เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 12

ตอนที่ 12

ตอนที่ 12


หลังจากนั้นไม่กี่นาที เมื่อแสงสีฟ้าก็หายไป หัวใจของหลัวเหวินก็เต้นแรงเมื่อรู้ว่ากระบวนการเสร็จสิ้นแล้ว เขาแทบรอไม่ไหวที่จะเปิดฝาโลงออก

จากนั้นเขาก็เห็นว่าผลไม้ที่ใส่เข้าไปในโรงก่อนหน้านี้ ตอนนี้รูปร่างหน้าตาของมันได้เเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก

มันกลายเป็นผลปีศาจสีเหลืองที่ปกคลุมไปด้วยลวดลายเกลียว และมีลมหายใจของสายฟ้าที่ดูริบหรี่อยู่จางๆ

ส่วนเอเนลที่นอนอยู่ในโรง เขาได้สูญเสียลมหายใจแห่งชีวิตไปอย่างสิ้นเชิง เห็นได้ชัดว่าเขาตายไปแล้ว

“สำเร็จ!” ใบหน้าของหลัวเหวินเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

“ผลโกโร โกโร! ในที่สุดฉันก็ได้รับมัน!”

ในขณะที่ถือผลโกโร โกโรอยู่ในมือ หลัวเหวินก็สามารถรู้สึกได้ถึงพลังที่มีอยู่ในผลปีศาจผลนี้

มันคือพลังสายฟ้าที่ใกล้เคียงกับภัยพิบัติทางธรรมชาติ และสามารถทำลายธรรมชาติได้อย่างง่ายดาย!

“อึก....”

โดยไม่ลังเล หลัวเหวินรีบเปลี่ยนกลับมาเป็นร่างมนุษย์ในทันที และต่อหน้าองครักษ์พิทักษ์เทพทั้งสี่ เขาได้กัดไปที่ผลปีศาจในมือของเขา

ด้วยความแข็งแกร่งทางร่างกายในปัจจุบันของหลัวเหวิน แม้ว่าเขาจะยืนอยู่ที่นี่และต่อสู้กับองครักษ์พิทักษ์เทพทั้งสี่เป็นเวลาสามวันสามคืนก็ตาม พวกเขาก็ไม่สามารถทำอะไรหลัวเหวินได้เลย

แม้แต่สายฟ้าของผลโกโร โกโรเขาก็สามารถต้านทานได้ หลัวเหวินจึงไม่จำเป็นต้องกลัวองครักษ์พิทักษ์เทพทั้งสี่คนนี้

“แน่นอนว่ารสชาติของมันยังแย่เหมือนเดิม!”

หลังจากกัดผลโกโร โกโรเข้าไปแล้ว หลัวเหวินก็อดที่จะบ่นออกมาไม่ได้

ดูเหมือนว่าจะไม่มีผลปีศาจใดที่มีรสชาติอร่อยอยู่เลย!

“ซิ!” “ซิ!”

ทันใดนั้นดวงตาของหลัวเหวินก็ฉายแสงที่เต็มไปด้วยสายฟ้าอันน่าอัศจรรย์ออกมา รอบๆ ร่างกายของเขาได้ปลดปล่อยสายฟ้าขนาดเล็กออกมาอย่างควบคุมไม่ได้

จากนั้นบนท้องฟ้า สายฟ้าที่่รุนแรงก็ได้พุ่งเข้ามาใส่ร่างของหลัวเหวินอย่างดุเดือด

น่าแปลกใจที่สายฟ้าอันรุนแรงนี้ไม่ได้สร้างความเสียหายใดๆ ให้กับหลัวเหวิน แต่กลับถูกดูดซึมเข้าสู่เนื้อและเลือด จนไปถึงเซลล์ในร่างกายของเขาแทน

“ฟู่....”

ตอนที่หลัวเหวินกำลังเพลิดเพลินไปกับการเปลี่ยนแปลงในร่างกายของเขา อันเป็นผลมาจากพลังของผลโกโร โกโร

รอบๆ จุดที่หลัวเหวินอยู่ สายฟ้าที่รุนแรงกระจายออกไปอย่างน่าทึ่ง ซึ่งทำให้พื้นดินแตกออกเป็นเสี่ยงๆ พร้อมกับรอยร้าวที่แผ่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว

‘สัตว์ประหลาดตัวนี้!’

‘มันกำลังแข็งแกร่งขึ้นอีกครั้ง!’

‘เกิดอะไรขึ้นกับสายฟ้าพวกนี้!!’

‘ไม่ ฉันต้องรีบหนีไปให้เร็วที่สุด!’

นกอินทรีทองคำที่อยู่ข้างๆ ไม่เคยเห็นภาพแบบนี้มาก่อน เห็นได้ชัดว่าตอนนี้มันเต็มไปด้วยความอ่อนล้า แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยังพยายามอย่างเต็มที่ที่จะกระพือปีกเพื่อบินหนีไป

หนีไปให้ห่างจากสัตว์ประหลาดอย่างหลัวเหวิน!

