บทที่ 3: ดาบยักษ์ร้อยเมตร
บทที่ 3: ดาบยักษ์ร้อยเมตร
บทที่ 3: ดาบยักษ์ร้อยเมตร
โฮก!
เสียงคำรามของมังกรดังกึกก้องมาจากทิศทางของเซนจู ฮาชิรามะ
ตู้ม!
พื้นดินทั้งหมดระเบิดออก มังกรไม้ขนาดใหญ่หลายร้อยเมตรพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าโดยตรง ขณะที่เซนจู ฮาชิรามะยืนนิ่งสงบอยู่บนยอดหัวของมังกรไม้ตัวนั้น
อีกด้านหนึ่ง เปลวเพลิงสีน้ำเงินเข้มห่อหุ้มร่างของอุจิวะ มาดาระไว้แน่นหนา และเพียงชั่วพริบตา ยักษ์ใหญ่ที่มีขนาดหลายร้อยเมตรเช่นกันก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้ายูโตะ
"ดูเหมือนว่าพวกนายสองคนจะยอมแพ้เรื่องการใช้วิชานินจาแล้วสินะ?"
ยูโตะเงยหน้าขึ้น มองไปยังร่างทั้งสองที่ยืนตระหง่านอยู่บนมังกรไม้และซูซาโนะโอตามลำดับ
"ทดสอบวิชานินจาแค่ครั้งเดียวก็พอแล้ว ขีดจำกัดสายเลือดของแกทรงพลังจนแทบจินตนาการไม่ออกก็จริง แต่ฉันไม่เชื่อหรอกนะว่าแกจะลบล้างกระบวนท่าได้ทั้งหมด"
อุจิวะ มาดาระเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาผิดปกติพร้อมกับกอดอก
เซนจู ฮาชิรามะมีสีหน้าจริงจัง:
"ยูโตะ ในฐานะหนึ่งในสามผู้ยิ่งใหญ่แห่งยุคกลียุค การวอร์มอัพของนายจบลงแล้ว!"
"อะไรกัน! นั่นคือสองคนที่แข็งแกร่งที่สุดจากโคโนฮะงั้นเหรอ!"
"จักระน่าสะพรึงกลัวขนาดนี้ นี่คือพลังที่ยุติยุคสงครามสินะ!"
"ท่านมิซึคาเงะจะไม่เป็นอันตรายใช่ไหม?"
"ไม่ต้องห่วง ท่านมิซึคาเงะแข็งแกร่งกว่าที่เราคิดไว้มาก!"
นินจาหมู่บ้านคิริงาคุเระหลายคนที่ยืนอยู่ไกลออกไป เมื่อเห็นยักษ์และมังกรไม้ขนาดมหึมาหลายร้อยเมตร ก็อดไม่ได้ที่จะส่งเสียงร้องออกมาด้วยความตกตะลึง
"เอาจริงดิ พวกนายรังแกฉันเพราะฉันไม่มีท่าไม้ตายใช่ไหมเนี่ย! แต่ถ้าเป็นแบบนั้นล่ะก็ มาเล่นให้มันใหญ่โตกันไปเลย!"
ยูโตะบิดคอไปมา เพราะการต้องเงยหน้ามองสิ่งที่สูงหลายร้อยเมตรมันชวนให้เมื่อยคอเหลือเกิน
ในฐานะมนุษย์กลายพันธุ์ระดับอัลฟ่า พลังของแบล็คเอ็มเพอเรอร์นั้นแข็งแกร่งกว่าที่เห็นในภาพยนตร์มากนัก!
ความสามารถของแบล็คเอ็มเพอเรอร์คือการดูดซับพลังงานทุกรูปแบบแล้วเปลี่ยนเป็นพลังของตัวเอง ไม่เว้นแม้แต่พลังงานที่กำลังเคลื่อนที่ ทั้งพลังงานไฟฟ้า พลังงานจลน์ พลังงานลม และอื่นๆ ยูโตะสามารถดูดซับและนำมาใช้งานได้ทั้งหมด ซึ่งทำให้เขาทรงพลังอย่างไร้ขีดจำกัด
ในการต่อสู้ปกติ ยูโตะจะไม่ใช้พลังเต็มที่ เพราะเพียงแค่ยืนนิ่งๆ พลังงานที่ไหลเวียนอยู่ในอากาศก็มีความน่าสะพรึงกลัวอย่างเหลือเชื่ออยู่แล้ว
การดูดซับพลังงานมากเกินไปโดยที่ไม่สามารถระบายออกได้ ถือเป็นเรื่องยุ่งยากในตัวมันเอง
ทว่าเมื่อต้องเผชิญหน้ากับการประสานกำลังของอุจิวะ มาดาระ และเซนจู ฮาชิรามะ การทุ่มสุดตัวถือเป็นทางเลือกที่ถูกต้องเพียงอย่างเดียว
หากพูดถึงการเผาผลาญพลังงาน ยูโตะไม่เคยเกรงกลัวใครหน้าไหน!
