บทที่ 2: การต่อสู้ที่น่าตื่นเต้น

บทที่ 2: การต่อสู้ที่น่าตื่นเต้น

แม้ในชาติก่อนยูโตะจะชื่นชอบตัวละครที่มีความน่าเกรงขามอย่างอุจิวะ มาดาระ แต่หากต้องมาเผชิญหน้ากันในฐานะศัตรู ไม่ว่าใครก็คงรู้สึกตึงมือด้วยกันทั้งสิ้น

เพราะไม่ว่าจะเป็นคาถากระบวนท่า คาถาลวงตา หรือคาถานินจา อุจิวะ มาดาระก็ไร้ซึ่งจุดอ่อน ซ้ำร้ายเขายังมีสติปัญญาที่เฉียบแหลมยิ่งนัก...

ยุ่งยากชะมัด ยูโตะรู้สึกปวดขมับขึ้นมาตงิดๆ

การเผชิญหน้ากับเซนจู ฮาชิรามะอาจจะใช้แค่การพุ่งเข้าปะทะตรงๆ แต่การรับมือกับอุจิวะ มาดาระนั้น หากพลาดพลั้งอาจถึงขั้นตกม้าตายเอาง่ายๆ

"กะไว้แล้วเชียว ฉันไม่ค่อยชอบพวกคนฉลาดเลยจริงๆ"

ยูโตะบ่นพึมพำเงียบๆ อยู่ในใจ

ในขณะที่ยูโตะกำลังโอดครวญอยู่ในใจ นัยน์ตาของเซนจู ฮาชิรามะและอุจิวะ มาดาระก็ทอประกายขึ้นมาพร้อมกัน ทั้งสองเปิดฉากโจมตีอย่างพร้อมเพรียงโดยปราศจากความลังเล ไม่มีใครช้าหรือเร็วกว่าใคร

"คาถาไฟ - มหาเพลิงผลาญ!"

อุจิวะ มาดาระประสานอินอย่างรวดเร็ว เขาทำสัญลักษณ์มือเสร็จสิ้นภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งวินาที

เปลวเพลิงขนาดมหึมาปะทุพวยพุ่งออกจากปากของอุจิวะ มาดาระในทันที

เปลวไฟที่โหมกระหน่ำราวกับคลื่นทะเลพุ่งทะยานเข้าหายูโตะพร้อมกับความร้อนระอุ

ในเวลาเดียวกันกับที่อุจิวะ มาดาระใช้คาถามหาเพลิงผลาญ เซนจู ฮาชิรามะก็กระทืบเท้าลงบนพื้นอย่างแรง ร่างทั้งร่างของเขากลายเป็นภาพติดตาและหายวับไปในชั่วพริบตา

เมื่อเห็นเปลวเพลิงที่แผ่ขยายปกคลุมไปทั่วท้องฟ้าเบื้องหน้า แววตาของยูโตะก็ฉายรอยประหลาดใจออกมา คาถานินจาระดับบีธรรมดาๆ เมื่อถูกใช้งานโดยอุจิวะ มาดาระ กลับมีอานุภาพร้ายแรงยิ่งกว่าคาถาระดับเอเสียอีก

ทว่ายูโตะไม่ได้หลบเลี่ยง หรือจะพูดให้ถูกก็คือ ไม่มีความจำเป็นต้องหลบเลยต่างหาก

ในชั่วพริบตา ร่างของยูโตะก็ถูกเปลวไฟกลืนกินเข้าไปโดยสมบูรณ์

ไอความร้อนแผดเผาแผ่กระจายไปทั่วบริเวณในทันที ความร้อนรุนแรงนั้นแทบจะหลอมละลายผืนปฐพี พื้นดินภายใต้อุณหภูมิที่สูงลิ่วถึงกับแปรสภาพจนเกิดเป็นผลึกอนุภาคขนาดเล็ก

ทว่าในพริบตาต่อมา เปลวเพลิงอันร้ายกาจนี้กลับเริ่มสลายตัวอย่างรวดเร็ว เพียงชั่วอึดใจเดียว เปลวไฟกว่าครึ่งก็ถูกยูโตะดูดซับเข้าไปจนหมด

"เป็นไฟที่ใช้ได้เลยนี่ ไม่รู้ว่านายยังมีคาถานินจาอะไรอีกบ้างนะ มาดาระน้อย?"

