ส่วนที่ 4 บทที่ 4

"ที่อื่นไม่ได้ราคามิตรภาพแบบพวกเราหรอกนะ!" จินกู โยรุ ยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจพลางเก็บเงินใส่ถุง การขับรถอ้อมโลกนิดๆ หน่อยๆ จะเป็นอะไรไป? เพื่อนร่วมงานบางคนยังแอบแวะไปเล่นปาจิงโกะระหว่างส่งของเลยด้วยซ้ำ แถมยังไม่มีใครไปร้องเรียนได้อยู่แล้ว

"หืม ความรู้สึกนี้แหละ ร่างกายมันเริ่มร้อนขึ้นมาแล้ว" ชายร่างยักษ์กลืนยาลงคอ พลางพ่นไอน้ำสีขาวออกมาจากจมูก ดวงตาของเขาเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเขียว

"จริงด้วย อย่าไปเสียเวลากับหมอนี่เลย วันนี้ฉันจะไปถล่มเครื่องเล่นในฟิตเนสให้เละ!" เมื่อเห็นดังนั้น ชายร่างยักษ์ที่เหลือก็ทนไม่ไหว รีบแกะยากลืนลงคอแล้วพากันวิ่งกลับเข้าไปในยิมทันที

"นี่ เดี๋ยวสิ... ช่างเถอะ" เดิมที จินกู โยรุ ตั้งใจจะเอ่ยถามพวกเขาสักหน่อยว่าพอจะรู้จักยอดฝีมือที่มีสมรรถภาพร่างกายเหนือมนุษย์บ้างไหม แต่สุดท้ายเขาก็เปลี่ยนใจไม่เดินตามไป เพราะจะว่าไปแล้ว ตัวเขาเองก็เป็นพวกชอบดูคลิปออกกำลังกายและติดตามอินฟลูเอนเซอร์สายฟิตเนสมาเยอะ เขาเคยได้ยินมาว่า... ก็แค่เคยได้ยินมาละนะ พวกบ้ากล้ามที่พึ่งสารกระตุ้นจนมวลกล้ามเนื้อหนาแน่นเกินไปพวกนี้ ดูภายนอกเหมือนจะแข็งแกร่ง แต่ในความเป็นจริง ระบบหัวใจและหลอดเลือดของพวกเขาแทบไม่ต่างจากคนชรา หากพลาดพลั้งไปนิดเดียวก็อาจจะไปสู่สุขคติได้ทันที คนแบบนี้จะเป็นยอดฝีมือที่แท้จริงได้อย่างไร? และต่อให้มีอยู่จริง ก็มีแนวโน้มสูงว่าเป็นแค่เรื่องของความทนทานต่อยา ซึ่งไม่มีประโยชน์อะไรกับเขาเลย

โลกใต้ดินยังดูน่าเชื่อถือกว่าเยอะ! โลกใต้ดินเป็นแหล่งรวมคนทุกรูปแบบและเต็มไปด้วยพวกนอกกฎหมาย บางทีเขาอาจจะสามารถหาแม่แบบสีเขียวจากที่นั่นได้จริงๆ ตอนนี้ทุกอย่างคงต้องขึ้นอยู่กับเถ้าแก่เนี้ยแล้ว

"อย่าทำให้ผมผิดหวังล่ะ!" จินกู โยรุ บิดคันเร่งและมุ่งหน้าไปยังพิกัดของลูกค้าคนถัดไป

บทที่ 4: เด็กสาวมัธยมปลายที่อันตรายที่สุดในประวัติศาสตร์

บ่ายวันต่อมา หน้าประตูโรงเรียนสตรีโคโย

กริ๊ง... เสียงระฆังโรงเรียนดังเหง่งหง่างกังวานราวกับเสียงกระดิ่งลม ประตูเหล็กดัดสลักลายค่อยๆ เปิดออก

"หยุดกินได้แล้วฮิบิกิ ช่วงนี้นายน้ำหนักขึ้นอีกแล้วนะ" "พูดเรื่องอะไรน่ะ ช่วงนี้ฉันออกกำลังกายอยู่นะ อื้ม... อร่อยจัง..." กลุ่มเด็กสาวมัธยมปลายจำนวนมากในชุดนักเรียนญี่ปุ่นสุดน่ารักพากันหลั่งไหลออกมาจากประตูโรงเรียน รองเท้าหนังสีน้ำตาลเกาลัดกระทบกับพื้นแกรนิตเกิดเสียงดังเปาะแปะอย่างมีชีวิตชีวา