ฟุ่บ! ฟุ่บ!
เมื่อยูโตะปลดปล่อยพลังออกมาอย่างเต็มที่ พื้นดินทั่วทั้งบริเวณก็เริ่มสั่นสะเทือนเบาๆ
พลังงานนับไม่ถ้วนที่ไหลเวียนอยู่ในอากาศเริ่มหลั่งไหลมารวมตัวกันที่ยูโตะ ท้องฟ้าที่เคยแจ่มใสกลับถูกปกคลุมไปด้วยเมฆดำทมิฬในทันที
สายลมเกรี้ยวกราดส่งเสียงหวีดหร้อง กัมปนาทสายฟ้าฟาดระเบิดลั่นกลางเวหา
รอบบริเวณที่ยูโตะยืนอยู่ แม้กระทั่งอากาศก็ยังบิดเบี้ยวไปอย่างเห็นได้ชัด
นี่คือความน่าสะพรึงกลัวของมนุษย์กลายพันธุ์ระดับอัลฟ่า!
กลิ่นอายที่ทำให้ใจสั่นสะท้านแผ่ซ่านออกมาจากร่างของยูโตะ ส่งผลให้รูม่านตาของเซนจู ฮาชิรามะ และอุจิวะ มาดาระหดเล็กลงพร้อมกัน
เซนจู ฮาชิรามะสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า จักระวิชาเซียนที่กระจายตัวอยู่ในอากาศกำลังพุ่งเข้าสู่ร่างกายของยูโตะอย่างเต็มกำลัง ไม่ใช่แค่จักระวิชาเซียนเท่านั้น แต่ยังรวมถึงพลังงานอื่นๆ อีกหลากหลายชนิด
ด้วยพลังงานที่ปะปนและบ้าคลั่งมากมายขนาดนี้ถาโถมเข้าสู่ร่างกายของคนเพียงคนเดียว อย่าว่าแต่จะกลายเป็นหินเลย ร่างกายคงระเบิดหายไปเป็นผุยผงเสียมากกว่า
ทว่ายูโตะไม่เพียงแต่จะไม่มีสัญญาณของการเข้าสู่โหมดเซียนเท่านั้น แต่แม้จะดูดซับพลังงานเข้าไปมากขนาดนั้น ร่างกายของเขากลับไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ เลยแม้แต่น้อย
"ใครจะเป็นคนแรกดีล่ะ?"
ยูโตะแสยะยิ้มบางๆ เขาชกหมัดทั้งสองข้างเข้าหากันแบบสบายๆ แต่กลับสร้างเสียงโซนิคบูมดังสนั่นหวั่นไหว!
ตู้ม!
ยูโตะกระทืบเท้าลงบนพื้นอย่างรุนแรง ทำให้พื้นดินทั้งหมดแตกร้าวและระเบิดออก ในวินาทีต่อมา ร่างของยูโตะก็หายวับไปจากจุดนั้น
"มาดาระ! ข้างหลังนาย!"
เซนจู ฮาชิรามะแผดเสียงตะโกนขึ้นมาในทันที
เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาของอุจิวะ มาดาระหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง:
"ฉันเห็นเขาน่า!"
"มาดาระน้อย ต่อให้มองเห็นแล้วยังไงล่ะ? ร่างกายของนายตามไม่ทันใช่ไหมล่ะ?"
ยูโตะหัวเราะเบาๆ อาศัยแรงส่งที่พุ่งทะยานขึ้นไปลอยตัวอยู่ตรงตำแหน่งหัวของซูซาโนะโอ!
ปัง!
เขาปล่อยหมัดออกไป ทำลายมวลอากาศจนแหลกสลาย หัวของซูซาโนะโอบอบบางราวกับเศษกระดาษ ถูกหมัดของยูโตะบดขยี้จนแหลกละเอียดในทันที
อุจิวะ มาดาระตอบสนองได้อย่างรวดเร็ว ในจังหวะที่ยูโตะปรากฏตัวอยู่ด้านหลัง เขาได้ย้ายตำแหน่งจากหัวของซูซาโนะโอลงมาอยู่ที่บริเวณกลางหน้าอกแล้ว
ถึงกระนั้น การที่อีกฝ่ายสามารถพังทลายซูซาโนะโอของเขาได้อย่างง่ายดายก็ยังทำให้อุจิวะ มาดาระต้องตกตะลึง
โฮก!
