บทที่ 100 : วิชาราชาทองคำอมตะ วิชาข้ามผืนฟ้า
บทที่ 100 : วิชาราชาทองคำอมตะ วิชาข้ามผืนฟ้า
บทที่ 100 : วิชาราชาทองคำอมตะ วิชาข้ามผืนฟ้า
"นี่มันพลังจิตวิญญาณที่รวมตัวกันจนเป็นรูปร่างงั้นเหรอ?" หลินเสวียนพึมพำ
หลินเสวียนเคยได้ยินมาว่า เมื่อพลังจิตวิญญาณของผู้ฝึกยุทธ์แข็งแกร่งถึงระดับหนึ่ง มันก็สามารถรวมตัวกันเป็นรูปร่างได้
อย่างไรก็ตาม, การฝึกฝนให้ได้ถึงขั้นนั้น…มันยากมาก!
เเต่เคล็ดวิชาจิตเยือกเเข็ง มันเพิ่งจะฝึกฝนไปได้ไม่นาน…ทำไมมันถึงแข็งแกร่งได้ขนาดนี้?
"ศิลาวิญญาณน้ำแข็ง!"
"เคล็ดวิชาจิตเยือกเเข็งสามารถฝึกฝนได้รวดเร็วขนาดนี้ มันต้องเกี่ยวข้องกับศิลาวิญญาณน้ำแข็งแน่ๆ" หลินเสวียนครุ่นคิด
………..
[วิชาหลอมสร้างอาวุธแปดสมบัติ สัมผัสได้ถึงพลังจิตวิญญาณที่เพิ่มขึ้น จึงเข้าสู่สภาวะหยั่งรู้]
[วิชาหลอมสร้างอาวุธแปดสมบัติ ยกระดับเคล็ดวิชาหลอมสร้างอาวุธด้วยจิตวิญญาณสำเร็จ มีโอกาสเลื่อนระดับเป็นระดับลึกลับขั้นกลาง]
[คัมภีร์โลหิตบัวแดง ทำความเข้าใจการปรุงโอสถด้วยจิตวิญญาณในระดับหนึ่ง]
[คัมภีร์โลหิตบัวแดง กำลังทำการทดสอบ!]
[วิชาปราณห้าธาตุ มีความเข้าใจในพลังน้ำแข็งมากขึ้น…ความเร็วในการฝึกฝนเพิ่มขึ้น!]
ณ ตอนนี้ หลินเสวียนรู้สึกยินดีอย่างมาก…เพราะตอนนี้เขากลายเป็นผู้ฝึกยุทธสามเส้นทางเเล้ว!
การฝึกฝนพลังปราณ…เขามีวิชาปราณห้าธาตุ!
การฝึกฝนร่างกาย…เขามีวิชาระฆังทองคำเพลิงอมตะ!
การฝึกฝนจิตวิญญาณ…เขามีวิชาจิตเยือกเเข็ง!
"ในที่สุดข้าก็สามารถบ่มเพาะทั้งสามเส้นทางได้สำเร็จ"
นอกจากนี้เคล็ดวิชาทั้งสามอย่างยังสามารถฝึกฝนด้วยตัวเองได้ เขาจึงไม่ต้องกังวลเรื่องความเร็วในการฝึกฝน
[น้ำแข็งน้อย เจ้าเก่งมาก!]
[ใช่เเล้ว]
[ข้าประกาศ ข้าขอยกเลิกความเกลียดชังที่มีต่อความหนาวเย็น!]
[อย่างไรก็ตามน้ำแข็งน้อย ตอนนี้เจ้าเป็นแค่วิชาระดับลึกลับนะ ถ้าเจ้าต้องการสิ่งใดเพื่อมาพัฒนาตนเอง เจ้าสามารถบอกนายท่านได้ นายท่านใจดีกับพวกเรามาก!"
เคล็ดวิชาต่างๆต่างพูดคุยกัน
[การฝึกฝนจิตวิญญาณ ไม่มีทางลัด]
[แต่การจินตนาการถึงสิ่งที่แข็งแกร่งจะช่วยให้มีความเข้าใจในจิตวิญญาณได้มากขึ้น]
วิชาจิตเยือกเเข็งพูดอย่างอ่อนโยน
"จินตนาการ?"
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลินเสวียนก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมทันที
จากนั้นเขาก็หยิบม้วนภาพออกมาแล้วเปิดมันออก
"เจ้าดูสิ ถ้าจินตนาการถึงสิ่งนี้จะเป็นยังไง?"