"พวกเรากำลังมาหานักสู้ไม่ใช่เหรอ" "แล้วทำไมถึงมาที่โรงเรียนคุณหนูแห่งนี้ล่ะ" มิตานิ คานะ ซึ่งทำหน้าที่ขับรถ นั่งอยู่ตรงเบาะคนขับ พลางมองดูเด็กสาวที่เดินผ่านไปมาด้านนอกด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

"ไม่รู้เรื่องก็เงียบไปเลย!" ผลคือเธอถูกสวนกลับทันควันด้วยน้ำเสียงดุดันจาก อิโอริ อิจิกะ

"แล้วตกลงเป็นคนไหนกันแน่" เท็นมะ โนโซมิ ซึ่งนั่งอยู่เบาะหลัง เอียงคอพิจารณาฝูงชนด้านนอก

"ฮงโก ฮินะ เด็กสาวมัธยมปลายที่อันตรายที่สุดในประวัติศาสตร์!" อิโอริ อิจิกะ อธิบาย: "ชื่อจริงของเธอคือ ทากาฮาชิ ฮินะ เดิมทีเป็นลูกบุญธรรมของ 'ทากาฮาชิ โชเก็น' ผู้ก่อตั้งกลุ่ม 【กองทัพพระเจ้า】"

"กองทัพพระเจ้า?" "ลัทธิมืดนั่นน่ะเหรอ" รูม่านตาของ มิตานิ คานะ หดตัวลง นิ้วมือของเธอจิกเข้าหากันโดยไม่รู้ตัวภายใต้แขนเสื้อกิโมโน ในฐานะหัวหน้ายากูซ่า แน่นอนว่าเธอต้องเคยได้ยินชื่อขององค์กรนี้มาก่อน

"ใช่แล้ว ทากาฮาชิ โชเก็น เตรียมตัวที่จะเปิดศึกกับพวกเบื้องบนอย่างจริงจัง!" อิโอริ อิจิกะ พยักหน้า: "เขาเกณฑ์ผู้ที่มีแนวโน้มจะเป็นสาวกมาจำนวนมหาศาล แล้วจัดตั้งกองกำลังที่แข็งแกร่งยิ่งกว่ากองทัพ การต่อสู้ด้วยมือเปล่าในระดับมืออาชีพเป็นเพียงแค่พื้นฐานขั้นต่ำสุด การที่สามารถใช้อาวุธปืนต่างๆ ได้อย่างชำนาญราวกับเป็นอวัยวะส่วนหนึ่งของร่างกายต่างหากถึงจะถือว่าผ่านเกณฑ์" "เมื่อสามปีก่อน พวกเขายังวางแผนที่จะก่อการปฏิวัติภายใต้คำขวัญ 'ปลดปล่อยมนุษยชาติ' โดยเตรียมที่จะใช้อาวุธชีวภาพเพื่อล้มล้างประเทศนี้" พอพูดถึงตรงนี้ แม้แต่ใบหน้าของ อิโอริ อิจิกะ ก็ยังฉายแววความหวาดกลัวที่ยังหลงเหลืออยู่

"อาวุธชีวภาพ?" "มันน่ากลัวเกินไปแล้วไม่ใช่เหรอ" "แล้วยังไงต่อล่ะ" มิตานิ คานะ เอ่ยถามด้วยความหวาดผวาติดต่อกันสามคำถาม: "ตำรวจหยุดยั้งเหตุการณ์นี้ได้เหรอ"

"เปล่าเลย!" อิโอริ อิจิกะ ส่ายหัว: "ก่อนที่แผนการจะเริ่มขึ้น ทากาฮาชิ โชเก็น ก็เสียชีวิตอย่างกะทันหัน กองทัพพระเจ้าจึงแตกสลายไป และแผนการนั้นก็ถูกยกเลิก ต่อมา ฮงโก ฮินะ ถูกครอบครัวเศรษฐีรับไปเลี้ยงและกลายสภาพเป็นคุณหนูผู้ร่ำรวย" "อย่างไรก็ตาม มีสาวกบางคนรายงานว่าเธอต่างหากที่เป็นคนบงการ ทากาฮาชิ โชเก็น อยู่เบื้องหลัง" "เพราะหลังจากที่เขารับเธอเป็นลูกบุญธรรมแล้วเท่านั้น ทากาฮาชิ โชเก็น ถึงเริ่มผลักดันให้ใช้ความรุนแรง" "แน่นอนว่า นี่เป็นเพียงคำพูดที่อคติของสาวกบางคนและไม่สามารถยึดเป็นความจริงได้ ทั้งนี้เพราะ ฮงโก ฮินะ มีอายุยังไม่ถึง 14 ปีเลยตอนที่เธอออกจากกลุ่มกองทัพพระเจ้า มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่เธอจะทำเรื่องแบบนั้นได้"

