ตอนที่ 14 เซอร์ไพรส์ไหมล่ะ?

ตอนที่ 14 เซอร์ไพรส์ไหมล่ะ?

เฉียนกั๋วผิงได้ยินเรื่องของขวัญที่หลินหยวนพูดถึง

"อ้อ อย่างนี้นี่เอง แต่ของขวัญของแกควรจะทำให้ฉันพอใจนะ ไม่อย่างนั้น..."

เฉียนกั๋วผิงไม่ได้พูดประโยคที่เหลือต่อ แต่เมื่อเห็นแววตาอันตรายของเขา ก็ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรให้มากความ หลินหยวนเข้าใจความหมายของเฉียนกั๋วผิงได้ในทันที

"ไม่ต้องห่วง รับรองว่าคุณต้องพอใจแน่"

เขาเดินไปที่ตู้เก็บสายฉีดดับเพลิง เสียงคลิกเบาๆ ดังขึ้นพร้อมกับบานประตูตู้ที่เปิดออก หลินหยวนล้วงมือเข้าไปข้างใน

เฉียนกั๋วผิงลุกขึ้นยืนแล้วในตอนนี้

"ถ้าแกพูดแบบนั้น ฉันก็จะตั้งตารอดูแล้วกัน"

สิ้นเสียงของเขา หลินหยวนก็หยิบของสิ่งนั้นออกมาจากตู้ดับเพลิง จากนั้นเขาก็สะบัดมือ โยนมันไปทางเฉียนกั๋วผิง

เฉียนกั๋วผิงยื่นมือออกไปรับโดยสัญชาตญาณ และเสียงของหลินหยวนก็ดังเข้าหูเขาในเวลาเดียวกัน

"ผมพาแม่ของคุณมาหาน่ะ เซอร์ไพรส์ไหมล่ะ? นึกไม่ถึงเลยใช่ไหม?"

เฉียนกั๋วผิงก้มมองหัวกะโหลกในมือและไม่ได้มีปฏิกิริยาโต้ตอบในทันที แต่เมื่อคำพูดของหลินหยวนดังเข้าหู...

"แม่!"

พร้อมกับเสียงคำรามอันโศกเศร้า มือที่ถือหัวกะโหลกของเฉียนกั๋วผิงก็สั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้

น้ำตาไหลอาบสองแก้ม เฉียนกั๋วผิงทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้น

"แม่!"

[อารมณ์ด้านลบ +100]

[ค่าอารมณ์ด้านลบสะสมครบ 100 แต้ม กำลังปลดล็อกฉายาใหม่...]

พูดตามตรง หลินหยวนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยกับภาพเหตุการณ์ตรงหน้า

เขาไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะเป็นลูกกตัญญูขนาดนี้ ท่าทีที่แตกสลายเมื่อเห็นหัวแม่ของตัวเองนั้นไม่ได้แสร้งทำอย่างแน่นอน

เฉียนกั๋วผิงกอดหัวนั้นไว้แน่น ร่างทั้งร่างตกลงสู่ห้วงแห่งความสิ้นหวังในฉับพลัน เขาเพียงแค่คุกเข่าอยู่ตรงนั้น ราวกับคนสูญเสียจิตวิญญาณไปจนหมดสิ้น

ไม่หลงเหลือแม้แต่ความปรารถนาที่จะโจมตีหลินหยวนด้วยซ้ำ

"นี่ ตกลงพอใจกับของขวัญไหม?"

ในเวลานี้ หลินหยวนรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นตัวร้ายตัวเป้ง ในขณะที่เฉียนกั๋วผิงดูเหมือนเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายอย่างแท้จริง

เขาดูเหมือนจะไม่ได้ยินคำพูดของหลินหยวน ยังคงคุกเข่าร้องไห้ฟูมฟายอยู่อย่างนั้นไม่ไหวติง

สิ่งนี้ทำให้หลินหยวนที่เตรียมพร้อมรับมือกับการต่อสู้ไว้แล้วถึงกับไปไม่เป็น

ตกลงใครเป็นตัวประหลาดกันแน่วะเนี่ย? ฉันหั่นหัวแม่แกมานะ แกจะไม่สู้กับฉันหน่อยเหรอ?

ที่แปลกยิ่งกว่าคือ เฉียนกั๋วผิงไม่มีทางพอใจกับของขวัญชิ้นนี้แน่ๆ จริงไหม?

ดังนั้น การกระทำของหลินหยวนจึงถือว่าฝ่าฝืนกฎข้อที่ 7 อย่างชัดเจน แต่กลับไม่มีการปนเปื้อนปรากฏขึ้นในร่างกายของเขาเลย

"หรือว่านี่ก็เป็นกฎปลอมเหมือนกัน?"

