บทที่ 6 หลิวจีลี่

บทที่ 6 หลิวจีลี่

หลังจากแนะนำตัวกันเรียบร้อย หลิว อาฉวิน ถึงได้รู้ว่าชายหนุ่มร่างสูงหลังค่อมคนนี้มีนามว่า หลิวล่าง ชื่อรองคือ จีลี่ เป็นคนในตระกูลหลิวแห่งเผิงเฉิงเช่นเดียวกัน

หลิวจีลี่มองเด็กหนุ่มตรงหน้าด้วยความแปลกใจและสนใจอย่างมาก ก่อนจะเอ่ยปากถามว่า เหตุใดเด็กหนุ่มอพยพจากทางเหนือที่มีอายุอานามเพียงเท่านี้ ถึงได้ล่วงรู้ชื่อเสียงเรียงนามของเซี่ยอาน ขุนนางชั้นสูงผู้รักความสันโดษแห่งเขาตงซานได้ทันทีที่เห็น ข้อมูลเรื่องนี้แม้แต่ชาวบ้านในท้องถิ่นบางคนยังไม่รู้ด้วยซ้ำ

หลิวเฉินพยายามรักษาท่าทีนิ่งสงบข่มความตื่นเต้นในใจ แล้วแสร้งตอบเลี่ยงไปว่า ตัวเขาตอนอยู่ทางเหนือเคยนั่งฟังพวกนักเล่าหนังสือและผู้รู้ในแถบหวยเป่ย บอกเล่าเรื่องราวซุบซิบของตระกูลขุนนางใหญ่ในราชสำนักมาบ้าง จึงพอจะจำลักษณะและชื่อของบุคคลสำคัญได้ ไม่ได้มีความรู้ลึกซึ้งอันใด

เมื่อเห็นว่าหลิวจีลี่ไม่มีเงินติดตัวและกำลังตกยากจนข้าวมื้อเที่ยงยังเหลือแค่ครึ่งก้อน หลิวเฉินจึงแสดงความใจกว้าง แบ่งปันน้ำดื่มและชวนคุยสืบหาข้อมูลต่อ ส่วนหลิวจีลี่แม้จะแต่งตัวเก่าคร่ำคร่า เนื้อตัวเปื้อนฝุ่นมิต่างจากผู้ลี้ภัย แต่คำพูดคำจาและมุมมองความรู้กลับฉายแววผู้มีการศึกษาอย่างเด่นชัด เขาเล่าถึงสภาพสังคมทางการเมืองในแถบเมืองจิ้งโข่วให้ฟังว่า ยามนี้ตระกูลขุนนางชั้นสูงกุมอำนาจและผลประโยชน์ไว้ทั้งหมด คนธรรมดาหรือตระกูลชั้นต่ำย่อมไม่มีหนทางลืมตาอ้าปากได้ง่าย ๆ หากคิดจะเอาชีวิตรอดในแผ่นดินใต้ สิ่งสำคัญที่สุดคือต้องล่วงรู้ทิศทางลมของอำนาจทหารและกองทัพเป้ยฝู

ในระหว่างที่ทั้งสองกำลังสนทนาแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน หลิวซานกงและชายฉกรรจ์อีกคนก็จัดซื้อเกลือ ซีอิ๊ว และเสื้อผ้าเนื้อหยาบกลับมาพอดี ชายชราเห็นหลิวเฉินกำลังยืนคุยอย่างถูกคอกับชายหนุ่มท่าทางแปลกหน้า จึงเดินเข้ามาซักถาม พอรู้ว่าเป็นคนแซ่หลิวและมาจากเผิงเฉิงเหมือนกัน ชายชราก็ใจอ่อนยอมอนุญาตให้หลิวจีลี่ร่วมเดินทางกลับไปที่ค่ายพักแรมด้วยกันเพื่อหาข้าวน้ำกินประทังหิว

ตลอดเส้นทางเดินลงใต้กลับคืนสู่หุบเขาหลางหยาจำลอง หลิว อาฉวิน ได้อาศัยช่วงเวลานี้คอยสอบถามข้อมูลเกี่ยวกับระบบราชการ ทะเบียนประชากรขาว และโครงสร้างการปกครองท้องถิ่นจากหลิวจีลี่อย่างละเอียด ซึ่งข้อมูลเชิงลึกเหล่านี้ล้วนเป็นประโยชน์อย่างมหาศาลต่อการนำไปใช้วางแผนยุทธศาสตร์เพื่อสร้างตัวและบุกเบิกรากฐานของตนเองในอนาคต

เมื่อขบวนรถเข็นเดินทางกลับมาถึงหน้าค่ายพักแรมชั่วคราว แสงแดดของวันก็เริ่มลับขอบเขาไปแล้ว หลิว อาฉวินหันไปมองหลิวจีลี่ที่เดินเคียงข้างมาด้วยความรู้สึกยินดี ในใจของเด็กหนุ่มพลันบังเกิดความมั่นใจขึ้นมาว่า การได้พบเจอและผูกมิตรกับหลิวจีลี่ผู้รอบรู้คนนี้ในตลาด จะต้องเป็นไพ่ตายชิ้นสำคัญที่ช่วยเปิดทางให้แก่แผนการใหญ่ขั้นต่อไปของเขาได้อย่างแน่นอน