!

ซูหนานเกอเข้าไปนั่งหลังพวงมาลัยและเริ่มซิ่งไปตามท้องถนนของลอสซานโตส

เขาเปิดแผนที่ขึ้นมาและเห็นไอคอนที่คุ้นเคย เขาพูดด้วยความตื่นเต้น "ที่นี่แหละ!"

ทว่า ทักษะการขับรถของเขายังไม่กลับมาเต็มร้อย รถบ้านที่เขาขโมยมาคันนี้จึงไปถึงร้านแต่งรถ Los Santos Customs ในสภาพที่บุบสลายและมีรอยขีดข่วนไปไม่น้อย

ประตูม้วนของร้านเปิดออก และรถก็ค่อย ๆ ขับเข้าไปข้างใน

จู่ ๆ ซูหนานเกอก็สังเกตเห็นว่ามือของเขากำลังสั่นเทาเล็กน้อย เขาดูตื่นเต้นมาก ราวกับกำลังคาดหวังอะไรบางอย่างอยู่!

เขาเลื่อนดูตัวเลือกที่มุมซ้ายบนอย่างระมัดระวัง

ในที่สุดเขาก็หามันเจอ! 【ปุ่ม: ขาย】!

【ระบบ】แจ้งเตือน: หักค่าความเสียหายของยานพาหนะ $100

ยอดสุทธิที่ได้รับ: $1,200!

อย่างไรก็ตาม ซูหนานเกอกลับรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย โลกความเป็นจริงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลยสักนิด~

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═