เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 40

ตอนที่ 40

ตอนที่ 40


“เอาล่ะ ถ้าอย่างนั้นก็ขอจบการประชุมในวันนี้”

“พวกนายทุกคนตามฉันมา ฉันจะสาธิตพลังของฮาคิให้ดู”

หลังจากนั้น หลัวเหวินและลูกเรือทั้งห้าคนก็ได้มาถึงด้านหลังของฐานทัพ

หลัวเหวินได้วางแผนที่จะใช้พื้นที่โล่งขนาดใหญ่นี้ โดยสร้างรั้วล้อมรอบชั่วคราว เพื่อเป็นสถานที่สำหรับการฝึกในทุกๆ วัน

สำหรับการฝึกฝนของฮาคินั้น เช่นเดียวกับการฝึกฝนความสามารถของผลปีศาจ มีเพียงลูกเรือหลักเท่านั้นที่มีสิทธิ์เข้าร่วมในการฝึกฝนกับเขา

สำหรับสมาชิกคนอื่นๆ พวกเขาจะต้องกลายเป็นลูกเรือหลักเสียก่อน และเป็นไปไม่ได้เลยที่จะแอบดูได้

จากนั้นหลัวเหวินก็เดินไปที่ใจกลางสนามฝึก

“โรบิน เกลดิโน่ ไวเปอร์”

“ทั้งสามคนเข้ามาโจมตีฉันพร้อมกันเลย”

“ต่อไป ฉันจะสาธิตการใช้งานฮาคิในการต่อสู้จริงให้ทุกคนได้เห็น”

ถึงแม้ว่ามันจะเป็นการต่อสู้แบบหนึ่งต่อสามก็ตาม แต่หลัวเหวินก็ยังคำนึงถึงการสอนลูกเรือคนอื่นๆ ไปด้วย

“ยังไงก็ตาม เกลดิโน่ นายสามารถใช้พลังของผลปีศาจทั้งสองได้”

“เพียงแต่อย่าใช้การโจมตีแบบมิสเตอร์ไฟว์กับฉัน”

จู่ๆ ดูเหมือนว่าหลัวเหวินจะจำอะไรบางอย่างได้ ดังนั้นเขาจึงพูดกับเกลดิโน่ทันที

การโจมตีพิเศษของมิสเตอร์ไฟว์ในตอนนั้นน่ารังเกียจมากจริงๆ ความทรงจำของหลัวเหวินยังจำได้อยู่

“ฮ่าฮ่าฮ่า!”

“เกลดิโน่ นายได้ยินคำสั่งของกัปตันแล้วใช่ไหม?”

ลูกเรือคนอื่นๆ พากันหัวเราะออกมา และทำให้เกิดบรรยากาศที่กลมกลืนขึ้น

“ฮึ่ม! ไม่ต้องให้กัปตันมาเตือนฉันหรอก”

“ยังไงฉันจะไม่มีทางใช้ท่าที่น่ารังเกียจแบบนั้นเด็ดขาด!”

เกลดิโน่ตอบโต้คำพูดของคนอื่นๆ อย่างเคร่งขรึม

“ฮ่าๆๆๆ” คำพูดนี้เรียกเสียงหัวเราะจากสมาชิกคนอื่นๆ ได้อีกครั้ง

ทันทีหลังจากนั้น โรบิน ไวเปอร์ และเกลดิโน่ ต่างพุ่งเข้าไปยืนเป็นสามเหลี่ยมล้อมรอบตัวของหลัวเหวิน

“อย่าลุยคนเดียวล่ะ”

“พวกเราทั้งสามคนจะต้องเข้าไปโจมตีพร้อมกัน!”

“อย่าทำให้ตัวเองเสียหน้าเด็ดขาด อย่างน้อยๆ พวกเราจะต้องบังคับให้กัปตันใช้พลังของผลปีศาจออกมาให้ได้!”

เมื่อพร้อม ไวเปอร์ก็ส่งสัญญาณให้กับโรบินและเกลดิโน่ทันที

เป้าหมายของพวกเขานั้นชัดเจน มันเป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะสามารถเอาชนะหลัวเหวินได้ เพราะความแข็งแกร่งมันแตกต่างกันมากเกินไป

แต่อย่างน้อยๆ พวกเขาจะต้องทำให้หลัวเหวินใช้พลังของผลปีศาจออกมาให้ได้!

“น่าสนใจจริงๆ” หลัวเหวินหัวเราะ

“เอาล่ะ เข้ามากันได้เลย”

“โฮก” ทันใดนั้นไวเปอร์ก็กลายร่างเป็นเสือดาวโบราณ และคำรามใส่หลัวเหวิน

“ตู้ม!!”

