ตอนที่ 39

ภายใต้สั่งของหลัวเหวิน โรบินได้แจกจ่ายใบรางวัลนำจับที่เธอเพิ่งได้รับมาให้กับทุกคน

“นี่คือ... ใบค่าหัวของกัปตัน?”

“130 ล้านเบรี… มันมากกว่าครอกโคไดล์ซะอีก!”

“เย้! แค่ค่าหัวครั้งแรกก็ทะลุ 100 ล้านแล้ว!”

“กัปตันของเรากำลังจะมีชื่อเสียง!”

หลังจากรับใบค่าหัวและได้ดูกันหมดแล้ว ทุกคนก็พากันหัวเราะออกมาด้วยความยินดีทันที

ยิ่งค่าหัวของหลัวเหวินสูงเท่าไหร่ มันก็ยิ่งแสดงให้เห็นว่ากลุ่มโจรสลัดของพวกเขามีระดับที่มากยิ่งขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัย

นอกจากนี้ สำหรับโจรสลัดบางคน ค่าหัวถือเป็นหนึ่งในเครื่องพิสูจน์ความแข็งแกร่งได้เช่นกัน

มีโจรสลัดหลายคนที่คิดว่ายิ่งค่าหัวของตัวเองสูงเท่าไหร่ก็ยิ่งดีขึ้นเท่านั้น และชื่อเสียงที่มีก็จะยิ่งมีมากขึ้นไปเรื่อยๆ

การที่หลัวเหวินได้รับค่าหัวมากกว่า 100 ล้านเบรีในครั้งแรก มันย่อมเป็นสิ่งที่น่ายินดีและตื้นเต้นอย่างเห็นได้ชัด

“ในเมื่อกองทัพเรือได้ทำการเคลื่อนไหวบางอย่างแล้ว”

“เราก็ควร ‘ตอบสนอง’ อะไรสักอย่างเหมือนกัน”

“จากนี้ไปให้คนของเรากระจายข่าวออกไป”

“กลุ่มโจรสลัดของพวกเรามีชื่ออย่างเป็นทางการว่า กลุ่มโจรสลัดอีวิล! (กลุ่มโจรสลัดที่ชั่วร้าย)”

คำพูดของหลัวเหวินทำให้ทุกคนเต็มไปด้วยอารมณ์!

เพราะต่อจากนี้ไป พวกเขาจะไม่สามารถหลบซ่อนได้อีกต่อไป

พวกเขาจะอยู่ภายใต้ชื่อของกลุ่มโจรสลัดอีวิล!!!

การจัดตั้งกลุ่มโจรสลัดอีวิลเป็นการประกาศ และการผงาดขึ้นของกองกำลังใหม่อย่างไม่ต้องสงสัย

ภายในเวลาไม่นาน ข่าวนี้จะแพร่กระจายไปทั่วสมาชิกขององค์กรบาร็อคเวิร์ค

กลุ่มโจรสลัดทั้งหลายในแกรนด์ไลน์ต่างพากันคาดเดา ถึงต้นกำเนิดของกลุ่มโจรสลัดหน้าใหม่ที่มีชื่อว่ากลุ่มโจรสลัดอีวิล

แต่มีสิ่งเดียวที่พวกเขาห้ามลืมเป็นอันขาด

นั่นก็คืออย่ามีปัญหากับกลุ่มโจรสลัดอีวิล เพราะกัปตันของกลุ่มโจรสลัดอีวิลคือชายที่มีชื่อว่า หลัวเหวิน!

ชายที่มีค่าหัวสูงถึง 130 ล้านเบรี และเป็นผู้ที่สามารถจัดการกับครอกโคไดล์ที่เป็นถึงเจ็ดเทพโจรสลัดลงได้!

กลับไปที่ห้องนั่งเล่นในองค์กรบาร็อคเวิร์ค หลัวเหวินยังคงพูดคุยกับลูกเรือหลักของเขาต่อไป

“กัปตัน ตอนนี้สมาชิกระดับล่างเกือบทั้งหมดมารวมตัวกันที่ฐานแล้ว”

“เป้าหมายต่อไปของพวกเราเป็นใครงั้นเหรอครับ?”

เกลดิโน่ถามด้วยความสงสัย

การที่หลัวเหวินประกาศก่อตั้งกลุ่มโจรสลัดอีวิลนั้น ทำให้ลูกเรือหลักทุกคนพากันดีใจเป็นอย่างมาก

รวมถึงสมาชิกระดับล่างที่หลัวเหวินบอกให้พวกเขาประกาศข่าวนี้ออกไปด้วย

“ใช่แล้วกัปตัน!”

“เป้าหมายต่อไปของพวกเราคือใคร?”

