บทที่ 101 : เข้าสู่สายใน!
บทที่ 101 : เข้าสู่สายใน!
บทที่ 101 : เข้าสู่สายใน!
"นี่เป็นค่าเช่ากระสวยแห่งความว่างเปล่า เเต่ถ้าหากท่านไม่ต้องการก็คืนให้ข้าก็ได้!"
หลินเสวียนพูดด้วยรอยยิ้ม
"คนโง่เท่านั้นแหละ ที่จะไม่เอา!"
องครักษ์สิบสามปฏิเสธอย่างรวดเร็ว
ตอเเรกเขาไม่กล้ารับ…เเต่ตอนนี้เขากลัวว่าหลินเสวียนจะแย่งมันกลับไป
คำโบราณกล่าวไว้ว่า รับของคนอื่นมามือก็จะอ่อน, กินของคนอื่นปากก็จะสั้น!
องครักษ์สิบสามอยากจะติดหนี้บุญคุณหลินเสวียนมากกว่านี้ เพราะว่าพอเขาติดหนี้บุญคุณมากขึ้น เมื่อหลินเสวียนต้องการความช่วยเหลือก็จะมาหาเขา
………
"ศิษย์พี่หลิน!"
ณ เวลานี้หลิงเอ๋อก็มาถึงเช่นกัน
ของของหลินเสวียนมีไม่มากนัก การจัดการจึงรวดเร็วมาก นอกจากนี้หนูสายฟ้าก็ยังคงนอนอยู่บนไหล่ของหลิงเอ๋อ
แต่พอมันเห็นหลินเสวียน มันก็กระโดดไปที่ไหล่ของหลินเสวียนพร้อมใบหน้าที่เต็มไปด้วยความประจบประแจง
"ศิษย์พี่หลิน ของของท่านอยู่ที่นี่ครบแล้ว"
หลิงเอ๋อมอบของที่ห่อไว้ให้กับหลินเสวียน เเต่บนใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความไม่เต็มใจ
อย่างไรก็ตาม หลินเสวียนก็ดีกับเธอมาโดยตลอด แม้แต่ตอนที่ไม่อยู่ที่สำนัก เขายังอนุญาตให้เธอฝึกฝนที่ค่ายกลดูดซับพลังวิญญาณของเขาได้
ดังนั้น ในช่วงเวลานี้ระดับพลังของหลิงเอ๋อจึงพัฒนาขึ้นมาก
"หลิงเอ๋อ ช่วงเวลานี้ที่ต้องช่วยเหลือข้า…เจ้าต้องลำบากมากแล้ว"
"นี่ขอมอบให้เจ้า"
หลินเสวียนรับของมา จากนั้นก็หยิบโอสถก่อกำเนิดหนึ่งขวดออกมามอบให้กับหลิงเอ๋อ
"ศิษย์พี่หลิน มันล้ำค่าเกินไป หลิงเอ๋อไม่สามารถรับไว้ได้"
หลิงเอ๋อมองโอสถเพียงแวบเดียวก็รีบโบกมือปฏิเสธ
"ข้าให้เจ้า เจ้าก็รับไปเถอะ!"
น้ำเสียงของหลินเสวียนเพิ่มความดุดันขึ้นเล็กน้อย จากนั้นเขาก็ยัดโอสถใส่มือหลิงเอ๋อโดยตรง
"หลิงเอ๋อ ขอบคุณศิษย์พี่หลิน!"
เมื่อเห็นเช่นนั้น หลิงเอ๋อก็มองหลินเสวียนด้วยความรู้สึกขอบคุณอย่างสุดชีวิต
"เอาล่ะ อย่างไรก็ตามเจ้าก็เคยเป็นคนของข้า!"
"โอสถก่อกำเนิดขวดนี้ เพียงพอให้เจ้าฝึกฝนได้ระยะหนึ่ง"
"ดังนั้นต่อไปนี้อย่าทำตัวอ่อนแออีก…สำหรับการฝึกฝน เจ้าต้องมีความมั่นใจ!"
"เเละเมื่อเจ้าเข้าสายในได้…ข้าจะให้เจ้าติดตามข้าได้!" หลินเสวียนตบบ่าหลิงเอ๋อ
หลิงเอ๋อสร้างความประทับใจที่ดีให้กับหลินเสวียน เพียงแต่บุคลิกของเธอขาดความกล้าหาญและความเด็ดเดี่ยว
"ถ้าเข้าสายในได้ จะสามารถตามศิษย์พี่หลินได้อีกเหรอ?"
เมื่อหลิงเอ๋อได้ยินเช่นนั้น หัวใจของนางก็สั่นสะเทือน
เเละสุดท้าย สายตาของนางก็เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น
"แน่นอนว่าได้!"
