ส่วนที่ 3

"วางใจเถอะ พี่ๆ ไม่ลืมนายหรอก ฮิฮิ..." อิโอริ อิจิกะ ส่งสายตาขยิบตาที่ทั้งดุดันและยั่วยวนให้ จินกู โยรุ พร้อมกับหัวเราะเสียงชั่วร้าย

"ดื่มให้น้อยลงหน่อยเถอะครับ ระวังจะถูกใครหิ้วไปตอนเมาพับล่ะ" ถ้าคนพูดเป็นพี่สาวอย่าง เท็นมะ โนโซมิ หรือเถ้าแก่เนี้ยผู้สง่างาม จินกู โยรุ อาจจะยังพอสนใจอยู่บ้าง แต่กับยัยผู้หญิงตัวร้ายคนนี้เหรอ? ขอผ่านดีกว่า...

"จะว่าไป ไอ้เด็กนี่สร้างปัญหาอะไรให้เธอหรือเปล่า" หลังจากที่เขาเดินออกไป อิโอริ อิจิกะ ก็เอ่ยถาม มิตานิ คานะ ด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์

"มีอะไรเหรอ"

"เธอไม่ไว้ใจสายตาในการมองคนของฉันงั้นเหรอ" มิตานิ คานะ ยิ้มอย่างอ่อนโยนและตอบว่า "โยรุเป็นเด็กดีนะ"

"ไม่ใช่แบบนั้น แต่ชื่อของหมอนั่นฟังดูเหมือนเพิ่งคิดขึ้นมาสดๆ ร้อนๆ เลยต่างหาก" "เข้าร่วมกลุ่มจินกูจิ เลยชื่อจินกู เจอเธอตอนกลางดึก เลยชื่อโยรุ" อิโอริ อิจิกะ กล่าวต่อ "แถมฉันยังค้นหาชื่อเขาในระบบของตำรวจไม่เจอเลยด้วย หมอนั่นดูเหมือนคนที่มาจาก 'ที่แห่งนั้น' มากเกินไป"

"เป็นไปไม่ได้หรอก" มิตานิ คานะ กล่าวอย่างหนักแน่น "โยรุไม่มีลักษณะของคนที่มาจาก 'ที่แห่งนั้น' เลยสักนิด" ด้วยสายงานของเธอ เธอเคยติดต่อกับคนจากเขตไร้กฎหมายมาก่อน ดังนั้นเธอจึงมั่นใจว่า จินกู โยรุ ไม่ได้มาจากที่นั่นอย่างแน่นอน เขตไร้กฎหมาย: พื้นที่โกลาหลที่ไม่มีกฎหมายและมีอาชญากรรมชุกชุม

"ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน" เท็นมะ โนโซมิ เสริมขึ้น "เขาไม่ได้เป็นคนของโลกใต้ดินด้วยซ้ำ เขาเป็นแค่ชายหนุ่มธรรมดาๆ ที่ใช้ชีวิตปกติในโลกเบื้องบนเท่านั้นแหละ"

"อาจจะใช่..." อิโอริ อิจิกะ พ่นวงควันบุหรี่ออกมา แต่ในใจยังคงสงสัย ซึ่งมันเป็นนิสัยติดตัวจากอาชีพของเธอ

บทที่ 3: สีเขียวที่ชำรุดกับสีเขียวปกติ

การส่งของ แน่นอนว่ามันย่อมไม่ใช่การส่งของธรรมดาๆ กลุ่มจินกูจินั้นอ่อนแอและเล็กเกินไป ไม่มีทั้งคุณสมบัติหรือกำลังพอที่จะเข้าไปแทรกแซงในตลาดระดับบนอย่างพวกเงินกู้หรือการลักลอบขนของเถื่อน นอกเหนือจากบาร์ การค้าประเวณี และธุรกิจบริการทางเพศแล้ว รายได้หลักของกลุ่มมาจากความต้องการยาแก้โรคนอนไม่หลับหรือยาเสริมสร้างกล้ามเนื้อที่ต้องมีใบสั่งแพทย์แต่ถูกสั่งห้าม กำไรมีจำกัด ค่าส่งก็มีจำกัด การพึ่งพาอาชีพไรเดอร์ส่งของอย่างมากที่สุดก็แค่พอประทังชีวิตไปวันๆ ส่วนเหตุผลที่ จินกู โยรุ ไม่เลือกงานที่ทำเงินได้เร็วกว่านี้ อย่างเช่นการเป็นโฮสเตสหรือเด็กนั่งดริ๊งก์ในบาร์... แน่นอนว่าเป็นเพราะการเป็น 'ไรเดอร์' ทำให้เขาตระเวนหาแม่แบบคุณภาพสูงได้ง่ายกว่านั่นเอง

