บทที่ 103 : ปรับปรุงค่ายกดูดซับพลังวิญญาณ!
บทที่ 103 : ปรับปรุงค่ายกดูดซับพลังวิญญาณ!
บทที่ 103 : ปรับปรุงค่ายกดูดซับพลังวิญญาณ!
[ปล่อยให้ข้าจัดการเอง นายท่านไม่ต้องห่วง!]
วิชาค่ายกลเหมันต์พูดอย่างมั่นใจ
เมื่อได้ยินเช่นนี้, หลินเสวียนก็ยกยิ้มแล้ววางหยกกลับไปที่เดิม
หยกสั่นเล็กน้อย แล้วแสงก็ดับลง
"ข้าจดจำวิชาได้แล้ว!"
หลินเสวียนพูดกับทุกคนด้วยรอยยิ้ม
"ยอกเยี่ยมมากศิษย์น้อง, เอาล่ะ ในเมื่อพวกเรามาถึงที่นี่แล้ว งั้นเราก็ไปรับโอสถและศิลาวิญญาณให้เรียบร้อยเลยละกัน!"
ยู่หยานกล่าวด้วยรอยยิ้ม
ยู่หยานรู้ดีว่าหลินเสวียนคงจะไม่สนใจโอสถก่อกำเนิดเเก่นเเท้ทั่วๆไป
แต่ของฟรี…ทำไมเขาจะไม่รับล่ะ?
"ตกลง!"
หลินเสวียนพยักหน้าเห็นด้วย จากนั้น ก็ไปที่หอโอสถและหอศิลาวิญญาณพร้อมกับยู่หยาน…เพื่อรับรางวัลการเข้าสายใน
……
"การแจกจ่ายทรัพยากรของสายใน ก็เหมือนกับสายนอก คือเเจกเดือนละครั้ง"
"แต่มันก็ไม่ได้มากมายอะไร…มันเป็นแค่การรับประกันขั้นต่ำเท่านั้น"
"ถ้าอยากจะเหนือกว่าคนอื่น ก็ต้องพึ่งความสามารถของตัวเอง" ยู่หยานอธิบายด้วยรอยยิ้ม
สายในไม่เหมือนสายนอก
ศิษย์สายนอกส่วนใหญ่ ทรัพยากรที่ได้รับจะเพียงพอให้ฝึกฝนได้หนึ่งเดือน
ส่วนสายในนั้น โอสถก่อกำเนิดเเก่นเเท้เดือนละหนึ่งขวดรวมกับศิลาวิญญาณระดับต่ำหนึ่งร้อยก้อน…มันใช้ได้แค่ไม่กี่วันเท่านั้น
ดังนั้นทุกอย่างก็ต้องพึ่งพาพลังของตัวเอง
"วิธีที่ดีที่สุดในการรับทรัพยากรก็ เหมือนกับสายนอกนั่นคือการทำภารกิจ"
"เเละภารกิจแบ่งออกเป็นสองชนิด ชนิดแรกคือภารกิจที่ได้รับคะแนนสะสม"
"ภารกิจแบบนี้ ศิษย์น้องเคยทำมาไม่น้อยและมันเป็นภารกิจหลักของสายใน"
"ภารกิจของสายใน ถ้ารางวัลยิ่งมาก ความยากก็จะยิ่งสูงตามไปด้วย"
"ภารกิจหลายอย่างต้องการคนหลายคนร่วมมือกัน ดังนั้นในสายในการมีกลุ่มของตัวเองจึงสำคัญมาก"
"เมื่อมีกลุ่ม…ถ้าคนอื่นได้รับภารกิจดีๆมา พวกเขาก็จะคิดถึงพวกเดียวกันก่อน"
"กฎของสำนักเทียนเซียว เจ้าคงจะรู้อยู่แล้ว…สิ่งที่ดีที่สุดจะไม่มีทางปรากฏขึ้นบนกระดานภารกิจไม่ว่า จะเป็นภารกิจหรือเคล็ดวิชา"
"ศิษย์หลายคนล้วนมีเส้นสาย พวกเขาสามารถรับภารกิจที่ดีกว่าได้"
"ศิษย์ที่มีเส้นสายแบบนี้ พวกเขาจะมารวมตัวกันแล้วก็สร้างกลุ่มของตัวเอง" ยู่หยานกล่าว
"อืม!"
"สมเหตุสมผลมาก!"