หลินเสวียนชี้ไปที่ภาพของเพลิงโอสถในม้วนภาพ
ถ้าหากพูดถึงความแข็งแกร่ง เพลิงโอสถนี้เป็นเพลิงโอสถธาตุน้ำแข็งที่แข็งแกร่งที่สุดที่หลินเสวียนเคยเห็น
[ได้สินายท่าน]
[ถึงแม้ว่ามันจะไม่ใช่ของจริง แต่คนบันทึกก็สามารถวาดแก่นแท้ของเพลิงโอสถออกมาได้เจ็ดแปดส่วน]
[ถ้าหากข้าจินตนาการถึงมันได้สักพัก ข้าก็คงจะสามารถเลื่อนระดับได้!]
เสียงที่อ่อนโยนของวิชาจิตเยือกเเข็งเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
"ตกลง!"
"ถ้าอย่างนั้นต่อไปนี้ ข้าจะแขวนม้วนภาพนี้ไว้บนผนังของห้องฝึกฝน…เมื่อเจ้าฝึกฝน เจ้าก็สามารถจินตนาการถึงมันได้" หลินเสวียนพูดด้วยรอยยิ้ม
ตอนที่แบ่งสมบัติของผู้ปรุงโอสถสำนักเหมันต์ หลินเสวียนได้ม้วนภาพนี้มาพอดี
[ขอบคุณนายท่าน!] วิชาจิตเยือกเเข็งพูดอย่างอ่อนหวาน
[นายท่าน…ท่านลำเอียง!]
[น้ำเเข็งน้อยได้วิธีการก่อเกิดเพลิงจิตวิญญาณที่ได้ผลดีขนาดนี้ ท่านก็หาของดีๆแบบนี้ให้ข้าบ้างสิ!]
[ใช่ๆ พระน้อยก็อยากจะจินตนาการถึงพุทธเจ้า นายท่าน เมื่อไหร่ท่านจะหารูปปั้นพระมาให้ข้าสักอัน?]
ในตอนนี้เอง วิชาเหยียบคลื่นลมและวิชาระฆังทองคำเพลิงอมตะที่อยู่ในสภาวะหลับใหลต่างก็ประท้วงขึ้นมา
[วิชาระฆังทองคำเพลิงอมตะเลื่อนระดับเป็นระดับปฐพีขั้นต่ำ!]
[วิชาระฆังทองคำเพลิงอมตะเปลี่ยนชื่อเป็น: วิชาราชาทองคำอมตะ!]
[วิชาราชาทองคำอมตะ กายายักษ์ทองคำสามจั้งเลื่อนระดับเป็นกายายักษ์ทองคำสิบแปดจั้ง พลังป้องกันและพลังโจมตีเพิ่มขึ้นหกเท่า!]
[วิชาเหยียบคลื่นลมเลื่อนระดับเป็นระดับปฐพีขั้นต่ำสำเร็จ…เมื่อใช้งาน ความเร็วจะเพิ่มขึ้นหกเท่า!]
[วิชาเหยียบคลื่นลมเปลี่ยนชื่อเป็น: วิชาข้ามผืนฟ้า!]
"พวกเจ้าตื่นแล้วเหรอ?"
หลินเสวียนรู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างมาก
เพราะหลังจากที่วิชาราชาทองคำอมตะและวิชาข้ามผืนฟ้าเลื่อนระดับ หลินเสวียนก็มีเคล็ดวิชาระดับปฐพีถึงสี่อย่าง
ด้วยรากฐานเเละการสะสมแบบนี้ แม้แต่ศิษย์หลักบางคนก็ยังเทียบไม่ได้กับเขา
[วิชาข้ามผืนฟ้า สนใจภาพวาดในม้วนภาพเป็นอย่างมาก มันตัดสินใจที่จะจินตนาการถึงภาพวาดในม้วนภาพ]
วิชาข้ามผืนฟ้ายังคงเป็นเคล็ดวิชาที่ชอบทำตามใจตัวเองเเละคิดอย่างอิสระเสรี
[รูปปั้นพระ!]
[พระน้อยอยากจะจินตนาการถึงรูปปั้นพระแล้ว!]
วิชาราชาทองคำอมตะยังคงบ่นอย่างต่อเนื่อง
"พอเเล้ว เจ้าไม่ต้องพูดแล้ว!"
"สำหรับเจ้า รูปปั้นพระธรรมดาๆคงไม่มีประโยชน์…ส่วนรูปปั้นพระที่มีประโยชน์ ตอนนี้พวกเรายังไม่มีความสามารถมากพอที่จะหามันมาได้"
"เเล้วจะให้พวกเราไปปล้นสำนักพุทธได้ยังไง?"