"หวังว่าคืนนี้ดวงจะพุ่งกระฉูดจนได้เจอสีเขียวบ้างนะ!" หลังจากสวมหมวกกันน็อกและคร่อมรถสกูตเตอร์เครื่องยนต์สี่จังหวะคันเล็ก จินกู โยรุ ก็พับขาที่ยาวชะลูดของเขาเข้ากับที่วางเท้าด้านหน้าอย่างทุลักทุเลแล้วออกเดินทาง

ใช่แล้ว ระบบของเขาคือระบบปลั๊กอินจากเกมเล็กๆ เกมหนึ่งที่เขาเคยเล่นก่อนหน้านี้ มันเน้นการต่อสู้และเป็นแหล่งรวมพลังทุกแขนง ไม่ว่าจะเป็นคุณลักษณะเหนือธรรมชาติ ศิลปะการต่อสู้ ทักษะเวทมนตร์ พลังเทพ หรือวิชาเต๋า ทั้งหมดล้วนเป็นปลั๊กอินที่จะดรอปหลังจากเสร็จสิ้นการต่อสู้ จากนั้น ด้วยการปล่อยบอทเพื่อฝึกฝนหรือใช้เหรียญทองเพื่อข้ามขั้นตอน เขาจะสามารถหลอมรวมคุณลักษณะของปลั๊กอินเหล่านั้นเข้ากับตัวละครของเขาได้

ปลั๊กอินคุณลักษณะแบ่งออกเป็นห้าระดับคุณภาพ ได้แก่ สีขาว (ทั่วไป), สีเขียว (เหนือมนุษย์ขั้นต้น), สีม่วง (เหนือมนุษย์), สีทอง (ตำนาน), สีส้ม (เทพนิยาย) และสีแดง (พิเศษ) แน่นอนว่าความห่างชั้นของพลังในระดับคุณภาพเดียวกันก็ยังมีอยู่มาก สีแดงที่อยู่ท้ายสุดนั้นไม่จำเป็นต้องแข็งแกร่งที่สุด แต่เป็นคุณสมบัติแบบสุ่ม ยกตัวอย่างเช่น แม่แบบร่างกายของอาจารย์ไซตามะจากวันพั้นช์แมน ถือเป็นแม่แบบพิเศษที่คลาสสิกที่สุด หากอยู่ในดันเจี้ยนของวันพั้นช์แมน มันจะไร้เทียมทานในทันที แต่ในแผนที่ดันเจี้ยนอื่น มันจะไม่มีผลลัพธ์แบบนั้น

ปลั๊กอินทักษะจะแบ่งตามความเชี่ยวชาญและระดับขั้น โดยแบ่งออกเป็น: ขั้นเริ่มต้น, ขั้นฝึกหัด, ขั้นชำนาญ, ขั้นเชี่ยวชาญ, ขั้นปรมาจารย์, ขั้นมหาปรมาจารย์ และขั้นคืนสู่สัจธรรม แม่แบบทั้งสองชุดเปรียบเสมือนฮาร์ดแวร์และซอฟต์แวร์ที่ทำงานร่วมกันได้อย่างลงตัว

ในขณะเดียวกัน ภายในเกมคุณสามารถปล่อยบอททิ้งไว้สักพัก แล้วปลั๊กอินคุณภาพต่ำก็จะดรอปเกลื่อนกลาดไปทั่ว คุณสามารถนำประเภทเดียวกันมาผสานรวมกันได้โดยไม่จำกัดจำนวน และมีแนวทางการพัฒนาที่หลากหลายมาก ทว่า... ความจริงไม่ใช่เกม มันไม่มีกลไกการเกิดของมอนสเตอร์ที่ตายตัว และมีคนน้อยมากที่สามารถแสดงปลั๊กอินออกมาได้ เนื่องจากระบบนี้เน้นการต่อสู้ เงื่อนไขขั้นต่ำสุดคือต้องมีความเชี่ยวชาญในทักษะการต่อสู้ระดับ 'ขั้นเชี่ยวชาญ' ขึ้นไป จึงจะสามารถแสดงปลั๊กอินทักษะออกมาได้ และสำหรับปลั๊กอินร่างกาย จำเป็นต้องทลายขีดจำกัดทางสรีรวิทยาของตัวเองให้ได้ก่อน แล้วคุณจะไปหาสิ่งนั้นได้จากที่ไหนในโลกแห่งความเป็นจริง

ดังนั้น จนถึงตอนนี้ จินกู โยรุ จึงพบปลั๊กอินจากคนเพียงไม่กี่คนเท่านั้น เช่น เท็นมะ โนโซมิ, มิตานิ คานะ และ อิโอริ อิจิกะ ซึ่งพวกมันไม่เป็นระดับคุณภาพทั่วไปก็เป็นแบบที่ชำรุด

