บทที่ 24: น้องชาย นายคือฮีโร่ตัวจริง!

บทที่ 24: น้องชาย นายคือฮีโร่ตัวจริง!

"ใช่แล้ว!"

ลู่เหิงพยักหน้า "คลิปนั้นมีแค่ครึ่งแรก ส่วนครึ่งหลังถูกจงใจตัดทิ้งไป ซึ่งหมายความว่าคนที่ทำแบบนี้ต้องการจะทำลายชื่อเสียงของสตาร์ไลท์ และยังตั้งตนเป็นศัตรูกับฉันด้วย"

"ถ้าเธอออกโรงมาเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นด้วยตัวเอง และบอกให้ประชาชนรู้ว่าความจริงคืออะไร เธอก็จะสามารถกู้ภาพลักษณ์ของเดอะเซเว่นกลับมาได้นะ"

"เพราะตอนที่เธอต้องเผชิญกับความอยุติธรรม ก็มีคนลุกขึ้นมาปกป้องเธอไงล่ะ"

โฮมแลนเดอร์ขมวดคิ้ว "แบบนั้นก็แค่ช่วยกู้ชื่อเสียงให้สตาร์ไลท์ หรือไม่ก็ช่วยให้ประชาชนมองเดอะเซเว่นดีขึ้น แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ?"

"อย่าเพิ่งใจร้อนสิ"

ลู่เหิงพูดต่อ "แค่คำพูดของแอนนี่คนเดียวมันไม่พอหรอก ต้องปล่อยคลิปฉบับเต็มออกมาด้วย ไม่งั้นก็ไม่มีใครเชื่อหรอก"

"แล้วครึ่งหลังของคลิปมันมีอะไรล่ะ?" โฮมแลนเดอร์ยังไม่เคยดูคลิปตัวเต็มเลย

เขาแค่ฟังเดอะดีฟเล่าให้ฟังแบบผ่านๆ เท่านั้น

เขาไม่รู้เรื่องที่การ์เดี้ยนเข้ามาสวมบทฮีโร่ช่วยสาวงามเลยสักนิด

แอชลีย์รีบอธิบาย "ในครึ่งหลัง การ์เดี้ยนเตะประตูห้องประชุมเข้ามา ขัดขวางเดอะดีฟต่อหน้าธารกำนัล และได้ผดุงความยุติธรรมอย่างสมบูรณ์แบบไร้ที่ติเลยล่ะค่ะ!"

โฮมแลนเดอร์เอียงคอเล็กน้อย

"สรุปก็คือ ตอนนี้กลายเป็นนายที่ได้กู้หน้าตัวเองอีกแล้วใช่ไหม? แล้วฉันล่ะ? ฉันไม่ใช่คนหรือไง?"

"เห็นไหมล่ะ บอกแล้วว่าอย่าเพิ่งใจร้อน ฉันยังพูดไม่จบเลย!"

โฮมแลนเดอร์รีบโบกมือเป็นเชิงบอกให้พูดต่อ วันนี้เขามีความอดทนมากกว่าปกติ

"ว่ามาสิ"

"พอมีคำให้การของแอนนี่และคลิปวิดีโอเป็นหลักฐาน ประชาชนก็จะเชื่อสนิทใจ แล้วฉันก็สามารถช่วยโปรโมตเรื่องนี้ได้อีกแรง"

"เหตุการณ์ที่ฉันเข้าไปช่วยสตาร์ไลท์ในครั้งนี้ เกิดขึ้นเพราะโฮมแลนเดอร์ระแคะระคายเรื่องความเหลวแหลกภายในทีมมานานแล้ว แต่เขาเก็บเงียบไว้ เพื่อรอจังหวะรวบรวมหลักฐานชิ้นโบแดง"

"และคลิปวงจรปิดนั่นก็คือหลักฐานชิ้นสำคัญที่เราต้องการใช้มัดตัวเดอะดีฟข้อหาล่วงละเมิดทางเพศ"

"แต่มันกลับถูกผู้ไม่หวังดีเอาไปใช้ใส่ร้ายป้ายสีเดอะเซเว่น แถมยังพุ่งเป้าโจมตีโฮมแลนเดอร์โดยตรง—เจตนาของพวกมันชั่วร้ายเกินบรรยายจริงๆ!"

"พวกมันไม่ได้แค่หลอกลวงประชาชน แต่ยังเป็นศัตรูตัวฉกาจของอเมริกาด้วย!"

