บทที่ 102 : วิชาค่ายกลเหมันต์!
บทที่ 102 : วิชาค่ายกลเหมันต์!
บทที่ 102 : วิชาค่ายกลเหมันต์!
"ตกลง!"
"ถ้าอย่างนั้น พวกเราก็ไปที่หอคัมภีร์ก่อน…แล้วข้าจะพาเจ้าไปเดินเล่นรอบๆเพื่อทำความคุ้นเคยกับสายใน"
ยู่หยานพูดด้วยรอยยิ้ม
"ตกลงครับ!"
หลินเสวียนยิ้มรับ
จากนั้นเขาก็เดินตามยู่หยานไปยังหอคัมภีร์
……
หอคัมภีร์…เมื่อเทียบกับหออื่นๆแล้ว ที่นี่ค่อนข้างเงียบเหงา
ที่จุดรับเรื่องของหอคัมภีร์ มันมีชายชราคนหนึ่งกำลังนอนหลับอยู่บนเคาน์เตอร์
"ข้าต้องการรับวิชาระดับลึกลับขั้นต่ำหนึ่งอย่าง!"
หลินเสวียนและยู่หยานมายืนอยู่ข้างเคาน์เตอร์ จากนั้นเขาก็เอ่ยปากเบาๆ
"ไม่เห็นรึไงว่าข้ากำลังพักผ่อน?"
"ถ้าต้องการเคล็ดวิชา ก็รอไปก่อน!"
ชายชราพูดโดยไม่เงยหน้าขึ้น จากนั้นก็ชี้ไปยังห้องรับรอง
"ผู้อาวุโสหลู!" ยู่หยานได้ยินเช่นนั้นก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
"เอ๊ะ?"
ผู้อาวุโสหลูที่ได้ยินเสียงของยู่หยานก็รีบเงยหน้าขึ้น
เเละเมื่อเขาเห็นยู่หยาน บนใบหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มทันที
"เจ้าหนุ่มนี่ก็แปลกจริงๆรู้จักกับยู่หยานเเล้วทำไมไม่บอกข้าแต่แรก" ผู้อาวุโสหลูพูดด้วยรอยยิ้ม
"ผู้อาวุโสหลู…เขาคือหลินเสวียน ชื่อนี้ท่านน่าจะรู้จักดีใช่หรือไม่?" ยู่หยานพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ
"หลินเสวียน?" ผู้อาวุโสหลูได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกตกตะลึงทันที
หลินเสวียน!
ชายคนนี้มีภูมิหลังซับซ้อนเเละมีสถานะพิเศษ
ผู้ยิ่งใหญ่สองคนที่เคยถูกส่งไปอยู่สายนอก และตอนนี้กลับมาอยู่สายใน…ล้วนมีความสัมพันธ์อันดีกับเขา
ไม่ว่าจะเป็นรองหัวหน้าผู้ดูเเลกฎหอโอสถ, หัวหน้าผู้ดูแลกฎของหอหลอมสร้างอาวุธ, หรือหัวหน้าผู้ดูแลกฎของหอลงทัณฑ์ต่างก็ชื่นชมหลินเสวียน
แล้วตัวเขาที่เป็นแค่ผู้อาวุโสประจำหอคัมภีร์จะไปเทียบกับหลินเสวียนได้อย่างไร?
การที่เขาเพิกเฉยกับหลินเสวียน มันจะทำให้หลินเสวียนเกลียดเขาหรือไม่?
เมื่อคิดถึงตรงนี้ ผู้อาวุโสหลูก็อยากจะตบหน้าตัวเองสักสองสามที
"หลินเสวียน เมื่อกี้ข้าเสียมารยาทไปหน่อย"
"เชิญทางนี้ๆ!"