เท็นมะ โนโซมิ: อดีตนักสู้กรงเหล็กมืออาชีพ อายุ 27 ปี ส่วนสูง 1.62 เมตร น้ำหนัก 52 กิโลกรัม ฉายา: เครื่องบดขยี้! สไตล์: ศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสาน ทักษะ: วิชาการล็อก (ขั้นเชี่ยวชาญ) คุณลักษณะร่างกาย: สุดยอดสายตา (สีเขียว) (ชำรุด ไม่สามารถใช้งานได้) สายตาที่จับภาพเคลื่อนไหวได้เหนือกว่าคนทั่วไป ทำให้เธอสามารถจับทิศทางการเคลื่อนไหวของคู่ต่อสู้ได้อย่างง่ายดาย

มิตานิ คานะ: หัวหน้าองค์กรยากูซ่าที่อ่อนแอ อายุ 27 ปี ส่วนสูง 1.67 เมตร น้ำหนัก 57 กิโลกรัม ฉายา: ยากูซ่าแสนสวย! สไตล์: ศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสาน ทักษะ: การป้องกันการตบ (ขั้นเชี่ยวชาญ)

อิโอริ อิจิกะ: ตำรวจนักเลง อายุ 27 ปี ส่วนสูง 1.71 เมตร น้ำหนัก 60 กิโลกรัม สไตล์: ศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสาน ทักษะ: เทคนิคการโจมตี (ขั้นเชี่ยวชาญ) คุณลักษณะร่างกาย: บ้าคลั่ง (สีขาว+) เข้าสู่สภาวะบ้าคลั่ง ละทิ้งเรื่องเทคนิคทั้งหมด และใช้ความรุนแรงดิบๆ เพื่อบดขยี้คู่ต่อสู้ให้ราบคาบ สมกับเป็นความบ้าคลั่งที่แท้จริง

มีสีเขียวอยู่จริง แต่เป็นแบบที่ชำรุด หากดูจากสถานะปัจจุบัน อิโอริ อิจิกะ แข็งแกร่งที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย เธอไม่เพียงแต่มีแม่แบบทักษะเท่านั้น แต่ยังครอบครองแม่แบบร่างกายอีกด้วย แต่ตามที่กล่าวไว้ก่อนหน้านี้ ความจริงไม่ใช่เกม คุณไม่สามารถลบตัวละครแล้วเริ่มใหม่ได้ ดังนั้น จินกู โยรุ จึงต้องระมัดระวังอย่างยิ่งกับแม่แบบแรกของเขา ซึ่งเป็นแม่แบบเริ่มต้นเพียงชิ้นเดียวที่ระบบมอบให้ฟรี เพราะถ้าเริ่มต้นเลือกได้ไม่ดี การจะไปหาแม่แบบคุณภาพสูงด้วยการข้ามขั้นในภายหลังจะกลายเป็นเรื่องที่ยากลำบากเกินไป เนื่องจากหลังจากระบบแม่แบบกลายเป็นความจริง คุณจะได้รับปลั๊กอินแม่แบบดรอปมาจากการลงมือเอาชนะคู่ต่อสู้ด้วยตัวเองเท่านั้น การใช้ระเบิดนิวเคลียร์ล้างหน้าจอหรืออะไรทำนองนั้นจะไม่มีผลอย่างแน่นอน

ความจริงแล้ว จินกู โยรุไม่ได้มีความต้องการสูงส่งอะไร ขอแค่เป็นสีเขียวแบบไหนก็ได้ เพราะปลั๊กอินชิ้นแรกสามารถเป็นได้สูงสุดแค่สีเขียวเท่านั้นเอง แน่นอนว่าการเติมเงินคือข้อยกเว้น! ยิ่งคุณเติมเงินมากเท่าไหร่ ขีดจำกัดการปลดล็อกสำหรับปลั๊กอินเริ่มต้นก็จะยิ่งสูงขึ้น และคุณยังสามารถสุ่มกาชาแบบสิบครั้งติดต่อกันได้อีกด้วย น่าเสียดายที่ระบบการเติมเงินและตู้กาชาไม่ได้กลายเป็นความจริงร่วมกับระบบไปด้วย

