บทที่ 10 เจ้ากลายเป็นสตรีแล้ว

เมื่อได้ยินคำถามของเหยียนไค เจิ้งอี๋อันก็ลังเลเล็กน้อย มีท่าทีอึกอักคล้ายอยากจะเอ่ยแต่ก็หยุดไป "ไม่ใช่เช่นนั้นขอรับ ข้าเพียงแต่... อาจารย์อา ท่านช่วยเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับได้หรือไม่ขอรับ"

"ข้าจะเก็บเป็นความลับ"

เมื่อได้รับคำรับรองจากเหยียนไค เจิ้งอี๋อันถึงได้กล่าวว่า "อาจารย์อา ข้าเองก็หมดหนทางจริงๆ..."

"เจ้าเป็นถึงศิษย์สืบทอดของเจ้าสำนัก ยังจะมีผู้ใดมาบังคับให้เจ้าเป็นสตรีได้อีกงั้นหรือ"

เจิ้งอี๋อันถอนหายใจยาว แล้วค่อยๆ เล่าความจริง "เรื่องเป็นเช่นนี้ขอรับ ข้ามีรากวิญญาณสวรรค์ธาตุน้ำ ทว่าสำนักเจี้ยนจงของพวกเราขาดแคลนเคล็ดวิชาสำหรับผู้บำเพ็ญกระบี่ธาตุน้ำ ข้าจึงเลือกฝึกฝนเคล็ดวิชาธาตุน้ำแข็ง เพราะข้าคิดว่าน้ำแข็งกับน้ำก็มีคุณสมบัติใกล้เคียงกัน..."

เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวต่อ

"ยามข้าอยู่ระดับเลี่ยนชี่และจู้จี ทุกสิ่งล้วนราบรื่นเป็นอย่างดี ทว่าเมื่อถึงระดับจินตัน ตบะกลับยากจะก้าวหน้า ข้าติดอยู่ในระดับจินตันมาเจ็ดสิบกว่าปีแล้ว..."

สำหรับคนทั่วไป การติดอยู่ในระดับจินตันนับร้อยปีถือเป็นเรื่องปกติ ทว่าเจิ้งอี๋อันคือผู้ครอบครองรากวิญญาณสวรรค์ ทั้งยังเป็นถึงศิษย์สืบทอดของเจ้าสำนักซึ่งแบกรับความคาดหวังไว้อย่างเปี่ยมล้น การต้องติดแหง็กอยู่นานถึงเพียงนี้ ย่อมเป็นการทรมานจิตใจอย่างแสนสาหัส

"ทว่า เรื่องนี้มันเกี่ยวอันใดกับการที่เจ้าต้องการเป็นสตรีเล่า"

"อาจารย์อา ไม่ปิดบังท่านเลย เมื่อไม่กี่ปีก่อนข้าได้เคล็ดวิชามาเล่มหนึ่ง ซึ่งสามารถแปรเปลี่ยนน้ำให้กลายเป็นน้ำแข็ง แก้ไขปมปัญหาของข้าได้ ทว่าเคล็ดวิชานี้กลับมีข้อจำกัดที่ใหญ่หลวงยิ่งนัก นั่นคือฝึกฝนได้เฉพาะสตรี ข้าทดลองมาหลายครั้งก็ไม่เป็นผล จึงทำได้เพียงมาขอความช่วยเหลือจากอาจารย์อาแล้ว"

เมื่อฟังมาถึงตรงนี้ เหยียนไคก็เข้าใจได้ในทันที เจิ้งอี๋อันต้องการอาศัยช่องโหว่หรือ BUG ของเคล็ดวิชา โดยการเปลี่ยนร่างเป็นสตรีก่อนเพื่อฝึกฝนจนสำเร็จวิชา แล้วค่อยเปลี่ยนกลับเป็นบุรุษในภายหลัง

แม้จะฟังดูหลุดโลกไปเสียหน่อย ทว่าก็ยังถือว่าสมเหตุสมผลอยู่บ้าง

เพื่อความรอบคอบ เหยียนไคจึงเอ่ยถามขึ้นว่า "เรื่องนี้ เจ้าได้ขออนุญาตจากศิษย์พี่เจ้าสำนักแล้วหรือยัง"

"ข้าจะกล้าได้อย่างไรขอรับ! หากท่านอาจารย์รู้ว่าข้ายอมกลายเป็นสตรีเพราะเรื่องนี้ เขาคงถลกหนังข้าเป็นแน่!"

