บทที่ 4: ความแข็งแกร่งอันน่าสะพรึงกลัวของยูโตะ

บทที่ 4: ความแข็งแกร่งอันน่าสะพรึงกลัวของยูโตะ

พลังที่อุจิวะ มาดาระปลดปล่อยออกมาอย่างกะทันหันนั้นน่าสะพรึงกลัวเกินไป แม้แต่ยูโตะก็ไม่อาจดูดซับมันได้หมดในคราวเดียว

"บ้าเอ๊ย!"

สีหน้าของยูโตะเคร่งเครียด การขยับตัวในตอนนี้เป็นไปไม่ได้เลย เขาทำได้เพียงอดทนรับมันไว้!

ดาบยาวที่เสียดแทงทะลุสวรรค์ฟาดฟันลงมาจากกลางอากาศ ทว่าก่อนที่มันจะตกลงมาถึงพื้น กลิ่นอายอันน่าครั่นคร้ามของมันก็ตัดยอดเขาที่อยู่ห่างออกไปจนขาดสะบั้นเป็นสองท่อนแล้ว

"ดูดซับมันซะ!"

ยูโตะยื่นมือซ้ายออกไปต้านทานดาบพลังงานยักษ์ที่ฟาดฟันลงมาจากกลางอากาศโดยตรง พร้อมกับคำรามลั่น

ตูม!

แรงกดอากาศอันน่าสะพรึงกลัวกวาดล้างทุกสิ่งรอบด้าน พื้นดินทั้งหมดราวกับถูกกวาดจนสะอาดเตียน แม้แต่เศษฝุ่นก็ไม่หลงเหลือให้เห็น

เมื่อเห็นภาพบนพื้นดิน รูม่านตาของทั้งอุจิวะ มาดาระและเซนจู ฮาชิรามะก็หดเล็กลงอย่างรุนแรง!

ยูโตะรับมันไว้ได้จริงๆ! แถมยังใช้เพียงแค่มือเดียว!

ภาพตรงหน้าพวกเขาราวกับมดตัวจ้อยที่กำลังแบกรับฝ่าเท้าของยักษ์ใหญ่!

ไม่มีใครรู้ถึงพลานุภาพของการโจมตีนั้นดีไปกว่าอุจิวะ มาดาระอีกแล้ว ต่อให้เป็นเซนจู ฮาชิรามะที่ต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีนี้ เขาก็ทำได้เพียงแค่หลบหลีกเท่านั้น

"แค่ก!"

รอยเลือดสายหนึ่งไหลรินออกจากมุมปากของยูโตะ พลังงานที่พลุ่งพล่านกำลังรวมตัวกันอย่างบ้าคลั่งภายในร่างของเขา!

อุจิวะ มาดาระตะโกนเสียงต่ำ ควบคุมซูซาโนะโอให้กุมดาบด้วยมือทั้งสองข้างแล้วกดลงอย่างแรง แต่ไม่ว่าเขาจะออกแรงมากแค่ไหน ตัวดาบก็ไม่ขยับลงมาแม้แต่มิลลิเมตรเดียว

มือซ้ายของยูโตะกำแน่นที่ตัวดาบพลังงานยักษ์ ดูดซับพลังงานทั้งหมดจากมันอย่างบ้าคลั่ง แขนซ้ายทั้งข้างของเขาอาบชโลมไปด้วยแสงสีน้ำเงินเข้ม

"ช่างเป็นกระบวนท่าที่น่าสะพรึงกลัวจริงๆ! แต่ตราบใดที่มันไม่สามารถฆ่าฉันได้ในการโจมตีครั้งเดียว พวกแกต่างหากที่จะต้องตาย!"

ประกายความบ้าคลั่งวาบผ่านดวงตาของยูโตะ ขณะที่เขาชูมือขวาที่ว่างอยู่ขึ้นเหนือหัวอย่างกะทันหัน

แสงสีน้ำเงินเข้มพุ่งทะลักออกจากมือขวาของเขา ก่อตัวเป็นรูปทรงของดาบพลังงาน

หนึ่งเมตร... สองเมตร... สามเมตร... สิบเมตร... ห้าสิบเมตร... หนึ่งร้อยเมตร...