ตัวละคร: จินกู โยรุ (เฉินเย่) เพศ: ชาย อายุ 22 ปี ส่วนสูง 1.87 เมตร น้ำหนัก 85 กิโลกรัม แม่แบบภาษา: ระบบจัดให้ (สามารถสลับเป็นภาษาหลักของโลกได้อย่างอิสระ) คุณลักษณะ: ไม่มี ทักษะ: ไม่มี ปลั๊กอินที่ครอบครอง: 0 ความสำเร็จ: 0/10 (สะสมครบ 10 แม่แบบเพื่อปลดล็อกแผนที่ใหม่) ปลั๊กอินที่รอการเปิดใช้งาน: 1 (แพ็กเกจของขวัญสำหรับมือใหม่) สามารถคัดลอกแม่แบบที่ 'เคยพบเห็น' ได้หนึ่งชิ้นเพื่อเป็นปลั๊กอินเริ่มต้น จำกัดคุณภาพที่ระดับสีเขียว (ขั้นเชี่ยวชาญ)

"ถ้าตู้กาชายังอยู่ก็คงจะดี" "ถ้ายังเติมเงินได้ก็คงจะดี" จินกู โยรุ ปิดหน้าต่างระบบลง พลางรู้สึกเสียดายอย่างสุดซึ้ง ไม่อย่างนั้น เขาคิดว่าเขาคงยอมลดศักดิ์ศรีของตัวเองลงไปได้มากกว่านี้อีก ต่อให้การสุ่มสิบครั้งต้องใช้เงินหมดธนาคารญี่ปุ่นเขาก็จะไม่ลังเลเลยสักนิด เพราะนี่คือสิ่งเหนือธรรมชาติที่สืบทอดมาสู่ความเป็นจริง เป็นการรวบรวมพลังอันยิ่งใหญ่ของฟ้าดินไว้ที่ตัวเอง! ช่างน่าเสียดายเหลือเกิน...

จินกู โยรุ ขี่รถไปอย่างช้าๆ สายตาเหลือบมองฝูงชนบนท้องถนนอยู่ตลอดเวลา หวังว่าจะได้เห็นแสงริบหรี่นั้น... แสงสีเขียวในตำนาน แต่กลับไม่มีเลย! เขาตั้งใจขับอ้อมโลกเป็นระยะทางไกลมาก แต่ผลลัพธ์ก็ยังคงเหมือนเดิม คือไม่ได้อะไรกลับมาเลย! บางทีอาจเป็นเพราะเวลาตั้งแต่ที่ข้ามมิติมานั้นยังสั้นเกินไป และเขายังไม่ได้สัมผัสกับด้านที่แท้จริงของโลกใบนี้ นอกเหนือจากคุณลักษณะที่ชำรุดของ เท็นมะ โนโซมิ แล้ว เขาก็ยังไม่เห็นสีเขียวชิ้นที่สองเลย อย่างไรก็ตาม ในเมื่อมี 'สีเขียวที่ชำรุด' ย่อมต้องมี 'สีเขียวปกติ' อยู่แน่นอน! อย่างแย่ที่สุดก็แค่ต้องค้นหาให้มากขึ้น นี่แหละที่เขาเรียกว่า "ลับขวานให้คมไม่เสียเวลาตัดฟืน"

"ที่นี่แหละ!" เมื่อมาถึงจุดหมาย จินกู โยรุ หลบเลี่ยงประตูทางเข้าหลักอย่างชำนาญ เลี้ยวเข้าซอยด้านหลัง และมาหยุดอยู่ที่ประตูหลังของฟิตเนสคลับแห่งหนึ่ง จากนั้นเขาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่งข้อความหาลูกค้า: "พี่ชาย ของมาส่งแล้วครับ" พวกบ้าสารกระตุ้นที่ยอมฉีดยาทุกชนิดเพื่อสร้างมวลกล้ามเนื้อ เป็นกลุ่มลูกค้าที่ใหญ่ที่สุดของกลุ่มจินกูจิมาโดยตลอด

"ไอ้สารเลว นายมาสายอีกแล้วนะ" เป็นไปตามคาด ภายในเวลาไม่กี่นาที ชายร่างยักษ์สี่ห้าคนที่มีเส้นเลือดปูดโปน มวลกล้ามเนื้อหนาแน่นเกินไป และโชกไปด้วยเหงื่อก็เบียดเสียดกันออกมาจากประตูหลัง เมื่อยืนร่วมกับพวกเขา จินกู โยรุ ซึ่งพอจะถือได้ว่ามีรูปร่างสมส่วนตามมาตรฐาน กลับดูผอมแห้งราวกับถั่วงอกไปเลยเมื่อเปรียบเทียบกัน

"ระว่างทางรถติดน่ะครับ" จินกู โยรุ หยิบกล่องยาออกมาและตอบกลับไปตามมารยาท

"ชิ ข้ออ้างเดิมๆ ทุกที ระวังไว้เถอะ ไม่งั้นฉันจะเปลี่ยนคนขาย" ชายร่างยักษ์ที่เป็นหัวหน้ายื่นเงินให้ด้วยมือข้างหนึ่งและรับยาไปด้วยมืออีกข้าง ดูท่าทางไม่พอใจค่อนข้างมาก