"รอให้มีโอกาสก่อนค่อยว่ากัน!" หลินเสวียนตัดบทด้วยรอยยิ้ม
[ก็ได้!]
[ถ้าอย่างนั้นพระน้อยก็จะรอข่าวดีจากนายท่านนะ!]
วิชาราชาทองคำอมตะพูดอย่างหดหู่
……
"ศิษย์น้อง หรือว่าเจ้าจะค้นพบอะไรบางอย่างบนม้วนภาพนี้?" ตอนนี้ยู่หยานจัดการสมบัติเสร็จแล้ว
เมื่อนางเห็นหลินเสวียนหยิบม้วนภาพออกมาดูอีกครั้ง นางจึงถามอย่างสงสัย
"ไม่มีอะไรหรอกศิษย์พี่ ข้าแค่รู้สึกว่าภาพวาดบนม้วนภาพนี้มันดูมีอะไรบางอย่าง ข้าจะึงอดไม่ได้ที่จะอยากดูมันอีกสองสามครั้ง" หลินเสวียนพูดด้วยรอยยิ้ม
"นั่นสินะ แก่นแท้ของเพลิงโอสถมันทำให้คนหลงใหลได้อย่างง่ายดายจริงๆ" ยู่หยานพูดด้วยรอยยิ้ม
"เอาล่ะศิษย์น้อง…นี่ส่วนเเบ่งของเจ้า เเละนี่คือส่วนเเบ่งของข้า"
ยู่หยานยิ้ม จากนั้นก็ส่งสมบัติส่วนหนึ่งให้กับหลินเสวียน
"ขอบคุณศิษย์พี่ยู่หยาน”
“เเล้วก็ศิษย์พี่ ข้าจดจำเคล็ดวิชาจิตเยือกเเข็งเรียบร้อยแล้ว”
"ขอมอบคัมภีร์เคล็ดวิชาให้ท่านเลย"
หลังจากที่หลินเสวียนรับสมบัติมา เขาก็ส่งเคล็ดวิชาจิตเยือกเเข็งให้กับยู่หยาน
"นี่ศิษย์น้อง!"
"ข้าจำได้ว่าน้องสาวของเจ้าก็สามารถฝึกฝนเคล็ดวิชาธาตุหยินได้"
"งั้นพวกเรามาฝึกฝนกันก่อน พอมีความเข้าใจระดับหนึ่ง…พวกเราก็นำวิชานี้ไปสอนเสวี่ยเอ๋อร์กันเถอะ" ยู่หยานเเนะนำด้วยรอยยิ้ม
"อืม…คงอีกสักพักข้าถึงจะกลับไปสอนนาง"
"ตอนนี้เสวี่ยเอ๋อร์ยังเด็ก การให้เด็กน้อยเรียนรู้พลังที่แข็งแกร่งเกินไปมันจะไม่ดีต่อการเติบโตของนาง" หลินเสวียนพูดด้วยรอยยิ้ม
และอีกอย่างเขาก็อยากยกระดับเคล็ดวิชาจิตเยือกเเข็งให้เป็นระดับปฐพีก่อนที่จะเอาไปสอนหลินเสวี่ย
เพราะถ้าเป็นวิชาระดับปฐพี ด้วยพรสวรรค์ของหลินเสวี่ย นางจะสามารถพัฒนาระดับพลังได้เร็วขึ้น….และรากฐานของนางก็จะแข็งแกร่งมาก
"ศิษย์น้อง…เจ้าคิดได้รอบคอบมาก"
ยู่หยานรู้ว่าหลินเสวียนเป็นคนที่ชอบวางแผน ดังนั้นนางจึงไม่ได้พูดอะไรต่อ
"อืม!" หลินเสวียนพยักหน้า
"ฟุ่บ!"
เเละในตอนนี้เอง ข้างนอกกระสวยเเห่งความว่างเปล่าก็มีเสียงดังขึ้น
เเละเจ้าของเสียงนี้เป็นซูเสวียน!
กระสวยเเห่งความว่างเปล่ามาถึงจุดนัดพบแล้ว และตอนนี้มันกำลังจอดอยู่บนพื้น
เเละเมื่อหลินเสวียนเห็นซูเสวียน เขาก็เปิดประตูเพื่อให้ซูเสวียนเข้ามา
"ศิษย์พี่ซูเสวียน ภารกิจของท่านสำเร็จแล้วเหรอ?" หลินเสวียนถามด้วยรอยยิ้ม
"ทุกอย่างราบรื่น!" ซูเสวียนตอบด้วยรอยยิ้มสดใส…เห็นได้ชัดว่านางทำภารกิจสำเร็จอย่างราบรื่น
"ถ้าอย่างนั้น…พวกเราก็กลับสำนักกันเถอะ!" หลินเสวียนพูดด้วยรอยยิ้ม
จากนั้นเขาก็ขับกระสวยเเห่งความว่างเปล่าเพื่อมุ่งหน้ากลับไปยังสำนักเทียนเซียว!