ความคิดนี้ผุดขึ้นในหัวของหลินหยวน

ทว่าวินาทีต่อมา ข้อความแจ้งเตือนที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าก็ทำให้หลินหยวนเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

ฉายาใหม่ถูกปลดล็อกสำเร็จแล้วในเวลานี้

[ฉายา: โจมตีจุดอ่อน]

[เอฟเฟกต์: เมื่อสวมใส่ พละกำลัง +2, ความคล่องตัว +2]

[ที่มา: ค้นพบจุดอ่อนของเฉียนกั๋วผิงได้อย่างแม่นยำ ทำให้เขาสติแตกและพังทลายลงในวินาทีที่เห็นหัวของแม่ตนเอง]

[สกิลฉายา - เนตรมองจุดอ่อน: เมื่อเปิดใช้งานสกิล คุณสามารถมองเห็นจุดอ่อนที่ง่ายต่อการเอาชนะที่สุดของเป้าหมายได้ (สามารถใช้งานได้สูงสุด 3 ครั้งต่อหนึ่งรอบ)]

เมื่อเห็นฉายานี้ หลินหยวนก็พอจะเดาอะไรได้คร่าวๆ

ดูเหมือนว่าด้วยความบังเอิญ เขาจะค้นพบอีกวิธีหนึ่งในการจัดการกับเฉียนกั๋วผิงเข้าแล้วสินะ?

ตราบใดที่เขามีศพแม่ของเฉียนกั๋วผิง เขาก็สามารถจัดการอีกฝ่ายได้โดยไม่ต้องเสียเลือดเสียเนื้อ และวิธีพิเศษนี้ก็ไม่ถือเป็นการฝ่าฝืนกฎข้อที่ 7 ด้วย

พูดอีกอย่างก็คือ แม้แต่ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ ก็สามารถใช้วิธีนี้ได้เช่นกัน

นี่เป็นครั้งแรกที่หลินหยวนได้รู้ว่ามีสถานการณ์แบบนี้อยู่ในโลกแห่งเรื่องเล่าสยองขวัญด้วย

ดูเหมือนว่ากฎเกณฑ์ต่างๆ จะไม่ได้ห้ามฝ่าฝืนโดยเด็ดขาดเสมอไป มันแค่ต้องใช้วิธีการพิเศษก็เท่านั้น

น่าเสียดายที่การค้นพบนี้ไม่ได้มีประโยชน์อะไรกับหลินหยวนเลย

เพราะพรสวรรค์ของเขาไม่กลัวการปนเปื้อนตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องพึ่งพาวิธีการพิเศษใดๆ ทั้งสิ้น

อย่างไรก็ตาม การสามารถจัดการกับเฉียนกั๋วผิงได้อย่างง่ายดายก็ถือเป็นเรื่องดี เขาแค่ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะหลุดออกจากสภาวะนี้ได้หรือไม่

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง หลินหยวนก็เปิดใช้งาน 'เนตรมองจุดอ่อน' อยากรู้เหมือนกันว่าสกิลนี้จะเป็นยังไง

[ข้อมูลจุดอ่อน: บุคคลนี้เป็นคนกตัญญูต่อแม่มาก หากคุณต้องการจัดการกับเขา บางทีอาจจะลองเริ่มพิจารณาจากแม่ของเขาดูก็ได้]

หลังจากเห็นผลลัพธ์ของสกิลนี้ หลินหยวนก็ไม่แน่ใจนักว่ามันแข็งแกร่งหรืออ่อนแอกันแน่

ครั้งนี้มันคือความบังเอิญล้วนๆ

หากหลินหยวนต้องไปออกตามหาหลังจากเห็นข้อมูลจุดอ่อนนี้ เขาคงไม่มีทางหาแม่ของเฉียนกั๋วผิงเจอและคงเสียเวลาไปเปล่าๆ แน่

ข้อมูลนี้อาจทำให้หลินหยวนหลงทางได้ง่ายๆ

จากข้อมูลที่ให้มา หากหลินหยวนไม่รู้อะไรเลยล่ะก็?

เขาคงต้องเดาว่าแม่ของเฉียนกั๋วผิงต้องอยู่ในห้องพักผู้ป่วยห้องใดห้องหนึ่งแน่ๆ เขาคงเดาไม่ถึงเด็ดขาดว่าคนคนนี้จะนอนอยู่ในตู้แช่ของห้องดับจิต

แล้วก็คงไม่คิดด้วยซ้ำว่าแม่ของเฉียนกั๋วผิงจะสามารถนำมาใช้ประโยชน์แบบนี้ได้

เพียงแค่นำศพมาวางตรงหน้าเฉียนกั๋วผิง ก็ทำให้เขาตกอยู่ในสภาวะปิดกั้นตัวเองได้แล้ว

คนที่มีกระบวนการคิดแบบคนปกติทั่วไปคงไม่มีทางนึกถึงวิธีใช้งานแบบนี้ได้หรอก จริงไหม?

