ตอนที่ 28
ตอนที่ 28
“ถึงเวลาแล้ว!”
“พวกแก ถอยออกไปให้หมดซะ!”
หลังจากที่หลัวเหวินทำลายการโจมตีทั้งหมดขององค์กรบาร็อคเวิร์ค ครอกโคไดล์ก็ตะโกนออกมาทันที
พลังของผลซูนะ ซูนะที่ได้รับการสะสมมาเป็นเวลานานถูกปลดปล่อยออกมาแล้ว!
“กราว เซ็คโค!”
ในพริบตา จากพื้นที่ครอกโคไดล์ยืนอยู่
แผ่นดินทั้งหมดพากันจมลงด้วยความรวดเร็วราวกับหลุมดำ การทรุดตัวนี้ได้แผ่ขยายไปจนถึงจุดที่หลัวเหวินกำลังยืนอยู่
นี้คือท่าไม้ตายที่ทรงพลังที่สุดของครอกโคไดล์ สิ่งใดก็ตามที่ติดอยู่ในทรายดูดจะถูกดูดน้ำและความชื้นออกไปจนหมด!
“มันยังไม่จบแค่นี้หรอก!”
“ซาบลูซ!”
หลังจากใช้กราว เซ็คโคเพื่อพยายามจับหลัวเหวินไว้ในทรายดูด ครอกโคไดล์ก็โยนพายุทรายขนาดเล็กที่อยู่ในมือของเขาออกไปทันที
ทันใดนั้นพายุทรายที่น่ากลัวก็ปะทุขึ้นและพัดไปทางหลัวเหวินอย่างรวดเร็ว เพื่อทำให้หลัวเหวินต้องลงมือทำการเคลื่อนไหวเพื่อป้องกัน
ใต้พื้นทรายคือการทรุดตัวของทรายดูดและการกัดเซาะ ในขณะที่บนพื้นทรายคือพายุทรายขนาดใหญ่
การเคลื่อนไหวของครอกโคไดล์อาจพูดได้ว่าเป็นการลงมือที่ดี ซึ่งสามารถบังคับให้หลัวเหวินต้องลงมือของตัวเองบ้าง
“การโจมตีนี้ดีมาก”
“มาเลย… ครอกโคไดล์ ฉันพร้อมที่จะจัดการกับแกแล้ว!”
“เดี๋ยวก่อน!”
“เจ้าบ้านี่! นี่แกกำลังคิดที่จะหนีอย่างงั้นเหรอ!!”
เมื่อเห็นการเคลื่อนไหวที่ทรงพลังทั้งสองของครอกโคไดล์ หลัวเหวินก็ถึงกับเอ่ยปากชมครอกโคไดล์ออกมาเล็กน้อย
เพียงแต่ว่าในเวลานี้…. ท่ามกลางสมาชิกขององค์กรบาร็อคเวิร์ค ครอกโคไดล์ที่เพิ่งเปิดตัวท่าไม้ตายทั้งสองของเขานั้น ได้กลายร่างเป็นทรายจำนวนนับไม่ถ้วน และหลบหนีเข้าไปในพื้นทราย!
การกระทำแบบนี้ คนโง่ขนาดไหนก็ต้องดูออก หมอนี่ต้องการที่จะฉวยโอกาสหนีชัดๆ !
“นี่นะเหรอครอกโคไดล์ เจ็ดเทพโจรสลัด หัวหน้าใหญ่ขององค์กรบาร็อคเวิร์ค หมอนี่ขี้ขลาดขนาดนี้ได้ยังไง!”
หลัวเหวินอดไม่ได้ที่จะบ่นออกมา
แน่นอนว่าครอกโคไดล์รู้ถึงความต่างของความแข็งแกร่งระหว่างเขากับหลัวเหวินในเวลานี้ ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจที่จะหนีอย่างเต็มที่
เขาเต็มใจที่จะทิ้งลูกน้องทั้งหมดของเขาไว้ที่นี่ด้วยซ้ำ!
เมื่อเห็นว่าร่างกายของครอกโคไดล์กำลังจะสลายตัวและรีบดำดิ่งลงสู่ก้นทราย หลัวเหวินก็กระทืบเท้าบนผืนทรายและกระโจนขึ้นไปในอากาศ
“คิดจะหนีอย่างงั้นเหรอ?”