ท่าทีของผู้อาวุโสหลูเปลี่ยนไปอีกครั้ง, ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาจะเอาใจหลินเสวียนมากขึ้น
ภาพนี้ ทำให้ศิษย์สายในหลายคนที่นั่งรออยู่ในห้องรับรองต่างพากันอิจฉา
ศิษย์น้องคนใหม่คนนี้มีภูมิหลังที่ไม่ธรรมดาจริงๆ
เเต่นี่ก็น่าสนุกนิดหน่อย ผู้อาวุโสหลูที่ปกติจะทำตัวเฉื่อยชา…ในที่สุดก็มีคนที่สามารถจัดการเขาได้
"หลินเสวียน"
"สำหรับวิชาระดับลึกลับขั้นต่ำ เจ้ามีข้อกำหนดอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า?"
ผู้อาวุโสหลูถามขณะที่นำหลินเสวียนและยู่หยานเข้ามาในห้องโถง
เมื่อเข้ามาหลินเสวียนก็พบว่าหอคัมภีร์ของสายใน แตกต่างจากหอคัมภีร์ของสายนอกอย่างมาก
บนชั้นวางไม่ได้มีหนังสือมากมาย แต่กลับเป็นหยกที่ดูสวยงาม
"ข้าต้องการวิชาค่ายกล!" หลินเสวียนเอ่ยปาก
"วิชาค่ายกล?" ผู้อาวุโสหลูตกตะลึงกับคำนี้เล็กน้อย
ยู่หยานเองก็มองหลินเสวียนด้วยความประหลาดใจ
โดยปกติแล้วศิษย์ที่เข้าสายในจะเลือกวิชาฝึกฝนพลังปราณระดับลึกลับขั้นต่ำเสียก่อน
สำนักค่อนข้างเข้มงวดในเรื่องของวิชา ถ้าศิษย์สายนอกไม่ได้เจอโอกาสพิเศษ…ก่อนที่พวกเขาจะเข้าสายใน พวกเขาก็จะมีแค่วิชาฝึกฝนพลังปราณขั้นพื้นฐานระดับสีเหลืองเท่านั้น
"ใช่…วิชาค่ายกล!" หลินเสวียนพูดอย่างมั่นใจ
ผู้อาวุโสหลูเห็นหลินเสวียนทำท่าทีจริงจังเขาก็พูดว่า
"งั้น ตามข้ามา!"
ผู้อาวุโสหลูนำหลินเสวียนและยู่หยานมายังชั้นวางที่อยู่มุมสุด
เมื่อเทียบกับชั้นวางอื่นๆ ชั้นวางนี้มีหยกอยู่น้อยมาก
"วิชาค่ายกลของสายในมีไม่มาก, โดยพื้นฐานแล้วพวกมันจะอยู่ที่นี่ทั้งหมด" ผู้อาวุโสหลูพูดด้วยรอยยิ้มขมขื่น
"หลินเสวียน…หรือว่าพวกเราจะเปลี่ยนเป็นอย่างอื่นดี?"
"วิชาฝึกฝนพลังปราณระดับลึกลับขั้นต่ำ ข้ายังพอมีเก็บเอาไว้อยู่บ้าง!" ผู้อาวุโสหลูลดเสียงลง เขาพยายามที่จะชดเชยความผิดของตัวเอง
"ไม่ต้องแล้ว"
"ข้าจะเลือกวิชาค่ายกลที่นี่แหละ"
"แต่ก็ขอขอบคุณผู้อาวุโสหลูสำหรับความหวังดี" หลินเสวียนเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
เขารู้ว่าผู้อาวุโสหลูพยายามเอาใจเขา เเละหลินเสวียนไม่ใช่คนใจแคบ…ดังนั้นเขาจึงยอมรับน้ำใจนี้
"ตกลง!"
"ถ้าอย่างนั้น เจ้าก็ดูเอาเองเถิด!"
"เมื่อเลือกเสร็จแล้วก็หยิบไปได้เลย…เเละเมื่อถึงเวลาหยกก็จะบินกลับมาเอง" ผู้อาวุโสหลูถอนหายใจด้วยความโล่งอกที่หลินเสวียนรับน้ำใจของเขา
"ผู้อาวุโสหลู…ท่านไปทำงานของท่านเถอะ ข้าจะเลือกสักพัก" หลินเสวียนพูดด้วยรอยยิ้ม
ผู้อาวุโสหลูได้ยินเช่นนั้น ก็เริ่มมองไปรอบๆเพื่อทำงาน
บางครั้งเขาก็จะตำหนิศิษย์สายในที่ไม่ทำตามกฎ
……
"วิชาค่ายกลเหมันต์?"