ดังนั้น สำหรับสกิลฉายานี้ หลินหยวนก็บอกไม่ได้ในทันทีว่ามันทรงพลังหรือไม่

อย่างไรก็ตาม สำหรับตัวประหลาดที่แข็งแกร่งจนไม่อาจต่อกรได้ ข้อมูลจุดอ่อนนี้อาจกลายเป็นฟางเส้นสุดท้ายที่ช่วยรักษาชีวิตเอาไว้ได้

'เนตรสำรวจ' เมื่อนำมาใช้คู่กับ 'เนตรมองจุดอ่อน' ถือเป็นคอมโบที่ยอดเยี่ยมมาก

'เนตรสำรวจ' สามารถตรวจสอบความแข็งแกร่งของตัวประหลาดได้ หากพวกมันอ่อนแอกว่าหลินหยวน ก็ไม่จำเป็นต้องใช้ 'เนตรมองจุดอ่อน' ท้ายที่สุดแล้ว 'เนตรมองจุดอ่อน' ก็สามารถใช้ได้แค่สามครั้งต่อหนึ่งรอบเท่านั้น

"อืมมม ถ้าฉันเข้าไปเลื่อยเขาตอนนี้ มันจะทำให้เขาหลุดออกจากสภาวะนี้หรือเปล่านะ?"

ในตอนนี้ หลินหยวนรู้สึกเหมือนได้ค้นพบทวีปใหม่และจู่ๆ ก็เกิดความกระหายใคร่รู้ขึ้นมา

เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เปิดเพลง 'จะนอนหาพ่อง ลุกขึ้นมามันส์!' และหลังจากเข้าสู่สถานะ 'ดีดสุดขีด' หลินหยวนก็ค่อยๆ เดินเข้าไปหาเฉียนกั๋วผิง

ขณะที่หลินหยวนเข้าไปใกล้เรื่อยๆ เฉียนกั๋วผิงก็ยังคงไม่มีปฏิกิริยาโต้ตอบใดๆ

จนกระทั่งหัวกะโหลกอีกหัวหลุดร่วงลงพื้น เฉียนกั๋วผิงก็ไม่ได้ตอบโต้กลับเลยแม้แต่น้อย

การจัดการกับเฉียนกั๋วผิงได้อย่างง่ายดายขนาดนี้ ทำให้หลินหยวนรู้สึกถึงความไม่สมจริง

สิ่งนี้ยังทำให้เขาตระหนักได้ว่า มีกลยุทธ์แอบแฝงอยู่มากมายในโลกแห่งเรื่องเล่าสยองขวัญ แม้แต่ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นที่ไม่มีพรสวรรค์ 'ปรปักษ์ภูตผี' ก็ไม่จำเป็นต้องทำตามกฎเสมอไป

"ชักจะน่าสนุกขึ้นเรื่อยๆ แล้วสิ"

.........

ภายในห้องไลฟ์สดเรื่องเล่าสยองขวัญ

เมื่อผู้ชมเห็นเฉียนกั๋วผิงคุกเข่ากอดหัวแม่ตัวเองอยู่บนพื้น แล้วถูกหลินหยวนสังหารอย่างง่ายดายโดยไร้ซึ่งการขัดขืน ทุกคนก็พากันงุนงงไปหมดว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

[เกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย? หัวแม่แท้ๆ สามารถทำดาเมจพิเศษได้ด้วยเหรอ?]

[การฆ่าผู้อำนวยการด้วยวิธีแบบนี้ มันเกินความคาดหมายของฉันไปมากจริงๆ]

[ฉันยังจำท่าทางจองหองของผู้อำนวยการตอนที่หลินหยวนเปิดประตูเข้าไปได้อยู่เลย ทว่าผ่านไปไม่ถึงนาที เขากลับโดนสับเละคาที่ทั้งๆ ที่ยังร้องไห้ฟูมฟายอยู่เนี่ยนะ?]

[ที่บ้าบอที่สุดคือ ผู้อำนวยการไม่ตอบโต้เลยสักนิด ทำไมสไตล์การเล่นโลกเรื่องเล่าสยองขวัญของหลินหยวนถึงได้หลุดโลกไม่เหมือนชาวบ้านชาวช่องเขาแบบนี้ล่ะ?]

[เดี๋ยวนะ นี่หมายความว่าตราบใดที่หลินหยวนเข้าไปในห้องผู้อำนวยการแล้วหากุญแจเจอ เขาก็สามารถเปิดประตูโรงพยาบาลหนีออกไปได้เลยใช่ไหม? แบบนั้นก็แปลว่าเคลียร์ด่านแล้วสิ?]

[ประเทศเซี่ยของเราจะเคลียร์ด่านเรื่องเล่าสยองขวัญได้แล้วในที่สุดเหรอเนี่ย? จู่ๆ ฉันก็รู้สึกเหมือนฝันไปเลย]

[ประเด็นคือ ผู้อำนวยการตายง่ายเกินไป ฉันรู้สึกตะหงิดๆ ว่ามันต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆ]

[ใช่แล้ว ความรู้สึกนี้มันผิดปกติมาก ต่อให้ผู้อำนวยการจะไม่ใช่บอสใหญ่ แต่เขาก็ต้องเป็นมินิบอสแน่ๆ จะมาตายง่ายๆ แบบนี้ได้ยังไงกัน?]

[จู่ๆ ก็รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีเลย เรื่องผิดปกติแบบนี้มักจะเป็นลางบอกเหตุร้ายเสมอ]

และในขณะที่ทุกคนกำลังวิพากษ์วิจารณ์เรื่องนี้กันอยู่ เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นจริงๆ