"เอาล่ะศิษย์พี่ทั้งสอง พวกเราไปกันเถอะ!"
หลินเสวียนตอบรับ จากนั้นก็หันมาพูดกับยู่หยานและซูเสวียน
"ไปกันเถอะ!"
ยู่หยานและซูเสวียนพยักหน้ารับ จากนั้นทั้งสามคนก็มุ่งหน้าไปยังสายใน
……
เส้นทางเข้าสู่สายในของสำนักเทียนเซียวอยู่ข้างๆสวนสมุนไพรสายนอก
เมื่อผู้อาวุโสที่ดูแลสวนสมุนไพรเห็นหลินเสวียน ยู่หยาน และ ซูเสวียน ที่กำลังเดินไปยังเส้นทางที่มุ่งหน้าสู่สายใน...สีหน้าของเขาก็ดูซับซ้อน
เมื่อนึกย้อนไปถึงตอนที่หลินเสวียนมาที่สวนสมุนไพรเพื่อทำภารกิจเป็นครั้งแรก ตอนนั้นเขายังดูเป็นเด็กใหม่มากๆ
แต่ตอนนี้ เด็กคนนั้นกำลังจะเข้าสายในได้แล้ว!
"ศิษย์น้อง"
"เส้นทางที่ใช้เข้าสู่สายในของพวกเราชื่อว่าเส้นทางแห่งสรวงสวรรค์"
"จากสายนอกไปสายในจะเป็นการเดินไปได้แค่ครึ่งทาง"
"และเมื่ออยู่ในสายในแล้ว ถึงจะมีสิทธิ์เดินต่อไปได้จนถึงจุดสิ้นสุด"
"คนที่สามารถเดินจนถึงจุดสิ้นสุดของเส้นทางแห่งสรวงสวรรค์…ก็จะได้เข้าไปฝึกฝนในถ้ำสวรรค์ขนาดเล็ก”
“เเละนั่นถึงจะเรียกว่าแตกต่างจากคนธรรมดาอย่างแท้จริง ส่วนพวกเราตอนนี้ก็ถือว่ายังคงดิ้นรนอยู่บนโลกมนุษย์”
ยู่หยานพาหลินเสวียนมาหยุดอยู่ที่ทางเข้าข้างๆสวนสมุนไพร แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย
เมื่อหลินเสวียนมองไปตามเส้นทางก็เห็นขั้นบันไดมากมาย
ขั้นบันไดแต่ละขั้นล้วนถูกสร้างขึ้นจากเมฆสีขาว มันดูนุ่มนิ่มเเละสวยงาม
เเน่นอนว่าเส้นทางนี้มันมุ่งหน้าไปยังท้องฟ้า!
ส่วนสายในก็คือจุดที่อยู่จุึ่งกลางของเส้นทางนี้ (ปลายทางคือถ้ำสวรรค์ขนาดเล็ก)
"ข้าเข้าใจแล้ว!" หลินเสวียนพยักหน้า
"เอาล่ะศิษย์น้อง เราไปกันเถอะ!"
"เมื่อพวกเราเดินขึ้นไปก็จะถึงเขตสายในของภูเขาเทียนเซียว"
"สถานที่ที่เป็นของเหล่าศิษย์สายในโดยเฉพาะ"
ยู่หยานพูดจบ ก็นำหลินเสวียนเดินขึ้นไปบนเส้นทางแห่งสรวงสวรรค์
เมื่อหลินเสวียนลองเหยียบดู เขาก็พบว่าเมฆบนเส้นทางนี้มันนุ่มนิ่มจริงๆ…การเหยียบลงไปเเต่ละครั้งมันรู้สึกนุ่มสบายมาก
เเละหลังจากที่หลินเสวียนเดินขึ้นไปจนถึงบันไดขั้นที่แปดสิบเอ็ด เขาก็รู้สึกเหมือนกาลเวลาและอวกาศบิดเบี้ยว
ทันใดนั้นหลินเสวียนก็พบว่าเขาและคนอื่นๆได้มาปรากฏตัวอยู่บนยอดภูเขาเทียนเซียว!
"นี่คือสายในงั้นเหรอ?"