วินาทีต่อมา ไวเปอร์ในร่างเสือดาวโบราณก็ออกแรงที่แขนขาทั้งสี่ข้างพร้อมกัน

ทันทีที่แขนขาของเขาเหยียบพื้น ร่างกายของเขาก็ราวกับกระสุนปืนใหญ่ โดยพุ่งตรงไปยังร่างของหลัวเหวินอย่างรวดเร็ว

“ร่างเสือดาวโบราณของไวเปอร์… ดูเหมือนว่าความเร็วจะเพิ่มขึ้นนะ”

ดวงตาของหลัวเหวินจับจ้องไปที่เสือดาวว์โบราณโดยไม่ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย

จากนั้นสัญชาตญาณของเขาก็ทำงาน ในเวลาเดียวกัน หลัวเหวินแสดงท่าทีที่จะไม่ใช้อาวุธ และพร้อมที่จะรับการโจมตีของไวเปอร์

“เร่งความเร็ว!”

แต่ในขณะที่ร่างของไวเปอร์กำลังจะพุ่งเข้ามาถึงร่างของหลัวเหวิน ทันใดนั้นร่างของเขาก็สว่างขึ้นด้วยแสงจางๆ

พลังของผลปีศาจซูซู! (เร่งความเร็ว)

ด้วยพลังในการเร่งความเร็วในทันที ทำให้ร่างเสือดาวโบราณของไวเปอร์ระเบิดความเร็วที่น่าอัศจรรย์ยิ่งกว่าเดิมออกมา

ความเร็วนั้นรวดเร็วมากจนถึงกับทิ้งภาพติดตาเอาไว้ด้วยซ้ำ!

“รับมือ กัปตัน!”

ไวเปอร์ในร่างของเสือดาวโบราณเปลี่ยนทิศทางแทบจะในพริบตา เขาพุ่งไปยังด้านขวาของหลัวเหวินพร้อมกับเหวี่ยงกรงเล็บของเขาออกไป

เมื่อกรงเล็บถูกเหวี่ยง เสียงที่ราวกับลมฉีกได้ดังขึ้นเสียงดัง

ดวงตาของหลัวเหวินหรี่ลงเล็กน้อย สายตาของเขาจับจ้องไปที่การเคลื่อนไหวของไวเปอร์ในร่างเสือดาวโบราณอยู่ตลอด

และเมื่อเขาจับตำแหน่งของไวเปอร์ได้ เขาก็เหยียดฝ่ามือของเขาออกทันที เพื่อตั้งรับการโจมตีของไวเปอร์

“เซอิสเฟลอร์ แกร็บ!”

อย่างไรก็ตาม ในขณะที่หลัวเหวินกำลังจะรับมือกับการโจมตีของไวเปอร์

โรบินที่อยู่ด้านข้างก็พับมือของตัวเองเข้าหากัน และใช้ความสามารถของผลฮานะ ฮานะออกมาทันที

ในพริบตานั้น ด้านหลังของหลัวเหวินก็มีแขนหกแขนงอกออกมา พวกมันพากันรั้งและคว้าเข้าไปที่ร่างกายของหลัวเหวิน

“คูชิโล่(คมมีด)!”

แต่แค่นั้นยังไม่จบ หลังจากใช้ความสามารถของผลฮานะ ฮานะแล้ว โรบินก็ทำการเคลื่อนไหวอีกครั้ง

แขนทั้งหกที่งอกออกมาจากหลังหลัวเหวินกลายเป็นใบมีดที่แหลมคมทันที และพร้อมที่จะตัดร่างของหลัวเหวินอย่างรวดเร็ว

สำหรับตอนนี้ โรบินสามารถควบคุมพลังของผลซูเปะ ซูเปะได้ค่อนข้างดี

แต่ก็ไม่ได้น่าแปลกใจมากเท่าไหร่ เพราะมันก็ผ่านมาหลายวันแล้วนับตั้งแต่ที่โรบินกินผลซูเปะ ซูเปะเข้าไป

“มาแล้ว!”

“การโจมตีที่เกิดจากการใช้พลังของผลปีศาจทั้งสอง!”

การร่วมมือกันของไวเปอร์และโรบิน กระตุ้นความตื่นเต้นให้กับมิกิตะและบอนเครที่กำลังรับชมอยู่ไม่ไกล

เมื่อใดก็ตามที่พวกเขาได้เห็นการโจมตีที่เกิดขึ้นจากพลังของผลปีศาจทั้งสองผล พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจและตื่นเต้นไปกับมัน

จบบทที่ ตอนที่ 40

คัดลอกลิงก์แล้ว