ยูโตะเอ่ยพร้อมกับหัวเราะเบาๆ ในขณะที่กำลังดูดซับเปลวเพลิง

มุมปากของอุจิวะ มาดาระยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา เขาไม่สะทกสะท้านต่อคำยั่วยุของยูโตะแม้แต่น้อย

ดวงตาของยูโตะหรี่ลงเล็กน้อย เนื่องจากวิสัยทัศน์ของเขาถูกบดบังด้วยคาถามหาเพลิงผลาญเมื่อครู่นี้ เขาจึงเพิ่งสังเกตเห็นว่าเซนจู ฮาชิรามะหายตัวไปตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้

"หายไปไหนแล้ว?"

ยูโตะกวาดสายตามองไปรอบๆ พร้อมกับพึมพำ

ปัง!

เสียงทึบๆ ดังขึ้นมาจากด้านหลังของยูโตะ

หมัดพลังช้างสาร!

ดวงตาของเซนจู ฮาชิรามะเบิกกว้าง เขาเหยียดหมัดออกไปและชกเข้าใส่อย่างตรงไปตรงมา

เสียงแหวกอากาศดังกึกก้อง หมัดนี้รุนแรงราวกับต้องการบดขยี้อากาศเบื้องหน้าให้แหลกสลาย

แรงหมัดอันน่าสะพรึงกลัวปะทะเข้าที่แผ่นหลังของยูโตะในทันที แต่มันกลับเงียบหายไปราวกับก้อนหินที่จมลงสู่ก้นทะเล ร่างกายของยูโตะไม่แม้แต่จะขยับเขยื้อน

"เสร็จฉันล่ะ!"

มุมปากของยูโตะฉีกยิ้มกว้าง โดยไม่ต้องหันกลับไปมอง เปลวเพลิงมหาศาลก็ปะทุขึ้นจากแผ่นหลังของเขา กลืนกินร่างของเซนจู ฮาชิรามะในชั่วพริบตา

เปลวไฟเหล่านี้คือคาถามหาเพลิงผลาญที่ยูโตะดูดซับมาจากอุจิวะ มาดาระก่อนหน้านี้นั่นเอง

ปัง!

ยูโตะกระทืบเท้าลงบนพื้นอย่างแรง ร่างของเขาพุ่งทะยานไปข้างหน้าราวกับลูกศรที่ถูกปล่อยออกจากแล่ง เพียงชั่วพริบตายูโตะก็มาปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้าอุจิวะ มาดาระ

"มาดาระน้อย หมัดนี้มาจากเซนจู ฮาชิรามะนะ!"

ยูโตะกล่าวพร้อมกับรอยยิ้มเย็นชา แรงหมัดอันน่าสะพรึงกลัวกระแทกเข้าที่หน้าอกของอุจิวะ มาดาระในทันที!

ตุบ!

อุจิวะ มาดาระไม่มีแม้แต่เวลาจะตั้งตัว ร่างของเขาก็แตกระเบิดออกกลายเป็นเศษไม้ชิ้นเล็กชิ้นน้อยอย่างรุนแรง

"ชิ คาถาสลับร่างสินะ"

ยูโตะเดาะลิ้นอย่างขัดใจ ในเวลาเดียวกันร่างกายของเขาก็ขยับออกจากจุดเดิมทันที

ฟุ่บ! ฟุ่บ!

วินาทีที่เขาผละออกจากจุดนั้น เสาไม้จำนวนนับไม่ถ้วนก็พุ่งทะลวงขึ้นมาจากใต้ดิน

"เป็นไปตามที่ระบุไว้ในข้อมูลจริงๆ ด้วย"

เซนจู ฮาชิรามะมีสีหน้าเคร่งเครียด น้ำเสียงของเขาแฝงไปด้วยความระมัดระวังที่หาได้ยากยิ่ง ทว่าดวงตาของเขากลับทอประกายวาววับ

อุจิวะ มาดาระก็พยักหน้าเช่นกัน

ข้อมูลเกี่ยวกับยูโตะนั้นมีมากจนกองเต็มห้องในโคโนฮะไปหมดแล้ว

แม้ว่าจะมีข้อมูลเป็นฐานอ้างอิงมากมาย แต่ทั้งเซนจู ฮาชิรามะและอุจิวะ มาดาระก็ไม่ได้ปักใจเชื่อทั้งหมด

ท้ายที่สุดแล้ว ข้อมูลข่าวสาร ใครเล่าจะแยกแยะความจริงกับความเท็จได้อย่างชัดเจน ไม่มีใครมั่นใจได้หรอกว่าข้อมูลที่รวบรวมมานั้น ศัตรูจงใจปล่อยออกมาเพื่อหลอกลวงหรือไม่

"ฮาชิรามะ นายรู้สึกตื่นเต้นเหมือนกันไหม ร่างกายของฉันมันสั่นไปหมดแล้วเนี่ย!"