"เรื่องเล่าก็น่าสนใจดีนะ แต่ฉันสนใจแค่เรื่องความแข็งแกร่งของเธอเท่านั้นแหละ!" เมื่อเทียบกับองค์กรก่อการร้ายหรืออะไรทำนองนั้นแล้ว ตอนนี้ เท็นมะ โนโซมิ สนใจเรื่องอนาคตของตัวเองมากกว่า เพราะถ้าธุรกิจสตาร์ตอัปนี้ไม่สำเร็จ เธอคงไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะกลับไปทำงานเป็นริงเกิร์ลในสังเวียนมวยใต้ดินด้วยซ้ำ

"เรื่องนั้นง่ายมาก ทำไมเธอไม่ลองไปทดสอบฝีมือดูด้วยตัวเองเลยล่ะ" "ดูนั่นสิ เธอมาโน่นแล้ว" อิโอริ อิจิกะ เปิดประตูรถ สายตาจับจ้องไปที่เด็กสาวผมสีชมพูคนหนึ่งที่กำลังโบกมือลาเพื่อนร่วมชั้นของเธออยู่ เด็กสาวผมสีชมพูคนนี้มีอายุราวๆ 15-16 ปี รูปร่างหน้าตาน่ารักและมีแขนขาเรียวยาว รูม่านตาของเธอมีลวดลายประกายดาวระยิบระยับ และเธอมักจะมีรอยยิ้มสดใสประดับอยู่บนใบหน้าเสมอ หากมองจากภายนอก เธอช่างดูเหมือนเด็กผู้หญิงธรรมดาๆ ที่น่ารักและงดงามคนหนึ่ง

"งั้นก็ลองดู!" เท็นมะ โนโซมิ กระโดดลงจากรถ ย่ำอยู่กับที่สองสามครั้งเป็นการอบอุ่นร่างกาย พอเด็กสาวผมสีชมพูเดินเข้ามาใกล้ เธอจึงเอ่ยทักทายอย่างตรงไปตรงมา: "แม่หนู อยากมาเล่นกับพี่สาวหน่อยไหม"

"จริงเหรอคะ" "แต่อาจจะถึงตายได้เลยนะ!" เมื่อเห็น เท็นมะ โนโซมิ ตั้งท่าเตรียมต่อสู้ ลวดลายรูปดาวในดวงตาของ ฮงโก ฮินะ ก็เปล่งประกายสว่างขึ้นอย่างเห็นได้ชัด และภายใต้รอยยิ้มอันสดใสของเธอนั้น ความกระหายในการต่อสู้ที่เอ่อล้นออกมากระทันหันก็ถูกเผยให้เห็น

บริเวณชานเมือง ด้านหน้าอาคารร้างแห่งหนึ่ง

"พวกเธอยังมาไม่ถึงกันอีกเหรอ" "น่าเบื่อชะมัด!" จินกู โยรุ นั่งอย่างไร้เรี่ยวแรงอยู่บนเก้าอี้พักผ่อนตัวเก่าๆ ตรงทางเข้า พลางไม่เข้าใจเลยว่าเถ้าแก่เนี้ยกำลังคิดอะไรอยู่ ตามคำบอกเล่าของตำรวจนักเลง อิโอริ อิจิกะ คนงานชั่วคราวที่ไม่มีประวัติเป็นทางการอย่างเขา เหมาะสมที่สุดที่จะทำหน้าที่เฝ้าต้นทาง เพราะต่อให้เขารู้อะไรเข้า เขาก็ไม่กล้าเอาไปป่าวประกาศอยู่ดี แต่ไหนบอกว่าจะมาตามหานักสู้ที่แข็งแกร่งไม่ใช่เหรอ? แล้วทำไมต้องให้คนมาคอยเฝ้าต้นทางด้วย? แถมทำไมสถานที่ถึงได้ห่างไกลขนาดนี้? เขาไม่เข้าใจเลยจริงๆ!

"แต่โรงเรียนสตรีโคโย... เหมือนฉันเคยได้ยินชื่อนี้จากที่ไหนมาก่อนนะ" เมื่อนึกถึงจุดหมายปลายทางที่ตำรวจนักเลงเอ่ยถึง จินกู โยรุ ก็รู้สึกคุ้นหูขึ้นมาลางๆ

ปี๊บ ปี๊บ... ในขณะที่เขากำลังสัปหงก รถตู้สีขาวคันหนึ่งก็แล่นเข้ามาจอดด้านหน้าอาคารร้างอย่างเงียบเชียบ

"โยรุ ยืนบื้ออะไรอยู่ตรงนั้นล่ะ" "มาช่วยอุ้มคนหน่อยสิ!" หลังจากรถจอดสนิท อิโอริ อิจิกะ ก็ถีบประตูเปิดออก พลางกวัดแกว่งเครื่องช็อตไฟฟ้าในมือ