"ไม่แปลกใจเลยที่เวินหานต้องใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก" หลินเสวียนพยักหน้า
"ส่วนภารกิจชนิดที่สอง มันไม่ใช่สิ่งที่เจ้าจะรับมาได้ง่ายๆ"
"ภารกิจชนิดที่สองไม่เพียงแต่เจ้าจะไม่ได้รับคะแนนสะสม แต่เจ้ายังต้องจ่ายคะแนนสะสมเพื่อที่จะรับภารกิจเหล่านี้"
"ถ้าคะแนนสะสมของเจ้าไม่ถึง เจ้าก็จะไม่สามารถรับภารกิจเหล่านี้ได้!" ยู่หยานกล่าว
"รับภารกิจ แล้วยังต้องจ่ายคะแนนสะสม?" หลินเสวียนถามอย่างประหลาดใจ
"แน่นอนว่าใช่!"
"ยกตัวอย่างเช่น การเข้าไปขุดแร่ หรือเก็บสมุนไพรในอาณาจักรลับ…พวกนี้ล้วนเป็นงานที่ได้ผลประโยชน์มหาศาล" ยู่หยานกล่าว
"สำนักเทียนเซียวของพวกเราเป็นหนึ่งในสามสำนักสูงสุดแห่งแคว้นกว่างหลิง!"
"พวกเราครอบครองอาณาจักรลับขนาดเล็กและขนาดใหญ่มากมาย บางแห่งมีศิลาวิญญาณมากมาย บางแห่งมีสมุนไพรมากมาย นอกจากนี้ ยังมีบางแห่งที่มีสัตว์อสูรมากมาย"
"อาณาจักรลับเหล่านี้ ล้วนต้องการศิษย์เข้าไปจัดการ"
"ส่วนเหตุผลที่พวกเขาต้องจ่ายคะแนนสะสมเพื่อรับภารกิจเหล่านี้… แน่นอนว่ามันเป็นเพราะพวกเขาจะได้รับผลประโยชน์มหาศาล"
"ส่วนแบ่งสามต่อเจ็ด!"
"ผลประโยชน์เจ็ดส่วนให้สำนัก สามส่วนเก็บไว้เอง"
"ผลประโยชน์ที่ได้รับมันมากมายมหาศาลและมันไม่สามารถเทียบกับคะแนนสะสมได้…ถ้าโชคดีได้รับของดีๆมา มันก็อาจจะทำให้เจ้าก้าวหน้าได้อย่างรวดเร็ว!" ยู่หยานอธิบายอย่างละเอียด
"กฎของสายในเหล่านี้ มันทำให้คนที่แข็งแกร่งยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้น…ส่วนคนที่อ่อนแอก็จะยิ่งอ่อนแอลง" หลินเสวียนพึมพำด้วยรอยยิ้ม
กฎของสายใน มันถูกสร้างขึ้นสำหรับคนแข็งแกร่ง!
ตราบใดที่เจ้ามีพลังมากพอ เจ้าก็จะได้รับคะแนนสะสมมากมาย
และเมื่อมีคะแนนสะสมมากมาย ไม่ว่า จะเป็นการแลกเปลี่ยนทรัพยากร หรือการแลกเปลี่ยนเป็นภารกิจพิเศษ…มันก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไร
ส่วนคนที่อ่อนแอน่ะหรอ?
พวกเขาทำได้แค่พึ่งพาทรัพยากรขั้นต่ำแล้วก็ค่อยๆพัฒนาพลัง…สิ่งนี้จะทำให้พวกเขาล้าหลังจากคนอื่นมากขึ้นเรื่อยๆ
"เจ้าพูดถูก!"
"เเต่ไม่ว่าจะเป็นสำนักหรือโลกมนุษย์ มันก็เป็นแบบนี้มาโดยตลอดไม่ใช่หรือ?"
"คนที่แข็งแกร่งก็จะยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อยๆ!"
"เส้นทางการบ่มเพาะ, บางคนพูดว่ามันคือการเดินตามฟ้าดิน บางคนพูดว่ามันคือการต่อต้านฟ้าดิน"
"จริงๆแล้ว มันก็เหมือนๆกัน"
"ทักคนต่างก็ต้องแบกรับความกดดัน แล้วก็ ฝ่าฟันอุปสรรคไปข้างหน้า" ยู่หยานยิ้มอย่างสดใส
การแข่งขันของสายใน โหดร้ายกว่าสายนอกมาก
บางคนรู้จักเข้าสังคม มีพรสวรรค์ดี เเละพลังก็แข็งแกร่ง…พวกเขาได้มารวมตัวกันกับคนที่มีพรสวรรค์เหมือนๆกันแล้วก็สร้างกลุ่มขึ้นมา
พวกเขารวมทรัพยากรต่างๆเข้าด้วยกัน ดังนั้นความเร็วในการฝึกฝนจึงรวดเร็วมาก
เเต่บางคนก็เลือกที่จะเป็นหมาป่าเดียวดาย
พวกเขาชอบทำอะไรคนเดียว ฆ่าฟันศัตรูจนทะลวงสู่ขอบเขตสร้างรากฐานได้สำเร็จ….แล้วก็เข้าไปฝึกฝนในถ้ำสวรรค์ขนาดเล็ก
ทุกคนต้องเลือกเส้นทางที่เหมาะสมกับตัวเอง
ขีดจำกัดของสำนักคือหกสิบปี!