จู่ๆ อุจิวะ มาดาระก็เอ่ยขึ้นพลางกำหมัดแน่น น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นที่ห่างหายไปนาน

"ใช่แล้ว มาดาระ!"

เซนจู ฮาชิรามะเผยรอยยิ้มออกมา มันนานมากแล้วที่เขาไม่ได้สัมผัสกับการต่อสู้ที่น่าพึงพอใจเช่นนี้

ไม่ว่าจะเป็นเซนจู ฮาชิรามะหรืออุจิวะ มาดาระ ในฐานะกำลังรบระดับสูงสุดของโคโนฮะ พวกเขาไม่ได้รับอนุญาตให้ต่อสู้อย่างเต็มกำลังโดยเด็ดขาด

และยูโตะที่อยู่เบื้องหน้าพวกเขาในตอนนี้ ก็มีความแข็งแกร่งมากพอที่จะทำให้พวกเขาสามารถใส่สุดฝีมือได้!

ปัง! ปัง!

พร้อมกับเสียงทึบๆ สองเสียงที่ดังขึ้นพร้อมกัน อุจิวะ มาดาระและเซนจู ฮาชิรามะกลายเป็นลำแสงสองสายพุ่งทะยานเข้าหายูโตะ

"พวกนายสองคนจะตื่นเต้นอะไรกันนักหนาเนี่ย!"

ยูโตะมองไปที่ทั้งสองคนแล้วบ่นอุบ โดยไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเขาเองก็กำลังตื่นเต้นถึงขีดสุดเช่นกัน

ฟุ่บ! ฟุ่บ!

พร้อมกับเสียงแหวกอากาศสองสาย เพียงชั่วพริบตาเดียว อุจิวะ มาดาระและเซนจู ฮาชิรามะก็มาปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้ายูโตะแล้ว!

ไม่มีใครช้าหรือเร็วกว่าใคร ทั้งสองคว้าแขนคนละข้างของยูโตะเอาไว้พร้อมกัน ตรึงร่างของเขาให้อยู่กับที่อย่างแน่นหนา

ทันใดนั้น ราวกับรู้ใจกัน ทั้งสองก็พุ่งหมัดกระแทกเข้าที่ใบหน้าของยูโตะอย่างดุดันพร้อมกัน

แรงหมัดอันน่าสะพรึงกลัวถูกยูโตะดูดซับไปจนหมดสิ้นในวินาทีที่มันสัมผัสโดนตัวเขา

ในความรู้สึกของยูโตะ หมัดทั้งสองนี้เป็นเพียงการสัมผัสเบาๆ ที่ใบหน้าเท่านั้น เบาเสียจนเขาแทบไม่รู้สึกถึงสิ่งที่เรียกว่าสัมผัสด้วยซ้ำ

"เป็นหมัดที่ดี แต่มันยังไม่พอหรอกนะ!"

ยูโตะคำรามเสียงต่ำ เขาใช้พลังที่ดูดซับมาจากหมัดของทั้งสองคน ออกแรงดึงด้วยมือทั้งสองข้างในทันที

เขากระชากร่างของเซนจู ฮาชิรามะและอุจิวะ มาดาระลอยขึ้นจากพื้น แล้วทุ่มพวกเขาออกไปข้างหน้าอย่างสุดแรง

"ยังไม่จบหรอกนะ คาถาน้ำ - คลื่นน้ำระเบิดจู่โจม! คาถาน้ำ - กระสุนมังกรวารี!"

ยูโตะประสานอินด้วยมือเดียวสำหรับทั้งสองคาถาไปพร้อมๆ กันจนเสร็จสิ้นในชั่วพริบตา ในจังหวะที่เขาทุ่มทั้งสองคนลงกับพื้น คาถานินจาทั้งสองก็พุ่งเข้าจู่โจมพวกเขาพร้อมกัน ไม่มีคาถาไหนช้าหรือเร็วกว่ากัน

การที่ยูโตะสามารถก้าวขึ้นมาเป็นมิซึคาเงะได้นั้น ไม่ได้เป็นเพราะร่างกายอมตะของเขาเพียงอย่างเดียว ที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือพรสวรรค์ของยูโตะก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าใครเลย

ในคิริงาคุเระทั้งหมด นอกจากยูโตะแล้ว ก็มีเพียงฮาคุเท่านั้นที่สามารถประสานอินด้วยมือข้างเดียวได้!

"ซูซาโนะโอ!!"

"คาถาไม้ - มังกรไม้!"

เสียงคำรามกึกก้องสองเสียงดังขึ้นพร้อมกันในวินาทีนี้!