ตอนที่ 4 ปีกสีขาว
ตอนที่ 4 ปีกสีขาว
เมืองหลวงแห่งราชรัฐเอฟฟีนมีชื่อว่า ฟลอเรนซ์
นครที่ไม่เคยหลับใหล
ยามค่ำคืน เมืองทั้งเมืองเปล่งประกายสว่างไสว แสงจากโคมเวทมนตร์หลากสีขับไล่ความมืดมิดออกไปจนหมดสิ้น ราวกับทับทิมกุหลาบล้ำค่าที่ถูกฝังอยู่ท่ามกลางผืนทะเลทรายอันกว้างใหญ่
โคเฮนเดินอยู่บนถนนสายหนึ่งในเมืองฟลอเรนซ์
เขายกมือแตะหน้าอกเบา ๆ
“หัวใจแห่งนิรันดร์” หมุนวนด้วยพลังเวท ก่อนที่เพชรเวทมนตร์คุณภาพสูงเม็ดหนึ่งจะปรากฏขึ้นในมือของเขา
มันคือผลึกเวทที่เขาแอบงัดออกมาจากคทาของราชินี
และยังเป็นตั๋วผ่านทางสำหรับก้าวเข้าสู่โลกของ “ปีกสีขาว”
โคเฮนเปลี่ยนมาสวมชุดทหารรับจ้าง สวมหน้ากากปกปิดใบหน้า แล้วมุ่งหน้าไปยังร้านจำหน่ายม้วนคัมภีร์เวทมนตร์แห่งหนึ่ง
เจ้าของร้านเป็นพ่อค้าร่างท้วมวัยกลางคน
เมื่อเห็นลูกค้าเข้ามา เขาก็ยิ้มกว้างทันที
“ท่านลูกค้า ต้องการม้วนเวทประเภทใดหรือขอรับ? สินค้าของเราทุกชิ้นผลิตด้วยมือโดยนักเรียนจากสถาบันเวทมนตร์หลวง รับรองคุณภาพ ซื่อสัตย์ ยุติธรรม...”
โคเฮนโบกมือขัดจังหวะ
จากนั้นยกนิ้วชี้ขึ้น วาดเส้นสีขาวสายหนึ่งลงบนผนังข้างตัว
ก่อนจะกล่าวช้า ๆ ทีละคำ
“เมื่อความงามถึงขีดสุด... ย่อมซีดจาง”
พ่อค้าสะดุ้งเฮือก
ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงและไม่อยากเชื่อ
โคเฮนยิ้มบาง ๆ
เขาหยิบเพชรเวทมนตร์คุณภาพสูงขึ้นมาแกว่งเบา ๆ ต่อหน้าสายตาร้อนแรงของอีกฝ่าย
“ไปบอกคุณโมโด”
“ว่าธุรกิจใหญ่กำลังมาถึงแล้ว”
ทันทีที่สิ้นคำ
สีหน้าของพ่อค้าก็แข็งค้าง
ความประหลาดใจและความสงสัยปรากฏชัดในดวงตา
……
“ปีกสีขาว”
คือองค์กรการค้าลับที่ยิ่งใหญ่และทรงอิทธิพลที่สุดบนทวีปปีศาจ
ที่นี่สามารถซื้อขายได้ทุกสิ่ง
ตราบใดที่คุณจ่ายไหว
แม้แต่กึ่งเทพผู้ทรงพลัง ก็สามารถกลายเป็นดาบในมือของคุณได้
เพราะเบื้องหลังองค์กรแห่งนี้
มีเทพเจ้าที่แท้จริงคอยหนุนหลังอยู่
เทพแห่งสัญญาและความยุติธรรม
คาเวนดิช ลิบรา
ภายในห้องใต้ดินอันมืดสลัว
มีเพียงตะเกียงน้ำมันราคาถูกดวงหนึ่งแขวนอยู่บนเพดาน
เบื้องหน้าโคเฮนคือแก้วน้ำธรรมดา
ตรงข้ามเขาเป็นชายวัยกลางคนผิวขาวสะอาด ใบหน้าสุภาพอ่อนโยน
นับตั้งแต่โคเฮนเข้ามา อีกฝ่ายไม่เคยละสายตาจากเขาเลยแม้แต่วินาทีเดียว
ข้างกายชายผู้นั้นคือเจ้าของร้านเมื่อครู่
ซึ่งกำลังจ้องโคเฮนด้วยสายตาไม่เป็นมิตรเช่นกัน
บรรยากาศภายในห้องกดดันและเคร่งเครียด
ทันใดนั้น โคเฮนก็หัวเราะเบา ๆ
“คุณโมโด ผลการประเมินเป็นอย่างไรบ้าง?”