มันเหมือนกับดาบใหญ่ที่แขวนอยู่บนหัวของศิษย์สายในทุกคน
ถ้าภายในหกสิบปี ไม่สามารถทะลวงสู่ขอบเขตสร้างรากฐานได้ พวกเขาก็ต้องเตรียมตัวหาทางออกอื่น
เข้าร่วมหอต่างๆ…หรือถูกส่งไปเป็นผู้อาวุโสสายนอก?
มันขึ้นอยู่กับภูมิหลังและโชคชะตาของพวกเขา!
"สรุป"
"คะแนนสะสมสำคัญมากในสายใน"
"ส่วนการได้รับคะแนนสะสม มันก็ขึ้นอยู่กับพลังและเส้นสายในสายในของเจ้า"
"ศิษย์น้อง ค่อยๆเรียนรู้ไปก็ได้" ยู่หยานพูดด้วยรอยยิ้ม
"เข้าใจเเล้วครับ!" หลินเสวียนพยักหน้ารับ
"ศิษย์น้อง…พวกเราไปดูที่พักของเจ้ากันเถอะ"
"ข้าจำได้ว่ามันเป็นยอดเขาที่สวยงามมาก, นอกจากนี้มันยังอยู่ใกล้กับที่พักของข้าอีกด้วย" ยู่หยานพูดด้วยรอยยิ้ม
"ครับศิษย์พี่!" หลินเสวียนพยักหน้า
จากนั้นทั้งสองคนก็บินขึ้นไปบนยอดเขา!
เมื่อมาถึงที่พักของตน, หลินเสวียนบอกได้เลยว่ามันหรูหรามาก
ที่พักของศิษย์สายใน หรูหรากว่าศิษย์สายนอกหลายเท่าตัว
เเต่ละคนจะได้รับคนละหนึ่งยอดเขา…ดังนั้นขนาดของที่พักจึงใหญ่โตมาก นอกจากนี้พลังวิญญาณก็หนาแน่นกว่าข้างนอกอย่างเทียบกันไม่ได้
นอกจากนี้ ยังมีสวนสมุนไพรขนาดเล็กปลูกไว้อีกด้วย
"ท่านผู้นี้คือหลินเสวียนใช่หรือไม่?"
"พวกเราได้จัดการที่พักให้เรียบร้อยแล้ว, ท่านสามารถเข้าไปพักได้เลย"
ทันทีที่หลินเสวียนและยู่หยานมาถึง มันก็มีชายหนุ่มระดับขอบเขตก่อกำเนิดเเก่นเเท้รีบออกมาต้อนรับ
เเละที่เอวของเขามีป้ายประจำตัวของหอจัดการทั่วไป…สายตาที่เขามองหลินเสวียนและยู่หยาน เต็มไปด้วยความอิจฉาและความเคารพ
"รบกวนท่านแล้ว!"
หลินเสวียนฉีกยิ้มทักทาย จากนั้นก็หยิบโอสถก่อกำเนิดเเก่นเเท้หนึ่งเม็ดมามอบให้กับชายหนุ่ม
"ขอบคุณมาก!" ชายหนุ่มรับโอสถด้วยความดีใจ
"ไม่ต้องเกรงใจ ต่อไปข้าคงต้องรบกวนท่านอีกหลายเรื่อง" หลินเสวียนพูดด้วยรอยยิ้ม
ถึงแม้ว่าชายหนุ่มจะเป็นคนของหอจัดการทั่วไป แต่ในสายตาของหลินเสวียนก็ไม่ได้แตกต่างอะไรจากคนปกติคนอื่น
"ไม่มีปัญหา!"
"ที่พักของข้าอยู่ที่เชิงเขานี้ เรื่องต่างๆของยอดเขานี้…ข้าเป็นคนดูแลทั้งหมด"
"เเละข้าชื่อเซียวหาน, ท่านสามารถมาหาข้าได้ตลอดเวลา!"
ชายหนุ่มพูดอย่างกระตือรือร้น และ น้ำเสียงของเขาก็ดูสุภาพมากขึ้น
"ข้าเข้าใจเเล้ว!" หลินเสวียนยิ้มรับแล้วก็ให้เซียวหานกลับไป
จากนั้น หลินเสวียนพายู่หยานเข้าไปในที่พักทันที
พวกเขาเดินดูไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงจุดศูนย์กลางของค่ายกลดูดซับพลังวิญญาณ
[วิชาค่ายกลเหมันต์ ค้นพบค่ายกลดูดซับพลังวิญญาณ กำลังพยายามวิเคราะห์ลวดลาย!]