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่มีความคิดที่จะขอความเห็นจากผู้เป็นอาจารย์เลย เหยียนไคก็เกิดความลังเล เขาไม่รู้เลยว่าการเปลี่ยนเพศเช่นนี้จะทำให้เกิดเรื่องร้ายแรงอันใดตามมาหรือไม่

หากเกิดเรื่องขึ้นมาจริงๆ เขาคงรับผิดชอบไม่ไหว

การที่เขาเปลี่ยนเพศให้ตู้จิ่งเฉิงนั้น เป็นเพราะได้สอบถามความคิดเห็นจากผู้อาวุโสสี่แล้ว ส่วนกรณีของโจวจื่อหนิง เขาก็ได้ผ่านการไตร่ตรองมาอย่างถี่ถ้วนหลายต่อหลายครั้ง

"เจ้าทำเช่นนี้ข้าก็ลำบากใจแย่น่ะสิ! หากเจ้าเกิดเป็นอันใดขึ้นมา บรรดาศิษย์พี่ชายศิษย์พี่หญิงของเจ้าจะไม่แห่มาคิดบัญชีกับข้าหรอกหรือ... แค่นี้ข้าก็ล่วงเกินผู้อาวุโสแห่งสำนักชี่จงไปจนหมดสิ้นแล้ว หากต้องไปล่วงเกินผู้อาวุโสทั้งสำนักเจี้ยนจงเข้าให้อีก แล้วข้าจะยังมีที่ยืนบนเขาเสวียนอวี้อยู่อีกงั้นหรือ"

เหยียนไคไม่อยากแกว่งเท้าหาเสี้ยนเลยจริงๆ

"อาจารย์อาเหยียน ท่านช่วยข้าเรื่องนี้เถิดนะขอรับ บรรดาศิษย์ทั้งเจ็ดคนของท่านอาจารย์ นอกจากข้าแล้ว คนอื่นๆ ล้วนบรรลุถึงระดับหยวนอิงกันหมด แม้แต่ศิษย์น้องหญิงผู้มีรากวิญญาณปฐพีธาตุคู่ไม้กับน้ำของข้า ก็ยังบรรลุสู่ระดับหยวนอิง แล้วเช่นนี้จะให้ข้าเอาหน้าไปไว้ที่ไหนเล่าขอรับ ข้าผลาญทรัพยากรของสำนักไปมากมาย ข้าไม่อยากทำให้อาจารย์ผิดหวัง การที่บรรลุระดับหยวนอิงไม่ได้กำลังจะกลายเป็นมารในใจของข้าอยู่รอมร่อแล้ว"

เหยียนไคสัมผัสได้ถึงความกดดันของอีกฝ่ายอย่างแท้จริง จึงทำได้เพียงเอ่ยปลอบใจ "ใช่ว่าศิษย์สืบทอดทุกคนจะสามารถทะลวงเข้าสู่ระดับหยวนอิงได้เสมอไป เจ้าไม่จำเป็นต้องกดดันตนเองถึงเพียงนั้นหรอก"

"แต่ข้าคือศิษย์สืบทอดของเจ้าสำนักนี่ขอรับ..." เขากล่าวพลางตวัดสายตามองเหยียนไคอย่างตัดพ้อ "อีกอย่าง ขนาดท่านที่เอาแต่เกียจคร้านมาตลอดยังทะลวงสู่ระดับหยวนอิงได้เลย ข้ายังนึกว่าท่านจะยอมแพ้ต่อโชคชะตาไปพร้อมกับข้าเสียอีก"

เหยียนไคถึงกับพูดไม่ออก เขาไม่รู้จะโต้แย้งเช่นไรดี หากอีกฝ่ายรู้ว่าเขาบรรลุระดับหยวนอิงมาตั้งแต่หลายปีก่อนแล้ว คงไม่อกแตกตายอยู่ตรงนี้เลยหรอกหรือ

"เรื่องการเปลี่ยนไปเป็นสตรีนั้น เจ้าต้องไตร่ตรองให้รอบคอบเชียวนะ" ในเมื่ออีกฝ่ายยืนกรานเช่นนี้ เหยียนไคก็เริ่มมีท่าทีโอนอ่อนลงบ้าง

"อาจารย์อาเหยียน ข้าคิดทบทวนมานานมากแล้ว โปรดเปลี่ยนข้าให้เป็นสตรีเต็มตัวด้วยเถิด!"