“ฉันอยากรู้จริงๆ ว่าแกจะหนีไปได้ยังไง!”
“เบเฮมอธ!”
หลัวเหวินที่กำลังลอยอยู่กลางอากาศทำการเก็บดาบของเขาใส่ฝัก จากนั้นด้วยความคิด ร่างกายของเขาก็ขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว
ไม่กี่วินาทีต่อมา สัตว์ร้ายขนาดใหญ่ที่มีขนสีขาวเงินก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ!
“นี่มัน... มันคือตัวอะไรน่ะ?!”
“สัตว์ประหลาด!”
“ไม่ เขาเป็นผู้ใช้พลังผลปีศาจสายโซออน อีกทั้งยังเป็นสายพันธ์ุสัตว์มายาด้วย!”
“สัตว์มายา... มันจะตัวใหญ่เกินไปแล้ว!!”
การปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันของหลัวเหวินในร่างเบเฮมอธ ทำให้ทุกคนในองค์กรบาร็อคเวิร์คเต็มไปด้วยความรู้สึกหวาดกลัว
ในไม่ช้า สมาชิกฝ่ายเสนาธิการก็ตระหนักได้ว่าผลปีศาจของหลัวเหวินเป็นผลปีศาจสายโซออน
เพียงแต่พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าผลปีศาจโซออนของหลัวเหวินจะเป็นสายพันธ์ุสัตว์มายา อีกทั้งยังเป็นสัตว์มายาที่มีขนาดใหญ่มากๆ อีกด้วย!
“ซิซซิ!”
ในขณะที่ทุกคนกำลังตื่นตระหนกและหวาดกลัว หลัวเหวินซึ่งแปลงร่างเป็นเบเฮมอธก็ยกเท้าขวาขนาดใหญ่ของเขาขึ้น ก่อนที่มันจะเต็มไปด้วยแสงของสายฟ้าที่พร่างพราย
“ธันเดอร์ เทรเพิล!”
“ตู้ม!!”
“เปรี้ยง!!”
เท้าขวาของเบเฮมอธที่โอบล้อมไปด้วยสายฟ้าอย่างไม่มีที่สิ้นสุดถูกกระแทกลงมาจากข้างบน ทำให้เกิดเสียงของแผ่นดินไหวและฟ้าร้องดังกึกก้องไปทั่วท้องฟ้า
พายุทรายที่ครอกโคไดล์ปล่อยออกมาก็ได้สลายไปด้วยพลังที่น่ากลัวนี้ แม้แต่ทรายดูดที่อยู่ด้านล่างก็ยังถูกทำลายลงไปอย่างง่ายดาย
ด้วยแรงระเบิดที่รุนแรง ทำให้เม็ดทรายพากันปริวว่อนไปทั่วท้องฟ้า
ผลกระทบที่แผ่ออกมาทำให้สมาชิกทุกคนในองค์กรบาร็อคเวิร์คพากันล้มลง
ไม่มีใครแม้แต่คนเดียวที่จะสามารถยืนอยู่ได้
“ซิซซิ!”
ในเวลาเดียวกัน สายฟ้าอันรุนแรงที่อยู่รอบเท้าของเบเฮมอธก็หลั่งไหลออกมา และกลายเป็นสายฟ้าขนาดใหญ่
ภายใต้การควบคุมของหลัวเหวิน เขาสามารถใช้มันโจมตีครอกโคไดล์ที่อยู่ใต้พื้นทรายได้อย่างรวดเร็ว
“เปรี้ยง!” “เปรี้ยง!” “เปรี้ยง!”
เมื่อเสียงของสายฟ้าที่รุนแรงเคลื่อนที่ผ่านไป การระเบิดก็ได้เกิดขึ้นในพื้นทรายอีกครั้ง
ทันใดนั้น สายฟ้าก็ได้ฟาดลงมาที่ร่างของครอกโคไดล์ที่อยู่ใต้พื้นทราย
“ตู้ม!”
“อั๊ก!!”
ผลกระทบจากการโจมตีครั้งนี้ ทำให้ครอกโคไดล์ที่ได้รับบาดเจ็บอยู่แล้วได้รับบาดเจ็บมากยิ่งขึ้นไปอีก
ผิวหนังของเขาเต็มไปด้วยรอยไหม้เกรียม และกระอักเลือดก้อนใหญ่ออกมาพร้อมกัน
…