ในเวลาเพียงไม่นาน มือขวาของยูโตะก็สร้างดาบที่เหมือนกับของอุจิวะ มาดาระออกมา แม้ว่าตอนนี้มันจะยาวเพียงร้อยกว่าเมตร แต่มันก็ยังคงขยายขนาดขึ้นอย่างบ้าคลั่ง!

"มาดาระ! ถอยออกมาเร็วเข้า เขากำลังดูดซับจักระของนาย"

เมื่อเห็นเช่นนี้ เซนจู ฮาชิรามะก็ประสานอินอย่างต่อเนื่อง พร้อมกับตะโกนบอกอุจิวะ มาดาระ

มังกรไม้คำรามก้องออกมาตัวแล้วตัวเล่า ในเวลาเพียงชั่วครู่ มังกรไม้นับสิบตัวก็พุ่งทะยานขึ้นสู่กลางอากาศ มังกรไม้ทั้งหมดแยกเขี้ยวและกางกรงเล็บ พุ่งทะยานเข้าถล่มใส่ยูโตะ

เซนจู ฮาชิรามะหวังพึ่งพาพลังผนึกของมังกรไม้อย่างชัดเจน เพื่อยับยั้งความสามารถในการดูดซับของยูโตะ

"บ้าเอ๊ย ขยับตัวไม่ได้!"

สีหน้าของอุจิวะ มาดาระเคร่งเครียด เขาย่อมรู้ดีว่ายูโตะกำลังดูดซับจักระของเขาอย่างต่อเนื่อง แต่ในเวลานี้ อุจิวะ มาดาระกลับพบว่าร่างกายของเขาไม่สามารถขยับได้เลย!

หยาดเหงื่อเย็นเฉียบไหลหยดจากหน้าผากของอุจิวะ มาดาระอย่างต่อเนื่อง ดาบพลังงานยักษ์ในมือของซูซาโนะโอกำลังหดเล็กลงด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

ในทางกลับกัน ดาบพลังงานยักษ์ในมือขวาของยูโตะกำลังขยายใหญ่ขึ้นอย่างบ้าคลั่ง

ดาบพลังงานยักษ์เล่มนี้ไม่เพียงแต่บรรจุจักระของอุจิวะ มาดาระเอาไว้เท่านั้น แต่ยังมีพลังงานต่างๆ ภายในร่างกายของยูโตะ รวมถึงพลังส่วนหนึ่งของเซนจู ฮาชิรามะด้วย

อาจกล่าวได้ว่า แม้แต่ตัวยูโตะเองก็ยังไม่แน่ใจเลยว่า ดาบพลังงานยักษ์ในมือของเขานั้นแข็งแกร่งมากเพียงใด!

วินาทีนั้น ดวงตาของยูโตะก็เบิกกว้างขึ้นอย่างฉับพลัน:

"ดาบยาวเล่มยักษ์ของฉันก็พร้อมแล้วเหมือนกัน!"

ดาบพลังงานยักษ์ก่อตัวขึ้นอย่างสมบูรณ์ ดาบพลังงานขนาดมหึมาที่มีความสูงถึงหกหรือเจ็ดร้อยเมตรพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า เมื่อเทียบกับดาบพลังงานยักษ์เล่มนี้แล้ว ร่างของยูโตะช่างดูเล็กจ้อยราวกับมด

ฟวับ!

ยูโตะตวัดมือขวาอย่างกะทันหัน และดาบพลังงานยักษ์ความยาวเจ็ดถึงแปดร้อยเมตรก็ตวัดฟันไปพร้อมกัน

ทุกคนสัมผัสได้เพียงแสงสลัวที่วาบผ่านหน้าไป มังกรไม้นับสิบตัวที่โอบล้อมและกดดันยูโตะไว้อย่างแน่นหนาถูกตัดขาดเป็นชิ้นๆ ในพริบตา

หลังจากจัดการกับมังกรไม้แล้ว ยูโตะก็ไม่หยุดนิ่งเลยแม้แต่น้อย เขากระทืบเท้าลงบนพื้น ร่างทั้งร่างพุ่งทะยานขึ้นไปในอากาศสูงนับสิบเมตร ชูดาบพลังงานยักษ์ในมือขึ้นแล้วฟาดฟันลงมายังอุจิวะ มาดาระ

เปรี้ยง!