จากการรับรู้ได้ถึงอันตรายโดยสัญชาตญาณของสัตว์ นกอินทรีทองคำจึงสามารถสัมผัสความรู้สึกได้อย่างชัดเจน

หลัวเหวินในตอนนี้อันตรายมาก!

ในเวลาเดียวกัน องครักษ์พิทักษ์เทพทั้งสี่ก็เบิกตากว้าง และมองไปที่หลัวเหวินซึ่งอาบไปด้วยสายฟ้าด้วยความตะลึง

“นั่นคือ… สายฟ้าของท่านเอเนล!”

“ผู้ชายคนนี้กำลังทำบ้าอะไร”

“อย่ามัวแต่ตกใจ รีบออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้!”

“สายฟ้า... มันกำลังจะถูกปลดปล่อยออกมาแล้ว!”

“ตู้ม!!”

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่องครักษ์พิทักษ์เทพทั้งสี่จะทันได้ตอบสนองและหลบหนี จู่ๆ ร่างของหลัวเหวินก็ลอยขึ้นจากพื้นดิน

หลังจากที่เท้าของเขาห่างจากพื้นไปได้ระยะหนึ่ง หลัวเหวินก็อ้าแขนทั้งสองข้างของเขาออก

“เปรี้ยง!” “เปรี้ยง!” “เปรี้ยง!”

สายฟ้าอันรุนแรงจำนวนมากได้ถูกปล่อยออกมาจากร่างกายของหลัวเหวิน

ในเวลานี้ เกาะแห่งท้องฟ้ากำลังดังก้องไปด้วยเสียงของฟ้าร้องอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

สายฟ้าขนาดใหญ่ตกลงมาจากท้องฟ้าครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้แผ่นดินไหม้เกรียมจนเป็นสีดำ

บนพื้นดิน ปรากฎหลุมยักษ์หลุมแล้วหลุมเล่าที่เกิดขึ้นจากการระเบิดของสายฟ้า

เมื่อมองไปที่หลัวเหวินที่ลอยอยู่กลางอากาศ เขาก็ดูเหมือนกับเทพเจ้าแห่งสายฟ้า ซึ่งเต็มไปด้วยความยิ่งใหญ่อันล้นพ้น

“นี่คือพลังของผลโกโร โกโร!”

“แข็งแกร่งมาก!”

หลังจากที่พลังสายฟ้าของผลโกโร โกโรปะทุขึ้นมาในลมหายใจเดียว หลัวเหวินก็กำหมัดแน่นและยับยั้งสายฟ้าที่อยู่รอบตัว

หลังจากที่หลัวเหวินรู้สึกได้ถึงความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นของตัวเอง มุมปากของเขาก็อดไม่ได้ที่ยกขึ้นเล็กน้อย

“พระเจ้า...”

“นี่คือพระเจ้าองค์ใหม่...”

มองไปที่หลัวเหวินซึ่งดูเหมือนจะเต็มไปด้วยบารมีของพระเจ้า องครักษ์พิทักษ์ทั้งสี่ต่างก็พากันอ้าปากค้าง

พวกเขารีบเข้ามาเผชิญหน้ากับหลัวเหวินด้วยความเคารพทันที และคุกเข่าลงด้วยความหวาดกลัวในตัวสัตว์ประหลาดอย่างเขา

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับพลังของพระเจ้า พวกเขาก็ไม่มีความกล้าที่จะต่อต้านเลยแม้แต่น้อย

“พาฉันไปที่อัปปายาโด” หลังจากที่ร่างของหลัวเหวินค่อยๆ ลอยลงมา เขาก็ชำเลืองมองไปที่องครักษ์พิทักษ์เทพทั้งสี่และสั่งอย่างไม่แยแส

เกาะแห่งเทพเจ้า ‘อัปปายาโด’ หรือที่รู้จักกันในชื่อ ‘สถานที่ศักดิ์สิทธิ์’

ที่นั่นคือสถานที่ที่เอเนลอาศัยอยู่ และมีทองคำที่เอเนลสะสมเอาไว้มากมาย

ในโลกโจรสลัด เรือลอยฟ้า ‘อาร์ค แม็กซิม’ เป็นเพียงเรือลำเดียวที่สร้างขึ้นจากทองคำทั้งหมด และสามารถบินในระยะทางไกลได้

หากเขาต้องการก่อตั้งกลุ่มโจรสลัด เรือโจรสลัดเป็นสิ่งที่จำเป็น ถึงแม้ว่าอาร์ค แม็กซิมจะมีขนาดเล็กไปหน่อย แต่มันก็เพียงพอสำหรับการใช้เดินทางในช่วงแรก

อีกทั้งหลังจากที่เขาได้รับผลโกโร โกโรของเอเนลมาแล้ว ดังนั้นเรือลอยฟ้าอาร์ค แม็กซิมจึงไม่สามารถเพิกเฉยได้

“ใช่....”

“พระเจ้า...”

ภายใต้คำสั่งของหลัวเหวิน องครักษ์พิทักษ์เทพทั้งสี่จึงพากันพยักหน้าด้วยความเคารพ

จบบทที่ ตอนที่ 12

คัดลอกลิงก์แล้ว