หลังจากลู่เหิงร่ายยาวมาเป็นชุด โฮมแลนเดอร์ก็ถึงกับอ้าปากค้าง

เชี่ยเอ๊ย!

เขียนบทแบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอวะเนี่ย?

ก่อนจะได้เจอนาย ฝ่ายพีอาร์ของเรานี่มันทำงานห่วยแตกสิ้นดี!

แมเดลินนั่งฟังอยู่ด้วยความเหนื่อยล้าใจ

แอชลีย์ไม่กล้าพูดอะไรเลย ทั้งที่ในใจเธอก็คิดแบบนี้เป๊ะๆ

แต่ถ้าเธอเป็นคนพูดออกไป ความดีความชอบก็ต้องตกเป็นของแมเดลินอยู่ดี

ดังนั้นเธอจึงเลือกที่จะเงียบไว้ดีกว่า

ดวงตาของสตาร์ไลท์เป็นประกาย เธอรู้สึกว่าแผนนี้มันยอดเยี่ยมมาก

เธอสามารถกู้ชื่อเสียงคืนมาได้ การ์เดี้ยนก็ได้คะแนนความนิยมเพิ่มขึ้น และความน่าเชื่อถือของโฮมแลนเดอร์ก็จะดีขึ้นด้วย

วิกฤตภาพลักษณ์ที่เกิดขึ้นก็จะมีคำอธิบายในมุมมองใหม่

ชื่อเสียงของวอทท์ก็จะไม่เสียหาย

วิน-วินกันทุกฝ่าย อนาคตสดใสรออยู่!

"ดี!"

"ดีมาก!"

"เยี่ยมยอดไปเลย!"

โฮมแลนเดอร์อุทานออกมาสามคำรวด แสดงให้เห็นว่าเขาพึงพอใจกับแผนนี้มากแค่ไหน

"ก่อนหน้านี้ฉันถูกพวกผู้ไม่หวังดีเป่าหู จนเผลอระแวงว่านายเป็นสายลับที่แฝงตัวเข้ามาในวอทท์ ฉันต้องขอโทษนายด้วยจริงๆ!"

"ฉันไม่ควรไปสงสัยในเจตนาของนายเลย!"

"เพราะนายคือฮีโร่ตัวจริง คือตัวแทนของความยุติธรรมอันบริสุทธิ์ นายเก่งกว่าไอ้พวกสวะในฝ่ายพีอาร์ตั้งเยอะ!"

โฮมแลนเดอร์พูดประโยคเดียว แต่ด่ากระทบทั้งแอชลีย์และแมเดลิน

แมเดลินแทบจะรักษาสีหน้าเอาไว้ไม่อยู่

ลู่เหิงพูดแทรกขึ้นมาว่า "ที่ฉันคิดเรื่องนี้ออก ก็ต้องขอบคุณแอชลีย์ด้วยล่ะนะ"

"โอ้? มีผู้เชี่ยวชาญอีกคนงั้นเหรอ?"

โฮมแลนเดอร์มองแอชลีย์ด้วยความประหลาดใจ

มีเพชรเม็ดงามอยู่ใกล้ตัวแท้ๆ ทำไมที่ผ่านมาเขาถึงมองไม่เห็นเลยนะ!

แอชลีย์ทำหน้างุนงง

"ฉัน... ฉันเหรอคะ?"

"ฉันเป็นผู้เชี่ยวชาญเหรอ?"

ลู่เหิงอธิบาย "ความจริงแล้ว ช่วงเช้ามืดของวันที่ฉันไปขวางเดอะดีฟ แอชลีย์โทรหาฉันด้วยล่ะ แต่ฉันไม่ได้รับสาย พอวันรุ่งขึ้นฉันมาที่วอทท์ เธอก็เอาคลิปวงจรปิดนั่นให้ฉันดู"

"ตอนนั้นเธอเสนอแผนรับมือของฝ่ายพีอาร์แล้วล่ะ แต่มีคนไม่เห็นด้วย แล้วก็สั่งปิดข่าวเรื่องคลิปนี้"

"หลังจากนั้น อย่างที่นายรู้ คลิปนี้ก็ถูกทรานสลูเซนต์ขโมยไป"

โฮมแลนเดอร์คอยฟังเสียงหัวใจของลู่เหิงมาตลอด

อัตราการเต้นของหัวใจยืนยันได้ว่าสิ่งที่เขาพูดคือความจริงทุกประการ

อัตราการเต้นของหัวใจของแอชลีย์ก็ค่อยๆ กลับมาเป็นปกติเช่นกัน

เธอโชว์ประวัติการโทรในโทรศัพท์ให้โฮมแลนเดอร์ดู

เป็นความจริงที่เธอติดต่อการ์เดี้ยนในคืนนั้น

"เยี่ยมมาก!"