ถึงแม้ว่าหลินเสวียนจะเคยเดาเอาไว้บ้างแล้ว แต่เมื่อเขาก้าวเข้ามาในสายในจริงๆ…เขาก็ยังคงต้องตกตะลึงอย่างเเท้จริง
เมื่อหลินเสวียนมองไปรอบๆ เขาก็ได้เห็นยอดเขาสูงตระหง่านมากมาย
บนยอดเขาแต่ละยอด มีวังที่ถูกสร้างขึ้นอย่างสวยงาม เเละในทุกทิศทุกทางต่างก็มีผู้ฝึกยุทธ์บินไปบินมา
รอบๆมีภูเขามากมายที่ดูเก่าแก่, นอกจากนี้ยังมีเสียงคำรามอันน่ากลัวดังมาเป็นครั้งคราว
เมื่อมองขึ้นไปบนฟ้า เขาก็เห็นเกาะลอยฟ้ามากมาย
บนเกาะลอยฟ้าแต่ละเกาะ ล้วนมีอาคารที่ถูกสร้างขึ้นอย่างโอ่อ่า
หอลงทัณฑ์
หอโอสถ
หอหลอมสร้างอาวุธ
หอจัดการทั่วไป
หอเคล็ดวิชา
……
มากมายนับไม่ถ้วน
บนหอแต่ละหลัง มีป้ายคำที่เปล่งประกายเจิดจ้า
ในหอทั้งหมด, หอลงทัณฑ์ถูกสร้างขึ้นที่จุดสูงสุด เพราะมันเป็นตัวแทนของกฎเกณฑ์ของสายใน
ส่วนหอโอสถและหอหลอมสร้างอาวุธถูกสร้างขึ้นข้างๆกัน
หลินเสวียนพบว่าเขาประเมินขนาดของภูเขาเทียนเซียวต่ำไป
มันช่างยิ่งใหญ่เเละอลังการงานสร้างจริงๆ
เเละเเม้เเต่สายในของสำนักเทียนเซียวยังน่าทึ่งขนาดนี้ เเล้วภายในถ้ำสวรรค์ขนาดเล็กจะยิ่งใหญ่ขนาดไหน?
"ตกตะลึงใช่ไหมล่ะ?"
"จริงๆแล้ว ตอนที่พวกเราก้าวเข้ามาในสายในเป็นครั้งแรก พวกเราก็รู้สึกเหมือนเจ้า…รู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองได้มาถึงโลกใบใหม่" ซูเสวียนพูดด้วยรอยยิ้ม
"ใช่"
"นึกไม่ถึงว่าบนภูเขาของสายในกับตีนเขาด้านล่างของสายนอกจะแตกต่างกันราวฟ้ากับเหวเช่นนี้"
หลินเสวียนตกตะลึง พร้อมพยักหน้าอย่างเห็นด้วย
"อืม"
"วังทั้งหมดที่เจ้าเห็นอยู่ตรงหน้า ล้วนเป็นที่พักของศิษย์สายใน"
"เเล้วเจ้าเห็นลานกว้างๆตรงนั้นไหม?"
"บนนั้นมีค่ายกลเคลื่อนย้ายมากมาย…มันสามารถเคลื่อนย้ายไปยังจุดยุทธศาสตร์ของสายในที่อยู่นอกสำนักได้ทันที" ยู่หยานอธิบาย
"อย่างนี้นี่เอง"
"ข้าอยู่ที่สายนอกมาระยะหนึ่งแล้ว แต่กลับไม่ค่อยได้เห็นศิษย์สายในเลย"
"ที่แท้เป็นเพราะพวกเขาใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายในการเดินทาง" หลินเสวียนพยักหน้าเข้าใจในทันที
"ใช่เเล้ว, ถ้าไม่มีธุระอะไรศิษย์สายในจะไม่ไปที่สายนอก!" ยู่หยานพยักหน้า
"เอาล่ะหลินเสวียน พวกเราไปที่หอภารกิจกันก่อนเถอะ!"
"เจ้าต้องไปส่งภารกิจสอบเข้าสายใน…เเละหลังจากส่งภารกิจเสร็จแล้ว เจ้าก็จะได้รับป้ายประจำตัวและชุดของศิษย์สายใน"
"ส่วนประโยชน์ของป้ายประจำตัว เจ้าคงจะรู้อยู่แล้ว!"
"อย่างไรก็ตาม ในสายในป้ายประจำตัวมีความสำคัญมากกว่าเดิม…ถ้าไม่มีป้ายประจำตัวเจ้าจะทำอะไรไม่ได้เลย" ยู่หยานพูดด้วยรอยยิ้ม
"เข้าใจเเล้วครับ" หลินเสวียนพยักหน้า
"ข้าไปด้วย, ข้าก็ต้องไปส่งภารกิจพอดี!" ซูเสวียนพูดด้วยรอยยิ้ม
จากนั้น ทั้งสามคนก็บินขึ้นฟ้าเพื่อมุ่งหน้าไปยังเกาะลอยฟ้าที่หอภารกิจตั้งอยู่!
บนเกาะ!
มันมีป้ายคำที่เปล่งประกายเจิดจ้าลอยอยู่มากมาย!
เเละป้ายคำแต่ละอันล้วนเป็นตัวแทนของภารกิจเเต่ละภารกิจ
ณ บนเกาะตอนนี้มีศิษย์สายในจำนวนไม่น้อยกำลังเลือกภารกิจที่เหมาะสมกับตัวเอง
……
"เอ๊ะ!"