ในที่สุดหลินเสวียนก็มองไปที่หยกชิ้นหนึ่ง
[นายท่าน เอาอันนี้แหละ!] ทันใดนั้นวิชาหลอมสร้างอาวุธแปดสมบัติก็พูดขึ้นมา
"หลินเสวียน!"
"วิชาค่ายกลเหมันต์นี้ เจ้าอย่าเลือกมันเด็ดขาด!" ผู้อาวุโสหลูตกใจแล้วรีบพูดห้าม
"ทำไมเหรอ?" หลินเสวียนถามพร้อมขมวดคิ้ว
"บันทึกวิชาค่ายกลเหมันต์ มันเป็นวิชาของสำนักเสินหมิง!"
"มันต้องการจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งมาก…ไม่เช่นนั้น มันจะทำร้ายเจ้าจนอาจจะทำให้เจ้าเสียสติ"
"มันน่าจะเป็นของที่ศิษย์สายในคนหนึ่งยึดมาได้" ผู้อาวุโสหลูอธิบาย
"ข้าเข้าใจแล้ว"
ไม่แปลกใจเลยที่วิชาหลอมสร้างอาวุธแปดสมบัติจะให้เขาเลือกวิชานี้
พวกมันน่าจะเข้ากันได้ดี
"เเต่ข้าเลือกอันนี้แหละ" หลินเสวียนพูดกับผู้อาวุโสหลูอย่างมั่นใจ
"ยู่หยาน เจ้าไม่ห้ามเขาหน่อยรึ?" ผู้อาวุโสหลูหันมาพูดอย่างลำบากใจ
"ผู้อาวุโสหลูวางใจเถอะ หลินเสวียนคงรู้ขีดจำกัดของตัวเองดี" ยู่หยานพูดด้วยรอยยิ้ม
ผู้อาวุโสหลูเห็นแบบนั้นก็ได้เเต่เงียบเเละไม่ได้พูดอะไรอีก
หลินเสวียนหยิบหยกขึ้นมา จากนั้นเขาก็ส่งจิตสำนึกเข้าไป
ทันใดนั้น มันก็มีข้อมูลมากมายไหลเข้ามาในหัวของเขา
วิชาค่ายกลเหมันต์!
ข้อมูลที่บันทึกเอาไว้ในนี้ มันมีข้อมูลมากกว่าทุกวิชาที่หลินเสวียนเคยเรียนรู้มาเลย
ไม่ว่าจะเป็นโครงสร้างของค่ายกล การสลักลวดลาย หรือการรวมลวดลายต่างๆเข้าด้วยกัน…พวกมันล้วนมากมายมหาศาลเเละน่าทึ่งมาก
ข้อมูลพวกนี้ มันสามารถนำไปเขียนเป็นหนังสือได้หลายเล่มเลย…แต่ พวกมันกลับถูกบันทึกไว้ในหยกชิ้นเดียว
……
[ในที่สุดข้าก็สามารถพูดได้แล้ว!]
[ไอ้พวกสำนักเสินหมิงไร้ประโยชน์ ไม่เพียงแต่สู้คนอื่นไม่ได้ แถมยังทำข้าหายอีก]
[ข้านอนอยู่ที่นี่มาหลายสิบปีจนเบื่อจะตายอยู่แล้ว!]
หลินเสวียนเพิ่งจะจดจำวิชาค่ายกลเหมันต์ได้สำเร็จ, ทันใดนั้นมันก็มีเสียงที่หยิ่งยโสและดื้อรั้นดังขึ้นในหัวของเขา
ท่าทางที่ไม่น่ารักนี้ มันเหมือนกับนิสัยของวิชาหลอมสร้างอาวุธแปดสมบัติจริงๆ
[ไอ้สารเลว!]