……
ระหว่างทาง หลินเสวียนก็ได้กินโอสถบ่มเพาะรากฐานอีกหนึ่งเม็ด จากนั้นก็หยิบศิลาวิญญาณและศิลาวิญญาณน้ำแข็งออกมาให้เคล็ดวิชาต่างๆฝึกฝน!
[วิชาปราณห้าธาตุ เพื่อที่จะแสดงความแข็งแกร่งให้วิชาจิตเยือกเเข็งเห็น มันจึงฝึกฝนอย่างหนักเป็นเวลาหลายชั่วยาม…และทะลวงสู่ขอบเขตก่อกำเนิดเเก่นเเท้ขั้นที่ห้าได้สำเร็จ!]
[วิชาจิตเยือกเเข็ง หลังจากจินตนาการถึงม้วนภาพ มันก็เข้าใจเจตจำนงของธาตุน้ำเเข็ง…เปลวเพลิงเเห่งจิตวิญญาณเติบโตอย่างรวดเร็ว!]
[วิชาหลอมสร้างอาวุธแปดสมบัติในสภาวะคลั่งสามารถควบคุมพลังจิตวิญญาณได้ดีขึ้น มันเริ่มมีสัญญาณของการเลื่อนระดับ!]
………
"ไม่เลว!"
เมื่อกระสวยเเห่งความว่างเปล่ากลับมาถึงสำนักเทียนเซียว หลินเสวียนก็พบว่าเขาแข็งแกร่งขึ้นมาก
"ศิษย์พี่ทั้งสอง พวกเราลงไปกันเถอะ!" หลินเสวียนพูดด้วยรอยยิ้ม
ยู่หยานและซูเสวียนลืมตาขึ้น จากนั้นพวกนางก็เดินออกจากกระสวยเเห่งความว่างเปล่า
"ศิษย์น้องหลิน ภารกิจการทดสอบเข้าสายในสำนักเทียนเซียวของเจ้าสำเร็จแล้ว เจ้าสามารถไปรายงานกับข้าได้เลย" ยู่หยานพูดด้วยรอยยิ้ม
"ได้ครับศิษย์พี่!"
"แต่ก่อนหน้านั้น ข้าจะแจ้งหลิงเอ๋อ ให้เก็บของของข้าแล้วส่งไปที่หอลงทัณฑ์ก่อน"
"ส่วนข้าจะไปที่หอลงทัณฑ์ เพื่อคืนกระสวยเเห่งความว่างเปล่าให้กับองครักษ์สิบสาม!" หลินเสวียนกล่าว
"งั้นพวกเราจะไปกับเจ้าด้วย!" ยู่หยานพูดด้วยรอยยิ้ม
ซูเสวียนไม่มีธุระอะไร นางจึงไปที่หอลงทัณฑ์พร้อมกับหลินเสวียนและยู่หยาน
"หลินเสวียน เจ้ามาหาข้ามีอะไรหรือเปล่า…หรือว่าเจ้าทำภารกิจการทดสอบสำเร็จแล้ว?"
หลังจากที่องครักษ์สิบสามเป็นผู้นำหอลงทัณฑ์สายนอก ชีวิตของเขาก็ดูสบายกว่าเดิมมาก
โดยปกติเขาจะฝึกฝนอยู่ที่หอลงทัณฑ์เพื่อรีบพัฒนาพลังเเละเข้าสายในให้ได้โดยเร็วที่สุด
"ใช่แล้ว!"
หลินเสวียนตอบด้วยรอยยิ้ม จากนั้นเขาก็ส่งกระสวยเเห่งความว่างเปล่าคืนให้กับองครักษ์สิบสาม
"จริงสิ!"
"องครักษ์สิบสาม นี่ให้ท่าน!"
หลินเสวียนพูดจบ ก็ส่งโอสถก่อกำเนิดหนึ่งขวดให้กับองครักษ์สิบสาม
"หลินเสวียน เจ้าหมายความว่ายังไง?"
องครักษ์สิบสามขมวดคิ้ว แต่เมื่อเขาเปิดขวดโอสถดู…เขาก็แสดงสีหน้าตกตะลึงออกมาทันที
ลวดลายโอสถสิบเส้น!
ภายในขวดโอสถ มันคือโอสถก่อกำเนิดที่มีลวดลายโอสถสิบเส้นสี่เม็ด!
……………..