"แอชลีย์ ทำไมเธอไม่บอกฉันล่วงหน้าล่ะ? เกือบทำให้ฉันต้องผิดใจกับการ์เดี้ยนอีกรอบแล้วไหมล่ะ!"

"หรือว่ามีความลำบากใจอะไร?"

อัตราการเต้นของหัวใจของแอชลีย์พุ่งปรี๊ดขึ้นมาทันที

สีหน้าของโฮมแลนเดอร์เริ่มทะมึนทึง

แอชลีย์มีความลำบากใจจริงๆ ด้วย!

แล้วใครกันที่ทำให้เธอลำบากใจในเรื่องนี้?

แบบนี้มันไม่เท่ากับทำให้เขาโฮมแลนเดอร์ต้องลำบากใจ แถมยังเป็นการตบหน้าเขาฉาดใหญ่เลยไม่ใช่เหรอ?

"มีคนข่มขู่เธอใช่ไหม! พวกเขาไม่ยอมให้แผนพีอาร์ของเธอผ่านใช่ไหม!"

ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก!

มีเสียงหัวใจของใครบางคนเต้นรัวผิดปกติ

โฮมแลนเดอร์หันไปมองตามเสียงนั้น

แมเดลินส่ายหน้าปฏิเสธเป็นพัลวัน

"ไม่ใช่แบบนั้นนะคะ ฟังฉันอธิบายก่อน!"

"ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว!"

โฮมแลนเดอร์ตัดสินใจเด็ดขาดทันที

เขาอยู่วอทท์มาตั้งหลายปี ทำไมเขาจะไม่รู้ล่ะว่าในฐานะหัวหน้า แมเดลินกดขี่ข่มเหงลูกน้องหนักขนาดไหน?

แอชลีย์ก็เป็นหนึ่งในนั้น

เวลาได้หน้า แมเดลินก็เอาความดีความชอบไปกินคนเดียวหมด

แต่พอเกิดเรื่องผิดพลาด ลูกน้องก็ต้องเป็นแพะรับบาปไปตามระเบียบ

แต่ก่อนโฮมแลนเดอร์อาจจะไม่ได้ว่าอะไร แต่ตอนนี้วิสัยทัศน์ของแมเดลินตามความต้องการของเขาไม่ทันอีกต่อไปแล้ว

ดังนั้น จึงจำเป็นต้องทำการตัดสินใจ

"แอชลีย์ ตั้งแต่นี้ต่อไป เธอจะรับหน้าที่ดูแลกลยุทธ์ด้านพีอาร์ของเดอะเซเว่นโดยตรง"

"เธอสามารถรายงานการตัดสินใจทุกอย่างให้ฉันทราบได้โดยตรง"

"ถ้าใครมีปัญหา ก็บอกให้มันมาเคลียร์กับฉัน!"

โฮมแลนเดอร์ใช้อำนาจเผด็จการเลื่อนขั้นให้แอชลีย์กลางอากาศ

แอชลีย์ถึงกับอึ้งไปเลยที่จู่ๆ ก็ได้เลื่อนขั้น

เธอรีบกล่าวขอบคุณด้วยความตื่นเต้นดีใจ

"โฮมแลนเดอร์ ขอบคุณนะคะ ฉัน... ดีใจจนพูดไม่ออกเลยค่ะ!"

"ฮือๆๆ!"

"คุณคือซูเปอร์แมนของฉันจริงๆ ค่ะ!"

โฮมแลนเดอร์สัมผัสได้ถึงอารมณ์ความรู้สึกของแอชลีย์ เธอรู้สึกซาบซึ้งใจเขาจริงๆ

"เอาล่ะ เลิกเล่นละครปาหี่แค่นี้แหละ ได้เวลาที่เราต้องกลับไปจัดการธุระกันแล้ว"

ลู่เหิงเดินออกจากห้องไปก่อน

คนอื่นๆ ก็ไม่ได้มีท่าทีคัดค้านอะไร

ในเมื่อโฮมแลนเดอร์ยังไว้ใจการ์เดี้ยน แล้วพวกเขาจะมีสิทธิ์อะไรไปพูดล่ะ?