[ในที่สุด เจ้าก็ตกอยู่ในมือข้าแล้ว!] วิชาหลอมสร้างอาวุธแปดสมบัติพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
[เอ๊ะ?]
[มีคนรู้จักข้าด้วยเหรอ?]
[ระดับลึกลับขั้นต่ำ?]
[คัมภีร์หลอมสร้างอาวุธแปดสมบัติ?...ทำไมเจ้าถึงระดับต่ำเช่นนี้] วิชาค่ายกลเหมันต์พูดด้วยน้ำเสียงไม่อยากจะเชื่อ
[เจ้าว่าอะไรนะ?]
[อย่ามามั่ว, ตอนนี้ข้าชื่อว่าวิชาหลอมสร้างอาวุธแปดสมบัติ!] วิชาหลอมสร้างอาวุธแปดสมบัติพูดอย่างไม่พอใจ
[เหอะ…ข้าไม่สนว่าเจ้าจะเป็นวิชาอะไร เพราะยังไงเจ้าก็แค่วิชาหลอมสร้างอาวุธ]
[ถ้าไม่มีค่ายกลจากข้า, แม้ว่าเจ้าจะมีวัสดุระดับเซียน เจ้าก็ไม่สามารถหลอมสร้างสมบัติวิญญาณระดับลึกลับได้หรอก] วิชาค่ายกลเหมันต์พูดด้วยน้ำเสียงดูถูก
[เจ้า…] วิชาหลอมสร้างอาวุธแปดสมบัติถึงกับพูดไม่ออก
[พวกเจ้าจะทะเลาะกันทำไม?]
[พวกเราเป็นวิชาที่ต้องพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน…ขาดใครไปก็ไม่สมบูรณ์] วิชาปราณห้าธาตุพูดห้ามปรามขึ้นมา
[ฮึ่ม!]
[ใครจะไปพึ่งพามัน!]
ครั้งนี้!
วิชาหลอมสร้างอาวุธแปดสมบัติและวิชาค่ายกลเหมันต์ต่างพูดพร้อมกัน
"เอาล่ะๆ…เเต่ระดับลึกลับขั้นต่ำ มันดูต่ำไปหน่อยนะ"
"บอกมาสิ ถ้าข้าอยากให้เจ้าเลื่อนระดับ…ต้องทำยังไงบ้าง?" หลินเสวียนพูดเเทรกขึ้นมา
[ศึกษาค่ายกล!]
[เข้าใจค่ายกล!]
[สร้างค่ายกล!]
[ปรับปรุงค่ายกล!]
[ทั้งหมดนี้สามารถทำให้ข้าเลื่อนระดับได้!]
[นายท่าน ข้าไม่ได้คุยโวนะ…ข้ามีพรสวรรค์ด้านนี้จริงๆ ไม่ว่าจะเป็นค่ายกลอะไรแค่ให้ข้าศึกษามันสักพัก ข้าก็จะเข้าใจมันอย่างสมบูรณ์]
[เเม้เเต่การวิเคราะห์ย้อนกลับ ก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไร!] วิชาค่ายกลเหมันต์พูดอย่างมั่นอกมั่นใจ
[เจ้าเก่งขนาดนั้นเลยเหรอ?] ดาบสังหารวิญญาณแปดร้อยเปลวเพลิงโลหิตพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
[คนดีๆจะไม่พูดปด ท่านอย่าได้หยิ่งยโสมากเกินไป…ระวังจะคุยโวจนทำไม่ได้!] วิชาราชาทองคำอมตะก็พูดขึ้นมา
[ข้ามีฝีมือหรือไม่ ลองดูเดี๋ยวก็รู้!] วิชาค่ายกลเหมันต์พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
ถึงแม้ว่าระดับของมันจะต่ำกว่า แต่ มันไม่ได้แสดงความกลัวเลยสักนิด
"ดี!"
"เจ้าอยากจะลองวิชาใช่ไหม?"
"เดี๋ยวข้าจะพาเจ้าไปลอง!" หลินเสวียนพึมพำด้วยรอยยิ้ม
………………..