ชายผู้นั้นได้สติกลับมา
ก่อนจะตอบอย่างเชื่องช้า
“ของแท้แน่นอน”
“แต่สิ่งที่ข้าสนใจมากกว่าผลึกเวทเม็ดนั้นกลับเป็นตัวเจ้า”
“เจ้าคือใครกันแน่?”
“แค่รู้รหัสลับของปีกสีขาวก็ว่าน่าแปลกแล้ว”
“แต่เจ้ากลับรู้ด้วยว่าข้าอยู่ที่นี่”
โมโดกำลังคิดอย่างรวดเร็ว
เขาเพิ่งเดินทางมาถึงฟลอเรนซ์ได้เพียงสามวัน
และเรื่องนี้เป็นความลับสูงสุดภายในองค์กร
แต่เด็กหนุ่มตรงหน้ากลับรู้ทุกอย่าง
ช่างเหลือเชื่อเกินไป
โคเฮนยักไหล่เบา ๆ
“ตามกฎของปีกสีขาว ทุกอย่างสามารถซื้อขายได้หากราคาเหมาะสม”
“ข้าสามารถบอกตัวตนของข้าได้”
“แต่แน่ใจหรือว่าท่านจ่ายไหว?”
โมโดยกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
“เท่าไร?”
โคเฮนตอบเรียบ ๆ
“มงกุฎแห่งราชรัฐเอฟฟีน”
โมโดหัวเราะทันที
“ดูเหมือนเจ้าตั้งใจจะดึงความสนใจมาที่เอฟฟีน”
“ขอแนะนำด้วยความหวังดี”
“น้ำในฟลอเรนซ์ลึกกว่าที่เจ้าคิด”
“รีบจากไปจะดีกว่า”
โคเฮนไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ
เขาเปลี่ยนหัวข้อทันที
“ได้ยินว่าพระราชวังถูกลอบโจมตีเมื่อไม่กี่วันก่อน”
“เป็นฝีมือของปีกสีขาวหรือไม่?”
ประกายหนึ่งวาบผ่านดวงตาของโมโด
เรื่องนี้เป็นความลับระดับสูง
แต่เด็กหนุ่มตรงหน้ากลับรู้เช่นกัน
ความสนใจในตัวโคเฮนยิ่งเพิ่มขึ้น
“ตั้งราคามา”
“แล้วข้าจะตอบ”
โคเฮนชูผลึกเวทในมือ
“ผลึกเม็ดนี้พอหรือไม่?”
โมโดยิ้ม
“พอ”
“คำตอบคือไม่”
“ปีกสีขาวไม่เคยรับภารกิจนี้”
โคเฮนพยักหน้าเล็กน้อย
จากนั้นหยิบผลึกเวทระดับสูงออกมาอีกแปดเม็ด
แสงสว่างส่องประกายไปทั่วห้อง
“ช่วยประเมินราคาให้ด้วย”
“ข้าต้องการขายทั้งหมด”
โมโดมองผลึกทั้งแปดด้วยสายตาประหลาดใจ
“ผลึกธาตุน้ำแข็งคุณภาพสูงจำนวนมากขนาดนี้”
“เจ้ามาจากจักรวรรดิทางเหนือหรือ?”
โคเฮนไม่ตอบ
“คุณโมโด”
“อย่าละเมิดกฎของปีกสีขาวเลย”
“ข้ามีความประทับใจต่อองค์กรของท่านอยู่ไม่น้อย”
โมโดชะงักไปเล็กน้อย
ก่อนเก็บผลึกทั้งหมดลง
“รับเป็นเงินสดทั้งหมดหรือ?”
โคเฮนส่ายหน้า
“ไม่”
“ซื้อทาสจำนวนสามพันคนให้ข้า”
“ส่วนเงินที่เหลือ ใช้จัดหาอาหารให้ทาสอีกสามพันคนเป็นประจำ”
โมโดถึงกับอึ้ง
ก่อนหัวเราะอย่างจนใจ
“น้องชาย เจ้านี่กล้าจริง ๆ”
โคเฮนยิ้มบาง ๆ
“หากคุณโมโดสนใจ จะร่วมลงทุนก็ได้”
“เมื่อสำเร็จแล้ว ข้าจะแต่งตั้งให้เป็นเจ้าชาย”
โมโดหัวเราะเสียงดัง
“คนหนุ่มนี่ช่างมั่นใจเสียจริง”
โคเฮนไม่ใส่ใจกับคำเยาะเย้ย
เขาพูดต่อ
“ทาสสามพันคน”
“ต้องเป็นพวกออร์คทั้งหมด”
“ถ้าเป็นเผ่าหมีหรือเผ่าเสือได้ยิ่งดี”
“ใช้เวลากี่วัน?”