ลูกเรือทุกคนพร้อมที่จะได้รับคำสั่งจากหลัวเหวิน

“แผนต่อไปของเราก็คือ… การรอ”

“รอจนกว่าเครือข่ายข่าวกรองของเราจะเป็นรูปเป็นร่าง”

“รอจนกว่าเป้าหมายที่มีผลปีศาจที่เราต้องการจะปรากฏตัวขึ้น”

หลัวเหวินอธิบายด้วยรอยยิ้ม

“ส่วนเรื่องอื่นๆ ยังคงเป็นไปตามคำสั่งแรกของฉัน”

“หลังจากเรียกสมาชิกระดับล่างทั้งหมดมารวมกันแล้ว เงินทุนที่เกี่ยวข้องจะถูกจัดสรร”

“ยกเว้นค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน เราจะต้องเร่งการขยายสมาชิกระดับล่างให้มากยิ่งขึ้น”

“อย่ากังวลเรื่องเงินทุน เพราะเราจะต้องสร้างเครือข่ายข่าวกรองให้ได้โดยเร็วที่สุด”

“ในตอนนี้ สิ่งที่เรารวบรวมเป็นหลักก็คือ ข้อมูลข่าวของผลปีศาจและผู้ใช้พลังผลปีศาจ”

“หลังจากรวบรวมข้อมูลได้แล้ว ฉันจะเป็นคนตัดสินใจเกี่ยวกับเป้าหมายต่อไปเอง”

เพื่อที่จะได้รับชัยชนะในศึกที่กำลังจะเกิดขึ้นอนาคต หลัวเหวินจะไม่ล้อเล่นกับชีวิตลูกเรือของเขาอย่างแน่นอน

สำหรับบทบาทของเครือข่ายข่าวกรองในตอนนี้นั้นก็คือ การรวบรวมข้อมูลของผลปีศาจและผู้ใช้พลังผลปีศาจต่างๆ ตลอดไปจนถึงเป็นกำลังรบของกลุ่มโจรสลัดอีวิลเป็นต้น

หลัวเหวินจะนำลูกเรือหลักของกลุ่มโจรสลัดอีวิลออกล่าเมื่อเขามั่นใจเท่านั้น!

มิฉะนั้น… เขาจะไม่ทำอะไรที่มันสุ่มเสี่ยงเป็นอันขาด!

“ดูเหมือนว่าพวกเราจะต้องรอกันต่อไปอีกสักพักสินะ”

หลังจากได้ยินคำพูดของหลัวเหวิน โมเมนตัมที่ต้องการจะออกล่าของทุกคนก็ได้ดับลงทันที

“ในช่วงที่รอนี้ สมาชิกลูกเรือหลักทั้งหมดจะต้องทำการฝึกฝนอย่างหนัก”

“ฉันจะสอนวิธีการฝึกฮาคิขั้นพื้นฐานที่สุดให้กับพวกนายทุกคน รวมถึงความรู้เกี่ยวกับฮาคิด้วย”

“เพื่อให้แน่ใจว่า ถึงแม้พวกนายจะไม่มีพลังของผลปีศาจสองผล แต่พวกนายก็สามารถที่จะปกป้องตัวเองได้”

“แน่นอนว่าการพัฒนาพลังของผลปีศาจเป็นสิ่งที่ขาดไปไม่ได้”

หลัวเหวินกล่าวต่อไป

ในมือของหลัวเหวินมีคู่มือเกี่ยวกับการฝึกฝนฮาคิ ซึ่งเป็นหนึ่งในทรัพย์สินของเขาด้วย

ตามแผนของหลัวเหวิน ไม่ว่าจะมีความสามารถของผลปีศาจสองผลหรือไม่ก็ตาม แต่ตราบใดที่เป็นลูกเรือหลักของกลุ่มโจรสลัดิอีวิล พวกเขาทุกคนจะต้องเชี่ยวชาญในการใช้งานพลังของฮาคิ

แน่นอนว่าพวกเขาไม่จำเป็นต้องเชี่ยวชาญในทุกด้าน แต่อย่างน้อยจะต้องมีความรู้บางอย่าง และจะต้องเชี่ยวชาญอย่างน้อยหนึ่งด้าน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพวกเขากลายเป็นลูกเรือหลักของกลุ่มโจรสลัดอีวิล ความสามารถของพวกเขาก็จะต้องสูงยิ่งขึ้นไปอีก

“ฮาคิ...”

“มันเป็นความสามารถของกัปตันที่ใช้โจมตีร่างกายที่แปลงเป็นทรายของครอกโคไดล์ได้ใช่ไหม?”

“เรียนรู้! ฉันต้องการเรียนรู้มัน!”

“พวกเราด้วย!”

มิกิตะและลูกเรือคนอื่นๆ พากันพูดออกมาด้วยความตื่นเต้น

ถึงแม้ว่าพวกเขาจะเสียใจเล็กน้อยที่หลัวเหวินไม่ได้เลือกเป้าหมายในตอนนี้ก็ตาม แต่การที่หลัวเหวินเต็มใจที่จะแนะนำพวกเขาเป็นการส่วนตัวในการฝึกฝนฮาคิ ก็เป็นสิ่งที่ทำให้พวกเขาทุกคนมีความสุขมาก

…