เหยียนไคถึงกับผงะถอยหลังไปสามก้าวทันที พลางเอ่ยว่า "เจ้าอย่าพูดจาน่าขนลุกเช่นนั้นสิ ข้ารับปากเจ้าก็ได้ แต่ขอตกลงกันไว้ก่อนนะ หากแปลงกายเป็นสตรีแล้ว เจ้ายังคงเข้ากับเคล็ดวิชานี้ไม่ได้อีก นั่นไม่ใช่ความผิดของข้านะ"

"อาจารย์อาโปรดวางใจ เรื่องนี้ข้าเป็นคนร้องขอเอง ย่อมไม่มีทางไปโทษท่านอย่างเด็ดขาดขอรับ"

"ตกลง!" เหยียนไคยกมือขึ้น พลางเอ่ยถาม "ต้องการบอกลาน้องชายตัวน้อยของเจ้าสักหน่อยหรือไม่ ต่อไปเจ้าคงต้องนั่งปลดทุกข์แล้วล่ะนะ"

"ข้าเตรียมใจไว้พร้อมแล้ว!" เจิ้งอี๋อันหลับตาลง

เหยียนไคไม่กล่าวอันใดอีก เขาจัดการเพิ่มคุณสมบัติ [กายสตรีรูปบุรุษ] ให้กับอีกฝ่ายในทันที

"เจ้าลืมตาได้แล้ว ตอนนี้เจ้ากลายเป็นสตรีเต็มตัวแล้ว"

"ขอบพระคุณอาจารย์อาเหยียนขอรับ"

เจิ้งอี๋อันลืมตาขึ้น สิ่งแรกที่ทำคือการลูบคลำหน้าอกของตนเอง จากนั้นก็เอื้อมมือไปเตรียมปลดกางเกง

"อย่ามาล้วงควักต่อหน้าข้านะ!" เหยียนไครีบตวาดห้ามเสียงหลง "หากจะตรวจสอบสินค้า ก็ไปหาที่ลับตาคนตรวจสอบเอาเองสิ"

เจิ้งอี๋อันทำได้เพียงหยุดชะงัก ทว่า 'เขา' อาศัยการรับรู้สัมผัสเล็กน้อย ก็พบว่าสิ่งที่เคยเป็นอุปสรรคขัดขวาง 'นาง' ได้อันตรธานหายไปแล้วจริงๆ

"ขอบพระคุณอาจารย์อา เรื่องนี้คงต้องรบกวนอาจารย์อาช่วยเก็บเป็นความลับด้วย"

"ข้าก็ยังไม่อยากถูกศิษย์พี่เจ้าสำนักถลกหนังเหมือนกัน!"

เหยียนไคอยากจะโยนคุณสมบัติ [อุ้มท้อง] ใส่ร่างอีกฝ่ายเสียจริงๆ เพื่อให้นางได้สัมผัสถึงความยากลำบากของการเกิดเป็นสตรี

ทว่า หากเหยียนไคทำเช่นนั้นจริงๆ เจ้าสำนักคงไม่จบแค่การถลกหนังเขาเท่านั้นหรอก

ลองจินตนาการดูสิ การจับลูกศิษย์ของผู้อื่นมาเปลี่ยนเพศเป็นสตรี แถมยังทำให้ 'นาง' ตั้งครรภ์อีก แค่คิดก็ชวนให้รู้สึกหนาวสั่นไปถึงขั้วหัวใจแล้ว

เหยียนไคก้มมองมือของตนเองโดยสัญชาตญาณ

อุตส่าห์ทะลุมิติมาตั้งร้อยปี ข้ากลับเปลี่ยนสายอาชีพมาเป็นหมอศัลยกรรมสยามประเทศเสียนี่ ปรมาจารย์แปลงเพศแห่งเขาเสวียนอวี้อันใดกัน!

ข้าต้องกลับไปล้างมือสักหลายร้อยรอบให้จงได้!

หลังจากความยินดีปรีดาที่ได้เปลี่ยนเพศจางหายไป เจิ้งอี๋อันก็เอ่ยถามขึ้นอีก "จริงสิ อาจารย์อาเหยียน ท่านช่วยเหลือข้าถึงเพียงนี้ ท่านต้องการสิ่งใดตอบแทนหรือ"

"แค่เรื่องเล็กน้อย... เอาอย่างนี้แล้วกัน เอาเคล็ดวิชาเล่มนั้นมาให้ข้าดูหน่อย ข้าจะขอศึกษาดูสักนิด"