"มันทำได้ด้วยเหรอ?" หลินเสวียนรู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก
[วิชาค่ายกลเหมันต์ ค้นพบจุดบกพร่องของค่ายกลดูดซับพลังวิญญาณ…มันสามารถปรับปรุงค่ายกลได้!]
[ถ้าปรับปรุงค่ายกลดูดซับพลังวิญญาณ ผลลัพธ์จะเพิ่มขึ้นหนึ่งเท่าตัว!]
……
[นายท่าน!]
[ค่ายกลดูดซับพลังวิญญาณนี้มันห่วยแตกมาก!]
[ข้าแค่ดูแวบเดียวก็พบจุดบกพร่องถึงสามจุด ถ้าให้เวลาข้าสักหน่อย…ข้าจะสามารถปรับปรุงมันได้อย่างแน่นอน] วิชาค่ายกลเหมันต์พูดอย่างมั่นใจ
"ไม่เลว!"
หลินเสวียนพยักหน้า จากนั้นก็หันไปถามยู่หยาน
"ศิษย์พี่ยู่หยาน ที่พักนี้ข้าสามารถจัดการปรับเปลี่ยนมันได้ตามใจชอบใช่หรือไม่?"
"แน่นอนสิ!" ยู่หยานพูดด้วยรอยยิ้ม
"เมื่อสำนักมอบยอดเขานี้ให้เจ้าแล้ว เจ้าก็มีสิทธิ์จัดการมันได้ทุกอย่าง"
"แม้แต่ เจ้าจะทุบมันทิ้ง…สำนักก็ไม่มีทางมาตำหนิเจ้า"
"เเต่ถ้าต้องการใหม่ เจ้าก็แค่ต้องจ่ายคะแนนสะสม แล้วบอกกับคนของหอจัดการทั่วไป…จากนั้นพวกเขาก็จะมาสร้างใหม่ให้เจ้า"
"จริงสิ เจ้าอย่าระเบิดยอดเขานี้ทิ้งนะ!"
"การรับยอดเขาใหม่ มันแพงมาก…นั่นอาจจะทำให้เจ้าหมดตัวได้เลย" ยู่หยานอธิบาย
ผู้ฝึกยุทธ์มีกิจกรรมอันตรายมากมาย
ไม่ว่าจะเป็นการปรุงโอสถ, การหลอมสร้างอาวุธ, หรือการสร้างค่ายกล…สิ่งต่างๆเหล่านี้ล้วนมีโอกาสเกิดเรื่องไม่คาดฝันได้ตลอดเวลา
ดังนั้น สำนักจึงปล่อยให้ศิษย์จัดการเรื่องพวกนี้ด้วยตนเอง
ตราบใดที่สามารถชดใช้ได้…มันก็ไม่มีปัญหาอะไร!
"ค่ายกลดูดซับพลังวิญญาณ ข้าก็สามารถจัดการได้งั้นเหรอ?" หลินเสวียนพูดพร้อมชี้ไปที่ค่ายกลดูดซับพลังวิญญาณ
"แน่นอนว่าได้"
"คนที่มีความสามารถ และมีภูมิหลังในสายใน พวกเขาล้วนปรับปรุงค่ายกลดูดซับพลังวิญญาณของตน"
"ค่ายกลดูดซับพลังวิญญาณหนึ่งเท่า มันธรรมดาเกินไป"
"ยกตัวอย่างเช่น ค่ายกลดูดซับพลังวิญญาณของข้า ท่านอาจารย์เป็นคนปรับปรุงให้…ตอนนี้มันจึงมีผลลัพธ์สองเท่าแล้ว"
"เเถมช่วงนี้ข้ากำลังรวบรวมวัสดุ เมื่อ รวบรวมครบแล้วท่านอาจารย์ก็จะมาปรับปรุงให้อีกครั้ง ครั้งหน้ามันคงจะเพิ่มเป็นสามเท่า!" ยู่หยานอธิบาย
"จริงสิ ศิษย์น้อง…ข้าจำได้ว่าเจ้าเป็นเศรษฐี, เจ้าสนใจที่จะให้ท่านอาจารย์ของข้าปรับปรุงค่ายกลดูดซับพลังวิญญาณให้หรือไม่?"
"พอดีช่วงนี้นางจนมาก!" ยู่หยานหัวเราะแล้วพูดขึ้นมา
"เรื่องนี้…ข้าอยากจะลองทำด้วยตัวเองก่อน"
"ไว้ในอนาคตถ้าข้าต้องการความช่วยเหลือ, ข้าจะไปหาท่านอาจารย์ของศิษย์พี่เป็นคนแรก!" หลินเสวียนตอบด้วยรอยยิ้ม
……………………