เสียงคำรามของมังกรดังระเบิดขึ้นกลางอากาศ มังกรไม้ขนาดยักษ์พุ่งตรงเข้ามา กัดร่างของยูโตะไว้ในปาก แล้วทุ่มเขาลงกับพื้นอย่างรุนแรง
ตู้ม!
พื้นดินเบื้องล่างสาดฝุ่นควันและเศษหินปลิวว่อนสูงตระหง่าน
บนพื้นดิน ยูโตะไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ เลย แต่ร่างกายของเขากลับแข็งทื่อไปเล็กน้อย
ประกายแสงสว่างวาบขึ้นในดวงตาของเซนจู ฮาชิรามะ ดูเหมือนว่าสิ่งที่พวกเขาคาดเดาไว้จะถูกต้อง
"วิชาผนึกงั้นเหรอ?"
รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่มุมปากของอุจิวะ มาดาระ นี่คือสิ่งเดียวที่พอจะทำให้พวกเขารู้สึกยินดีได้บ้างระหว่างการต่อสู้
ท้ายที่สุดแล้ว สิ่งที่อุจิวะ มาดาระถนัดที่สุดคือวิชานินจา แต่ยูโตะกลับมีภูมิคุ้มกันต่อวิชานินจาทั้งหมดแทบจะสมบูรณ์แบบ
นอกจากวิชาลวงตาที่ไม่สามารถดูดซับได้แล้ว ความสามารถของแบล็คเอ็มเพอเรอร์ก็ไม่สามารถดูดซับวิชาผนึกได้เช่นกัน
ดังนั้น คาถาไม้จึงมีผลในการยับยั้งยูโตะได้ในระดับหนึ่ง
แต่มันก็เป็นเพียงแค่การยับยั้งเท่านั้น!
ยูโตะยืดหมัดออกไปและกระหน่ำทุบมังกรไม้ที่กัดเขาอยู่อย่างต่อเนื่อง
เศษไม้ปลิวกระจายไปทั่วทิศทาง หัวของมังกรไม้ถูกทุบจนเสียรูปทรงกลายเป็นซากเละเทะในพริบตา
แม้ว่าเซนจู ฮาชิรามะจะคอยซ่อมแซมมันอย่างต่อเนื่อง แต่ความเร็วในการซ่อมแซมก็ไม่อาจตามทันความเร็วในการทำลายล้างได้เลย
"ซูซาโนะโอ ร่างสมบูรณ์แบบ!"
ดวงตาของอุจิวะ มาดาระเบิกกว้างอย่างดุดัน!
พลังเนตรอันแข็งแกร่งหลั่งไหลออกมาจากเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาของเขา ซูซาโนะโอที่ใหญ่โตอยู่แล้วพลันขยายขนาดจนสูงตระหง่านเหนือภูเขาทันที พร้อมกับชุดเกราะสีน้ำเงินเข้มที่ปรากฏขึ้นบนร่างของซูซาโนะโอ
ดาบยักษ์พลังงานขนาดใหญ่หลายร้อยเมตรสองเล่มปรากฏขึ้นในมือของซูซาโนะโอ!
"รวมเข้าด้วยกันซะ!"
ซูซาโนะโอที่ถูกควบคุมโดยอุจิวะ มาดาระ นำดาบยักษ์พลังงานทั้งสองเล่มในมือมาผสานเข้าด้วยกันอย่างรุนแรง เปลี่ยนพวกมันให้กลายเป็นดาบยักษ์พลังงานที่น่าสะพรึงกลัวและมีพลังทำลายล้างยิ่งกว่าเดิม!
อุจิวะ มาดาระแผดเสียงร้องแหลมคมอีกครั้ง เงื้อดาบยักษ์ขึ้นสูง แล้วฟันฉับลงมาทางยูโตะอย่างเต็มแรง:
"ฟาดฟัน!!"
ด้วยการสนับสนุนอย่างต่อเนื่องของเซนจู ฮาชิรามะ ยูโตะจึงถูกมังกรไม้ตรึงร่างให้อยู่กับที่ชั่วคราวและไม่สามารถขยับตัวได้พักหนึ่ง
เมื่อยูโตะเห็นดาบยักษ์ขนาดร้อยเมตรฟาดฟันลงมาจากท้องฟ้า เขาก็สบถออกมาเสียงดังทันที!
แม้จะมีความสามารถของแบล็คเอ็มเพอเรอร์ แต่ในวินาทีนี้ ยูโตะก็ยังสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งความตาย!