"นี่มันยู่หยานกับซูเสวียนนี่"
ทันทีที่ ทั้งสามคนเข้ามาในหอภารกิจ ผู้อาวุโสประจำหอก็รีบเดินออกมาต้อนรับทันที
ยู่หยานและซูเสวียน…คนหนึ่งเป็นศิษย์สืบทอดของรองหัวหน้าผู้ดูแลกฎของหอหลอมสร้างอาวุธ, ส่วนอีกคนหนึ่งเป็นศิษย์สืบทอดของรองหัวหน้าผู้ดูแลกฎของหอปรุงโอสถ พวกนางจึงเป็นที่จับตามองของผู้อาวุโสประจำหอภารกิจ
"ศิษย์น้องหลินเสวียน ท่านผู้นี้คือผู้อาวุโสหลิวชิงประจำหอภารกิจ"
"ภารกิจทั่วๆไป สามารถมอบหมายให้เขาจัดการส่งมอบให้ได้"
ยู่หยานพยักหน้า แล้วแนะนำให้หลินเสวียนรู้จักกับผู้อาวุโสหลิวชิง
"หลินเสวียน?"
"ยินดีที่ได้พบ ยินดีที่ได้พบ!"
"ข้าได้ยินชื่อเสียงของเจ้ามานานแล้ว…นี่มาส่งภารกิจการทดสอบเข้าสายในงั้นหรือ?"
เมื่อหลิวชิงได้ยินชื่อหลินเสวียน ดวงตาของเขาก็เป็นประกายทันที
ชื่อเสียงของหลินเสวียนไม่ธรรมดา
จริงๆ!
ที่เป็นเเบบนี้ เพราะว่ามันมีศิษย์สายนอกน้อยคนนัก ที่จะได้รับความสนใจจากผู้ยิ่งใหญ่ในสายในก่อนที่จะเข้าสายในได้
"ใช่ครับ" หลินเสวียนพยักหน้ารับ
จากนั้น เขาก็หยิบป้ายประจำตัวสายนอกและวัสดุภารกิจทั้งสี่อย่างออกมา
"สิบสองภารกิจ…เสร็จสิ้น!"
"คะแนนสะสมหนึ่งแสนคะแนน…เสร็จสิ้น!"
"วัสดุภารกิจถูกต้อง!"
"ระดับพลังไม่ต้องตรวจสอบ!"
หลิวชิงหยิบป้ายประจำตัวของเขาออกมา แล้วสแกนป้ายประจำตัวของหลินเสวียน…จากนั้นข้อมูลที่เกี่ยวข้องก็ปรากฏขึ้นมา
"เอาล่ะ เจ้าสอบผ่านเเล้ว, นี่คือป้ายประจำตัวสายในของเจ้า…บนป้ายประจำตัวนี้มีหมายเลขที่พักของเจ้า"
"นอกจากนี้ตามกฎ เจ้าสามารถนำป้ายประจำตัวนี้ไปที่หอคัมภีร์แล้วเลือกเคล็ดวิชาระดับลึกลับขั้นต่ำได้หนึ่งอย่าง"
"นอกจากนี้ เจ้ายังสามารถไปที่หอโอสถแล้วรับโอสถก่อกำเนิดเเก่นเเท้ได้หนึ่งเตา"
"จริงสิ, หอศิลาวิญญาณก็ห้ามพลาดนะ…เพราะที่นั่นเจ้าจะได้รับศิลาวิญญาณระดับต่ำหนึ่งร้อยก้อน!"
หลิวชิงจัดการเรื่องต่างๆให้หลินเสวียนอย่างคล่องแคล่ว
"ขอบคุณผู้อาวุโสหลิว!" หลินเสวียนกล่าวขอบคุณแล้วรับป้ายประจำตัวมา
"พวกเจ้าทั้งสามคน ถ้าต้องการภารกิจ…จำไว้ว่าต้องมาหาข้านะ!"
"ข้าจะเก็บภารกิจดีๆไว้ให้พวกเจ้า!" หลิวชิงพูดด้วยรอยยิ้ม
"ขอบคุณผู้อาวุโส!" พวกหลินเสวียนทั้งสามคนพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้ม
"ศิษย์น้องหลิน เจ้าอยากกลับไปที่พักก่อนหรือว่าจะไปที่หอคัมภีร์ก่อน?" ซูเสวียนพูดด้วยรอยยิ้ม
"ไปที่หอคัมภีร์กันก่อนเถอะ!"
หลินเสวียนตอบอย่างไม่ลังเลเพราะว่าเขารอคอยเคล็ดวิชาค่ายกลมานานแล้ว!
…………………