สีหน้าของโมโดเปลี่ยนไปทันที
“สามพันออร์ค?”
“อย่าบอกนะว่าเจ้าคิดจะสร้างกองทัพออร์ค?”
ออร์คครึ่งมนุษย์คือผู้ที่มีสายเลือดของออร์คอยู่ในร่าง
เมื่อปลุกพลังสายเลือดได้ พวกเขาจะแข็งแกร่งกว่ามนุษย์ทั่วไปหลายเท่า
แต่พวกออร์คมีข้อเสียร้ายแรงอยู่ข้อหนึ่ง
พวกเขาไม่ถนัดการคิดวิเคราะห์
ไม่เข้าใจคำสั่งที่ซับซ้อน
ไม่สามารถฝึกระเบียบวินัยแบบกองทัพได้
และยากจะบัญชาการในสนามรบ
มีเรื่องตลกแพร่หลายทั่วทวีปว่า
“ออร์คหนึ่งคนคือยอดนักรบ”
“ออร์คสิบคนคือองครักษ์ชั้นดี”
“แต่ออร์คร้อยคน... คือเสือร้อยตัวที่ไม่มีใครควบคุมได้”
หลายประเทศเคยพยายามสร้างกองทัพออร์ค
แต่ผลลัพธ์คือหายนะ
ทันทีที่เข้าสู่สนามรบ
พวกมันจะพุ่งโจมตีทุกคน
ไม่ว่าจะเป็นศัตรูหรือพวกเดียวกัน
ดังนั้นในสายตาของโมโด
เด็กหนุ่มตรงหน้าไม่มีทั้งประสบการณ์สงครามและสามัญสำนึก
การคิดจะสร้างกองทัพออร์คจึงเป็นเรื่องเหลวไหลอย่างยิ่ง
แต่โคเฮนเพียงยิ้ม
โดยไม่อธิบายอะไร
เพราะเขารู้ความลับที่คนทั้งโลกยังไม่รู้
อีกสามปีข้างหน้า
ซากอารยธรรมของจักรวรรดิอาร์เคนจะถูกค้นพบ
และสิ่งที่ถูกขุดพบจากที่นั่น
ก็คือ
“ผนึกดวงใจร่วม”
สุดยอดผลงานแห่งภูมิปัญญาของจักรวรรดิอาร์เคนเมื่อหลายพันปีก่อน
เพียงสลักตราผนึกนี้ลงบนตัวออร์คทุกคน
แล้วหานายพลที่มีพรสวรรค์ในการบัญชาการสักคน
ก็จะสามารถสร้างกองทัพออร์คที่ไร้เทียมทานได้
ในอนาคต
เทพสงครามผู้ยิ่งใหญ่แห่งยุค
“อาร์โนลด์”
จะโด่งดังไปทั่วทั้งทวีปก็เพราะกองทัพออร์คนี่เอง
แม้แต่กองทหารองครักษ์หลวงอันแข็งแกร่งที่สุดของจักรวรรดิกลาง
ก็ไม่อาจต้านทานการพุ่งชนของกองทัพออร์คได้
แต่ในเวลานี้
อาร์โนลด์ยังเป็นเพียงนักผจญภัยตัวเล็ก ๆ ที่ไม่มีใครรู้จัก
และอีกไม่นาน
เขาจะค้นพบซากอารยธรรมอาร์เคนโดยบังเอิญ
พร้อมกับ “ผนึกดวงใจร่วม”
ในอดีต
อาร์โนลด์ใช้สมบัตินี้สร้างตำนานของตนเอง
แต่ในชาตินี้...
โคเฮนจะชิงมันมาก่อน
เมื่อความลับของผนึกดวงใจร่วมถูกเปิดเผยในอนาคต
ทาสออร์คจะกลายเป็นทรัพยากรทางทหารที่มีค่าที่สุดในโลก
ราคาพุ่งสูงจนเกินจินตนาการ
ถึงขั้นที่ห้าจักรวรรดิยักษ์ใหญ่ต้องร่วมกันออกกฎหมาย
ห้ามซื้อขายออร์คเกินหนึ่งร้อยคนต่อครั้ง
แต่ครั้งนี้...
ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป
“ผนึกดวงใจร่วม”
และ
“กองทัพออร์ค”
คือทองคำก้อนแรกที่โคเฮนกำลังจะขุดขึ้นมาจากผืนดินแห่งโชคชะตา!