เสียงระเบิดดังกึกก้องและเสียงแตกร้าวราวกับกระจกดังสะท้อนไปทั่วผืนฟ้า

ซูซาโนะโอร่างสมบูรณ์ที่สูงนับร้อยเมตรกลับถูกดาบเดียวของยูโตะฟันจนขาดครึ่ง!

เลือดจำนวนมากทะลักออกจากหน้าอกของอุจิวะ มาดาระ สีหน้าของเขาซีดเผือด หากเขาตอบสนองไม่เร็วพอ การโจมตีครั้งนี้คงมากพอที่จะผ่าร่างของเขาให้ขาดเป็นสองท่อน

เมื่อเห็นว่าการโจมตีนี้ไม่สามารถสังหารอุจิวะ มาดาระได้ ยูโตะก็ไม่ได้แสดงอาการประหลาดใจแต่อย่างใด เขาเงื้อดาบพลังงานยักษ์ในมือขึ้นอีกครั้งแล้วฟาดฟันลงมายังอุจิวะ มาดาระ

ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม วิชาลวงตาของอุจิวะ มาดาระนั้นถือเป็นภัยคุกคามครั้งใหญ่ การกำจัดอุจิวะ มาดาระให้ได้ก่อนคือความคิดแรกของยูโตะ

เมื่อเห็นภาพนี้ สีหน้าของเซนจู ฮาชิรามะก็เปลี่ยนไปอย่างรุนแรง เขาประสานอินอีกครั้งและคำรามเสียงต่ำ:

"คาถาไม้ - วิชามนุษย์ไม้!"

ครืน!

เสียงคำรามดังกึกก้อง มนุษย์ไม้ยักษ์ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าอุจิวะ มาดาระโดยตรง สองมือประกบเข้าหากันและรับคมดาบที่ฟาดฟันลงมาไว้อย่างทรงพลัง

เซนจู ฮาชิรามะพุ่งมายืนอยู่เบื้องหน้าอุจิวะ มาดาระ สองมือของเขาเปล่งแสงสีเขียวและทาบลงบนหน้าอกของอุจิวะ มาดาระ

พลังชีวิตของธาตุไม้ถูกกระตุ้นจนถึงขีดสุดในเวลานี้ รอยแผลเป็นขนาดใหญ่บนหน้าอกของอุจิวะ มาดาระสมานตัวอย่างรวดเร็วภายใต้ผลของพลังชีวิตนี้ จนเกือบจะฟื้นฟูอย่างสมบูรณ์ในเวลาอันสั้น

"ขอบใจ ฮาชิรามะ!"

อุจิวะ มาดาระมองเซนจู ฮาชิรามะด้วยสายตาที่ซับซ้อน และกล่าวขอบคุณอย่างผิดวิสัย

"มนุษย์ไม้ของฉันต้านไว้ได้ไม่นานหรอก ความแข็งแกร่งของยูโตะเหนือกว่าที่ฉันจินตนาการไว้จริงๆ"

เซนจู ฮาชิรามะไม่ได้ใส่ใจกับคำขอบคุณของอุจิวะ มาดาระนัก แต่กลับมีสีหน้าที่จริงจัง

ในเวลานี้ เซนจู ฮาชิรามะยิ่งรู้สึกว่าการร่วมมือกับอุจิวะนั้นเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้อง

ยูโตะแข็งแกร่งเกินไป แข็งแกร่งเสียจนนอกจากพวกเขาทั้งสองคนแล้ว ก็ไม่มีใครในโลกนินจาอีกเลยที่สามารถปราบยูโตะลงได้

แข็งแกร่งจนต่อให้พวกเขาต่อสู้เพียงลำพัง ก็ไม่อาจเอาชนะยูโตะได้

และคนเช่นนี้กลับมีความทะเยอทะยานที่จะรวบรวมโลกนินจาทั้งหมดให้เป็นหนึ่งเดียว!

นี่คือสิ่งที่เซนจู ฮาชิรามะไม่อยากให้เกิดขึ้นอย่างเด็ดขาด!