"อุ้มคนงั้นเหรอ" จินกู โยรุ เดินเข้าไปหาด้วยความฉงน: "อุ้มใครกัน"

"มันช่วยไม่ได้ ยัยหนูนี่แข็งแกร่งเป็นบ้า โนโซมิลงมือก่อนแท้ๆ แต่ก็ยังโดนเตะเข้าที่ต้นแขนจนบวมเป่งเลย" อิโอริ อิจิกะ กล่าวโดยไม่มีความละอายใจเลยสักนิด: "ถ้าไม่ใช้เครื่องช็อตไฟฟ้าทำให้เธอสลบไป พวกเราคงพาตัวเธอมาที่นี่ไม่ได้หรอก!" ใช่แล้ว ฉากหน้าคือการให้ เท็นมะ โนโซมิ ไปท้าดวล แต่ความจริงคือเธอแอบใช้เครื่องช็อตไฟฟ้าลอบโจมตีจากด้านหลังเพื่อสยบ ฮงโก ฮินะ

"เด็กผู้หญิง?" "ช็อตจนสลบ?" "พูดก็พูดเถอะ พวกเธอเนี่ยไม่มีความซื่อสัตย์ในวิชาชีพเลยใช่ไหม" จินกู โยรุ บ่นอุบขณะเดินตรงไปยังรถตู้ ผู้ใหญ่สามคนไปเชิญตัวเด็กนักเรียนมัธยมปลาย แต่สุดท้ายกลับต้องใช้เครื่องช็อตไฟฟ้าเนี่ยนะ? ช่างขี้โกงสิ้นดี!

"หืม?" "ดีมาก ดีมากๆ เลย! ฮ่าๆ..." แต่หลังจากที่ได้เห็นตัวคน ศักดิ์ศรีและหลักการของ จินกู โยรุ ก็ลดฮวบลงมาอยู่ในระดับเดียวกับตำรวจนักเลงทันที นั่นก็เพราะว่า... เพราะเขาได้เห็นแสง แสงสีเขียว!

ฮงโก ฮินะ: เด็กสาวมัธยมปลายที่อันตรายที่สุดในประวัติศาสตร์ ส่วนสูง: 1.61 เมตร น้ำหนัก: 50 กิโลกรัม สไตล์: การต่อสู้ยุคใหม่ ทักษะ: การต่อสู้แบบประชิดตัว (ขั้นชำนาญ) คุณลักษณะพรสวรรค์: สัญชาตญาณการต่อสู้ (สีเขียว) สัญชาตญาณการต่อสู้ที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง ทำให้เธอสามารถมองทะลุการโจมตีของคู่ต่อสู้ได้อย่างง่ายดาย และซึมซับประสบการณ์ทางเทคนิคได้อย่างรวดเร็ว คุณลักษณะร่างกาย: เส้นเอ็นเหนือธรรมชาติ (สีเขียว) เส้นเอ็นเปรียบเสมือนสปริงของร่างกาย ยิ่งเส้นเอ็นแข็งแกร่ง พลังระเบิดก็ยิ่งมหาศาล และเส้นเอ็นเหนือธรรมชาติก็เหมือนกับการติดตั้งสุดยอดสปริงไว้ในร่างกาย ต่อให้ส่งแรงออกไปไม่สมบูรณ์แบบ ความเร็วและพลังระเบิดก็ยังเหนือกว่าคนทั่วไปอย่างมาก คุณลักษณะจิตใจ: จิตวิญญาณแห่งความกระหายศึิก! (สีเขียว) ไม่กลัวความเจ็บปวด หรือแม้กระทั่งเพลิดเพลินไปกับความเจ็บปวด และมีความปรารถนาในการต่อสู้อย่างรุนแรงจนผิดปกติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อต้องเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่ง แก่นแท้: วิถีทั้งหกทลายสวรรค์! บีบอัดเส้นเอ็นเหนือธรรมชาติจนถึงขีดจำกัด จากนั้นปลดปล่อยออกมาในคราวเดียวเพื่อสร้างพลังทำลายล้างอันมหาศาล

ดรอปแล้ว! แถมยังมาครบเซ็ตทั้งคุณลักษณะพรสวรรค์ จิตใจ และร่างกาย ปรากฏขึ้นพร้อมกันทีเดียวสามอย่างเลย ด้วยหน้าต่างสถานะแบบนี้ ต่อให้ไปอยู่ในโลกภาพยนตร์ เธอก็ต้องเป็นตัวตนระดับพระเอกนางเอกอย่างแน่นอน