สักพักต่อมา

ลู่เหิงที่เดินออกไปแล้ว ก็เดินกลับเข้ามาในห้องอีกครั้ง

"นี่มันห้องทำงานฉันนี่ พวกนายต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายออกไป"

...

หลังจากที่คนอื่นๆ ออกไปหมดแล้ว แอชลีย์ยังคงนั่งอยู่ที่เดิม

สายตาของแมเดลินจ้องเขม็งราวกับคมมีด ทิ่มแทงมาที่เธอ

มาถึงตอนนี้ ทำไมเธอจะดูไม่ออกล่ะ?

แอชลีย์หันไปเข้าพวกกับการ์เดี้ยนเต็มตัวแล้ว

ในเมื่อตอนนี้เธอมีการ์เดี้ยนกับโฮมแลนเดอร์เป็นแบ็กอัป แมเดลินก็คงทำอะไรเธอไม่ได้อีกต่อไป

จนกระทั่งแมเดลินเดินออกไป

แอชลีย์ถึงยอมลุกขึ้นยืน

แต่ลู่เหิงยกนิ้วชี้ขึ้นแตะริมฝีปาก เป็นสัญญาณบอกให้เธออย่าเพิ่งพูดอะไร

เพราะโฮมแลนเดอร์ยังรออยู่ที่โถงทางเดิน

เขากำลังฟังคำแก้ตัวของแมเดลินอยู่

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

โฮมแลนเดอร์ก็เดินออกจากวอทท์ไป

แมเดลินยืนนิ่งอยู่ที่เดิม โฮมแลนเดอร์ไม่ยอมฟังคำแก้ตัวของเธอ แถมยังไม่แม้แต่จะปรายตามองเธอเลยสักนิด

ตอนนั้นเอง ลู่เหิงถึงส่งสัญญาณให้แอชลีย์พูดได้

"คลิปนั่น คุณเป็นคนปล่อยออกไปใช่ไหม?"

ลู่เหิงไม่ตอบ

"คุณไม่ต้องยอมรับหรอก ฉันแค่อยากยืนยันให้แน่ใจก็เท่านั้น"

แอชลีย์สูดหายใจเข้าลึกๆ

"ทุกสิ่งที่คุณพูดก่อนหน้านี้ เรื่องแมเดลิน เรื่องแบ็กอัป เรื่องการไต่เต้า และเรื่องอื่นๆ—มันเป็นความจริงทั้งหมดเลยเหรอคะ?"

ลู่เหิงยกขาขึ้นพาดบนโต๊ะ

มองหน้าแอชลีย์

แอชลีย์เข้าใจความหมายในพริบตา เธอรีบเดินเข้าไปนวดขาให้เขาทันที

"เมื่อกี้ฉันอุตส่าห์พูดเชียร์เธอซะดิบดี คำแนะนำของฉันมีค่ามากเลยนะ ถ้าเธอทำผลงานได้ตามที่หวังน่ะนะ!"

ลู่เหิงไม่ได้พูดต่อ

แต่แอชลีย์รีบแสดงจุดยืนของตัวเองทันที

"งั้นฉันตัดสินใจแล้วค่ะ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉันเป็นคนของคุณ ถ้าคุณสั่งให้ฉันไปทางซ้าย ฉันจะไม่มีวันไปทางขวาเด็ดขาด!"

"เด็กดี!"

【ตัวละครสำคัญ: โฮมแลนเดอร์ — การเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์: ความไว้วางใจลึกซึ้งยิ่งขึ้น, ไม่พอใจแมเดลินอย่างรุนแรง】

【แต้มความสามารถที่ได้รับ: +3,891】

【ตัวละครสำคัญ: สตาร์ไลท์ — การเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์: ซาบซึ้งใจ, ไว้วางใจ, ยินดีให้ความร่วมมือ】

【แต้มความสามารถที่ได้รับ: +1,456】

【ตัวละครสำคัญ: แมเดลิน — การเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์: เป็นปรปักษ์, เกรี้ยวกราด, วิตกกังวลเกี่ยวกับการสูญเสียอำนาจ】

【แต้มความสามารถที่ได้รับ: +1,877】

【ตัวละครสำคัญ: แอชลีย์ — การเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์: ทะเยอทะยาน, ยอมจำนน, เลื่อมใส】

【แต้มความสามารถที่ได้รับ: +2,134】

【ตัวละครสำคัญ: เมฟ — การเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์: ซับซ้อน】

【แต้มความสามารถที่ได้รับ: +743】

【แต้มความสามารถปัจจุบัน: 97,760 / 100,000】