"ข้ายกให้อาจารย์อาเลยดีกว่า เนื้อหาในนั้นข้าจำได้ขึ้นใจหมดแล้ว" เจิ้งอี๋อันหยิบคัมภีร์ลับสีเหลืองซีดเล่มหนึ่งออกมา แล้วส่งให้เหยียนไค

เหยียนไครับคัมภีร์ลับมาเปิดพลิกดูคร่าวๆ เคล็ดวิชานี้มีนามว่า 'เคล็ดวิชากระจ่างเยือกแข็งหลอมหยก' นับเป็นเคล็ดวิชาระดับจินตันประเภทสนับสนุน

เคล็ดวิชาในโลกใบนี้ไม่ได้มีการแบ่งแยกระดับความแข็งแกร่งอย่างชัดเจน เว้นเสียแต่ว่าจะเป็นวิชาที่มองเพียงปราดเดียวก็รู้ว่าห่วยแตก

สิ่งที่สำคัญที่สุดของเคล็ดวิชาคือความเหมาะสม เปรียบเสมือนหนังสือแบบเรียนในชาติก่อน เจ้าอยู่ในระดับชั้นใดก็สมควรต้องศึกษาหนังสือเรียนในระดับชั้นนั้น

เฉกเช่นหากเจ้าเป็นผู้บำเพ็ญกระบี่ธาตุไฟระดับจินตัน เจ้าก็ต้องการเคล็ดวิชาธาตุไฟที่เหมาะสมกับระดับจินตัน และหากเป็นเคล็ดวิชาที่เข้ากับวิถีกระบี่ด้วยแล้วย่อมประเสริฐยิ่งขึ้นไปอีก

เวลาผ่านไปไม่ถึงครึ่งก้านธูป เหยียนไคก็อ่านเคล็ดวิชาทั้งเล่มจบ

สกัดคุณสมบัติ [กระจ่างเยือกแข็งหลอมหยก] สำเร็จแล้ว

[กระจ่างเยือกแข็งหลอมหยก] (สีน้ำเงิน): น้ำและน้ำแข็งก่อกำเนิดร่วมกัน จำกัดเฉพาะเพศหญิง จำกัดเฉพาะผู้ครอบครองธาตุน้ำแข็งหรือธาตุน้ำเพียงธาตุเดียวเท่านั้น

"คืนให้เจ้า!" เหยียนไคส่งคัมภีร์คืนให้เจิ้งอี๋อัน "ก่อนเจ้าจะเริ่มฝึกฝนวิชานี้ ข้าขอแนะนำให้เจ้าไตร่ตรองให้ดีเสียก่อน"

"ข้าลงทุนทำมาถึงขั้นนี้แล้ว คงไม่มีหนทางให้ถอยกลับไปได้อีก อีกอย่าง อาจารย์อา ท่านก็ยังสามารถเปลี่ยนข้ากลับคืนมาได้มิใช่หรือขอรับ เอาไว้รอข้าบรรลุสู่ระดับหยวนอิงเมื่อใด ถึงเวลานั้นข้าค่อยให้ท่านเปลี่ยนร่างกลับคืนมาก็สิ้นเรื่อง"

"ตอนนี้ข้ายังพอเปลี่ยนเจ้ากลับคืนมาได้ แต่หากมีเงื่อนไขอื่นใดมาทำให้เพศสภาพของเจ้าคงที่อย่างสมบูรณ์ ถึงตอนนั้นข้าเองก็คงหมดหนทางช่วยเหลือแล้วนะ!"

เหยียนไคไม่สามารถแก้ไขคุณสมบัติให้ผู้อื่นได้อย่างไร้ขีดจำกัดหรอกนะ

ยกตัวอย่างเช่น เขาไม่อาจเพิ่มคุณสมบัติ [อุ้มท้อง] ให้กับบุรุษเพศได้ หรือหากสตรีนางใดเกิดตั้งครรภ์ขึ้นมาจริงๆ เหยียนไคก็ไม่สามารถเข้าไปสั่นคลอนรากฐานแห่งการเป็นสตรีของอีกฝ่ายได้เช่นกัน

[อุ้มท้อง] (สีทอง): การให้กำเนิดชีวิต

"อาจารย์อา ท่านเลิกตักเตือนข้าเถิดขอรับ ด้วยสภาพของข้าในเวลานี้ หากเราสองคนไม่พูดออกไป ใครเล่าจะล่วงรู้ได้ว่าข้ามิใช่บุรุษแล้ว"

"เช่นนั้นก็ขอให้เจ้าโชคดีแล้วกัน!" เหยียนไคไม่เอ่ยสิ่งใดให้มากความอีก